ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

அநக்ஷஜ்ஞோ ஹ்யயம் ராஜந்நபி தத்வ்யஸநம் மஹத்। இத்யுக்தோ பலமாஹூய தேநாக்ஷைர்ருக்ம்யதீவ்யத

இவர் சதுரங்கம் அறியாதவர், மன்னா, ஆனாலும் இழப்பு பெரிது என்று கூறி, பாலராமரை அழைத்து, ருக்மி அவனுடன் சதுரங்கம் விளையாடினான்.

ஶதம் ஸஹஸ்ரமயுதம் ராமஸ்தத்ராததே பணம்। தம் து ருக்ம்யஜயத்தத்ர காலிங்கஃ ப்ராஹஸத்பலம்। தந்தாந்ஸந்தர்ஶயந்நுச்சைர்நாம்ரு'ஷ்யத்தத்தலாயுதஃ

அங்கு, பாலராமர் நூறு, ஆயிரம், பத்து ஆயிரம் நாணயங்களை பந்தயம் வைத்தார். அந்த போட்டியில் ருக்மி வென்றான். காலிங்க மன்னர், பாலராமரை பார்த்து, பற்களை காட்டி சிரித்து அவமதித்தான். அதை ஹலாயுதன் பொறுக்க முடியவில்லை.

ததோ லக்ஷம் ருக்ம்யக்ரு'ஹ்ணாத்க்லஹம் தத்ராஜயத்பலஃ। ஜிதவாநஹமித்யாஹ ருக்மீ கைதவமாஶ்ரிதஃ

பின்னர், ருக்மி ஒரு இலட்சம் நாணயங்களை பந்தயம் வைத்தான். அந்த முறையில் பாலராமர் வென்றார். ஆனால் ருக்மி, ஏமாற்றத்தை நாடி, "நான் தான் வென்றேன்" என்று கூறினான்.

மந்யுநா க்ஷுபிதஃ ஶ்ரீமாந்ஸமுத்ர இவ பர்வணி। ஜாத்யாருணாக்ஷோऽதிருஷா ந்யர்புதம் க்லஹமாததே

கோபத்தில் குமுறிய, மகிமைமிக்க பாலராமர், முழு பெருக்கத்தில் இருக்கும் கடலைப் போல், பிறவியாலும் கோபத்தாலும் கண்கள் சிவந்து, பத்து கோடி நாணயங்களை பந்தயம் வைத்தார்.

தம் சாபி ஜிதவாந்ராமோ தர்மேண சலமாஶ்ரிதஃ। ருக்மீ ஜிதம் மயாத்ரேமே வதந்து ப்ராஶ்நிகா இதி

அந்த பந்தயத்தையும் பாலராமர் நேர்மையாக வென்றார். ஆனால் ருக்மி ஏமாற்றத்தை நாடி, "இங்கே நான் தான் வென்றேன், சாட்சி கூறுங்கள்" என்று கேட்டான்.

ததாப்ரவீந்நபோவாணீ பலேநைவ ஜிதோ க்லஹஃ। தர்மதோ வசநேநைவ ருக்மீ வததி வை ம்ரு'ஷா

அப்போது, ஆகாயத்திலிருந்து ஒரு குரல், "இந்த பந்தயத்தில் பாலராமர் தான் வென்றார்; ருக்மி பொய் பேசுகிறான், வார்த்தையால் அல்ல, நீதியால் வெற்றியில்லை" என்று அறிவித்தது.

தாமநாத்ரு'த்ய வைதர்போ துஷ்டராஜந்யசோதிதஃ। ஸங்கர்ஷணம் பரிஹஸந்பபாஷே காலசோதிதஃ

அந்த தெய்வீகக் குரலை பொருட்படுத்தாமல், விதர்ப மன்னன், தீய மன்னர்களாலும் விதியாலும் தூண்டப்பட்டு, சங்கர்ஷணரை இகழ்ந்து, கேலி செய்து பேசினான்.

நைவாக்ஷகோவிதா யூயம் கோபாலா வநகோசராஃ। அக்ஷைர்தீவ்யந்தி ராஜாநோ பாணைஶ்ச ந பவாத்ரு'ஶாஃ

நீங்கள் சதுரங்கத்தில் நிபுணர் அல்ல, காட்டில் மேயும் கோபர்கள். சதுரங்கம் விளையாடுவது, அம்பு எய்வது மன்னர்களுக்கே உரியது; உங்களைப் போன்றவர்களுக்கு அல்ல.

ருக்மிணைவமதிக்ஷிப்தோ ராஜபிஶ்சோபஹாஸிதஃ। க்ருத்தஃ பரிகமுத்யம்ய ஜக்நே தம் ந்ரு'ம்ணஸம்ஸதி

இவ்வாறு மன்னர்களாலும் ருக்மியாலும் அவமதிக்கப்பட்ட பாலராமர், கோபத்தில் தன் கோலை உயர்த்தி, அந்த மனிதர்களின் நடுவில் ருக்மியை அடித்தார்.

கலிங்கராஜம் தரஸா க்ரு'ஹீத்வா தஶமே பதே। தந்தாநபாதயத்க்ருத்தோ யோऽஹஸத்விவ்ரு'தைர்த்விஜைஃ

காலிங்க மன்னனை விரைவாக பிடித்து, பத்தாவது அடியில் அவனைப் பிடித்து, முன்பு பற்கள் காட்டி சிரித்த அவனை, பாலராமர் கோபத்தில் பற்களை விழச் செய்தார்.

அந்யே நிர்பிந்நபாஹூரு ஶிரஸோ ருதிரோக்ஷிதாஃ। ராஜாநோ துத்ரவுர்பீதா பலேந பரிகார்திதாஃ

மற்ற மன்னர்கள், தங்கள் கை, தொடை, தலை ஆகியவை உடைந்து, இரத்தம் சிந்தி, பாலராமரின் கோலால் தாக்கப்பட்டு, பயத்தில் ஓடினர்.

நிஹதே ருக்மிணி ஶ்யாலே நாப்ரவீத்ஸாத்வஸாது வா। ரக்மிணீபலயோ ராஜந்ஸ்நேஹபங்கபயாத்தரிஃ

ருக்மி, தன் மைத்துனர், கொல்லப்பட்டபோது, ருக்மிணி மற்றும் பாலராமருக்குள் அன்பு குலையுமோ என்று பயந்து, ஹரி அதனைப் பற்றி எதுவும் புகழவோ குறைசொல்வோ இல்லை.

ததோऽநிருத்தம் ஸஹ ஸூர்யயா வரம் ரதம் ஸமாரோப்ய யயுஃ குஶஸ்தலீம்। ராமாதயோ போஜகடாத்தஶார்ஹாஃ ஸித்தாகிலார்தா மதுஸூதநாஶ்ரயாஃ

பின்னர், அனிருத்தனும் அவன் மணமகளும் அழகிய ரதத்தில் ஏற்றப்பட்டு, ராமர் மற்றும் தசார்ஹர்கள், போஜகட நகரத்திலிருந்து குஷஸ்தலி நோக்கி, மதுசூதனரின் அருளில், தங்கள் குறிக்கோள்கள் நிறைவேறி புறப்பட்டார்கள்.

ஊஷா-அநிருத்த ஸமாகமஃ; அநிருத்தஸ்ய பம்தநம் ச - ஶ்ரீராஜோவாச - ( அநுஷ்டுப் ) பாணஸ்ய தநயாம் ஊஷாம் உபயேமே யதூத்தமஃ । தத்ர யுத்தமபூத் கோரம் ஹரிஶங்கரயோர்மஹத் । ஏதத்ஸர்வம் மஹாயோகிந் ஸமாக்யாதும் த்வமர்ஹஸி

அரசர் கேட்டார்: யாதவர்களில் சிறந்தவர் பாணனுடைய மகள் ஊஷாவை மணந்தார். அப்போது ஹரியும் சங்கரனும் இடையே ஒரு பயங்கரமான போர் நடந்தது. மகா யோகி, இதை எல்லாம் நீ முழுமையாக விவரிக்க வேண்டும்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - பாணஃ புத்ரஶதஜ்யேஷ்டோ பலேராஸீந் மஹாத்மநஃ । யேந வாமநரூபாய ஹரயேऽதாயி மேதிநீ

ஶ்ரீஶுகர் சொன்னார்: பாணன், நூறு மகன்களில் மூத்தவனாகிய மகாத்மா பாலியின் மகன்; அவன் தான் வாமன வடிவில் ஹரிக்கு பூமியை அர்ப்பணித்தான்.

தஸ்யௌரஸஃ ஸுதோ பாநஃ ஶிவபக்திரதஃ ஸதா । மாந்யோ வதாந்யோ தீமாம்ஶ்ச ஸத்யஸந்தோ த்ரு'டவ்ரதஃ

அவனுக்கு பாணன் என்ற ஒரே மகன்; எப்போதும் சிவ பக்தியில் ஈடுபட்டவன், அனைவராலும் மதிக்கப்படுபவன், கொடையளிப்பதில் முனைப்பும், புத்திசாலியும், உண்மையில் நிலைத்திருப்பவனும், உறுதியான விரதம் கொண்டவனும் ஆவான்.

ஶோணிதாக்யே புரே ரம்யே ஸ ராஜ்யம் அகரோத்புரா । தஸ்ய ஶம்போஃ ப்ரஸாதேந கிங்கரா இவ தேऽமராஃ । ஸஹஸ்ரபாஹுர்வாத்யேந தாண்டவேऽதோஷயந்ம்ரு'டம்

ஶோணிதம் என்ற அழகான நகரத்தில் அவன் ஒருகாலத்தில் அரசாக ஆட்சி செய்தான். சம்புவின் அருளால் அவனுடைய சேவகர்கள் தேவர்களைப் போல இருந்தனர். ஆயிரம் கரங்களால் தாண்டவ நடனத்தின் போது இசை வாசித்து ருத்ரனை மகிழ்வித்தான்.

பகவாந் ஸர்வபூதேஶஃ ஶரண்யோ பக்தவத்ஸலஃ । வரேண சந்தயாமாஸ ஸ தம் வவ்ரே புராதிபம்

எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆண்டவனும், பக்தர்களுக்கு அன்பும், எல்லோருக்கும் அடைக்கலமும் ஆன பரமன், அவனிடம் விருப்பமான வரம் கேட்கச் சொன்னான். பாணன், சிவன் தான் நகரத்திற்கு காவலன் ஆக வேண்டும் என்று வேண்டினான்.

ஸ ஏகதாऽऽஹ கிரிஶம் பார்ஶ்வஸ்தம் வீர்யதுர்மதஃ । கிரீடேநார்கவர்ணேந ஸம்ஸ்ப்ரு'ஶந் தத்பதாம்புஜம்

ஒருநாள், தன் வலிமையில் பெருமை கொண்ட பாணன் அருகில் இருந்த கிரீசனை அணுகி, சூரியனைப் போல பிரகாசிக்கும் தன் கிரீடத்தால் சிவனின் தாமரை போன்ற பாதங்களைத் தொட்டான்.

நமஸ்யே த்வாம் மஹாதேவ லோகாநாம் குருமீஶ்வரம் । பும்ஸாம் அபூர்ணகாமாநாம் காமபூராமராங்‌க்ரிபம்

நான் உமக்கு வணங்குகிறேன், மகாதேவா, உலகங்களுக்கு குருவும் ஈசுவரனும், ஆசை நிறைவேறாதவர்களுக்கு ஆசை நிறைவேற்றுபவரும், தேவர்கள் பாதங்களை வணங்குபவரும்.

தோஃஸஹஸ்ரம் த்வயா தத்தம் பரம் பாராய மேऽபவத் । த்ரிலோக்யாம் ப்ரதியோத்தாரம் ந லபே த்வத்ரு'தே ஸமம்

நீ எனக்கு ஆயிரம் கரங்களை அளித்தாய், ஆனால் அவை எனக்கு பெரிய சுமையாகி விட்டன. மூன்று உலகங்களிலும் உன்னைத் தவிர எனக்கு சமமான எதிரி யாரும் இல்லை.

கண்டூத்யா நிப்ரு'தைர்தோர்பிஃ யுயுத்ஸுர்திக்கஜாநஹம் । ஆத்யாயாம் சூர்ணயந்நத்ரீந் பீதாஸ்தேऽபி ப்ரதுத்ருவுஃ

போருக்காக ஆவலுடன், என் கரங்களை அடக்கி கொண்டு, திசைகளில் உள்ள யானைகளை எதிர்த்து, ஆரம்பத்தில் மலைகளை நசுக்கியேன்; அவையும் பயந்து ஓடின.

தத் ஶ்ருத்வா பகவாந் க்ருத்தஃ கேதுஸ்தே பஜ்யதே யதா । த்வத்தர்பக்நம் பவேந்மூட ஸம்யுகம் மத்ஸமேந தே

இதை கேட்ட பரமன் கோபத்துடன் சொன்னான்: உன் கொடி உடையும் போது, முட்டாளே, உன் பெருமையை தாழ்த்தும் போரில் உனக்கு சமமான எதிரியை நீ காண்பாய்.

இத்யுக்தஃ குமதிர்ஹ்ரு'ஷ்டஃ ஸ்வக்ரு'ஹம் ப்ராவிஶந்ந்ரு'ப । ப்ரதீக்ஷந் கிரிஶாதேஶம் ஸ்வவீர்யநஶநம் குதீஃ

இவ்வாறு சொன்னபின், தவறான எண்ணம் கொண்ட பாணன் மகிழ்ச்சியுடன் தன் வீட்டிற்குள் சென்றான்; கிரீசனின் கட்டளையை எதிர்பார்த்து, தன் வலிமை அழிவதை அறியாமல் காத்தான்.

தஸ்யோஷா நாம துஹிதா ஸ்வப்நே ப்ராத்யும்நிநா ரதிம் । கந்யாலபத காந்தேந ப்ராக் அத்ரு'ஷ்டஶ்ருதேந ஸா

அவனுக்கு ஊஷா என்ற மகள் இருந்தாள்; ஒரு கனவில், முன்னர் பார்த்ததுமில்லை, கேட்டதுமில்லை என்ற பிரத்யும்னனின் மகனுடன் காதல் அனுபவித்தாள்.

ஸா தத்ர தமபஶ்யந்தீ க்வாஸி காந்தேதி வாதிநீ । ஸகீநாம் மத்ய உத்தஸ்தௌ விஹ்வலா வ்ரீடிதா ப்ரு'ஶம்

அவனை அங்கு காணாமல், ஊஷா தன் தோழிகளுக்குள் எழுந்து, கலக்கத்துடன், மிகுந்த வெட்கத்தோடு, 'எங்கே இருக்கிறாய் என் காதலனே?' என்று அழைத்தாள்.

பாணஸ்ய மம்த்ரீ கும்பாண்டஃ சித்ரலேகா ச தத்ஸுதா । ஸக்யப்ரு'ச்சத் ஸகீம் ஊஷாம் கௌதூஹலஸமந்விதா

பாணனுடைய அமைச்சராக கும்பாண்டன் இருந்தான்; அவனுடைய மகள் சித்ரலேகா ஊஷாவின் தோழி. அவள், ஆர்வத்துடன் ஊஷாவை தோழிகளிடையே கேட்டாள்.

கம் த்வம் ம்ரு'கயஸே ஸுப்ரு கீத்ரு'ஶஸ்தே மநோரதஃ । ஹஸ்தக்ராஹம் ந தேऽத்யாபி ராஜபுத்ர்யுபலக்ஷயே

'அழகான கண்கள் கொண்டவளே, நீ யாரைத் தேடுகிறாய்? உன் மனதில் எப்படிப்பட்டவன் இருக்கிறான்? இளவரசியே, இன்னும் யாரும் உன் கையைப் பிடித்தது நான் காணவில்லை.'

த்ரு'ஷ்டஃ கஶ்சிந்நரஃ ஸ்வப்நே ஶ்யாமஃ கமலலோசநஃ । பீதவாஸா ப்ரு'ஹத் பாஹுஃ யோஷிதாம் ஹ்ரு'தயம்கமஃ

'நான் கனவில் ஒருவரை பார்த்தேன்; கருப்பு நிறம், தாமரை போன்ற கண்கள், மஞ்சள் vasthiram, பெரிய கரங்கள், பெண்களின் மனதை ஈர்க்கும் அழகன்.'