ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

தஸ்யாஸ்யதோऽஸ்த்ராண்யஸக்ரு'த் சக்ரேண க்ஷுரநேமிநா । சிச்சேத பகவாந்பாஹூந் ஶாகா இவ வநஸ்பதேஃ

அவன் வாயிலிருந்து வந்த ஆயுதங்களை, பகவான் மீண்டும் மீண்டும் கூரிய சக்கரத்தால் துண்டித்தார்; பாணனின் கரங்களை மரத்தின் கிளைகளைப் போல வெட்டினார்.

பாஹுஷு சித்யமாநேஷு பாணஸ்ய பகவாந் பவஃ । பக்தாநகம்ப்யுபவ்ரஜ்ய சக்ராயுதமபாஷத

பாணனின் கரங்கள் வெட்டப்பட்டபோது, பக்தர்களுக்கு கருணை காட்டும் பகவான் பவா, சக்கராயுதம் ஏந்தியவரிடம் வந்து பேசினார்.

ஶ்ரீருத்ர உவாச - த்வம் ஹி ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்யோதிஃ கூடம் ப்ரஹ்மணி வாங்‌மயே । யம் பஶ்யந்த்யமலாத்மாந ஆகாஶமிவ கேவலம்

ஸ்ரீ ருத்ரர் சொன்னார்: நீயே பரம்பொருள், உயர்ந்த ஒளி, சொற்களில் மறைந்திருக்கும் பிரம்மம்; தூய உள்ளம் கொண்டோர், வானத்தைப் போல உன்னை மட்டும் காண்கிறார்கள்.

( மிஶ்ர ) நாபிர்நபோऽக்நிர்முகமம்பு ரேதோ த்யௌஃ ஶீர்ஷமாஶாஃ ஶ்ருதிரங்‌க்ரிருர்வீ । சந்த்ரோ மநோ யஸ்ய த்ரு'கர்க ஆத்மா அஹம் ஸமுத்ரோ ஜடரம் புஜேந்த்ரஃ

உன் நாபி ஆகாயம், வாயில் அக்கினி, நீர் உன் விந்து, வானம் உன் தலை, திசைகள் உன் செவி, பூமி உன் பாதம்; சந்திரன் உன் மனம், சூரியன் உன் கண், ஆத்மா உன் உயிர்; நான் கடல், அது உன் வயிறு, பாம்பரசன் உன் கை.

ரோமாணி யஸ்யௌஷதயோऽம்புவாஹாஃ கேஶா விரிஞ்சோ திஷணா விஸர்கஃ । ப்ரஜாபதிர்ஹ்ரு'தயம் யஸ்ய தர்மஃ ஸ வை பவாந் புருஷோ லோககல்பஃ

உன் ரோமங்கள் மூலிகைகள், மேகங்கள் நீர், பிரமா உன் முடி, புத்தி உன் படைப்பு சக்தி, ப்ரஜாபதி உன் இதயம், தர்மம் உன் சுவை; நீயே உலகங்களுக்குத் தகுதியான புருஷன்.

தவாவதாரோऽயமகுண்டதாமந் தர்மஸ்ய குப்த்யை ஜகதோ ஹிதாய । வயம் ச ஸர்வே பவதாநுபாவிதா விபாவயாமோ புவநாநி ஸப்த

ஓ தடுக்க முடியாத ஆண்டவரே, உமது இந்த அவதாரம் தர்மத்தை காக்கவும் உலகத்தின் நன்மைக்காகவும் வந்தது. நாங்கள் அனைவரும் உம்மால் ஊக்கமடைந்து, இந்த ஏழு உலகங்களையும் உணர்கிறோம்.

த்வமேக ஆத்யஃ புருஷோऽத்விதீயஃ துர்யஃ ஸ்வத்ரு'க் ஹேதுரஹேதுரீஶஃ । ப்ரதீயஸேऽதாபி யதாவிகாரம் ஸ்வமாயயா ஸர்வகுணப்ரஸித்த்யை

நீ ஒருவனே ஆதியிலும், தனித்தும், நான்காவது நிலையில் நிற்பவனும், நீயே உன்னை அறிந்தவனும், காரணமும் காரணமில்லாதவனும், ஆண்டவரும் ஆவாய். நீ உன் சக்தியால் எல்லா குணங்களையும் வெளிப்படுத்துவதற்காக, மாற்றமின்றி தோன்றுகிறாய்.

யதைவ ஸூர்யஃ பிஹிதஶ்சாயயா ஸ்வயா சாயாம் ச ரூபாணி ச ஸஞ்சகாஸ்தி । ஏவம் குணேநாபிஹிதோ குணாம்ஸ்த்வம் ஆத்மப்ரதீபோ குணிநஶ்ச பூமந்

எப்படி சூரியன் தன் நிழலால் மறைக்கப்பட்டு, அந்த நிழலும் உருவங்களையும் காட்டுகிறதோ, அதுபோல் நீயும் உன் குணத்தால் மறைக்கப்பட்டு, எல்லா குணங்களையும், குணமுள்ளவர்களையும், ஆன்மாவின் ஒளியாக வெளிப்படுத்துகிறாய்.

( அநுஷ்டுப் ) யந்மாயாமோஹிததியஃ புத்ரதாரக்ரு'ஹாதிஷு । உந்மஜ்ஜந்தி நிமஜ்ஜந்தி ப்ரஸக்தா வ்ரு'ஜிநார்ணவே

உன் மாயையால் மனம் மயங்கியவர்கள், பிள்ளை, துணை, வீடு முதலானவற்றில் பற்றுடன், துன்பத்தின் கடலில் மூழ்கி, மீண்டும் மீண்டும் எழுந்து விழுகிறார்கள்.

தேவதத்தமிமம் லப்த்வா ந்ரு'லோகமஜிதேந்த்ரியஃ । யோ நாத்ரியேத த்வத்பாதௌ ஸ ஶோச்யோ ஹ்யாத்மவஞ்சகஃ

இந்த மனித பிறப்பைப் பெற்றும், உணர்வுகளை அடக்க முடியாதவன் உன் திருப்பாதங்களை மதிக்கவில்லை என்றால், அவன் தன்னைத் தானே ஏமாற்றுகிறவன்; அவனை இரங்கவேண்டும்.

யஸ்த்வாம் விஸ்ரு'ஜதே மர்த்ய ஆத்மாநம் ப்ரியமீஶ்வரம் । விபர்யயேந்த்ரியார்தார்தம் விஷமத்த்யம்ரு'தம் த்யஜந்

ஓ ஆண்டவரே, உன்னை, தன் உயிருக்கும் பிரியமானவரை விட்டுவிட்டு, உணர்வுகளின் பொருட்களை எதிர்மாறாக நாடுகிறவன், அமுதத்தை விட்டு விஷத்தை உண்டவனாகிறான்.

அஹம் ப்ரஹ்மாத விபுதா முநயஶ்சாமலாஶயாஃ । ஸர்வாத்மநா ப்ரபந்நாஸ்த்வாம் ஆத்மாநம் ப்ரேஷ்டமீஶ்வரம்

நானும், பிரம்மாவும், தேவர்களும், தூய மனம் கொண்ட முனிவர்களும், எங்கள் முழு உள்ளத்துடன் உன்னை, உயிருக்கும் பிரியமான ஆண்டவரை சரணடைந்துள்ளோம்.

( மிஶ்ர ) தம் த்வா ஜகத்ஸ்தித்யுதயாந்தஹேதும் ஸமம் ப்ரஶாந்தம் ஸுஹ்ரு'தாத்மதைவம் । அநந்யமேகம் ஜகதாத்மகேதம் பவாபவர்காய பஜாம தேவம்

உலகின் உருவாக்கம், நிலை, அழிவுக்கு காரணமானவரும், சமமானவரும், அமைதியானவரும், நண்பனும், ஆன்மாவும், தெய்வமும் ஆன உம்மை, பிறப்பு இறப்பிலிருந்து விடுதலையடைய, ஒரே ஆதாரமாக, இரண்டில்லாதவராக, நாம் வழிபடுகிறோம்.

அயம் மமேஷ்டோ தயிதோऽநுவர்தீ மயாபயம் தத்தமமுஷ்ய தேவ । ஸம்பாத்யதாம் தத்‌பவதஃ ப்ரஸாதோ யதா ஹி தே தைத்யபதௌ ப்ரஸாதஃ

இவன் எனக்கு மிகவும் பிரியமானவன், அன்பும் கீழ்ப்படியும் உள்ளவன்; அவனுக்கு நான் அஞ்சாமை அளித்துள்ளேன், ஆண்டவரே. தயவு செய்து, அவனுக்கு உமது அருள் கிடைக்கட்டும்; எப்படி நீர் தைத்தியர்களின் தலைவனுக்கு அருள் செய்தீரோ, அதுபோல்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச - ( அநுஷ்டுப் ) யதாத்த பகவந் த்வம் நஃ கரவாம ப்ரியம் தவ । பவதோ யத்வ்யவஸிதம் தந்மே ஸாத்வநுமோதிதம்

பகவான் கூறினார்: பக்தனே, நீ சொல்வதெல்லாம் எனக்கு இனிமையானது; நீ எதை முடிவு செய்கிறாயோ, அது எனக்கு ஏற்றதும், நான் அதை ஏற்கிறேன்.

அவத்யோऽயம் மமாப்யேஷ வைரோசநிஸுதோऽஸுரஃ । ப்ரஹ்ராதாய வரோ தத்தோ ந வத்யோ மே தவாந்வயஃ

இந்த வைரோசனனின் மகன், ஒரு அசுரன், என்னாலும் கொல்லப்பட முடியாதவன்; ப்ரஹ்லாதனுக்கு நான் ஒரு வரம் அளித்துள்ளேன், எனவே அவனும், உன் வம்சத்தாரும் என்னால் கொல்லப்படமாட்டார்கள்.

தர்போபஶமநாயாஸ்ய ப்ரவ்ரு'க்ணா பாஹவோ மயா । ஸூதிதம் ச பலம் பூரி யச்ச பாராயிதம் புவஃ

அவனது பெருமையை தணிக்க, நான் அவன் கைங்களை உடைத்தேன்; பூமிக்கு பாரமாக இருந்த அவன் பெரிய படையை நான் அழித்துவிட்டேன்.

சத்வாரோऽஸ்ய புஜாஃ ஶிஷ்டா பவிஷ்யத்யஜராமரஃ । பார்ஷதமுக்யோ பவதோ ந குதஶ்சித்‌பயோऽஸுரஃ

அவனுக்கு நான்கு கைங்கள் மீதமிருக்கின்றன; அவன் வயதும் இறப்பும் இல்லாதவனாகவும், உன் பிரதான சேவகராகவும் இருப்பான்; அசுரரே, அவனுக்கு எங்கிலும் பயம் இருக்காது.

இதி லப்த்வாபயம் க்ரு'ஷ்ணம் ப்ரணம்ய ஶிரஸாஸுரஃ । ப்ராத்யும்நிம் ரதமாரோப்ய ஸவத்வா ஸமுபாநயத்

இவ்வாறு அஞ்சாமை பெற்ற அசுரன், கிருஷ்ணனை தலையணிவித்து வணங்கி, பிரத்யும்னனை அவன் மனைவியுடன் ரதத்தில் ஏற்றி முன்வரச் செய்தான்.

அக்ஷௌஹிண்யா பரிவ்ரு'தம் ஸுவாஸஃஸமலங்க்ரு'தம் । ஸபத்‍நீகம் புரஸ்க்ரு'த்ய யயௌ ருத்ராநுமோதிதஃ

ஒரு பெரிய படையுடன் சூழப்பட்டு, அழகான vasthiramும் ஆபரணங்களும் அணிந்து, மனைவியுடன், அவன் ருத்ரரால் மதிப்புடன் அனுப்பப்பட்டு புறப்பட்டான்.

( வம்ஶஸ்தா ) ஸ்வராஜதாநீம் ஸமலங்க்ரு'தாம் த்வஜைஃ ஸதோரணைருக்ஷிதமார்கசத்வராம் । விவேஶ ஶங்காநகதுந்துபிஸ்வநைஃ அப்யுத்யதஃ பௌரஸுஹ்ரு'த்‌த்விஜாதிபிஃ

கொடி, வாசல்கள், காவல் மையங்கள் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்ட தனது ராஜதானியில், சங்கு, யாழ், மத்தள ஒலியுடன், நகர மக்கள், நண்பர்கள், பிராமணர்கள் வரவேற்புடன் அவன் நுழைந்தான்.

( அநுஷ்டுப் ) ய ஏவம் க்ரு'ஷ்ணவிஜயம் ஶங்கரேண ச ஸம்யுகம் । ஸம்ஸ்மரேத் ப்ராதருத்தாய ந தஸ்ய ஸ்யாத் பராஜயஃ

யார் கிருஷ்ணனின் வெற்றியும், சங்கரனுடன் நடந்த போரையும், காலையில் எழுந்தவுடன் நினைவுகூர்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு தோல்வி ஏற்படாது.

இதி ஶ்ரீமத்‍பாகவதே மஹாபுராணே பாரமஹம்ஸ்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் தஶமஸ்கந்தே உத்தரார்தே அநிருத்தாநயநம் நாம த்ரிஷஷ்டிதமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு பரமஹம்சர்களுக்கான ஸ்ரீமத்பாகவத மகாபுராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் இரண்டாம் பகுதியிலுள்ள 'அனிருத்தனை கொண்டு வருதல்' எனும் அறுபத்து மூன்றாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

ஶ்ரீஶுக உவாச பலபத்ரஃ குருஶ்ரேஷ்ட பகவாந் ரதமாஸ்திதஃ । ஸுஹ்ரு'த்தித்ரு'க்ஷுருத்கண்டஃ ப்ரயயௌ நந்தகோகுலம் ॥ 10.65.

ஸ்ரீ சுகர் சொன்னார்: குருவினில் சிறந்தவரே, பகவான் பலராமர் தன் நண்பர்களை பார்க்கும் ஆவலுடன், ரதத்தில் ஏறி நந்தகோகுலத்திற்கு சென்றார்.

பரிஷ்வக்தஶ்சிரோத்கண்டைர்கோபைர்கோபீபிரேவ ச । ராமோऽபிவாத்ய பிதராவாஶீர்பிரபிநந்திதஃ ॥ 10.65.

அவர் நீண்ட நாட்களாகக் காத்திருந்த கோபர்களும், கோபிகளும் அவரை அணைத்து மகிழ்ந்தார்கள். ராமர் தன் பெற்றோர்களுக்கு வணங்கி, அவர்கள் ஆசீர்வாதத்துடன் அவரை வரவேற்றார்கள்.

சிரம் நஃ பாஹி தாஶார்ஹ ஸாநுஜோ ஜகதீஶ்வரஃ । இத்யாரோப்யாங்கமாலிங்க்ய நேத்ரைஃ ஸிஷிசதுர்ஜலைஃ ॥ 10.65.

“ஓ தாசார்ஹா, நீயும் உன் சகோதரனும் எப்போதும் எங்களை காப்பாற்ற வேண்டும்” என்று கூறி,膺த்தில் அமர்த்தி, அணைத்து, கண்களில் இருந்து கண்ணீரால் அவரை நனைத்தார்கள்.

கோபவ்ரு'த்தாம்ஶ்ச விதிவத்யவிஷ்டைரபிவந்திதஃ । யதாவயோ யதாஸக்யம் யதாஸம்பந்தமாத்மநஃ ॥ 10.65.

வழக்கப்படி அமர்ந்திருந்த பெரிய கோபர்களை, அவரவர் வயது, நட்பு, உறவு படி, ராமர் மரியாதையுடன் வணங்கினார்.

ஸமுபேத்யாத கோபாலாந் ஹாஸ்யஹஸ்தக்ரஹாதிபிஃ । விஶ்ராந்தம் ஸுகமாஸீநம் பப்ரச்சுஃ பர்யுபாகதாஃ ॥ 10.65.

பின்னர், கோபர்களிடம் சென்று, சிரிப்பும், கைபிடிப்பும் போன்ற நட்பான செயல்களுடன், அவரைச் சுற்றி வந்தவர்கள், அவர் சௌகரியமாக அமர்ந்தபோது, பல கேள்விகள் கேட்டார்கள்.

ப்ரு'ஷ்டாஶ்சாநாமயம் ஸ்வேஷு ப்ரேமகத்கதயா கிரா । க்ரு'ஷ்ணே கமலபத்ராக்ஷே ஸந்ந்யஸ்தாகிலராதஸஃ ॥ 10.65.

அவரும் அன்பு நிறைந்த குரலில், கிருஷ்ணரிடம் எல்லா சுமைகளும் ஒப்படைக்கப்பட்டதால், அவர்களும் அவர்களது குடும்பத்தினரின் நலனையும் கேட்டார்.