ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

மல்லிகாதாமபிஃ புஷ்பைர்த்விரேபகுலநாதிதே। ஜாலரந்த்ரப்ரவிஷ்டைஶ்ச கோபிஶ்சந்த்ரமஸோऽமலைஃ

மல்லிகைமாலைகள், மலர்கள், தேனீகளின் ஓசை, ஜன்னல் வழியாக நுழையும் தூய நிலாவின் ஒளி ஆகியவை அந்த இடத்தை அலங்கரித்தன.

பாரிஜாதவநாமோத வாயுநோத்யாநஶாலிநா। தூபைரகுருஜை ராஜந்ஜாலரந்த்ரவிநிர்கதைஃ

பாறிஜாத தோட்டத்தின் மணம் வீசும் காற்றும், அழகான தோட்டங்களும், அகில் தூபம் ஜன்னல் வழியாக வெளியே பரவியது.

பயஃபேநநிபே ஶுப்ரே பர்யங்கே கஶிபூத்தமே। உபதஸ்தே ஸுகாஸீநம் ஜகதாமீஶ்வரம் பதிம்

பால்பொதி போல் வெண்மையான சிறந்த படுக்கையில், உலகின் இறைவனாகிய கணவனை, அவன் சுகமாக அமர்ந்திருந்தபோது, அவள் அன்புடன் சேவை செய்தாள்.

வாலவ்யஜநமாதாய ரத்நதண்டம் ஸகீகராத்। தேந வீஜயதீ தேவீ உபாஸாம்சக்ர ஈஶ்வரம்

தோழியின் கையிலிருந்து மாணிக்கக் கம்பியுடன் கூடிய வால் விசிறியை எடுத்துக் கொண்டு, அந்த தேவியார் இறைவனை விசிறி வீசித் துதி செய்தாள்.

ஸோபாச்யுதம் க்வணயதீ மணிநூபுராப்யாம்। ரேஜேऽங்குலீயவலயவ்யஜநாக்ரஹஸ்தா। வஸ்த்ராந்தகூடகுசகுங்குமஶோணஹார। பாஸா நிதம்பத்ரு'தயா ச பரார்த்யகாஞ்ச்யா

மாணிக்கக் கழுத்தணிகள் கிண்கிணி ஒலி எழுப்ப, விரல்கள் மோதிரம், வளையல், விசிறி ஆகியவற்றால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, உடைமூடிய மார்பில் குங்குமம் கலந்த மாலை, இடுப்பில் விலைமதிப்பற்ற ஒட்டுக்கயிறு அணிந்து, அச்யுதனின் அருகில் அவள் பிரகாசித்தாள்.

தாம் ரூபிணீம் ஶ்ரீயமநந்யகதிம் நிரீக்ஷ்ய। யா லீலயா த்ரு'ததநோரநுரூபரூபா। ப்ரீதஃ ஸ்மயந்நலககுண்டலநிஷ்ககண்ட। வக்த்ரோல்லஸத்ஸ்மிதஸுதாம் ஹரிராபபாஷே

அழகு, செல்வம் ஆகியவற்றின் உருவாக, வேறு அடைக்கலம் இல்லாதவளாக, தன் வடிவுக்கு ஏற்ற வடிவம் கொண்டு விளையாடும் அவளைப் பார்த்து, திருக்குழல், காது மோதிரம், பிரகாசிக்கும் மாலை, புன்னகை நிறைந்த முகம் கொண்ட ஹரி மகிழ்ச்சியுடன் பேசினார்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச। ராஜபுத்ரீப்ஸிதா பூபைர்லோகபாலவிபூதிபிஃ। மஹாநுபாவைஃ ஶ்ரீமத்பீ ரூபௌதார்யபலோர்ஜிதைஃ

பெருமையுள்ளவரே, உலகத்தை காக்கும் பல அரசர்களும், பெரும் செல்வம், அழகு, தாராள மனம், வலிமை ஆகியவற்றால் சிறந்து, உம்மை விரும்பினர்.

தாந்ப்ராப்தாநர்திநோ ஹித்வா சைத்யாதீந்ஸ்மரதுர்மதாந்। தத்தா ப்ராத்ரா ஸ்வபித்ரா ச கஸ்மாந்நோ வவ்ரு'ஷேऽஸமாந்

அந்த அரசர்கள் உம்மை மணம் கேட்டு வந்தபோது, சிசுபாலன் போன்ற அகந்தை கொண்டவர்களை நினைத்து, அவர்களைத் தள்ளி, உம்மை உம்முடைய சகோதரரும் தந்தையும் மற்றொருவருக்கு கொடுத்தார்கள்; உமக்கு சமமானவரை ஏன் தேர்ந்தெடுக்கவில்லை?

ராஜப்யோ பிப்யதஃ ஸுப்ரு ஸமுத்ரம் ஶரணம் கதாந்। பலவத்பிஃ க்ரு'தத்வேஷாந்ப்ராயஸ்த்யக்தந்ரு'பாஸநாந்

அழகிய கண்களையுடையவளே, அந்த அரசர்களை அஞ்சித், வலிமைமிக்கவர்களை எதிரியாக்கி, அரச ஆசனங்களை விட்டு, கடலில் புகுந்து ஒளிந்தாய்.

அஸ்பஷ்டவர்த்மநாம்பும்ஸாமலோகபதமீயுஷாம்। ஆஸ்திதாஃ பதவீம் ஸுப்ரு ப்ராயஃ ஸீதந்தி யோஷிதஃ

அழகிய புருவமுடையவளே, உலக வழக்கை விட்டு, தெளிவில்லாத பாதையில் செல்லும் ஆண்களைப் பின்பற்றும் பெண்கள் பெரும்பாலும் துன்பம் அடைகின்றனர்.

நிஷ்கிஞ்சநா வயம் ஶஶ்வந்நிஷ்கிஞ்சநஜநப்ரியாஃ। தஸ்மாத்ப்ராயேண ந ஹ்யாட்யா மாம் பஜந்தி ஸுமத்யமே

நாம் எப்போதும் எதுவும் இல்லாதவர்களாகவே இருக்கின்றோம்; எதுவும் இல்லாதவர்களுக்கே நாம் பிரியமானவர்கள். அதனால், செல்வம் உள்ள பெண்கள் பெரும்பாலும் என்னை விரும்புவதில்லை, மெல்லிய இடுப்பையுடையவளே.

யயோராத்மஸமம் வித்தம் ஜந்மைஶ்வர்யாக்ரு'திர்பவஃ। தயோர்விவாஹோ மைத்ரீ ச நோத்தமாதமயோஃ க்வசித்

பொருள், பிறப்பு, செல்வாக்கு, அழகு, நிலை ஆகியவற்றில் சமமானவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் மணம் செய்து கொள்ளவும் நட்பாகவும் இருக்க முடியும்; உயர்ந்தவரும் தாழ்ந்தவரும் ஒருபோதும் ஒன்றாக முடியாது.

வைதர்ப்யேததவிஜ்ஞாய த்வயா தீர்கஸமீக்ஷயா। வ்ரு'தா வயம் குணைர்ஹீநா பிக்ஷுபிஃ ஶ்லாகிதா முதா

வைத்தர்ப நாட்டுப் பெண்ணே, இவற்றை நீயறியாமல், குணங்கள் இல்லாத என்னை, வீண் புகழும் சஞ்சரிக்கும் சந்நியாசிகள் சொன்ன வார்த்தைகளால் தேர்ந்தெடுத்தாய்.

அதாத்மநோऽநுரூபம் வை பஜஸ்வ க்ஷத்ரியர்ஷபம்। யேந த்வமாஶிஷஃ ஸத்யா இஹாமுத்ர ச லப்ஸ்யஸே

அதனால், உனக்கு ஒத்த வீரமான ஒரு க்ஷத்திரியனைத் தேர்ந்தெடு; அவனுடன் நீ இம்மையிலும் மறுமையிலும் உண்மையான நன்மைகளை அடைவாய்.

சைத்யஶால்வஜராஸந்த தந்தவக்த்ராதயோ ந்ரு'பாஃ। மம த்விஷந்தி வாமோரு ருக்மீ சாபி தவாக்ரஜஃ

சிசுபாலன், சால்வன், ஜராசந்தன், தந்தவக்த்ரன் போன்ற அரசர்களும், உன் அண்ணன் ருக்மியும், அழகிய தொடையையுடையவளே, என்னை விரோதிக்கின்றனர்.

தேஷாம் வீர்யமதாந்தாநாம் த்ரு'ப்தாநாம் ஸ்மயநுத்தயே। ஆநிதாஸி மயா பத்ரே தேஜோபஹரதா ஸதாம்

அந்த வலிமைமிகு அரசர்கள் தங்கள் பெருமையில் மயங்கி, அகந்தை கொண்டவர்களாக இருந்தபோது, நல்லவர்களுக்கு நன்மை செய்யும் பொருட்டு, அவர்களின் பெருமையைத் தாழ்த்த நான் உன்னை இங்கு கொண்டுவந்தேன், நல்லவளே.

உதாஸீநா வயம் நூநம் ந ஸ்த்ர்யபத்யார்தகாமுகாஃ। ஆத்மலப்த்யாஸ்மஹே பூர்ணா கேஹயோர்ஜ்யோதிரக்ரியாஃ

உண்மையில், நான் உலக விஷயங்களில் விருப்பமில்லாதவன்; மனைவி, பிள்ளை, இன்பம் எதையும் நாடுவதில்லை; எனக்குள் நிறைவாக இருக்கின்றேன்; என் இல்ல வாழ்க்கை வெளிச்சமில்லாத யாகம் போன்றது.

ஶ்ரீஶுக உவாச। ஏதாவதுக்த்வா பகவாநாத்மாநம் வல்லபாமிவ। மந்யமாநாமவிஶ்லேஷாத்தத்தர்பக்ந உபாரமத்

ஶுகர் சொன்னார்: இப்படிச் சொன்னபின், பகவான், அவள் தான் தனக்குப் பிரியமானவள் என்றும், பிரிக்க முடியாதவள் என்றும் எண்ணி, அவளது அகந்தையை நீக்கி, பேசுவதை நிறுத்தினார்.

இதி த்ரிலோகேஶபதேஸ்ததாத்மநஃ ப்ரியஸ்ய தேவ்யஶ்ருதபூர்வமப்ரியம்। ஆஶ்ருத்ய பீதா ஹ்ரு'தி ஜாதவேபதுஶ்சிந்தாம் துரந்தாம் ருததீ ஜகாம ஹ

மூவுலகுக்கும் ஆண்டவனாகிய அவர், இதுவரை காதலனிடமிருந்து கேட்காத கடுமையான வார்த்தைகளைப் பேசியதும், அவள் பயத்தில் நடுங்கி, உள்ளம் கலங்க, ஆழ்ந்த துயரத்தில் அழுதாள்.

பதா ஸுஜாதேந நகாருணஶ்ரியா புவம் லிகந்த்யஶ்ருபிரஞ்ஜநாஸிதைஃ। ஆஸிஞ்சதீ குங்குமரூஷிதௌ ஸ்தநௌ தஸ்தாவதோமுக்யதிதுஃகருத்தவாக்

அழகாக அமைந்த பாதம், சிவப்பாக மின்னும் நகங்களால் நிலத்தை வரைய, கண்ணீர் கருஞ்சுருக்கால் கலங்கி, குங்குமம் பூசப்பட்ட மார்புகள் நனைந்து, தலை குனிந்து, மிகுந்த துயரத்தில், குரல் அடங்காமல் நின்றாள்.

தஸ்யாஃ ஸுதுஃகபயஶோகவிநஷ்டபுத்தேர்। ஹஸ்தாச்ச்லதத்வலயதோ வ்யஜநம் பபாத। தேஹஶ்ச விக்லவதியஃ ஸஹஸைவ முஹ்யந்। ரம்பேவ வாயுவிஹதோ ப்ரவிகீர்ய கேஶாந்

அவளது மனம் தாங்க முடியாத துயரம், பயம், சோகம் ஆகியவற்றால் குழம்பி, கை சோர்ந்து வளையல் விழ, விசிறி கீழே விழ, உடலும், மனமும் கலங்கி, திடீரென மயங்கி விழுந்தாள்; காற்றால் அடிபட்ட வாழை மரம்போல், முடிகள் பரவிக் கிடந்தன.

தத்த்ரு'ஷ்ட்வா பகவாந்க்ரு'ஷ்ணஃ ப்ரியாயாஃ ப்ரேமபந்தநம்। ஹாஸ்யப்ரௌடிமஜாநந்த்யாஃ கருணஃ ஸோऽந்வகம்பத

இதைப் பார்த்த கிருஷ்ணர், தனது பிரியமானவளின் அன்பால் கட்டப்பட்டவர், அவளது ஆழ்ந்த பாசத்தை அறியாமல் இருந்தும், இரக்கம் கொண்டார்.

பர்யங்காதவருஹ்யாஶு தாமுத்தாப்ய சதுர்புஜஃ। கேஶாந்ஸமுஹ்ய தத்வக்த்ரம் ப்ராம்ரு'ஜத்பத்மபாணிநா

அவர் விரைவாக படுக்கையிலிருந்து இறங்கி, நான்கு கைகளுடன் அவளை எழுப்பி, அவளது முடிகளைச் சீராகச் செய்து, தாமரைக் கையால் முகத்தைத் துடைத்தார்.

ப்ரம்ரு'ஜ்யாஶ்ருகலே நேத்ரே ஸ்தநௌ சோபஹதௌ ஶுசா। ஆஶ்லிஷ்ய பாஹுநா ராஜநநந்யவிஷயாம் ஸதீம்

அவளது கண்களில் உள்ள கண்ணீரையும், துயரத்தில் நனைந்த மார்புகளையும் துடைத்து, அவளைத் தன் கையால் அணைத்தார்; அவள், ராஜா, அவரைத் தவிர வேறு யாரையும் நினைக்காதவள்.

ஸாந்த்வயாமாஸ ஸாந்த்வஜ்ஞஃ க்ரு'பயா க்ரு'பணாம் ப்ரபுஃ। ஹாஸ்யப்ரௌடிப்ரமச்சித்தாமததர்ஹாம் ஸதாம் கதிஃ

அறிந்தவரும், இரக்கம் கொண்டவரும் ஆன ஆண்டவன், துக்கத்தில் ஆழ்ந்தவளான அவளைக் கருணையுடன் ஆறுதல் கூறினார். பெருமையும், விளையாட்டும் காரணமாக அவளது மனம் குழம்பி இருந்தாலும், அவளுக்கு அந்த துயரம் உரியதல்ல. நல்லவர்களுக்கு அடைக்கலம் ஆன ஆண்டவன், அவளை மென்மையாக சமாதானப்படுத்தினார்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச। மா மா வைதர்ப்யஸூயேதா ஜாநே த்வாம் மத்பராயணாம்। த்வத்வசஃ ஶ்ரோதுகாமேந க்ஷ்வேல்யாசரிதமங்கநே

பெருமையுள்ள பகவான் கூறினார்: 'வைதர்பி! கோபப்படாதே. நீ என்மீது முழுமையாக அன்பு கொண்டவள் என்பதை நான் அறிவேன். உன் வார்த்தைகளை கேட்கும் ஆசையால் தான், அழகியே, நான் விளையாட்டாக நடந்தேன்.'

முகம் ச ப்ரேமஸம்ரம்ப ஸ்புரிதாதரமீக்ஷிதும்। கடாக்ஷேபாருணாபாங்கம் ஸுந்தரப்ருகுடீதடம்

உன் முகத்தை, அன்பால் கலங்கிய உதடுகள் நடுங்கும் போது காண விரும்பினேன்; உன் கண்கள் பக்கவாட்டாக சிவந்து, அழகான புருவங்கள் சற்று கோபமாக வளைந்திருந்ததை பார்க்க ஆசைப்பட்டேன்.

அயம் ஹி பரமோ லாபோ க்ரு'ஹேஷு க்ரு'ஹமேதிநாம்। யந்நர்மைரீயதே யாமஃ ப்ரியயா பீரு பாமிநி

குடும்ப வாழ்க்கையில் உள்ளவர்களுக்கு, அன்புள்ளவளே, திடீரெனும் நேரத்தில் தங்கள் மனதுக்குப் பிடித்தவளுடன் இனிமையான பேச்சு நடத்துவது தான் மிக உயர்ந்த லாபம்.

ஶ்ரீஶுக உவாச। ஸைவம் பகவதா ராஜந்வைதர்பீ பரிஸாந்த்விதா। ஜ்ஞாத்வா தத்பரிஹாஸோக்திம் ப்ரியத்யாகபயம் ஜஹௌ

பகவான் இவ்வாறு ஆறுதல் கூறியபோது, அரசே, வைதர்பி ஆன ருக்மிணி, அவர் சொன்னது எல்லாம் விளையாட்டாக தான் என்பதை உணர்ந்து, தன் அன்புக்குரியவரை இழப்போமோ என்ற பயத்தை விட்டுவிட்டாள்.