ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஏவம் நிஹத்ய த்விவிதம் ஜகத்வ்யதிகராவஹம் । ஸம்ஸ்தூயமாநோ பகவாந் ஜநைஃ ஸ்வபுரமாவிஶத்

இவ்வாறு, உலகிற்கு இடையூறு விளைவித்த த்விவிதனை அழித்த பிறகு, மக்கள் புகழ்ந்த ஆண்டவர் தம் நகரத்திற்குள் நுழைந்தார்.

இதி ஶ்ரீமத்‍பாகவதே மஹாபுராணே பாரமஹம்ஸ்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் தஶமஸ்கந்தே உத்தரார்தே த்விவிதவதோ நாம ஸப்தஷஷ்டிதமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, பரமஹம்சர்களுக்கான ஸ்ரீமத் பாகவத மகாபுராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் இரண்டாம் பகுதியிலுள்ள 'த்விவிதன் வதை' எனும் அறுபத்து ஏழாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

ஸாம்பவிவாஹஃ; பலராமேண ஹஸ்திநாபுரகர்ஷணம் ச ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) துர்யோதநஸுதாம் ராஜந் லக்ஷ்மணாம் ஸமிதிம்ஜயஃ । ஸ்வயம்வரஸ்தாமஹரத் ஸாம்போ ஜாம்பவதீஸுதஃ

சாம்பனின் திருமணம்; பலராமர் ஹஸ்தினாபுரத்தை இழுத்துச் சென்றதும்.

கௌரவாஃ குபிதா ஊசுஃ துர்விநீதோऽயமர்பகஃ । கதர்தீக்ரு'த்ய நஃ கந்யாம் அகாமாம் அஹரத் பலாத்

கௌரவர்கள் கோபத்துடன் கூறினர்: 'இந்தப் பையன் ஒழுக்கமில்லாதவன்; எங்களை மதிக்காமல், எங்கள் மகளை அவளுக்கு விருப்பமில்லாமல் பலவந்தமாக அழைத்துச் சென்றான்.'

பத்நீதேமம் துர்விநீதம் கிம் கரிஷ்யந்தி வ்ரு'ஷ்ணயஃ । யேऽஸ்மத் ப்ரஸாதோபசிதாம் தத்தாம் நோ புஞ்ஜதே மஹீம்

இந்த அகண்டமான இவனை கட்டிப் போடலாம்; வ்ருஷ்ணிகள் என்ன செய்யப்போகிறார்கள்? நம்மால் அருளப்பட்டு, நம்மால் வழங்கப்பட்ட இந்த நிலத்தை அவர்கள் அனுபவிக்கிறார்கள் அல்லவா?

நிக்ரு'ஹீதம் ஸுதம் ஶ்ருத்வா யத்யேஷ்யந்தீஹ வ்ரு'ஷ்ணயஃ । பக்நதர்பாஃ ஶமம் யாந்தி ப்ராணா இவ ஸுஸம்யதாஃ

நம்முடைய மகனை கட்டிப்பிடித்ததை வ்ருஷ்ணிகள் கேட்டு இங்கே வந்தால், அவர்கள் பெருமை உடைந்து, கட்டுப்பட்ட மூச்சு போல அமைதியடைவார்கள்.

இதி கர்ணஃ ஶலோ பூரிஃ யஜ்ஞகேதுஃ ஸுயோதநஃ । ஸாம்பமாரேபிரே பத்தும் குருவ்ரு'த்தாநுமோதிதாஃ

இவ்வாறு கர்ணன், சாலன், பூரி, யஜ்ஞகேது, சுயோதனன் ஆகியோர், குரு மூப்பர்களால் அனுமதிக்கப்பட்டு, சாம்பனை கட்ட முயன்றார்கள்.

த்ரு'ஷ்ட்வாநுதாவதஃ ஸாம்போ தார்தராஷ்ட்ராந் மஹாரதஃ । ப்ரக்ரு'ஹ்ய ருசிரம் சாபம் தஸ்தௌ ஸிம்ஹ இவைகலஃ

துரியோதனரின் மக்கள் தன்னை விரட்டிவந்ததை பார்த்த சாம்பன், அழகான வில்லைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டு, சிங்கம் போல் தனியாக நின்றான்.

தம் தே ஜிக்ரு'க்ஷவஃ க்ருத்தாஃ திஷ்ட திஷ்டேதி பாஷிணஃ । ஆஸாத்ய தந்விநோ பாணைஃ கர்ணாக்ரண்யஃ ஸமாகிரந்

அவர்கள் கோபத்துடன், 'நில், நில்' என்று கூவி, வில்லுடன் அருகில் வந்து, கர்ணன் முதலானவர்கள் அம்புகளால் அவனை மழைபோல் தாக்கினார்கள்.

ஸோऽபவித்தஃ குருஶ்ரேஷ்ட குருபிர்யதுநந்தநஃ । நாம்ரு'ஷ்யத் ததசிந்த்யார்பஃ ஸிம்ஹ க்ஷுத்ரம்ரு'கைரிவ

யது குலத்தில் பிறந்த அந்த சிறுவன், குருக்கள் தாக்கினாலும், சிங்கம் சிறு விலங்குகளை பொறுக்காதது போல, அதை சகிக்கவில்லை.

விஸ்பூர்ஜ்ய ருசிரம் சாபம் ஸர்வாந் விவ்யாத ஸாயகைஃ । கர்ணாதீந் ஷட்ரதாந் வீரஃ தாவத்‌பிர்யுகபத் ப்ரு'தக்

அழகான வில்லைக் குலுக்கி, அந்த வீரன் கர்ணன் உட்பட ஆறு ரத வீரர்களை ஒரே நேரத்தில் தனித்தனியாக அம்புகளால் காயப்படுத்தினான்.

சதுர்பிஶ்சதுரோ வாஹாந் ஏகைகேந ச ஸாரதீந் । ரதிநஶ்ச மஹேஷ்வாஸாந் தஸ்ய தத்தேऽப்யபூஜயந்

நான்கு அம்புகளால் நான்கு குதிரைகளை, ஒவ்வொன்றாக சாரதிகளை, ரதத்தில் இருந்த பெரிய வில்லாளர்களை தாக்கினான்; இதற்காக அவர்கள் அவனை மதித்தார்கள்.

தம் து தே விரதம் சக்ருஃ சத்வாரஶ்சதுரோ ஹயாந் । ஏகஸ்து ஸாரதிம் ஜக்நே சிச்சேதாந்யஃ ஶராஸநம்

ஆனால் அவர்கள் அவனை ரதமில்லாதவனாக மாற்றினார்கள்; நான்கு பேர் நான்கு குதிரைகளை, ஒருவர் சாரதியை கொன்றார், இன்னொருவர் அவன் வில்லைக் கிழித்தார்.

தம் பத்த்வா விரதீக்ரு'த்ய க்ரு'ச்ச்ரேண குரவோ யுதி । குமாரம் ஸ்வஸ்ய கந்யாம் ச ஸ்வபுரம் ஜயிநோऽவிஶந்

போரில் கடினமாக சாம்பனை கட்டிப், அவனை ரதமில்லாதவனாக மாற்றி, வெற்றி பெற்ற குருக்கள், அந்த இளவரசனையும் தங்கள் மகளையும் அழைத்துச் சென்று நகரை அடைந்தார்கள்.

தச்ச்ருத்வா நாரதோக்தேந ராஜந் ஸஞ்ஜாதமந்யவஃ । குரூந் ப்ரத்யுத்யமம் சக்ருஃ உக்ரஸேநப்ரசோதிதாஃ

இதை நாரதர் கூறியதை கேட்ட வ்ருஷ்ணிகள், ராஜா, கோபம் கொண்டு, உக்ரசேனரால் தூண்டப்பட்டு, குருக்களை எதிர்க்க தயாரானார்கள்.

ஸாந்த்வயித்வா து தாந் ராமஃ ஸந்நத்தாந் வ்ரு'ஷ்ணிபுங்கவாந் । நைச்சய் குரூணாம் வ்ரு'ஷ்ணீநாம் கலிம் கலிமலாபஹஃ

ஆனால் ராமர், ஆயுதம் எடுத்த வ்ருஷ்ணி தலைவர்களை சமாதானப்படுத்தி, குருக்கள் மற்றும் வ்ருஷ்ணிகள் இடையே சண்டை ஏற்பட வேண்டாம் என்று விரும்பவில்லை; அவர் கலகத்தை நீக்குபவர்.

ஜகாம ஹாஸ்திநபுரம் ரதேநாதித்யவர்சஸா । ப்ராஹ்மணைஃ குலவ்ரு'த்தைஶ்ச வ்ரு'தஶ்சந்த்ர இவ க்ரஹைஃ

அவர், பிரம்மணர்கள் மற்றும் குல மூப்பர்களால் சூழப்பட்டு, ஒளிரும் ரதத்தில் ஹஸ்தினாபுரத்துக்கு சென்றார்; அது நிலவைக் கிரகங்கள் சூழ்ந்தது போல் இருந்தது.

கத்வா கஜாஹ்வயம் ராமோ பாஹ்யோபவநமாஸ்திதஃ । உத்தவம் ப்ரேஷயாமாஸ த்ரு'தராஷ்ட்ரம் புபுத்ஸயா

கஜாஹ்வய நகரை அடைந்து, ராமர் வெளிப்புற தோட்டத்தில் தங்கினார்; பின்னர் உத்தவனை, த்ருதராஷ்ட்ரரிடம் விசாரிக்க அனுப்பினார்.

ஸோऽபிவந்த்யாம்பிகாபுத்ரம் பீஷ்மம் த்ரோணம் ச பாஹ்லிகம் । துர்யோதநம் ச விதிவத் ராமமாகதமப்ரவீத்

உத்தவன், அம்பிகையின் மகன், பீஷ்மர், திரோணர், பாஹ்லிகர், துரியோதனர் ஆகியோரை மரியாதையுடன் வணங்கி, ராமர் வந்ததை அறிவித்தான்.

தேऽதிப்ரீதாஸ்தமாகர்ண்ய ப்ராப்தம் ராமம் ஸுஹ்ரு'த்தமம் । தமர்சயித்வாபியயுஃ ஸர்வே மங்கலபாணயஃ

அவர்களின் மிகப் பெரிய நண்பர் ராமர் வந்ததை கேட்டு, அவர்கள் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தார்கள்; அவரை மரியாதை செய்து, எல்லோரும் மங்கள பொருட்களுடன் அருகில் வந்தார்கள்.

தம் ஸங்கம்ய யதாந்யாயம் காமர்க்யம் ச ந்யவேதயந் । தேஷாம் யே தத்ப்ரபாவஜ்ஞாஃ ப்ரணேமுஃ ஶிரஸா பலம்

அவரை முறையாக வரவேற்று, பசு, அர்க்யம் ஆகியவற்றை வழங்கினார்கள்; அவருடைய பெருமையை அறிந்தவர்கள் தங்கள் தலைகளை வணங்கி பாலராமரை வணங்கினார்கள்.

பந்தூந் குஶலிநஃ ஶ்ருத்வா ப்ரு'ஷ்ட்வா ஶிவமநாமயம் । பரஸ்பரமதோ ராமோ பபாஷேऽவிக்லவம் வசஃ

உறவினர்கள் நலமாக இருப்பதை கேட்டதும், அவர்களிடம் நலமா, சுகமா என்று விசாரித்ததும், பின்னர் ராமர் தயக்கமின்றி நேராகப் பேசினார்.

உக்ரஸேநஃ க்ஷிதீஶேஶோ யத் வ ஆஜ்ஞாபயத் ப்ரபுஃ । தத் அவ்யக்ரதியஃ ஶ்ருத்வா குருத்வம் மாவிலம்பிதம்

உக்ரசேனன் பூமியின் அரசராக, அவர் எந்த ஆணையையும் கொடுத்தால், அதை மனதில் கலக்கம் இல்லாமல் கேட்டு, தாமதிக்காமல் செய்து முடிக்க வேண்டும்.

யத் யூயம் பஹவஸ்த்வேகம் ஜித்வாதர்மேண தார்மிகம் । அபத்நீதாத தந்ம்ரு'ஷ்யே பந்தூநாமைக்யகாம்யயா

நீங்கள் பலர் இருந்தும், ஒரு நீதிமானை அநீதி செய்து வென்று கட்டியிருக்கிறீர்கள்; ஆனால் உறவினர்களுக்குள் ஒற்றுமை வேண்டி இதை நான் பொறுத்துக்கொள்கிறேன்.

வீர்யஶௌர்யபலோந்நத்தம் ஆத்மஶக்திஸமம் வசஃ । குரவோ பலதேவஸ்ய நிஶம்யோசுஃ ப்ரகோபிதாஃ

பாலராமனின் வலிமையும் வீரமும் நிறைந்த, அவருடைய சொற்களை குருக்கள் கேட்டு, கோபமடைந்தார்கள்.

அஹோ மஹச்சித்ரமிதம் காலகத்யா துரத்யயா । ஆருருக்ஷத்யுபாநத் வை ஶிரோ முகுடஸேவிதம்

அருமை! காலத்தின் ஓட்டால், ஒருவர் மேலேற விரும்பும்போது, காலில் செருப்பும், தலைக்கு கிரீடமும் அணிந்து நிற்கும் இந்த அதிசயம் பாருங்கள்.

ஏதே யௌநேந ஸம்பத்தாஃ ஸஹஶய்யாஸநாஶநாஃ । வ்ரு'ஷ்ணயஸ்துல்யதாம் நீதா அஸ்மத் தத்தந்ரு'பாஸநாஃ

இவர்கள் யவனர்களுடன் இணைந்து, படுக்கை, இருக்கை, உணவு ஆகியவற்றை பகிர்ந்து, நம்மால் அரச ஆசனமும் பெற்ற வ்ருஷ்ணிகள், நம்முடன் சமமாக்கப்பட்டுள்ளனர்.

சாமரவ்யஜநே ஶங்கம் ஆதபத்ரம் ச பாண்டுரம் । கிரீடமாஸநம் ஶய்யாம் புஞ்ஜந்த்யஸ்மதுபேக்ஷயா

நாம் கவனிக்காமல் விட்டதால், அவர்கள் சாமரம், விசிறி, சங்கு, வெண்குடை, கிரீடம், ஆசனம், படுக்கை ஆகியவற்றை அனுபவிக்கிறார்கள்.

( இம்த்ரவம்ஶா ) அலம் யதூநாம் நரதேவலாஞ்சநைஃ தாதுஃ ப்ரதீபைஃ பணிநாமிவாம்ரு'தம் । யேऽஸ்மத்ப்ரஸாதோபசிதா ஹி யாதவா ஆஜ்ஞாபயந்த்யத்ய கதத்ரபா பத

யாதவர்கள் அரச மரியாதைகளைப் பெற்றது போதும்; நம்மால் வழங்கப்பட்ட அந்த மரியாதை, பாம்புகளுக்கு அமிர்தம் போல; நம்முடைய அருளால் உயர்ந்த யாதவர்கள், இன்று வெட்கமில்லாமல் நம்மை ஆணையிடுகிறார்கள்.