ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஸமாஜஸ்து மஹாஞ்ஜாதோ தேவவிஸ்மயகாரகஃ । யதைவாஸநமாஸ்தாய கோகர்ணோऽகதயத்கதாம்

அங்கு பெரிய கூட்டம் உருவானது; அது தேவர்களுக்கும் வியப்பை உண்டாக்கியது. கோகர்ணன் ஆசனத்தில் அமர்ந்து கதையை ஆரம்பித்தான்.

ஸ ப்ரேதோऽபி ததாऽऽயாதஃ ஸ்தாநம் பஶ்யந் இதஸ்ததஃ । ஸப்தக்ரந்தியுதம் தத்ர அபஶ்யத் கீசகமுச்ரிதம்

அந்த நேரத்தில் அந்த பிரேதனும் வந்தான்; இடம் தேடி இங்கும் அங்கும் பார்த்தான். அங்கு ஏழு முடிச்சுகள் கொண்ட ஒரு மூங்கில் நிமிர்ந்து நிற்கும் 모습을 கண்டான்.

தந்மூலச்சித்ரமாவிஶ்ய ஶ்ரவணார்தம் ஸ்திதௌ ஹ்யஸௌ । வாதரூபீ ஸ்திதிம் கர்தும் அஶக்தோ வம்ஶமாவிஶத்

அது அடியில் உள்ள ஓரத்தில் புகுந்து, கேட்கும் ஆசையால் அங்கு நின்றான். காற்றாக இருப்பதற்கு முடியாமல், அந்த மூங்கிலுக்குள் சென்றான்.

வைஷ்ணவம் ப்ராஹ்மணம் முக்யம் ஶ்ரோதாரம் பரிகல்ப்ய ஸஃ । ப்ரதமஸ்கந்ததஃ ஸ்பஷ்டம் ஆக்யாநம் தேநுஜோऽகரத்

முக்கியமான வைஷ்ணவ பிராமணரை முதன்மை கேட்பவராகக் கருதி, தேனுவின் மகன் முதல் ஸ்கந்தத்திலிருந்து தெளிவாக கதையை ஆரம்பித்தான்.

திநாந்தே ரக்ஷிதா காதா ததா சித்ரம் பபூவ ஹ । வம்ஶைகக்ரந்திபேதோऽபூத் ஸஶப்தம் பஶ்யதாம் ஸதாம்

மாலை நேரத்தில் அந்த பாடலைப் பாடியபோது, அங்கு ஒரு அதிசயம் நடந்தது; பாம்பு போலியான கம்பியில் உள்ள முடிச்சு சத்தத்துடன் உடைந்தது, அதை நல்லவர்கள் பார்த்தார்கள்.

த்விதீயேऽஹ்நி ததா ஸாயம் த்விதீயக்ரந்திபேதநம் । த்ரு'தீயேऽஹ்நி ததா ஸாயம் த்ரு'தீயக்ரந்திபேதநம்

இரண்டாம் நாளில் மாலை நேரத்தில் இரண்டாவது முடிச்சும் உடைந்தது; மூன்றாம் நாளிலும் அதேபோல் மாலை நேரத்தில் மூன்றாவது முடிச்சும் உடைந்தது.

ஏவம் ஸப்ததிநைஶ்சைவ ஸப்தக்ரந்திவிபேதநம் । க்ரு'த்வா ஸ த்வாதஶஸ்கந்த ஶ்ரவணாத் ப்ரேததாம் ஜஹௌ

இவ்வாறு ஏழு நாட்களில் ஏழு முடிச்சுகளும் உடைந்தன; பன்னிரண்டு பகுதிகளையும் கேட்டவுடன் அவன் பிரேத நிலையில் இருந்து விடுபட்டான்.

திவ்யரூபதரோ ஜாதஃ துலஸீதாமமம்டிதஃ । பீதவாஸா கநஶ்யமோ முகுடீ குண்டலாந்விதஃ

அவன் தெய்வீக உருவம் எடுத்தான்; துளசி மாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டவன், மஞ்சள் உடை அணிந்தவன், மேகத்தைப் போல கருப்பாக, கிரீடமும் குண்டலமும் அணிந்தவன் ஆனான்.

நநாம ப்ராதரம் ஸத்யோ கோகர்ணம் இதி சாப்ரவீத் । த்வயாஹம் மோசிதோ பந்தோ க்ரு'பயா ப்ரேதகஶ்மலாத்

உடனே அவன் தன் சகோதரன் கோகர்ணனை வணங்கி, "உன் கருணையால் நான் பந்தத்திலிருந்தும் பிரேத நிலை அசுத்தத்திலிருந்தும் விடுவிக்கப்பட்டேன்" என்று சொன்னான்.

தந்யா பாகவதீ வார்தா ப்ரேதபீடாவிநாஶிநீ । ஸப்தாஹோऽபி ததா தந்யஃ க்ரு'ஷ்ணலோகபலப்ரதஃ

பாகவதக் கதையே பாக்கியசாலி; அது பிரேத பீடையை நீக்குகிறது. ஏழு நாள் பாராயணம் கூட பாக்கியமானது; அது கிருஷ்ணனின் உலகை அடைவதற்கான பலனை அளிக்கிறது.

கம்பந்தே ஸர்வபாபாநி ஸப்தாஹஶ்ரவணே ஸ்திதே । அஸ்மாகம் ப்ரலயம் ஸத்யஃ கதா சேயம் கரிஷ்யதி

ஏழு நாள் பாராயணம் நடைபெறும்போது எல்லா பாவங்களும் நடுங்குகின்றன; இந்தக் கதை நம்மை உடனே விடுவிக்கும்.

ஆர்த்ரம் ஶுஷ்கம் லகு ஸ்தூலம் வாங்‌மநஃ கர்மபிஃ க்ரு'தம் । ஶ்ரவணம் விதஹேத்பாபம் பாவகம் ஸமிதோ யதா

ஈரமானதோ உலர்ந்ததோ, லேசானதோ கனமானதோ, வாயால், மனதால், செய்கையால் செய்த பாவம் எதுவாக இருந்தாலும், கேட்பது அதை எரியும் தீ போல அழிக்கிறது.

அஸ்மிந் வை பாரதே வர்ஷே ஸூரிபிஃ தேவஸம்ஸதி । அகதாஶ்ராவிணாம் பும்ஸாம் நிஷ்பலம் ஜந்ம கீர்திதம்

இந்த பாரத நாட்டிலும், ஞானிகளிடையிலும், தேவலோகத்திலும் இந்தக் கதையை கேட்காதவர்களின் பிறப்பு பயனற்றது என்று கூறப்படுகிறது.

கிம் மோஹதோ ரக்ஷிதேந ஸுபுஷ்டேந பலீயஸா । அத்ருவேண ஶரீரேண ஶுகஶாஸ்த்ரகதாம் விநா

சுகனின் போதனைகளை கேட்காமல், திடமில்லாத உடலை நன்றாக பாதுகாத்து, பலமாக வளர்த்து என்ன பயன்?

அஸ்திஸ்தம்பம் ஸ்நாயுபத்தம் மாம்ஸஶோணிதலேபிதம் । சர்மாவநத்தம் துர்கந்தம் பாத்ரம் மூத்ரபுரீஷயோஃ

எலும்பு தூணாக, நரம்பால் கட்டப்பட்டு, மாம்சம் இரத்தம் பூசப்பட்டு, தோலால் மூடப்பட்டு, துர்நாற்றம் வீசும், சிறுநீர் மலம் நிறைந்த பாத்திரம் தான் இந்த உடல்.

ஜராஶோகவிபாகார்தம் ரோகமந்திரமாதுரம் । தூஷ்பூரம் துர்தரம் துஷ்டம் ஸதோஷம் க்ஷணபம்குரம்

மூப்பு, துயரம், கர்ம விளைவால் பாதிக்கப்பட்டு, நோய்களின் இல்லமாக, தாங்க முடியாததாக, நிரப்ப முடியாததாக, குறைபாடுகளும், கெடுதல்களும் நிறைந்த, ஒரு கணத்தில் அழியும் இந்த உடல்.

க்ரு'மிவிட் பஸ்ம ஸம்ஜ்ஞாந்தம் ஶரீரம் இதி வர்ணிதம் । அஸ்திரேண ஸ்திரம் கர்ம குதோऽயம் ஸாதயேத் ந ஹி

இந்த உடல் இறுதியில் பூச்சி, கழிவு, சாம்பல் ஆகி விடும்; இப்படிப் பலவீனமான உடலால் செய்யும் செயலால் நிலையானது எதுவும் கிடைக்குமா?

யத்ப்ராதஃ ஸம்ஸ்க்ரு'தம் சாந்நம் ஸாயம் தச்ச விநஶ்யதி । ததீயரஸஸம்புஷ்டே காயே கா நாம நித்யதா

காலை சமைக்கப்பட்ட உணவு மாலை அழிகிறது; அப்படி அழியும் உணவால் வளர்ந்த உடலில் நிலைத்திருப்பது எது?

ஸப்தாஹஶ்ரவணாத் லோகே ப்ராப்யதே நிகடே ஹரிஃ । அதோ தோஷநிவ்ரு'த்த்யர்தம் ஏதத் ஏவ ஹி ஸாதநம்

ஏழு நாள் கேள்வியால் இந்த உலகில் ஹரியை அடையலாம்; எனவே குறைகளை நீக்க இதுவே சரியான வழி.

புத்‌புதா இவ தோயேஷு மஶகா இவ ஜந்துஷு । ஜாயந்தே மரணாயைவ கதாஶ்ரவணவர்ஜிதாஃ

நீரில் குமிழைகள் போலவும், உயிரினங்களில் கொசுக்கள் போலவும், இந்தக் கதையை கேட்காதவர்கள் பிறப்பது மரணத்துக்காக மட்டுமே.

ஜடஸ்ய ஶுஷ்கவம்ஶஸ்ய யத்ர க்ரந்திவிபேதநம் । சித்ரம் கிமு ததா சித்த க்ரந்திபேதஃ கதாஶ்ரவாத்

உலர்ந்த பாம்பில் முடிச்சு உடைவது ஆச்சரியம்; ஆனால் இந்தக் கதையை கேட்டால் மனதில் உள்ள முடிச்சு உடைவது இன்னும் பெரிய அதிசயம்.

பித்யதே ஹ்ரு'தயக்ரந்திஃ சித்யந்தே ஸர்வஸம்ஶயாஃ । க்ஷீயந்தே சாஸ்ய கர்மாணி ஸப்தாஹஶ்ரவணே க்ரு'தே

ஏழு நாள் பாராயணம் செய்தால், மனதில் உள்ள முடிச்சு உடையும், எல்லா சந்தேகங்களும் நீங்கும், அவனது கர்மங்கள் அழிகின்றன.

ஸம்ஸாரகர்தமாலேப ப்ரக்ஷாலநபடீயஸி । கதாதீர்தே ஸ்திதே சித்தே முக்திரேவ புதைஃ ஸ்ம்ரு'தா

உலக வாழ்க்கையின் களிம்பை கழுவி எடுக்க மிகச் சிறந்தது பக்திக் கதைகளின் தீர்த்தம். அந்தக் கதைகளை மனம் முழுவதும் கவனித்து கேட்டால், அறிவாளிகள் சொல்வது போல, விடுதலை நிச்சயம் கிடைக்கும்.

ஏவம் ப்ருவதி வை தஸ்மிந் விமாநம் ஆகமத் ததா । வைகுண்டவாஸிபிர்யுக்தம் ப்ரஸ்புரத் தீப்திமண்டலம்

அவர் இப்படிச் சொல்கிறபோது, அப்பொழுது வைகுண்ட வாசிகள் சூழ்ந்த, பிரகாசமான ஒளியுடன் கூடிய ஒரு விண்ணுலக ரதம் அங்கு வந்து சேர்ந்தது.

ஸர்வேஷாம் பஶ்யதாம் பேஜே விமாநம் துந்துலீஸுதஃ । விமாநே வைஷ்ணவாந் வீக்ஶ்ய கோகர்ணோ வாக்யமப்ரவீத்

அங்கே அனைவரும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, துந்துலியின் மகன் அந்த விண்ணுலக ரதத்தில் ஏறினான். அந்த ரதத்தில் வைஷ்ணவர்கள் இருப்பதை பார்த்து, கோகர்ணன் இவ்வாறு பேசினான்.

கோகர்ண உவாச - அத்ரைவ பஹவஃ ஸந்தி ஶ்ரோதாரோ மம நிர்மலாஃ । ஆநீதாநி விமாநாநி ந தேஷாம் யுகபத்குதஃ

கோகர்ணன் சொன்னான்: இங்கே என் பல தூய்மையான கேட்பவர்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கெல்லாம் ஒரே நேரத்தில் விண்ணுலக ரதங்கள் ஏன் வரவில்லை?

ஶ்ரவணம் ஸமபாகேந ஸர்வேஷாமிஹ த்ரு'ஶ்யதே । பலபேதஃ குதோ ஜாதஃ ப்ரப்ருவந்து ஹரிப்ரியாஃ

இங்கே அனைவரும் சமமாகக் கேட்டிருக்கிறார்கள். அப்படியிருக்க, பலனைப் பெறுவதில் ஏன் வித்தியாசம் வந்தது? ஹரியின் பக்தர்கள் விளக்கட்டும்.

ஹரிதாஸா ஊசுஃ - ஶ்ரவணஸ்ய விபேதேந பலபேதோऽத்ர ஸம்ஸ்திதஃ । ஶ்ரவணம் து க்ரு'தம் ஸர்வைஃ ந ததா மநநம் க்ரு'தம் । பலபேதோஸ்ததோ ஜாதோ பஜநாதபி மாநத

ஹரிதாஸர்கள் சொன்னார்கள்: கேட்பதில் உள்ள வித்தியாசத்தால் பலனிலும் வித்தியாசம் உண்டாகிறது. எல்லோரும் கேட்டாலும், எல்லோரும் அந்தக் கதைகளை மனதில் ஆழமாக சிந்திக்கவில்லை. அதனால், பக்தியில் கூட பலனில் வேறுபாடு வருகிறது, அருமை.

ஸப்தராத்ரம் உபோஷைவ ப்ரேதேந ஶ்ரவணம் க்ரு'தம் । மநநாதி ததா தேந ஸ்திரசித்தே க்ரு'தம் ப்ரு'ஶம்

அந்த உயிர் பிரிந்தவன் ஏழு இரவுகள் உண்ணாமல் இருந்து பக்திக் கதைகளை கேட்டான். மேலும், அவன் மனதை நிலைநிறுத்தி, ஆழமாக சிந்தனையும் செய்தான்.