ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

நிஷ்கிஞ்சநோ நநு பவாந்ந யதோऽஸ்தி கிஞ்சித்। யஸ்மை பலிம் பலிபுஜோऽபி ஹரந்த்யஜாத்யாஃ। ந த்வா விதந்த்யஸுத்ரு'போऽந்தகமாட்யதாந்தாஃ। ப்ரேஷ்டோ பவாந்பலிபுஜாமபி தேऽபி துப்யம்

உனக்கு வேறு எதுவும் சொத்து இல்லை, ஏனெனில் எல்லாமே உன்னில்தான் உள்ளது; பெரியவர்களும் உனக்கு காணிக்கை செலுத்துகிறார்கள். ஆனால், பேராசையும் செல்வத்தாலும் கண் மூடியவர்கள் உன்னை அறியமாட்டார்கள்; என்றாலும், பெரியவர்களும் உனக்கு அன்புடையவர்களே, நீயும் அவர்களுக்கு அன்புடையவனே.

த்வம் வை ஸமஸ்தபுருஷார்தமயஃ பலாத்மா। யத்வாஞ்சயா ஸுமதயோ விஸ்ரு'ஜந்தி க்ரு'த்ஸ்நம்। தேஷாம் விபோ ஸமுசிதோ பவதஃ ஸமாஜஃ। பும்ஸஃ ஸ்த்ரியாஶ்ச ரதயோஃ ஸுகதுஃகிநோர்ந

மனிதர்கள் நாடும் எல்லா குறிக்கோளும், அதன் பலனும் நீயே; புத்திசாலிகள் உன்னை விரும்பி, எல்லாவற்றையும் விட்டு விடுகிறார்கள். ஆண்டவரே, உன் சான்னித்யம் அவர்களுக்கு ஏற்றது; ஆணும் பெண்ணும் அனுபவிக்கும் இன்ப, துன்பங்களில் மூழ்கியவர்களுக்கு அல்ல.

த்வம் ந்யஸ்ததண்டமுநிபிர்கதிதாநுபாவ। ஆத்மாத்மதஶ்ச ஜகதாமிதி மே வ்ரு'தோऽஸி। ஹித்வா பவத்ப்ருவ உதீரிதகாலவேக। த்வஸ்தாஶிஷோऽப்ஜபவநாகபதீந்குதோऽந்யே

கோபத்தை விட்ட முனிவர்கள் உன் மகிமையைப் புகழ்கிறார்கள்; நீ உலகிற்கு ஆத்மாவும், ஆத்மா கொடுப்பவரும் என்று நான் கேட்டுள்ளேன். உன் புருவம் காலத்தின் வேகத்தை அறிவித்தால், பிரம்மாவும் சிவனும் தங்கள் ஆசிகளை இழக்கிறார்கள்; பிறருக்கு என்ன நிலை?

ஜாட்யம் வசஸ்தவ கதாக்ரஜ யஸ்து பூபாந்। வித்ராவ்ய ஶார்ங்கநிநதேந ஜஹர்த மாம் த்வம்। ஸிம்ஹோ யதா ஸ்வபலிமீஶ பஶூந்ஸ்வபாகம்। தேப்யோ பயாத்யதுததிம் ஶரணம் ப்ரபந்நஃ

கடாக்ரஜா, உன் வார்த்தைகள் வெளியில் சாதாரணமாக தோன்றினாலும், நீ வில்லின் ஒலி மூலம் அரசர்களை விரட்டினாய், என்னை எடுத்துச் சென்றாய்; அது சிங்கம் தனது பங்காக உயிரினங்களைப் பிடிப்பது போல். அவர்களுக்குப் பயந்து, நான் கடலில் புகுந்தேன்.

யத்வாஞ்சயா ந்ரு'பஶிகாமணயோऽங்கவைந்ய। ஜாயந்தநாஹுஷகயாதய ஐக்யபத்யம்। ராஜ்யம் விஸ்ரு'ஜ்ய விவிஶுர்வநமம்புஜாக்ஷ। ஸீதந்தி தேऽநுபதவீம் த இஹாஸ்திதாஃ கிம்

தாமரைக் கண்களே, உன்னை விரும்பி, அம்பரீஷன், நஹுஷன், கயன் போன்ற தலைசிறந்த அரசர்கள் தங்கள் ராஜ்யத்தை விட்டுவிட்டு காடுகளில் சென்றார்கள்; ஆனால் இங்கு இருப்பவர்கள், ஏன் உன் பாதையை பின்பற்றவில்லை?

காந்யம் ஶ்ரயேத தவ பாதஸரோஜகந்தம்। ஆக்ராய ஸந்முகரிதம் ஜநதாபவர்கம்। லக்ஷ்ம்யாலயம் த்வவிகணய்ய குணாலயஸ்ய। மர்த்யா ஸதோருபயமர்தவிவீதத்ரு'ஷ்டிஃ

உன் தாமரை பாதங்களின் மணம், நல்லவர்கள் புகழும், மக்கள் விடுதலை பெறும் கதைகளை கேட்ட பிறகு, வேறு யாரை அடைக்கலம் நாடுவார்கள்? உலக இன்ப ஆசைகளால் கண் மூடிய மனிதர்கள், லட்சுமி இருப்பிடமான உன் குணங்களைக் கவனிக்காமல் விடுகிறார்கள்.

தம் த்வாநுரூபமபஜம் ஜகதாமதீஶம்। ஆத்மாநமத்ர ச பரத்ர ச காமபூரம்। ஸ்யாந்மே தவாங்க்ரிரரணம் ஸ்ரு'திபிர்ப்ரமந்த்யா। யோ வை பஜந்தமுபயாத்யந்ரு'தாபவர்கஃ

உலகங்களின் ஆண்டவனே, உன்னை உகந்தவாறு நான் வழிபட்டுள்ளேன்; இம்மையும் மறுமையும் எல்லா ஆசைகளையும் நீ நிறைவேற்றுகிறாய். பிறவிப் பந்தத்தில் சுற்றும் போது, உன் பாதமே எனக்கு ஒரே அடைக்கலமாக இருக்க வேண்டும்; உன்னை உண்மையாய் வழிபடுவோரிடம் நீ வந்து, பொய் உலகிலிருந்து விடுவிக்கிறாய்.

தஸ்யாஃ ஸ்யுரச்யுத ந்ரு'பா பவதோபதிஷ்டாஃ। ஸ்த்ரீணாம் க்ரு'ஹேஷு கரகோஶ்வவிடாலப்ரு'த்யாஃ। யத்கர்ணமூலமரிகர்ஷண நோபயாயாத்। யுஷ்மத்கதா ம்ரு'டவிரிஞ்சஸபாஸு கீதா

அசுதா, உன் உபதேசம் பெற்ற ஆண்கள், பெண்களின் வீடுகளில் கழுதை, மாடு, குதிரை, பூனை, அடிமை போன்றவர்களாக இருப்பார்கள்; உன் கதைகள், சிவனும் பிரம்மாவும் கூடும் சபைகளில் பாடப்படுவது, அவர்களது காதில் விழாதபோது, அவர்களின் வாழ்க்கைக்கு என்ன பயன்?

த்வக்ஶ்மஶ்ருரோமநககேஶபிநத்தமந்தர்। மாம்ஸாஸ்திரக்தக்ரு'மிவிட்கபபித்தவாதம்। ஜீவச்சவம் பஜதி காந்தமதிர்விமூடா। யா தே பதாப்ஜமகரந்தமஜிக்ரதீ ஸ்த்ரீ

உன் தாமரை பாதத்தின் தேனை வாசிக்காத ஒரு அறிவிலி பெண், தோல், முடி, நகம், எலும்பு, இரத்தம், புழு, கழிவுகள், கபம், பித்தம், வாயு ஆகியவற்றால் நிரம்பிய, உயிருள்ள சடலமான தன் காதலனை மட்டும் நேசிக்கிறாள்.

நைவாலீகமஹம் மந்யே வசஸ்தே மதுஸூதந। அம்பாயா ஏவ ஹி ப்ராயஃ கந்யாயாஃ ஸ்யாத்ரதிஃ க்வசித்

மதுசூதனா, உங்கள் வார்த்தைகள் பொய் என்று நான் நினைக்கவில்லை. பொதுவாக ஒரு பெண்ணின் காதல் அவளுடைய தாயிடமே இருக்கும்; மற்றவரிடம் அவ்வப்போது தான் ஏற்படும்.

வ்யூடாயாஶ்சாபி பும்ஶ்சல்யா மநோऽப்யேதி நவம் நவம்। புதோऽஸதீம் ந பிப்ரு'யாத்தாம் பிப்ரதுபயச்யுதஃ

திருமணம் ஆனாலும் நல்லொழுக்கமில்லாத பெண்ணின் மனம் எப்போதும் புதிதாகவே திரும்பும். அறிவுள்ளவன் அத்தகைய நம்பிக்கையில்லாத பெண்ணை வைத்திருக்கக் கூடாது; வைத்தால், இருபுறத்தையும் இழந்துவிடுவான்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச। ஸாத்வ்யேதச்ச்ரோதுகாமைஸ்த்வம் ராஜபுத்ரீ ப்ரலம்பிதா। மயோதிதம் யதந்வாத்த ஸர்வம் தத்ஸத்யமேவ ஹி

பெருமான் சொன்னார்: நல்லொழுக்கமுள்ள அரசியின் மகளே, உன் விருப்பத்தை அறிய நான் சொன்ன வார்த்தைகளால் உன்னை சோதித்தேன். நீ கேட்டதெல்லாம், நான் சொன்னதெல்லாம் உண்மையே.

யாந்யாந்காமயஸே காமாந்மய்யகாமாய பாமிநி। ஸந்தி ஹ்யேகாந்தபக்தாயாஸ்தவ கல்யாணி நித்யத

அழகியவளே, நீ என்னிடம் மட்டும் முழுமையாக பக்தியுடன் இருந்தால், உனக்கு வேண்டிய எல்லா ஆசைகளும் எப்போதும் நிறைவேறும்; உன்னிடம் என் மீது மட்டும் பக்தி இருப்பதால் அது சாத்தியமாகும்.

உபலப்தம் பதிப்ரேம பாதிவ்ரத்யம் ச தேऽநகே। யத்வாக்யைஶ்சால்யமாநாயா ந தீர்மய்யபகர்ஷிதா

பாவமில்லாதவளே, உன் கணவரிடம் உள்ள அன்பும், உன் நேர்மைமையும் எனக்கு தெளிவாகப் புலப்பட்டது. என் வார்த்தைகளால் உன் மனம் கலங்கினாலும், என் மீதான உன் பக்தி ஒருபோதும் குறையவில்லை.

யே மாம் பஜந்தி தாம்பத்யே தபஸா வ்ரதசர்யயா। காமாத்மாநோऽபவர்கேஶம் மோஹிதா மம மாயயா

கடமையாக திருமண வாழ்விலும், தவமும் விரதமும் மேற்கொண்டு என்னை வணங்கினாலும், ஆசைகளில் அகப்பட்டவர்கள் என் மாயையால் மோசம் அடைந்து, என்னை விடுதலியின் ஆண்டவனாகவே நினைக்கிறார்கள்.

மாம் ப்ராப்ய மாநிந்யபவர்கஸம்பதம்। வாஞ்சந்தி யே ஸம்பத ஏவ தத்பதிம்। தே மந்தபாகா நிரயேऽபி யே ந்ரு'ணாம்। மாத்ராத்மகத்வாத்நிரயஃ ஸுஸங்கமஃ

என்னை அடைந்து, விடுதலியும் எல்லா செல்வங்களும் பெற்ற பின்பும், இன்னும் உலக இன்பங்களையும் கணவரையும் விரும்புகிற பெருமை கொண்டவர்கள், அதிர்ஷ்டம் இல்லாதவர்கள். அவர்களுக்கு நரகத்தில்கூட, தங்களுக்கேற்றவர்களுடன் இருப்பதால் அது இனிமையாகத் தோன்றும்.

திஷ்ட்யா க்ரு'ஹேஶ்வர்யஸக்ரு'ந்மயி த்வயா க்ரு'தாநுவ்ரு'த்திர்பவமோசநீ கலைஃ। ஸுதுஷ்கராஸௌ ஸுதராம் துராஶிஷோ ஹ்யஸும்பராயா நிக்ரு'திம் ஜுஷஃ ஸ்த்ரியாஃ

வீட்டின் தலைவியே, உன் பாக்கியத்தால் நீ என்னை மீண்டும் மீண்டும் மகிழ்விக்க முயன்றாய். பிற பெண்கள் எளிதில் திருப்தி அடையாதவர்களாக இருந்தாலும், அவர்களின் ஆசைகள் நிறைவேற முடியாதவையாக இருந்தாலும், பொய் செய்பவர்களாக இருந்தாலும் கூட, நீ செய்தது பிறவியிலிருந்து விடுவிக்கக் கூடியது.

ந த்வாத்ரு'ஶீம்ப்ரணயிநீம் க்ரு'ஹிணீம் க்ரு'ஹேஷு। பஶ்யாமி மாநிநி யயா ஸ்வவிவாஹகாலே। ப்ராப்தாந்ந்ரு'பாந்ந விகணய்ய ரஹோஹரோ மே। ப்ரஸ்தாபிதோ த்விஜ உபஶ்ருதஸத்கதஸ்ய

உன்னைப்போல் அன்பும் பக்தியும் கொண்ட மனைவியை வேறு எந்த வீட்டிலும் நான் காணவில்லை. உன் திருமணத்தின் போது வந்த அரசர்களை கவனிக்காமல், என் புகழை கேட்ட அந்த பிராமணனை ரகசியமாக என்னிடம் அனுப்பினாய்.

ப்ராதுர்விரூபகரணம் யுதி நிர்ஜிதஸ்ய। ப்ரோத்வாஹபர்வணி ச தத்வதமக்ஷகோஷ்ட்யாம்। துஃகம் ஸமுத்தமஸஹோऽஸ்மதயோகபீத்யா। நைவாப்ரவீஃ கிமபி தேந வயம் ஜிதாஸ்தே

உன் சகோதரன் போரில் தோற்று, திருமண விழாவில் சூதாட்ட அரங்கில் கொல்லப்பட்டபோதும், என்னை பிரிந்து விடுவோமோ என்ற பயத்தில், அந்த தாங்க முடியாத துயரத்தை நீ பொறுத்தாய்; எதுவும் சொல்லாமல் இருந்தாய். அதனால் நீ எங்களை வென்றாய்.

தூதஸ்த்வயாத்மலபநே ஸுவிவிக்தமந்த்ரஃ। ப்ரஸ்தாபிதோ மயி சிராயதி ஶூந்யமேதத்। மத்வா ஜிஹாஸ இதம் அங்கமநந்யயோக்யம்। திஷ்டேத தத்த்வயி வயம் ப்ரதிநந்தயாமஃ

நீ என்னை பெற ஒரு தூதனை ரகசியமான செய்தியுடன் அனுப்பினாய். இந்த உடலை நான் விட்டு விடுவேன் என்று நினைத்தபோதும், நீ என்னை விட்டுப் பிரியாமல் உறுதியாக இருந்தாய். அதற்காக நாங்களும் உனக்கு அதேபோல் பதில் அளிக்கிறோம்.

ஶ்ரீஶுக உவாச। ஏவம் ஸௌரதஸம்லாபைர்பகவாந்ஜகதீஶ்வரஃ। ஸ்வரதோ ரமயா ரேமே நரலோகம் விடம்பயந்

சுகதேவர் சொன்னார்: இப்படியாக, உலகத்துக்குத் தலைவனான பகவன், ருக்மிணியுடன் அன்பான உரையாடல்களால் மகிழ்ந்து, தன் சொந்த வார்த்தைகளால் அவளை மகிழ்வித்தார்; மனிதர்களைப் போல நடித்து விளையாடினார்.

ததாந்யாஸாமபி விபுர்க்ரு'ஹேஷு க்ரு'ஹவாநிவ। ஆஸ்திதோ க்ரு'ஹமேதீயாந்தர்மாம்ல்லோககுருர்ஹரிஃ

அதேபோல், எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்த ஹரியும், உலகுக்குத் தலைவராக, ஒவ்வொரு மனைவியின் வீட்டிலும் வீட்டுக்காரராக இருந்தார்; குடும்ப வாழ்வின் கடமைகளை அவர் தானே மேற்கொண்டார்.

அதைகஷஷ்டிதமோऽத்யாயஃ 10.61 ஶ்ரீஶுக உவாச। ஏகைகஶஸ்தாஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்ய புத்ராந்தஶ தஶாபலாஃ। அஜீஜநந்நநவமாந்பிதுஃ ஸர்வாத்மஸம்பதா

சுகதேவர் சொன்னார்: பிறகு, கிருஷ்ணரின் ஒவ்வொரு மனைவியும், தங்கள் கணவரைப் போலவே வலிமை கொண்ட பத்து பிள்ளைகளைப் பெற்றார்கள்; மேலும் ஒன்பதாவது பிள்ளையையும் பெற்றார்கள்.

க்ரு'ஹாதநபகம் வீக்ஷ்ய ராஜபுத்ர்யோऽச்யுதம் ஸ்திதம்। ப்ரேஷ்டம் ந்யமம்ஸத ஸ்வம் ஸ்வம் ந தத்தத்த்வவிதஃ ஸ்த்ரியஃ

வீட்டைவிட்டு எப்போதும் பிரியாத அச்சுதன் தங்கள் வீட்டில் இருப்பதை அரசியின் மகள்கள் பார்த்தார்கள். ஆனால், அவர்கள் யாரும் அவருடைய உண்மையான தன்மையை உணரவில்லை; அவரை மிகவும் நேசித்தவர்களாகவே எண்ணினார்கள்.

சார்வப்ஜகோஶவதநாயதபாஹுநேத்ர। ஸப்ரேமஹாஸரஸவீக்ஷிதவல்குஜல்பைஃ। ஸம்மோஹிதா பகவதோ ந மநோ விஜேதும்। ஸ்வைர்விப்ரமைஃ ஸமஶகந்வநிதா விபூம்நஃ

மலர்ந்த தாமரையைப் போல் முகமும், நீண்ட கை, நீண்ட கண்கள், அன்பு நிறைந்த பார்வை, இனிய வார்த்தைகள்—இவற்றால் பகவான் பெண்களை மயக்கினார். அவருடைய மகிமையின் முன்னால், தாங்கள் எவ்வளவு முயன்றாலும், அவர்கள் மனதை அடக்க முடியவில்லை.

ஸ்மாயாவலோகலவதர்ஶிதபாவஹாரி। ப்ரூமண்டலப்ரஹிதஸௌரதமந்த்ரஶௌண்டைஃ। பத்ந்யஸ்து ஷோடஶஸஹஸ்ரமநங்கபாணைர்। யஸ்யேந்த்ரியம் விமதிதும் கரணைர்ந ஶேகுஃ

புன்னகை கலந்த பார்வை, உடனே உணர்வை வெளிப்படுத்தும் சைகைகள், புருவத்தின் அசைவில் காதல் நிரம்பிய வார்த்தைகள்—இவற்றால் பகவானின் பதினாறு ஆயிரம் மனைவிகள் அவரை காமத்தின் அம்புகளால் கவர முயன்றாலும், அவருடைய உணர்வுகளை அவர்கள் ஒருபோதும் கலங்கச் செய்ய முடியவில்லை.

இத்தம் ரமாபதிமவாப்ய பதிம் ஸ்த்ரியஸ்தா। ப்ரஹ்மாதயோऽபி ந விதுஃ பதவீம் யதீயாம்। பேஜுர்முதாவிரதமேதிதயாநுராக। ஹாஸாவலோகநவஸங்கமலாலஸாத்யம்

இவ்வாறு லக்ஷ்மியின் நாதனை கணவனாகப் பெற்ற அந்த பெண்கள், பிரமன் முதலானவர்களும் அறிய முடியாத பாதையில் சென்றவர்கள். அவர்கள் எப்போதும் மகிழ்ச்சியோடு, நிறைந்த பாசத்துடன், அவருடைய புன்னகை, பார்வை, தொடுதல், அணைப்பு ஆகியவற்றுக்காக ஏங்கிக் கொண்டு, அவரைத் தங்கள் வாழ்வாகக் கருதி சேவை செய்தார்கள்.

ப்ரத்யுத்கமாஸநவரார்ஹணபாதஶௌச। தாம்பூலவிஶ்ரமணவீஜநகந்தமால்யைஃ। கேஶப்ரஸாரஶயநஸ்நபநோபஹார்யைஃ। தாஸீஶதா அபி விபோர்விததுஃ ஸ்ம தாஸ்யம்

நூற்றுக்கணக்கான வேலைப்பாடிகள், ஆண்டவரை வரவேற்பது, இருக்கை தருவது, பாதங்களை கழுவுவது, வெற்றிலை வழங்குவது, ஓய்வளிப்பது, விசிறுவது, மணம்கமழும் மாலைகள் அணிவிப்பது, முடியை ஒழுங்குபடுத்துவது, படுக்கையைத் தயார் செய்வது, குளிப்பாட்டுவது போன்ற பல பணிகளைச் செய்து, அவருக்கு சேவை செய்தனர்.