ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

( வம்ஶஸ்தா ) ஸ்வராஜதாநீம் ஸமலங்க்ரு'தாம் த்வஜைஃ ஸதோரணைருக்ஷிதமார்கசத்வராம் । விவேஶ ஶங்காநகதுந்துபிஸ்வநைஃ அப்யுத்யதஃ பௌரஸுஹ்ரு'த்‌த்விஜாதிபிஃ

கொடி, வாசல்கள், காவல் மையங்கள் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்ட தனது ராஜதானியில், சங்கு, யாழ், மத்தள ஒலியுடன், நகர மக்கள், நண்பர்கள், பிராமணர்கள் வரவேற்புடன் அவன் நுழைந்தான்.

( அநுஷ்டுப் ) ய ஏவம் க்ரு'ஷ்ணவிஜயம் ஶங்கரேண ச ஸம்யுகம் । ஸம்ஸ்மரேத் ப்ராதருத்தாய ந தஸ்ய ஸ்யாத் பராஜயஃ

யார் கிருஷ்ணனின் வெற்றியும், சங்கரனுடன் நடந்த போரையும், காலையில் எழுந்தவுடன் நினைவுகூர்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு தோல்வி ஏற்படாது.

இதி ஶ்ரீமத்‍பாகவதே மஹாபுராணே பாரமஹம்ஸ்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் தஶமஸ்கந்தே உத்தரார்தே அநிருத்தாநயநம் நாம த்ரிஷஷ்டிதமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு பரமஹம்சர்களுக்கான ஸ்ரீமத்பாகவத மகாபுராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் இரண்டாம் பகுதியிலுள்ள 'அனிருத்தனை கொண்டு வருதல்' எனும் அறுபத்து மூன்றாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

ஶ்ரீஶுக உவாச பலபத்ரஃ குருஶ்ரேஷ்ட பகவாந் ரதமாஸ்திதஃ । ஸுஹ்ரு'த்தித்ரு'க்ஷுருத்கண்டஃ ப்ரயயௌ நந்தகோகுலம் ॥ 10.65.

ஸ்ரீ சுகர் சொன்னார்: குருவினில் சிறந்தவரே, பகவான் பலராமர் தன் நண்பர்களை பார்க்கும் ஆவலுடன், ரதத்தில் ஏறி நந்தகோகுலத்திற்கு சென்றார்.

பரிஷ்வக்தஶ்சிரோத்கண்டைர்கோபைர்கோபீபிரேவ ச । ராமோऽபிவாத்ய பிதராவாஶீர்பிரபிநந்திதஃ ॥ 10.65.

அவர் நீண்ட நாட்களாகக் காத்திருந்த கோபர்களும், கோபிகளும் அவரை அணைத்து மகிழ்ந்தார்கள். ராமர் தன் பெற்றோர்களுக்கு வணங்கி, அவர்கள் ஆசீர்வாதத்துடன் அவரை வரவேற்றார்கள்.

சிரம் நஃ பாஹி தாஶார்ஹ ஸாநுஜோ ஜகதீஶ்வரஃ । இத்யாரோப்யாங்கமாலிங்க்ய நேத்ரைஃ ஸிஷிசதுர்ஜலைஃ ॥ 10.65.

“ஓ தாசார்ஹா, நீயும் உன் சகோதரனும் எப்போதும் எங்களை காப்பாற்ற வேண்டும்” என்று கூறி,膺த்தில் அமர்த்தி, அணைத்து, கண்களில் இருந்து கண்ணீரால் அவரை நனைத்தார்கள்.

கோபவ்ரு'த்தாம்ஶ்ச விதிவத்யவிஷ்டைரபிவந்திதஃ । யதாவயோ யதாஸக்யம் யதாஸம்பந்தமாத்மநஃ ॥ 10.65.

வழக்கப்படி அமர்ந்திருந்த பெரிய கோபர்களை, அவரவர் வயது, நட்பு, உறவு படி, ராமர் மரியாதையுடன் வணங்கினார்.

ஸமுபேத்யாத கோபாலாந் ஹாஸ்யஹஸ்தக்ரஹாதிபிஃ । விஶ்ராந்தம் ஸுகமாஸீநம் பப்ரச்சுஃ பர்யுபாகதாஃ ॥ 10.65.

பின்னர், கோபர்களிடம் சென்று, சிரிப்பும், கைபிடிப்பும் போன்ற நட்பான செயல்களுடன், அவரைச் சுற்றி வந்தவர்கள், அவர் சௌகரியமாக அமர்ந்தபோது, பல கேள்விகள் கேட்டார்கள்.

ப்ரு'ஷ்டாஶ்சாநாமயம் ஸ்வேஷு ப்ரேமகத்கதயா கிரா । க்ரு'ஷ்ணே கமலபத்ராக்ஷே ஸந்ந்யஸ்தாகிலராதஸஃ ॥ 10.65.

அவரும் அன்பு நிறைந்த குரலில், கிருஷ்ணரிடம் எல்லா சுமைகளும் ஒப்படைக்கப்பட்டதால், அவர்களும் அவர்களது குடும்பத்தினரின் நலனையும் கேட்டார்.

கச்சிந்நோ பாந்தவா ராம ஸர்வே குஶலமாஸதே । கச்சித்ஸ்மரத நோ ராம யூயம் தாரஸுதாந்விதாஃ ॥ 10.65.

“ராமா, உங்களுடைய சகோதரர்கள் எல்லோரும் நலமாக இருக்கிறார்களா? நீங்களும் உங்கள் மனைவியரும் பிள்ளைகளும் எங்களை இன்னும் நினைவில் வைத்திருக்கிறீர்களா?” என்று கேட்டார்கள்.

திஷ்ட்யா கம்ஸோ ஹதஃ பாபோ திஷ்ட்யா முக்தாஃ ஸுஹ்ரு'ஜ்ஜநாஃ । நிஹத்ய நிர்ஜித்ய ரிபூந் திஷ்ட்யா துர்கம் ஸமாஶ்ரீதாஃ ॥ 10.65.

“நல்ல அதிர்ஷ்டத்தால், கஞ்சன் என்ற தீயவன் அழிக்கப்பட்டான்; உங்கள் நண்பர்கள் விடுவிக்கப்பட்டார்கள்; எதிரிகளை வென்று, பாதுகாப்பான இடத்தில் தங்கியுள்ளீர்கள்.”

கோப்யோ ஹஸந்த்யஃ பப்ரச்சூ ராமஸந்தர்ஶநாத்ரு'தாஃ । கச்சிதாஸ்தே ஸுகம் க்ரு'ஷ்ணஃ புரஸ்த்ரீஜநவல்லபஃ ॥ 10.65.

ராமரைப் பார்த்து மகிழ்ந்த கோபிகள் சிரித்துக் கொண்டு, “பட்டணத்துக் பெண்கள் விரும்பும் கிருஷ்ணர் நலமாக இருக்கிறாரா?” என்று கேட்டார்கள்.

கச்சித்ஸ்மரதி வா பந்தூந் பிதரம் மாதரம் ச ஸஃ । அப்யஸௌ மாதரம் த்ரஷ்டும் ஸக்ரு'தப்யாகமிஷ்யதி । அபி வா ஸ்மரதேऽஸ்மாகமநுஸேவாம் மஹாபுஜஃ ॥ 10.65.

“அவர் தன் உறவினர்களையும், தந்தையையும், தாயையும் நினைவில் வைத்திருக்கிறாரா? ஒருவேளை ஒருமுறையாவது தாயை பார்க்க வருவாரா? அந்த வலிமைமிக்கவர் எங்களின் சேவையையும் நினைவில் வைத்திருக்கிறாரா?”

மாதரம் பிதரம் ப்ராத்ரூ'ந் பதீந் புத்ராந் ஸ்வஸ்ரூ'நபி । யதர்தே ஜஹிம தாஶார்ஹ துஸ்த்யஜாந் ஸ்வஜநாந் ப்ரபோ ॥ 10.65.

“ஓ தாசார்ஹா, எங்களுக்காக நீயே, ஆண்டவரே, உன் தாய், தந்தை, சகோதரர்கள், கணவர்கள், பிள்ளைகள், சகோதரிகள் என உனக்கு மிகவும் பிடித்த உறவுகளை விட்டுவிட்டாய்.”

தா நஃ ஸத்யஃ பரித்யஜ்ய கதஃ ஸஞ்சிந்நஸௌஹ்ரு'தஃ । கதம் நு தாத்ரு'ஶம் ஸ்த்ரீபிர்ந ஶ்ரத்தீயேத பாஷிதம் ॥ 10.65.

“அவர் எங்களை உடனே விட்டு, நெருக்கமான பாசத்தை துண்டித்துவிட்டார். இப்படிப்பட்டவரை பெண்கள் எப்படி நம்ப முடியும்?”

கதம் நு க்ரு'ஹ்ணந்த்யநவஸ்திதாத்மநோ வசஃ க்ரு'தக்நஸ்ய புதாஃ புரஸ்த்ரியஃ । க்ரு'ஹ்ணந்தி வை சித்ரகதஸ்ய ஸுந்தர ஸ்மிதாவலோகோச்ச்வஸிதஸ்மராதுராஃ ॥ 10.65.

“நிலையில்லாத மனமும், நன்றி இல்லாதவரும் பேசும் வார்த்தைகளை பட்டணப் பெண்கள் எப்படி ஏற்கிறார்கள்? ஆனாலும், அவருடைய அழகான கதைகளும், சிரிப்பும், பார்வையும், மூச்சும் அவர்களை மயக்கி, காதலில் மூழ்கச் செய்கின்றன.”

* கிம் நஸ்தத்கதயா கோப்யஃ கதாஃ கதயதாபராஃ । யாத்யஸ்மாபிர்விநா காலோ யதி தஸ்ய ததைவ நஃ ॥ 10.65.

“அவரைப் பற்றி பேசுவதால் நமக்கு என்ன பயன்? மற்ற விஷயங்களைப் பேசுவோம். அவர் இல்லாமல் காலம் நமக்கு போகிறது; அவருக்கும் நமக்குப் போகும் போக்கே இருக்குமா?”

இதி ப்ரஹஸிதம் ஶௌரேர்ஜல்பிதம் சாருவீக்ஷிதம் । கதிம் ப்ரேமபரிஷ்வங்கம் ஸ்மரந்த்யோ ருருதுஃ ஸ்த்ரியஃ ॥ 10.65.

சௌரி அவருடைய விளையாட்டு வார்த்தைகள், அழகான பார்வை, நடையும், அன்பான அணைப்பும் நினைத்து, அந்த பெண்கள் அழத் தொடங்கினார்கள்.

ஸங்கர்ஷணஸ்தாஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்ய ஸந்தேஶைர்ஹ்ரு'தயம்கமைஃ । ஸாந்த்வயாமாஸ பகவாந்நாநாநுநயகோவிதஃ ॥ 10.65.

பல வகை சமாதானங்களில் தேர்ந்த பகவான் சங்கர்ஷணர், கிருஷ்ணரின் மனதிலிருந்து வந்த செய்திகளைச் சொல்லி அவர்களை ஆறுதல் கூறினார்.

த்வௌ மாஸௌ தத்ர சாவாத்ஸீந்மதும் மாதவம் ஏவ ச । ராமஃ க்ஷபாஸு பகவாந் கோபீநாம் ரதிமாவஹந் ॥ 10.65.

அங்கு ராமர் இரண்டு மாதங்கள்—மது, மாதவம்—தங்கினார்; அந்த இரவுகளில் கோபிகளுக்கு மகிழ்ச்சி அளித்தார்.

பூர்ணசந்த்ரகலாம்ரு'ஷ்டே கௌமுதீகந்தவாயுநா । யமுநோபவநே ரேமே ஸேவிதே ஸ்த்ரீகணைர்வ்ரு'தஃ ॥ 10.65.

முழு நிலாவின் ஒளியில், கௌமுதிப் பூக்களின் வாசனை காற்றில் பரவ, யமுனை ஆற்றங்கரை வனத்தில், பெண்கள் சூழ்ந்து சேவை செய்தபோது, அவர் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தார்.

வருணப்ரேஷிதா தேவீ வாருணீ வ்ரு'க்ஷகோடராத் । பதந்தீ தத்வநம் ஸர்வம் ஸ்வகந்தேநாத்யவாஸயத் ॥ 10.65.

வருணன் அனுப்பிய தேவியான வாருணி, ஒரு மரத்தின் ஓட்டிலிருந்து வெளிப்பட்டு, அவள் இறங்கும் போது, அவளது மணம் அந்த காட்டை முழுவதும் நிரப்பியது.

தம் கந்தம் மதுதாராயா வாயுநோபஹ்ரு'தம் பலஃ । ஆக்ராயோபகதஸ்தத்ர லலநாபிஃ ஸமம் பபௌ ॥ 10.65.

காற்றால் கொண்டுவரப்பட்ட தேனின் வாசனைப் பரவ, பலராமன் அதை நுகர்ந்து, பெண்களுடன் சேர்ந்து அங்கு சென்று, நாவால் அந்த தேனை அருந்தினார்.

உபகீயமாநோ கந்தர்வைர்வநிதாஶோபிமண்டலே । ரேமே கரேணுயூதேஶோ மாஹேந்த்ர இவ வாரணஃ ॥ 10.65.

கந்தர்வர்கள் பாட, அழகிய பெண்கள் சூழ்ந்த வட்டத்தில், யானைமந்தையின் தலைவன் போல, பலராமர் மகிழ்ச்சியுடன் விளையாடினார்.

நேதுர்துந்துபயோ வ்யோம்நி வவ்ரு'ஷுஃ குஸுமைர்முதா । கந்தர்வா முநயோ ராமம் தத்வீர்யைரீடிரே ததா ॥ 10.65.

வானில் பறைஒலி முழங்க, மலர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் பொழிந்தன; கந்தர்வர்களும் முனிவர்களும் அப்போது ராமரின் வீரத்தைப் போற்றி பாடினர்.

உபகீயமாநசரிதோ வநிதாபிர்ஹலாயுத । வநேஷு வ்யசரத்க்ஷீவோ மதவிஹ்வலலோசநஃ ॥ 10.65.

பெண்கள் அவருடைய வீரச் செயல்களைப் பாட, பலராமர் மதுபானத்தில் மயங்கிய கண்களுடன், காட்டுகளில் மகிழ்ந்து திரிந்தார்.

ஸ்ரக்வ்யேககுண்டலோ மத்தோ வைஜயந்த்யா ச மாலயா । பிப்ரத்ஸ்மிதமுகாம்போஜம் ஸ்வேதப்ராலேயபூஷிதம் ॥ 10.65.

மலர் மாலை, ஒரே ஒரு குண்டலம், வைஜயந்தி மாலை அணிந்து, மதத்தில் மயங்கியவர், புன்னகை பூத்த தாமரை முகத்துடன், வியர்வைத் துளிகள் பனிப்பொழிவைப் போல் ஒளிர்ந்தன.

ஸ ஆஜுஹாவ யமுநாம் ஜலக்ரீடார்தமீஶ்வரஃ । நிஜம் வாக்யமநாத்ரு'த்ய மத்த இத்யாபகாம் பலஃ ॥ 10.65.

ஈச்வரன் பலராமர், நீராடும் விளையாட்டுக்காக யமுனையை அழைத்தார்; தன் சொற்களைப் பொருட்படுத்தாமல், மதத்தில் மயங்கி, அந்த ஆற்றை அழைத்தார்.

அநாகதாம் ஹலாக்ரேண குபிதோ விசகர்ஷ ஹ । பாபே த்வம் மாமவஜ்ஞாய யந்நாயாஸி மயாஹுதா । நேஷ்யே த்வாம் லாங்கலாக்ரேண ஶததா காமசாரிணீம் ॥ 10.65.

அவள் வரவில்லை என்பதால், கோபமடைந்த பலராமர், தனது கோலின் முனையால் அவளை இழுத்து, "பாவி! நான் அழைத்தும் நீ வரவில்லை; உன் விருப்பப்படி சுற்றும் உன்னை, என் கோலின் முனையால் இழுத்து கொண்டு போவேன்" என்றார்.