ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

கௌரவாஃ குபிதா ஊசுஃ துர்விநீதோऽயமர்பகஃ । கதர்தீக்ரு'த்ய நஃ கந்யாம் அகாமாம் அஹரத் பலாத்

கௌரவர்கள் கோபத்துடன் கூறினர்: 'இந்தப் பையன் ஒழுக்கமில்லாதவன்; எங்களை மதிக்காமல், எங்கள் மகளை அவளுக்கு விருப்பமில்லாமல் பலவந்தமாக அழைத்துச் சென்றான்.'

பத்நீதேமம் துர்விநீதம் கிம் கரிஷ்யந்தி வ்ரு'ஷ்ணயஃ । யேऽஸ்மத் ப்ரஸாதோபசிதாம் தத்தாம் நோ புஞ்ஜதே மஹீம்

இந்த அகண்டமான இவனை கட்டிப் போடலாம்; வ்ருஷ்ணிகள் என்ன செய்யப்போகிறார்கள்? நம்மால் அருளப்பட்டு, நம்மால் வழங்கப்பட்ட இந்த நிலத்தை அவர்கள் அனுபவிக்கிறார்கள் அல்லவா?

நிக்ரு'ஹீதம் ஸுதம் ஶ்ருத்வா யத்யேஷ்யந்தீஹ வ்ரு'ஷ்ணயஃ । பக்நதர்பாஃ ஶமம் யாந்தி ப்ராணா இவ ஸுஸம்யதாஃ

நம்முடைய மகனை கட்டிப்பிடித்ததை வ்ருஷ்ணிகள் கேட்டு இங்கே வந்தால், அவர்கள் பெருமை உடைந்து, கட்டுப்பட்ட மூச்சு போல அமைதியடைவார்கள்.

இதி கர்ணஃ ஶலோ பூரிஃ யஜ்ஞகேதுஃ ஸுயோதநஃ । ஸாம்பமாரேபிரே பத்தும் குருவ்ரு'த்தாநுமோதிதாஃ

இவ்வாறு கர்ணன், சாலன், பூரி, யஜ்ஞகேது, சுயோதனன் ஆகியோர், குரு மூப்பர்களால் அனுமதிக்கப்பட்டு, சாம்பனை கட்ட முயன்றார்கள்.

த்ரு'ஷ்ட்வாநுதாவதஃ ஸாம்போ தார்தராஷ்ட்ராந் மஹாரதஃ । ப்ரக்ரு'ஹ்ய ருசிரம் சாபம் தஸ்தௌ ஸிம்ஹ இவைகலஃ

துரியோதனரின் மக்கள் தன்னை விரட்டிவந்ததை பார்த்த சாம்பன், அழகான வில்லைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டு, சிங்கம் போல் தனியாக நின்றான்.

தம் தே ஜிக்ரு'க்ஷவஃ க்ருத்தாஃ திஷ்ட திஷ்டேதி பாஷிணஃ । ஆஸாத்ய தந்விநோ பாணைஃ கர்ணாக்ரண்யஃ ஸமாகிரந்

அவர்கள் கோபத்துடன், 'நில், நில்' என்று கூவி, வில்லுடன் அருகில் வந்து, கர்ணன் முதலானவர்கள் அம்புகளால் அவனை மழைபோல் தாக்கினார்கள்.

ஸோऽபவித்தஃ குருஶ்ரேஷ்ட குருபிர்யதுநந்தநஃ । நாம்ரு'ஷ்யத் ததசிந்த்யார்பஃ ஸிம்ஹ க்ஷுத்ரம்ரு'கைரிவ

யது குலத்தில் பிறந்த அந்த சிறுவன், குருக்கள் தாக்கினாலும், சிங்கம் சிறு விலங்குகளை பொறுக்காதது போல, அதை சகிக்கவில்லை.

விஸ்பூர்ஜ்ய ருசிரம் சாபம் ஸர்வாந் விவ்யாத ஸாயகைஃ । கர்ணாதீந் ஷட்ரதாந் வீரஃ தாவத்‌பிர்யுகபத் ப்ரு'தக்

அழகான வில்லைக் குலுக்கி, அந்த வீரன் கர்ணன் உட்பட ஆறு ரத வீரர்களை ஒரே நேரத்தில் தனித்தனியாக அம்புகளால் காயப்படுத்தினான்.

சதுர்பிஶ்சதுரோ வாஹாந் ஏகைகேந ச ஸாரதீந் । ரதிநஶ்ச மஹேஷ்வாஸாந் தஸ்ய தத்தேऽப்யபூஜயந்

நான்கு அம்புகளால் நான்கு குதிரைகளை, ஒவ்வொன்றாக சாரதிகளை, ரதத்தில் இருந்த பெரிய வில்லாளர்களை தாக்கினான்; இதற்காக அவர்கள் அவனை மதித்தார்கள்.

தம் து தே விரதம் சக்ருஃ சத்வாரஶ்சதுரோ ஹயாந் । ஏகஸ்து ஸாரதிம் ஜக்நே சிச்சேதாந்யஃ ஶராஸநம்

ஆனால் அவர்கள் அவனை ரதமில்லாதவனாக மாற்றினார்கள்; நான்கு பேர் நான்கு குதிரைகளை, ஒருவர் சாரதியை கொன்றார், இன்னொருவர் அவன் வில்லைக் கிழித்தார்.

தம் பத்த்வா விரதீக்ரு'த்ய க்ரு'ச்ச்ரேண குரவோ யுதி । குமாரம் ஸ்வஸ்ய கந்யாம் ச ஸ்வபுரம் ஜயிநோऽவிஶந்

போரில் கடினமாக சாம்பனை கட்டிப், அவனை ரதமில்லாதவனாக மாற்றி, வெற்றி பெற்ற குருக்கள், அந்த இளவரசனையும் தங்கள் மகளையும் அழைத்துச் சென்று நகரை அடைந்தார்கள்.

தச்ச்ருத்வா நாரதோக்தேந ராஜந் ஸஞ்ஜாதமந்யவஃ । குரூந் ப்ரத்யுத்யமம் சக்ருஃ உக்ரஸேநப்ரசோதிதாஃ

இதை நாரதர் கூறியதை கேட்ட வ்ருஷ்ணிகள், ராஜா, கோபம் கொண்டு, உக்ரசேனரால் தூண்டப்பட்டு, குருக்களை எதிர்க்க தயாரானார்கள்.

ஸாந்த்வயித்வா து தாந் ராமஃ ஸந்நத்தாந் வ்ரு'ஷ்ணிபுங்கவாந் । நைச்சய் குரூணாம் வ்ரு'ஷ்ணீநாம் கலிம் கலிமலாபஹஃ

ஆனால் ராமர், ஆயுதம் எடுத்த வ்ருஷ்ணி தலைவர்களை சமாதானப்படுத்தி, குருக்கள் மற்றும் வ்ருஷ்ணிகள் இடையே சண்டை ஏற்பட வேண்டாம் என்று விரும்பவில்லை; அவர் கலகத்தை நீக்குபவர்.

ஜகாம ஹாஸ்திநபுரம் ரதேநாதித்யவர்சஸா । ப்ராஹ்மணைஃ குலவ்ரு'த்தைஶ்ச வ்ரு'தஶ்சந்த்ர இவ க்ரஹைஃ

அவர், பிரம்மணர்கள் மற்றும் குல மூப்பர்களால் சூழப்பட்டு, ஒளிரும் ரதத்தில் ஹஸ்தினாபுரத்துக்கு சென்றார்; அது நிலவைக் கிரகங்கள் சூழ்ந்தது போல் இருந்தது.

கத்வா கஜாஹ்வயம் ராமோ பாஹ்யோபவநமாஸ்திதஃ । உத்தவம் ப்ரேஷயாமாஸ த்ரு'தராஷ்ட்ரம் புபுத்ஸயா

கஜாஹ்வய நகரை அடைந்து, ராமர் வெளிப்புற தோட்டத்தில் தங்கினார்; பின்னர் உத்தவனை, த்ருதராஷ்ட்ரரிடம் விசாரிக்க அனுப்பினார்.

ஸோऽபிவந்த்யாம்பிகாபுத்ரம் பீஷ்மம் த்ரோணம் ச பாஹ்லிகம் । துர்யோதநம் ச விதிவத் ராமமாகதமப்ரவீத்

உத்தவன், அம்பிகையின் மகன், பீஷ்மர், திரோணர், பாஹ்லிகர், துரியோதனர் ஆகியோரை மரியாதையுடன் வணங்கி, ராமர் வந்ததை அறிவித்தான்.

தேऽதிப்ரீதாஸ்தமாகர்ண்ய ப்ராப்தம் ராமம் ஸுஹ்ரு'த்தமம் । தமர்சயித்வாபியயுஃ ஸர்வே மங்கலபாணயஃ

அவர்களின் மிகப் பெரிய நண்பர் ராமர் வந்ததை கேட்டு, அவர்கள் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தார்கள்; அவரை மரியாதை செய்து, எல்லோரும் மங்கள பொருட்களுடன் அருகில் வந்தார்கள்.

தம் ஸங்கம்ய யதாந்யாயம் காமர்க்யம் ச ந்யவேதயந் । தேஷாம் யே தத்ப்ரபாவஜ்ஞாஃ ப்ரணேமுஃ ஶிரஸா பலம்

அவரை முறையாக வரவேற்று, பசு, அர்க்யம் ஆகியவற்றை வழங்கினார்கள்; அவருடைய பெருமையை அறிந்தவர்கள் தங்கள் தலைகளை வணங்கி பாலராமரை வணங்கினார்கள்.

பந்தூந் குஶலிநஃ ஶ்ருத்வா ப்ரு'ஷ்ட்வா ஶிவமநாமயம் । பரஸ்பரமதோ ராமோ பபாஷேऽவிக்லவம் வசஃ

உறவினர்கள் நலமாக இருப்பதை கேட்டதும், அவர்களிடம் நலமா, சுகமா என்று விசாரித்ததும், பின்னர் ராமர் தயக்கமின்றி நேராகப் பேசினார்.

உக்ரஸேநஃ க்ஷிதீஶேஶோ யத் வ ஆஜ்ஞாபயத் ப்ரபுஃ । தத் அவ்யக்ரதியஃ ஶ்ருத்வா குருத்வம் மாவிலம்பிதம்

உக்ரசேனன் பூமியின் அரசராக, அவர் எந்த ஆணையையும் கொடுத்தால், அதை மனதில் கலக்கம் இல்லாமல் கேட்டு, தாமதிக்காமல் செய்து முடிக்க வேண்டும்.

யத் யூயம் பஹவஸ்த்வேகம் ஜித்வாதர்மேண தார்மிகம் । அபத்நீதாத தந்ம்ரு'ஷ்யே பந்தூநாமைக்யகாம்யயா

நீங்கள் பலர் இருந்தும், ஒரு நீதிமானை அநீதி செய்து வென்று கட்டியிருக்கிறீர்கள்; ஆனால் உறவினர்களுக்குள் ஒற்றுமை வேண்டி இதை நான் பொறுத்துக்கொள்கிறேன்.

வீர்யஶௌர்யபலோந்நத்தம் ஆத்மஶக்திஸமம் வசஃ । குரவோ பலதேவஸ்ய நிஶம்யோசுஃ ப்ரகோபிதாஃ

பாலராமனின் வலிமையும் வீரமும் நிறைந்த, அவருடைய சொற்களை குருக்கள் கேட்டு, கோபமடைந்தார்கள்.

அஹோ மஹச்சித்ரமிதம் காலகத்யா துரத்யயா । ஆருருக்ஷத்யுபாநத் வை ஶிரோ முகுடஸேவிதம்

அருமை! காலத்தின் ஓட்டால், ஒருவர் மேலேற விரும்பும்போது, காலில் செருப்பும், தலைக்கு கிரீடமும் அணிந்து நிற்கும் இந்த அதிசயம் பாருங்கள்.

ஏதே யௌநேந ஸம்பத்தாஃ ஸஹஶய்யாஸநாஶநாஃ । வ்ரு'ஷ்ணயஸ்துல்யதாம் நீதா அஸ்மத் தத்தந்ரு'பாஸநாஃ

இவர்கள் யவனர்களுடன் இணைந்து, படுக்கை, இருக்கை, உணவு ஆகியவற்றை பகிர்ந்து, நம்மால் அரச ஆசனமும் பெற்ற வ்ருஷ்ணிகள், நம்முடன் சமமாக்கப்பட்டுள்ளனர்.

சாமரவ்யஜநே ஶங்கம் ஆதபத்ரம் ச பாண்டுரம் । கிரீடமாஸநம் ஶய்யாம் புஞ்ஜந்த்யஸ்மதுபேக்ஷயா

நாம் கவனிக்காமல் விட்டதால், அவர்கள் சாமரம், விசிறி, சங்கு, வெண்குடை, கிரீடம், ஆசனம், படுக்கை ஆகியவற்றை அனுபவிக்கிறார்கள்.

( இம்த்ரவம்ஶா ) அலம் யதூநாம் நரதேவலாஞ்சநைஃ தாதுஃ ப்ரதீபைஃ பணிநாமிவாம்ரு'தம் । யேऽஸ்மத்ப்ரஸாதோபசிதா ஹி யாதவா ஆஜ்ஞாபயந்த்யத்ய கதத்ரபா பத

யாதவர்கள் அரச மரியாதைகளைப் பெற்றது போதும்; நம்மால் வழங்கப்பட்ட அந்த மரியாதை, பாம்புகளுக்கு அமிர்தம் போல; நம்முடைய அருளால் உயர்ந்த யாதவர்கள், இன்று வெட்கமில்லாமல் நம்மை ஆணையிடுகிறார்கள்.

( அநுஷ்டுப் ) கதமிந்த்ரோऽபி குருபிஃ பீஷ்மத்ரோணார்ஜுநாதிபிஃ । அதத்தமவருந்தீத ஸிம்ஹக்ரஸ்தமிவோரணஃ

இந்திரனே கூட, பீஷ்மர், த்ரோணர், அர்ஜுனர் போன்ற குருக்களுடன் இருந்தாலும், கொடுக்கப்படாததை, காட்டில் சிங்கம் பிடிக்கும் போல, பிடிக்க முடியுமா?

ஶ்ரீபாதராயணிருவாச - ஜந்மபந்துஶ்ரீயோந்நத்த மதாஸ்தே பரதர்ஷப । ஆஶ்ராவ்ய ராமம் துர்வாச்யம் அஸப்யாஃ புரமாவிஶந்

ஸ்ரீபாதராயணர் சொன்னார்: பிறப்பு, உறவு, செல்வம் ஆகியவற்றால் பெருமை கொண்ட அவர்கள், ராமனைப் பற்றி கடுமையான வார்த்தைகள் பேசிச், நாகரிகமில்லாமல் நகருக்குள் சென்றார்கள்.

த்ரு'ஷ்ட்வா குரூநாம் தௌஃஶீல்யம் ஶ்ருத்வாவாச்யாநி சாச்யுதஃ । அவோசத் கோபஸம்ரப்தோ துஷ்ப்ரேக்ஷ்யஃ ப்ரஹஸந் முஹுஃ

குருக்களின் தீமை மற்றும் அவமானப்படுத்தும் சொற்களை பார்த்து, அச்யுதன் கோபத்துடன், அடிக்கடி சிரித்தபடி பேசினார்.