ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

அந்யே நிர்பிந்நபாஹூரு ஶிரஸோ ருதிரோக்ஷிதாஃ। ராஜாநோ துத்ரவுர்பீதா பலேந பரிகார்திதாஃ

மற்ற மன்னர்கள், தங்கள் கை, தொடை, தலை ஆகியவை உடைந்து, இரத்தம் சிந்தி, பாலராமரின் கோலால் தாக்கப்பட்டு, பயத்தில் ஓடினர்.

நிஹதே ருக்மிணி ஶ்யாலே நாப்ரவீத்ஸாத்வஸாது வா। ரக்மிணீபலயோ ராஜந்ஸ்நேஹபங்கபயாத்தரிஃ

ருக்மி, தன் மைத்துனர், கொல்லப்பட்டபோது, ருக்மிணி மற்றும் பாலராமருக்குள் அன்பு குலையுமோ என்று பயந்து, ஹரி அதனைப் பற்றி எதுவும் புகழவோ குறைசொல்வோ இல்லை.

ததோऽநிருத்தம் ஸஹ ஸூர்யயா வரம் ரதம் ஸமாரோப்ய யயுஃ குஶஸ்தலீம்। ராமாதயோ போஜகடாத்தஶார்ஹாஃ ஸித்தாகிலார்தா மதுஸூதநாஶ்ரயாஃ

பின்னர், அனிருத்தனும் அவன் மணமகளும் அழகிய ரதத்தில் ஏற்றப்பட்டு, ராமர் மற்றும் தசார்ஹர்கள், போஜகட நகரத்திலிருந்து குஷஸ்தலி நோக்கி, மதுசூதனரின் அருளில், தங்கள் குறிக்கோள்கள் நிறைவேறி புறப்பட்டார்கள்.

ஊஷா-அநிருத்த ஸமாகமஃ; அநிருத்தஸ்ய பம்தநம் ச - ஶ்ரீராஜோவாச - ( அநுஷ்டுப் ) பாணஸ்ய தநயாம் ஊஷாம் உபயேமே யதூத்தமஃ । தத்ர யுத்தமபூத் கோரம் ஹரிஶங்கரயோர்மஹத் । ஏதத்ஸர்வம் மஹாயோகிந் ஸமாக்யாதும் த்வமர்ஹஸி

அரசர் கேட்டார்: யாதவர்களில் சிறந்தவர் பாணனுடைய மகள் ஊஷாவை மணந்தார். அப்போது ஹரியும் சங்கரனும் இடையே ஒரு பயங்கரமான போர் நடந்தது. மகா யோகி, இதை எல்லாம் நீ முழுமையாக விவரிக்க வேண்டும்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - பாணஃ புத்ரஶதஜ்யேஷ்டோ பலேராஸீந் மஹாத்மநஃ । யேந வாமநரூபாய ஹரயேऽதாயி மேதிநீ

ஶ்ரீஶுகர் சொன்னார்: பாணன், நூறு மகன்களில் மூத்தவனாகிய மகாத்மா பாலியின் மகன்; அவன் தான் வாமன வடிவில் ஹரிக்கு பூமியை அர்ப்பணித்தான்.

தஸ்யௌரஸஃ ஸுதோ பாநஃ ஶிவபக்திரதஃ ஸதா । மாந்யோ வதாந்யோ தீமாம்ஶ்ச ஸத்யஸந்தோ த்ரு'டவ்ரதஃ

அவனுக்கு பாணன் என்ற ஒரே மகன்; எப்போதும் சிவ பக்தியில் ஈடுபட்டவன், அனைவராலும் மதிக்கப்படுபவன், கொடையளிப்பதில் முனைப்பும், புத்திசாலியும், உண்மையில் நிலைத்திருப்பவனும், உறுதியான விரதம் கொண்டவனும் ஆவான்.

ஶோணிதாக்யே புரே ரம்யே ஸ ராஜ்யம் அகரோத்புரா । தஸ்ய ஶம்போஃ ப்ரஸாதேந கிங்கரா இவ தேऽமராஃ । ஸஹஸ்ரபாஹுர்வாத்யேந தாண்டவேऽதோஷயந்ம்ரு'டம்

ஶோணிதம் என்ற அழகான நகரத்தில் அவன் ஒருகாலத்தில் அரசாக ஆட்சி செய்தான். சம்புவின் அருளால் அவனுடைய சேவகர்கள் தேவர்களைப் போல இருந்தனர். ஆயிரம் கரங்களால் தாண்டவ நடனத்தின் போது இசை வாசித்து ருத்ரனை மகிழ்வித்தான்.

பகவாந் ஸர்வபூதேஶஃ ஶரண்யோ பக்தவத்ஸலஃ । வரேண சந்தயாமாஸ ஸ தம் வவ்ரே புராதிபம்

எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆண்டவனும், பக்தர்களுக்கு அன்பும், எல்லோருக்கும் அடைக்கலமும் ஆன பரமன், அவனிடம் விருப்பமான வரம் கேட்கச் சொன்னான். பாணன், சிவன் தான் நகரத்திற்கு காவலன் ஆக வேண்டும் என்று வேண்டினான்.

ஸ ஏகதாऽऽஹ கிரிஶம் பார்ஶ்வஸ்தம் வீர்யதுர்மதஃ । கிரீடேநார்கவர்ணேந ஸம்ஸ்ப்ரு'ஶந் தத்பதாம்புஜம்

ஒருநாள், தன் வலிமையில் பெருமை கொண்ட பாணன் அருகில் இருந்த கிரீசனை அணுகி, சூரியனைப் போல பிரகாசிக்கும் தன் கிரீடத்தால் சிவனின் தாமரை போன்ற பாதங்களைத் தொட்டான்.

நமஸ்யே த்வாம் மஹாதேவ லோகாநாம் குருமீஶ்வரம் । பும்ஸாம் அபூர்ணகாமாநாம் காமபூராமராங்‌க்ரிபம்

நான் உமக்கு வணங்குகிறேன், மகாதேவா, உலகங்களுக்கு குருவும் ஈசுவரனும், ஆசை நிறைவேறாதவர்களுக்கு ஆசை நிறைவேற்றுபவரும், தேவர்கள் பாதங்களை வணங்குபவரும்.

தோஃஸஹஸ்ரம் த்வயா தத்தம் பரம் பாராய மேऽபவத் । த்ரிலோக்யாம் ப்ரதியோத்தாரம் ந லபே த்வத்ரு'தே ஸமம்

நீ எனக்கு ஆயிரம் கரங்களை அளித்தாய், ஆனால் அவை எனக்கு பெரிய சுமையாகி விட்டன. மூன்று உலகங்களிலும் உன்னைத் தவிர எனக்கு சமமான எதிரி யாரும் இல்லை.

கண்டூத்யா நிப்ரு'தைர்தோர்பிஃ யுயுத்ஸுர்திக்கஜாநஹம் । ஆத்யாயாம் சூர்ணயந்நத்ரீந் பீதாஸ்தேऽபி ப்ரதுத்ருவுஃ

போருக்காக ஆவலுடன், என் கரங்களை அடக்கி கொண்டு, திசைகளில் உள்ள யானைகளை எதிர்த்து, ஆரம்பத்தில் மலைகளை நசுக்கியேன்; அவையும் பயந்து ஓடின.

தத் ஶ்ருத்வா பகவாந் க்ருத்தஃ கேதுஸ்தே பஜ்யதே யதா । த்வத்தர்பக்நம் பவேந்மூட ஸம்யுகம் மத்ஸமேந தே

இதை கேட்ட பரமன் கோபத்துடன் சொன்னான்: உன் கொடி உடையும் போது, முட்டாளே, உன் பெருமையை தாழ்த்தும் போரில் உனக்கு சமமான எதிரியை நீ காண்பாய்.

இத்யுக்தஃ குமதிர்ஹ்ரு'ஷ்டஃ ஸ்வக்ரு'ஹம் ப்ராவிஶந்ந்ரு'ப । ப்ரதீக்ஷந் கிரிஶாதேஶம் ஸ்வவீர்யநஶநம் குதீஃ

இவ்வாறு சொன்னபின், தவறான எண்ணம் கொண்ட பாணன் மகிழ்ச்சியுடன் தன் வீட்டிற்குள் சென்றான்; கிரீசனின் கட்டளையை எதிர்பார்த்து, தன் வலிமை அழிவதை அறியாமல் காத்தான்.

தஸ்யோஷா நாம துஹிதா ஸ்வப்நே ப்ராத்யும்நிநா ரதிம் । கந்யாலபத காந்தேந ப்ராக் அத்ரு'ஷ்டஶ்ருதேந ஸா

அவனுக்கு ஊஷா என்ற மகள் இருந்தாள்; ஒரு கனவில், முன்னர் பார்த்ததுமில்லை, கேட்டதுமில்லை என்ற பிரத்யும்னனின் மகனுடன் காதல் அனுபவித்தாள்.

ஸா தத்ர தமபஶ்யந்தீ க்வாஸி காந்தேதி வாதிநீ । ஸகீநாம் மத்ய உத்தஸ்தௌ விஹ்வலா வ்ரீடிதா ப்ரு'ஶம்

அவனை அங்கு காணாமல், ஊஷா தன் தோழிகளுக்குள் எழுந்து, கலக்கத்துடன், மிகுந்த வெட்கத்தோடு, 'எங்கே இருக்கிறாய் என் காதலனே?' என்று அழைத்தாள்.

பாணஸ்ய மம்த்ரீ கும்பாண்டஃ சித்ரலேகா ச தத்ஸுதா । ஸக்யப்ரு'ச்சத் ஸகீம் ஊஷாம் கௌதூஹலஸமந்விதா

பாணனுடைய அமைச்சராக கும்பாண்டன் இருந்தான்; அவனுடைய மகள் சித்ரலேகா ஊஷாவின் தோழி. அவள், ஆர்வத்துடன் ஊஷாவை தோழிகளிடையே கேட்டாள்.

கம் த்வம் ம்ரு'கயஸே ஸுப்ரு கீத்ரு'ஶஸ்தே மநோரதஃ । ஹஸ்தக்ராஹம் ந தேऽத்யாபி ராஜபுத்ர்யுபலக்ஷயே

'அழகான கண்கள் கொண்டவளே, நீ யாரைத் தேடுகிறாய்? உன் மனதில் எப்படிப்பட்டவன் இருக்கிறான்? இளவரசியே, இன்னும் யாரும் உன் கையைப் பிடித்தது நான் காணவில்லை.'

த்ரு'ஷ்டஃ கஶ்சிந்நரஃ ஸ்வப்நே ஶ்யாமஃ கமலலோசநஃ । பீதவாஸா ப்ரு'ஹத் பாஹுஃ யோஷிதாம் ஹ்ரு'தயம்கமஃ

'நான் கனவில் ஒருவரை பார்த்தேன்; கருப்பு நிறம், தாமரை போன்ற கண்கள், மஞ்சள் vasthiram, பெரிய கரங்கள், பெண்களின் மனதை ஈர்க்கும் அழகன்.'

தமஹம் ம்ரு'கயே காந்தம் பாயயித்வாதரம் மது । க்வாபி யாதஃ ஸ்ப்ரு'ஹயதீம் க்ஷிப்த்வா மாம் வ்ரு'ஜிநார்ணவே

'அந்த காதலனைத் தான் நான் தேடுகிறேன்; அவன் எனக்கு தன் உதடுகளால் அமுதம் அருந்தச் செய்தான். ஆனால், என்னை விரும்பி, பின்னர் எங்கோ மறைந்து, என்னை துயரக் கடலில் வீசிவிட்டான்.'

சித்ரலேகோவாச - வ்யஸநம் தேऽபகர்ஷாமி த்ரிலோக்யாம் யதி பாவ்யதே । தம் ஆநேஷ்யே வரம் யஸ்தே மநோஹர்தா தமாதிஶ

சித்ரலேகா சொன்னாள்: 'மூன்று உலகங்களிலும் உனக்கு ஏற்பட்ட துயரத்தை நான் நீக்குவேன். உன் மனதை கவர்ந்தவரை யார் என்று சொல்; அவனை உனக்கு கொண்டு வருவேன்.'

இத்யுக்த்வா தேவகந்தர்வ ஸித்தசாரணபந்நகாந் । தைத்யவித்யாதராந் யக்ஷாந் மநுஜாம்ஶ்ச யதாலிகத்

இவ்வாறு கூறி, அவள் தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், சித்தர்கள், சாரணர்கள், பாம்புகள், அசுரர்கள், வித்யாதரர்கள், யக்ஷர்கள் மற்றும் மனிதர்கள் ஆகியோரின் உருவங்களை வரைய ஆரம்பித்தாள்.

மநுஜேஷு ச ஸா வ்ரு'ஷ்நீந் ஶூரம் ஆநகதுந்துபிம் । வ்யலிகத் ராமக்ரு'ஷ்ணௌ ச ப்ரத்யும்நம் வீக்ஷ்ய லஜ்ஜிதா

மனிதர்களில், அவள் வ்ருஷ்ணிகள், சூரன், ஆனகதுந்துபி ஆகியோரை வரைய, பிரத்யும்னனைப் பார்த்தவுடன், ராமன் மற்றும் கிருஷ்ணனை வரையும்போது அவளுக்கு வெட்கம் வந்தது.

அநிருத்தம் விலிகிதம் வீக்ஷ்யோஷாவாங்‌முகீ ஹ்ரியா । ஸோऽஸாவஸாவிதி ப்ராஹ ஸ்மயமாநா மஹீபதே

அனிருத்தனை வரையப்பட்டதைப் பார்த்தவுடன், அவள் வெட்கத்தால் முகத்தை கீழே தாழ்த்தினாள்; சிரித்தவாறு, அரசரிடம், 'அவர்தான், அவர்தான்' என்று சொன்னாள்.

சித்ரலேகா தமாஜ்ஞாய பௌத்ரம் க்ரு'ஷ்ணஸ்ய யோகிநீ । யயௌ விஹாயஸா ராஜந் த்வாரகாம் க்ரு'ஷ்ணபாலிதாம்

இதை உணர்ந்த சித்ரலேகை என்ற யோகினி, கிருஷ்ணரின் பேத்தி, அரசே, வானில் பறந்து கிருஷ்ணர் காப்பாற்றும் துவாரகையை நோக்கி சென்றாள்.

தத்ர ஸுப்தம் ஸுபர்யங்கே ப்ராத்யும்நிம் யோகமாஸ்திதா । க்ரு'ஹீத்வா ஶோணிதபுரம் ஸக்யை ப்ரியமதர்ஶயத்

அங்கு, யோக சக்தியால், அழகான படுக்கையில் தூங்கிக் கொண்டிருந்த பிரத்யும்னனின் மகன் அனிருத்தனை எடுத்துக் கொண்டு, அவள் தோழிக்கு காண்பிக்க சோணிதபுரத்துக்கு அழைத்துச் சென்றாள்.

ஸா ச தம் ஸுந்தரவரம் விலோக்ய முதிதாநநா । துஷ்ப்ரேக்ஷ்யே ஸ்வக்ரு'ஹே பும்பீ ரேமே ப்ராத்யும்நிநா ஸமம்

அந்த அழகான வீரனைப் பார்த்து, மகிழ்ச்சியுடன் முகம் மலர்ந்தவள், பிறர் எளிதில் நுழைய முடியாத தன் வீட்டில் அனிருத்தனுடன் மகிழ்ந்தாள்.

பரார்த்யவாஸஃஸ்ரக்கந்த தூபதீபாஸநாதிபிஃ । பாநபோஜந பக்ஷ்யைஶ்ச வாக்யைஃ ஶுஶ்ரூஷணார்சிதஃ

அவனுக்கு உயர்ந்த vasthiram, மாலைகள், மணங்கள், தூபம், விளக்கு, இருக்கை, பானம், உணவு, இனிப்புகள் மற்றும் இனிய சொற்களால் மரியாதை செய்யப்பட்டது.

கூடஃ கந்யாபுரே ஶஶ்வத் ப்ரவ்ரு'த்தஸ்நேஹயா தயா । நாஹர்கணாந் ஸ புபுதே ஊஷயாபஹ்ரு'தேந்த்ரியஃ

கன்னிகையின் அரண்மனையில் மறைந்து, அவளது அதிகரிக்கும் பாசத்தால் எப்போதும் சூழப்பட்டு, ஊஷா அவனது மனதை ஈர்த்ததால் அனிருத்தன் நாட்கள் போவதை கவனிக்கவே இல்லை.