ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஸமுபேத்யாத கோபாலாந் ஹாஸ்யஹஸ்தக்ரஹாதிபிஃ । விஶ்ராந்தம் ஸுகமாஸீநம் பப்ரச்சுஃ பர்யுபாகதாஃ ॥ 10.65.

பின்னர், கோபர்களிடம் சென்று, சிரிப்பும், கைபிடிப்பும் போன்ற நட்பான செயல்களுடன், அவரைச் சுற்றி வந்தவர்கள், அவர் சௌகரியமாக அமர்ந்தபோது, பல கேள்விகள் கேட்டார்கள்.

ப்ரு'ஷ்டாஶ்சாநாமயம் ஸ்வேஷு ப்ரேமகத்கதயா கிரா । க்ரு'ஷ்ணே கமலபத்ராக்ஷே ஸந்ந்யஸ்தாகிலராதஸஃ ॥ 10.65.

அவரும் அன்பு நிறைந்த குரலில், கிருஷ்ணரிடம் எல்லா சுமைகளும் ஒப்படைக்கப்பட்டதால், அவர்களும் அவர்களது குடும்பத்தினரின் நலனையும் கேட்டார்.

கச்சிந்நோ பாந்தவா ராம ஸர்வே குஶலமாஸதே । கச்சித்ஸ்மரத நோ ராம யூயம் தாரஸுதாந்விதாஃ ॥ 10.65.

“ராமா, உங்களுடைய சகோதரர்கள் எல்லோரும் நலமாக இருக்கிறார்களா? நீங்களும் உங்கள் மனைவியரும் பிள்ளைகளும் எங்களை இன்னும் நினைவில் வைத்திருக்கிறீர்களா?” என்று கேட்டார்கள்.

திஷ்ட்யா கம்ஸோ ஹதஃ பாபோ திஷ்ட்யா முக்தாஃ ஸுஹ்ரு'ஜ்ஜநாஃ । நிஹத்ய நிர்ஜித்ய ரிபூந் திஷ்ட்யா துர்கம் ஸமாஶ்ரீதாஃ ॥ 10.65.

“நல்ல அதிர்ஷ்டத்தால், கஞ்சன் என்ற தீயவன் அழிக்கப்பட்டான்; உங்கள் நண்பர்கள் விடுவிக்கப்பட்டார்கள்; எதிரிகளை வென்று, பாதுகாப்பான இடத்தில் தங்கியுள்ளீர்கள்.”

கோப்யோ ஹஸந்த்யஃ பப்ரச்சூ ராமஸந்தர்ஶநாத்ரு'தாஃ । கச்சிதாஸ்தே ஸுகம் க்ரு'ஷ்ணஃ புரஸ்த்ரீஜநவல்லபஃ ॥ 10.65.

ராமரைப் பார்த்து மகிழ்ந்த கோபிகள் சிரித்துக் கொண்டு, “பட்டணத்துக் பெண்கள் விரும்பும் கிருஷ்ணர் நலமாக இருக்கிறாரா?” என்று கேட்டார்கள்.

கச்சித்ஸ்மரதி வா பந்தூந் பிதரம் மாதரம் ச ஸஃ । அப்யஸௌ மாதரம் த்ரஷ்டும் ஸக்ரு'தப்யாகமிஷ்யதி । அபி வா ஸ்மரதேऽஸ்மாகமநுஸேவாம் மஹாபுஜஃ ॥ 10.65.

“அவர் தன் உறவினர்களையும், தந்தையையும், தாயையும் நினைவில் வைத்திருக்கிறாரா? ஒருவேளை ஒருமுறையாவது தாயை பார்க்க வருவாரா? அந்த வலிமைமிக்கவர் எங்களின் சேவையையும் நினைவில் வைத்திருக்கிறாரா?”

மாதரம் பிதரம் ப்ராத்ரூ'ந் பதீந் புத்ராந் ஸ்வஸ்ரூ'நபி । யதர்தே ஜஹிம தாஶார்ஹ துஸ்த்யஜாந் ஸ்வஜநாந் ப்ரபோ ॥ 10.65.

“ஓ தாசார்ஹா, எங்களுக்காக நீயே, ஆண்டவரே, உன் தாய், தந்தை, சகோதரர்கள், கணவர்கள், பிள்ளைகள், சகோதரிகள் என உனக்கு மிகவும் பிடித்த உறவுகளை விட்டுவிட்டாய்.”

தா நஃ ஸத்யஃ பரித்யஜ்ய கதஃ ஸஞ்சிந்நஸௌஹ்ரு'தஃ । கதம் நு தாத்ரு'ஶம் ஸ்த்ரீபிர்ந ஶ்ரத்தீயேத பாஷிதம் ॥ 10.65.

“அவர் எங்களை உடனே விட்டு, நெருக்கமான பாசத்தை துண்டித்துவிட்டார். இப்படிப்பட்டவரை பெண்கள் எப்படி நம்ப முடியும்?”

கதம் நு க்ரு'ஹ்ணந்த்யநவஸ்திதாத்மநோ வசஃ க்ரு'தக்நஸ்ய புதாஃ புரஸ்த்ரியஃ । க்ரு'ஹ்ணந்தி வை சித்ரகதஸ்ய ஸுந்தர ஸ்மிதாவலோகோச்ச்வஸிதஸ்மராதுராஃ ॥ 10.65.

“நிலையில்லாத மனமும், நன்றி இல்லாதவரும் பேசும் வார்த்தைகளை பட்டணப் பெண்கள் எப்படி ஏற்கிறார்கள்? ஆனாலும், அவருடைய அழகான கதைகளும், சிரிப்பும், பார்வையும், மூச்சும் அவர்களை மயக்கி, காதலில் மூழ்கச் செய்கின்றன.”

* கிம் நஸ்தத்கதயா கோப்யஃ கதாஃ கதயதாபராஃ । யாத்யஸ்மாபிர்விநா காலோ யதி தஸ்ய ததைவ நஃ ॥ 10.65.

“அவரைப் பற்றி பேசுவதால் நமக்கு என்ன பயன்? மற்ற விஷயங்களைப் பேசுவோம். அவர் இல்லாமல் காலம் நமக்கு போகிறது; அவருக்கும் நமக்குப் போகும் போக்கே இருக்குமா?”

இதி ப்ரஹஸிதம் ஶௌரேர்ஜல்பிதம் சாருவீக்ஷிதம் । கதிம் ப்ரேமபரிஷ்வங்கம் ஸ்மரந்த்யோ ருருதுஃ ஸ்த்ரியஃ ॥ 10.65.

சௌரி அவருடைய விளையாட்டு வார்த்தைகள், அழகான பார்வை, நடையும், அன்பான அணைப்பும் நினைத்து, அந்த பெண்கள் அழத் தொடங்கினார்கள்.

ஸங்கர்ஷணஸ்தாஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்ய ஸந்தேஶைர்ஹ்ரு'தயம்கமைஃ । ஸாந்த்வயாமாஸ பகவாந்நாநாநுநயகோவிதஃ ॥ 10.65.

பல வகை சமாதானங்களில் தேர்ந்த பகவான் சங்கர்ஷணர், கிருஷ்ணரின் மனதிலிருந்து வந்த செய்திகளைச் சொல்லி அவர்களை ஆறுதல் கூறினார்.

த்வௌ மாஸௌ தத்ர சாவாத்ஸீந்மதும் மாதவம் ஏவ ச । ராமஃ க்ஷபாஸு பகவாந் கோபீநாம் ரதிமாவஹந் ॥ 10.65.

அங்கு ராமர் இரண்டு மாதங்கள்—மது, மாதவம்—தங்கினார்; அந்த இரவுகளில் கோபிகளுக்கு மகிழ்ச்சி அளித்தார்.

பூர்ணசந்த்ரகலாம்ரு'ஷ்டே கௌமுதீகந்தவாயுநா । யமுநோபவநே ரேமே ஸேவிதே ஸ்த்ரீகணைர்வ்ரு'தஃ ॥ 10.65.

முழு நிலாவின் ஒளியில், கௌமுதிப் பூக்களின் வாசனை காற்றில் பரவ, யமுனை ஆற்றங்கரை வனத்தில், பெண்கள் சூழ்ந்து சேவை செய்தபோது, அவர் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தார்.

வருணப்ரேஷிதா தேவீ வாருணீ வ்ரு'க்ஷகோடராத் । பதந்தீ தத்வநம் ஸர்வம் ஸ்வகந்தேநாத்யவாஸயத் ॥ 10.65.

வருணன் அனுப்பிய தேவியான வாருணி, ஒரு மரத்தின் ஓட்டிலிருந்து வெளிப்பட்டு, அவள் இறங்கும் போது, அவளது மணம் அந்த காட்டை முழுவதும் நிரப்பியது.

தம் கந்தம் மதுதாராயா வாயுநோபஹ்ரு'தம் பலஃ । ஆக்ராயோபகதஸ்தத்ர லலநாபிஃ ஸமம் பபௌ ॥ 10.65.

காற்றால் கொண்டுவரப்பட்ட தேனின் வாசனைப் பரவ, பலராமன் அதை நுகர்ந்து, பெண்களுடன் சேர்ந்து அங்கு சென்று, நாவால் அந்த தேனை அருந்தினார்.

உபகீயமாநோ கந்தர்வைர்வநிதாஶோபிமண்டலே । ரேமே கரேணுயூதேஶோ மாஹேந்த்ர இவ வாரணஃ ॥ 10.65.

கந்தர்வர்கள் பாட, அழகிய பெண்கள் சூழ்ந்த வட்டத்தில், யானைமந்தையின் தலைவன் போல, பலராமர் மகிழ்ச்சியுடன் விளையாடினார்.

நேதுர்துந்துபயோ வ்யோம்நி வவ்ரு'ஷுஃ குஸுமைர்முதா । கந்தர்வா முநயோ ராமம் தத்வீர்யைரீடிரே ததா ॥ 10.65.

வானில் பறைஒலி முழங்க, மலர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் பொழிந்தன; கந்தர்வர்களும் முனிவர்களும் அப்போது ராமரின் வீரத்தைப் போற்றி பாடினர்.

உபகீயமாநசரிதோ வநிதாபிர்ஹலாயுத । வநேஷு வ்யசரத்க்ஷீவோ மதவிஹ்வலலோசநஃ ॥ 10.65.

பெண்கள் அவருடைய வீரச் செயல்களைப் பாட, பலராமர் மதுபானத்தில் மயங்கிய கண்களுடன், காட்டுகளில் மகிழ்ந்து திரிந்தார்.

ஸ்ரக்வ்யேககுண்டலோ மத்தோ வைஜயந்த்யா ச மாலயா । பிப்ரத்ஸ்மிதமுகாம்போஜம் ஸ்வேதப்ராலேயபூஷிதம் ॥ 10.65.

மலர் மாலை, ஒரே ஒரு குண்டலம், வைஜயந்தி மாலை அணிந்து, மதத்தில் மயங்கியவர், புன்னகை பூத்த தாமரை முகத்துடன், வியர்வைத் துளிகள் பனிப்பொழிவைப் போல் ஒளிர்ந்தன.

ஸ ஆஜுஹாவ யமுநாம் ஜலக்ரீடார்தமீஶ்வரஃ । நிஜம் வாக்யமநாத்ரு'த்ய மத்த இத்யாபகாம் பலஃ ॥ 10.65.

ஈச்வரன் பலராமர், நீராடும் விளையாட்டுக்காக யமுனையை அழைத்தார்; தன் சொற்களைப் பொருட்படுத்தாமல், மதத்தில் மயங்கி, அந்த ஆற்றை அழைத்தார்.

அநாகதாம் ஹலாக்ரேண குபிதோ விசகர்ஷ ஹ । பாபே த்வம் மாமவஜ்ஞாய யந்நாயாஸி மயாஹுதா । நேஷ்யே த்வாம் லாங்கலாக்ரேண ஶததா காமசாரிணீம் ॥ 10.65.

அவள் வரவில்லை என்பதால், கோபமடைந்த பலராமர், தனது கோலின் முனையால் அவளை இழுத்து, "பாவி! நான் அழைத்தும் நீ வரவில்லை; உன் விருப்பப்படி சுற்றும் உன்னை, என் கோலின் முனையால் இழுத்து கொண்டு போவேன்" என்றார்.

ஏவம் நிர்பர்த்ஸிதா பீதா யமுநா யதுநந்தநம் । உவாச சகிதா வாசம் பதிதா பாதயோர்ந்ரு'ப ॥ 10.65.

இவ்வாறு கடிந்து கூறப்பட்டு, பயந்த யமுனை, யது குலத்தின் மகனிடம் நடுங்கும் மனத்துடன், அவன் காலடியில் விழுந்து, பேசினாள்.

ராம ராம மஹாபாஹோ ந ஜாநே தவ விக்ரமம் । யஸ்யைகாம்ஶேந வித்ரு'தா ஜகதீ ஜகதஃ பதே ॥ 10.65.

"ராமா, ராமா, வலிமைமிக்கவரே! உமது வலிமையை எனக்குத் தெரியவில்லை; உலகத்தைத் தாங்கும் உமது ஒரு பகுதியால் இந்த பூமி நிலைத்திருக்கிறது, உலகத்தின் ஆண்டவரே!" என்று யமுனை கூறினாள்.

பரம் பாவம் பகவதோ பகவந்மாமஜாநதீம் । மோக்துமர்ஹஸி விஶ்வாத்மந் ப்ரபந்நாம் பக்தவத்ஸல ॥ 10.65.

"பெரியவரே! உமது உயர்ந்த இயல்பை அறியாமல் செய்த தவறுக்கு மன்னிக்க வேண்டும்; உலகமெங்கும் நிறைந்தவரே, பக்தர்களை நேசிப்பவரே, நான் உமக்கு சரணாகிவிட்டேன்" என்று யமுனை வேண்டினாள்.

ததோ வ்யமுஞ்சத்யமுநாம் யாசிதோ பகவாந் பலஃ । விஜகாஹ ஜலம் ஸ்த்ரீபிஃ கரேணுபிரிவேபராட் ॥ 10.65.

அப்போது, வேண்டிக்கொண்டதால், பகவான் பலராமர் யமுனையை விடுவித்து, பெண்களுடன் சேர்ந்து, யானைமந்தையின் தலைவன் பெண் யானைகளுடன் நீராடும் போல் நீரில் மகிழ்ந்தார்.

காமம் விஹ்ரு'த்ய ஸலிலாதுத்தீர்ணாயாஸீதாம்பரே । பூஷணாநி மஹார்ஹாணி ததௌ காந்திஃ ஶுபாம் ஸ்ரஜம் ॥ 10.65.

விளையாடி முடித்து, நீரிலிருந்து வெளியே வந்து, வெளியில் பெண்களுக்கு அழகான ஆபரணங்களும், அழகிய மலர் மாலையும் அளித்தார்.

வஸித்வா வாஸஸீ நீலே மாலாம் ஆமுச்ய காஞ்சநீம் । ரேயே ஸ்வலங்க்ரு'தோ லிப்தோ மாஹேந்த்ர இவ வாரணஃ ॥ 10.65.

நீல வஸ்திரம் அணிந்து, பொன்னால் செய்யப்பட்ட மாலை அணிந்து, நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டு, வாசனைப் பொடி பூசி, யானைமந்தையின் தலைவன் போல மகிழ்ந்தார்.

அத்யாபி த்ரு'ஶ்யதே ராஜந் யமுநாக்ரு'ஷ்டவர்த்மநா । பலஸ்யாநந்தவீர்யஸ்ய வீர்யம் ஸூசயதீவ ஹி ॥ 10.65.

இன்றும், அரசே, பலராமர் யமுனையை இழுத்துச் சென்ற பாதை தெளிவாகத் தெரிகிறது; அது அவரது முடிவில்லா வலிமையை உணர்த்தும் போல் உள்ளது.