ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ராஜாதிதேவ்யாஸ்தநயாம் மித்ரவிந்தாம் பித்ரு'ஷ்வஸுஃ। ப்ரஸஹ்ய ஹ்ரு'தவாந்க்ரு'ஷ்ணோ ராஜந்ராஜ்ஞாம் ப்ரபஶ்யதாம்

மன்னா, அப்போது கிருஷ்ணர், அரசிகளும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் போது, ராஜாதி தேவியின் மகளும் தன் பித்தியின் மகளுமான மித்ரவிந்தையை வலுக்கட்டாயமாக எடுத்துச் சென்றார்.

நக்நஜிந்நாம கௌஶல்ய ஆஸீத்ராஜாதிதார்மிகஃ। தஸ்ய ஸத்யாபவத்கந்யா தேவீ நாக்நஜிதீ ந்ரு'ப

கௌசல நாட்டை ஆண்ட நக்நஜித் என்ற மன்னன், மிக நீதிமான்; அவருக்கு சத்யா என்ற மகள் இருந்தாள், அவளுக்கு நக்நஜிதி என்றும் பெயர்.

ந தாம் ஶேகுர்ந்ரு'பா வோடுமஜித்வா ஸப்தகோவ்ரு'ஷாந்। தீக்ஷ்ணஶ்ரு'ங்காந்ஸுதுர்தர்ஷாந்வீர்யகந்தாஸஹாந்கலாந்

அந்த சத்யாவை மணப்பதற்கு, ஏழு கூர்மையான கொம்புகள் உடைய, அடக்க முடியாத, வலிமை பெருமை கொண்ட காளைகளை வெல்லாமல் எந்த மன்னனாலும் முடியவில்லை.

தாம் ஶ்ருத்வா வ்ரு'ஷஜில்லப்யாம் பகவாந்ஸாத்வதாம் பதிஃ। ஜகாம கௌஶல்யபுரம் ஸைந்யேந மஹதா வ்ரு'தஃ

அந்த காளைகளை வென்றால் மணம் கிடைக்கும் என்று அறிந்து, சாத்வதர்களின் தலைவன் பகவான், பெரிய படையுடன் கௌசல நகரை நோக்கி சென்றார்.

ஸ கோஶலபதிஃ ப்ரீதஃ ப்ரத்யுத்தாநாஸநாதிபிஃ। அர்ஹணேநாபி குருணா பூஜயந்ப்ரதிநந்திதஃ

கௌசல மன்னன் மகிழ்ச்சியுடன் எழுந்து, இருக்கை அளித்து, மரியாதை செய்து, போற்றிப் பெருமையுடன் வரவேற்றார்.

வரம் விலோக்யாபிமதம் ஸமாகதம் நரேந்த்ர கந்யா சகமே ரமாபதிம்। பூயாதயம் மே பதிராஶிஷோऽநலஃ கரோது ஸத்யா யதி மே த்ரு'தோ வ்ரதஃ

மன்னா, தன் விருப்பமான வரன் வந்ததைப் பார்த்த அந்த அரசுமகள், லக்ஷ்மியின் நாதனை மனமார விரும்பி, 'என் விரதம் உண்மையாக இருந்தால், இவர் என் கணவராகி என் ஆசைகள் அனைத்தும் நிறைவேற்ற வேண்டும்' என்று எண்ணினாள்.

யத்பாதபங்கஜரஜஃ ஶிரஸா பிபர்தி। ஶ்ரீரப்ஜஜஃ ஸகிரிஶஃ ஸஹ லோகபாலைஃ । லீலாதநுஃ ஸ்வக்ரு'தஸேதுபரீப்ஸயா யஃ। காலேऽததத்ஸ பகவாந்மம கேந துஷ்யேத்

அவரது தாமரைக் காலடித் தூளை, லக்ஷ்மி, பிரம்மா, சிவன் மற்றும் உலகங்களை காக்கும் தேவர்கள் தங்கள் தலையில் சூடுகிறார்கள்; தன் விளையாட்டில் தான் பாலம் கட்டிய பகவான், என்னை எப்படி திருப்திப்படுத்த முடியும்?

அர்சிதம் புநரித்யாஹ நாராயண ஜகத்பதே। ஆத்மாநந்தேந பூர்ணஸ்ய கரவாணி கிமல்பகஃ

மீண்டும் வழிபட்டபோது, உலகத்தின் ஆண்டவனான நாராயணன், 'நான் என் ஆனந்தத்தில் முழுமையாக இருப்பவன்; சிறிய ஒன்றை என்னால் ஏற்க முடியுமா?' என்று கூறினார்.

ஶ்ரீஶுக உவாச। தமாஹ பகவாந்ஹ்ரு'ஷ்டஃ க்ரு'தாஸநபரிக்ரஹஃ। மேககம்பீரயா வாசா ஸஸ்மிதம் குருநந்தந

ஶுகர் சொன்னார்: பகவான், மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கையை ஏற்று, மேகத்தின் முழக்கம் போன்ற குரலில், சிரித்தபடியே குரு வம்சத்து ஒருவரிடம் பேசினார்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச। நரேந்த்ர யாச்ஞா கவிபிர்விகர்ஹிதா ராஜந்யபந்தோர்நிஜதர்மவர்திநஃ। ததாபி யாசே தவ ஸௌஹ்ரு'தேச்சயா கந்யாம் த்வதீயாம் ந ஹி ஶுல்கதா வயம்

பகவான் சொன்னார்: 'மன்னா, தன் தர்மத்தைப் பாதுகாக்கும் க்ஷத்திரியனுக்கு யாசனை செய்வது முனிவர்களால் பழிக்கப்பட்டது; ஆனாலும் உன் நட்புக்காகவே உன் மகளை கேட்கிறேன், நாங்கள் வரதட்சணை கொடுப்பவர்கள் அல்ல.'

ஶ்ரீராஜோவாச। கோऽந்யஸ்தேऽப்யதிகோ நாத கந்யாவர இஹேப்ஸிதஃ। குணைகதாம்நோ யஸ்யாங்கே ஶ்ரீர்வஸத்யநபாயிநீ

மன்னன் சொன்னார்: 'ஓ ஆண்டவரே, என் மகளுக்கான வரன்களில் உம்மைவிட சிறந்தவரும் விரும்பத்தக்கவரும் யார் இருக்க முடியும்? எல்லா நற்குணங்களும் நிறைந்த உம்மிடம், லக்ஷ்மி என்றும் உறைவாள்.'

கிந்த்வஸ்மாபிஃ க்ரு'தஃ பூர்வம் ஸமயஃ ஸாத்வதர்ஷப। பும்ஸாம் வீர்யபரீக்ஷார்தம் கந்யாவரபரீப்ஸயா

ஆனால், ஸாத்வதர்களில் சிறந்தவரே, முன்னதாக நாங்கள் ஒரு உடன்பாடு செய்திருந்தோம். என் மகளுக்காக வரனைக் தேர்ந்தெடுப்பதற்காக, வருவோர் தங்கள் வலிமையைச் சோதிக்க வேண்டும் என்று நாங்கள் தீர்மானித்தோம்.

ஸப்தைதே கோவ்ரு'ஷா வீர துர்தாந்தா துரவக்ரஹாஃ। ஏதைர்பக்நாஃ ஸுபஹவோ பிந்நகாத்ரா ந்ரு'பாத்மஜாஃ

இந்த ஏழு காளைகள் மிகவும் கடுமையானவை, அடங்காதவை. இவற்றை அடக்க முயன்ற பல அரசகுமாரர்கள் தோல்வியடைந்து காயமடைந்தார்கள்.

யதிமே நிக்ரு'ஹீதாஃ ஸ்யுஸ்த்வயைவ யதுநந்தந। வரோ பவாநபிமதோ துஹிதுர்மே ஶ்ரியஃபதே

யது வம்சத்தின் மகனே, நீயே இந்த காளைகளை அடக்க முடிந்தால், என் மகளுக்கு உன்னையே வரனாக நான் தேர்ந்தெடுப்பேன், ஸ்ரீபதியே.

ஏவம் ஸமயமாகர்ண்ய பத்த்வா பரிகரம் ப்ரபுஃ। ஆத்மாநம் ஸப்ததா க்ரு'த்வா ந்யக்ரு'ஹ்ணால்லீலயைவ தாந்

இந்த உடன்பாட்டை கேட்டதும், ஆண்டவன் தன் உடையை இறுக்கி, தன்னை ஏழு வடிவமாகப் பிரித்து, விளையாட்டாகவே அந்த காளைகளை அடக்கினார்.

பத்த்வா தாந்தாமபிஃ ஶௌரிர்பக்நதர்பாந்ஹதௌஜஸஃ। வ்யகர்ஷல்லீலயா பத்தாந்பாலோ தாருமயாந்யதா

ஶௌரி அந்த காளைகளை கயிற்றால் கட்டி, அவற்றின் பெருமையும் வலிமையும் முறியடித்து, ஒரு சிறுவன் மரப் பொம்மைகளை இழுப்பதைப்போல் எளிதாக இழுத்துச் சென்றார்.

ததஃ ப்ரீதஃ ஸுதாம் ராஜா ததௌ க்ரு'ஷ்ணாய விஸ்மிதஃ। தாம் ப்ரத்யக்ரு'ஹ்ணாத்பகவாந்விதிவத்ஸத்ரு'ஶீம் ப்ரபுஃ

அதனால் மகிழ்ச்சியும் ஆச்சரியமும் அடைந்த அரசன், தனது மகளை கிருஷ்ணருக்கு வழங்கினார். ஆண்டவர், முறையோடு, தன் சமமான மணமகளை ஏற்றுக்கொண்டார்.

ராஜபத்ந்யஶ்ச துஹிதுஃ க்ரு'ஷ்ணம் லப்த்வா ப்ரியம் பதிம்। லேபிரே பரமாநந்தம் ஜாதஶ்ச பரமோத்ஸவஃ

அரசன் மனைவிகள், கிருஷ்ணரை தங்கள் மருமகனாகப் பெற்றதால் பேரானந்தம் அடைந்தார்கள். அங்கு பெரும் திருவிழா நிகழ்ந்தது.

ஶங்கபேர்யாநகா நேதுர்கீதவாத்யத்விஜாஶிஷஃ। நரா நார்யஃ ப்ரமுதிதாஃ ஸுவாஸஃஸ்ரகலங்க்ரு'தாஃ

சங்குகள், பெருக்குகள், யாழ்கள் முழங்கின. பாடலும் இசைக்கருவிகளும் ஒலித்தன. பிராமணர்கள் ஆசீர்வாதம் கூறினர். ஆண்களும் பெண்களும் அழகான vasthiram, மலர் மாலை, ஆபரணங்கள் அணிந்து மகிழ்ந்தனர்.

தஶதேநுஸஹஸ்ராணி பாரிபர்ஹமதாத்விபுஃ। யுவதீநாம் த்ரிஸாஹஸ்ரம் நிஷ்கக்ரீவஸுவாஸஸம்

ஆண்டவர் பத்து ஆயிரம் பசுக்கள், மூன்று ஆயிரம் அழகான பெண்கள், நகை மற்றும் நல்ல vasthiram அணிந்தவர்களை பரிசாக வழங்கினார்.

நவநாகஸஹஸ்ராணி நாகாச்சதகுணாந்ரதாந்। ரதாச்சதகுணாநஶ்வாநஶ்வாச்சதகுணாந்நராந்

ஒன்பது ஆயிரம் யானைகள், அவற்றை விட நூறு மடங்கு ரதங்கள், அந்த ரதங்களை விட நூறு மடங்கு குதிரைகள், அந்த குதிரைகளை விட நூறு மடங்கு மனிதர்கள் வழங்கப்பட்டனர்.

தம்பதீ ரதமாரோப்ய மஹத்யா ஸேநயா வ்ரு'தௌ। ஸ்நேஹப்ரக்லிந்நஹ்ரு'தயோ யாபயாமாஸ கோஶலஃ

அரசன், மணமணியை ரதத்தில் ஏற்றி, பெரிய படையுடன் சூழ்ந்து, அன்பால் நெஞ்சம் நனைய, அவர்களை அனுப்பினார்.

ஶ்ருத்வைதத்ருருதுர்பூபா நயந்தம் பதி கந்யகாம்। பக்நவீர்யாஃ ஸுதுர்மர்ஷா யதுபிர்கோவ்ரு'ஷைஃ புரா

இதைக் கேட்ட பிற அரசர்கள், யாதவர்கள் மற்றும் காளைகளால் தங்கள் வலிமை முறியடிக்கப்பட்டதால் பொறுக்க முடியாமல், அந்த பெண்ணை அழைத்துச் செல்லும் வழியில் தடுப்பதற்கு முயன்றார்கள்.

தாநஸ்யதஃ ஶரவ்ராதாந்பந்துப்ரியக்ரு'தர்ஜுநஃ। காண்டீவீ காலயாமாஸ ஸிம்ஹஃ க்ஷுத்ரம்ரு'காநிவ

அவர்களைத் தடுத்து, அஞ்சாத நண்பனும் பாதுகாவலனுமான அர்ஜுனன், காந்தீவம் ஏந்தி, அவர்கள் எய்த அம்புகளை சிதறடித்து, சிங்கம் சிறு விலங்குகளை வீழ்த்துவது போல அவர்களை வீழ்த்தினான்.

பாரிபர்ஹமுபாக்ரு'ஹ்ய த்வாரகாமேத்ய ஸத்யயா। ரேமே யதூநாம்ரு'ஷபோ பகவாந்தேவகீஸுதஃ

பரிசுகளைப் பெற்றபின், யாதவர்களில் முதல்வனும் தேவகியின் மகனுமான ஆண்டவர், சத்யையுடன் துவாரகையில் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்ந்தார்.

ஶ்ருதகீர்தேஃ ஸுதாம் பத்ராம் உபயேமே பித்ரு'ஷ்வஸுஃ। கைகேயீம் ப்ராத்ரு'பிர்தத்தாம் க்ரு'ஷ்ணஃ ஸந்தர்தநாதிபிஃ

கிருஷ்ணர், ஸ்ருதகீர்த்தியின் மகளான, தன் பித்தியார் பக்கத்து உறவான, கைகேய நாட்டுப் பெண் பத்ராவை, சாந்தர்தனன் முதலான அவளது சகோதரர்கள் வழங்க, மணந்தார்.

ஸுதாம் ச மத்ராதிபதேர்லக்ஷ்மணாம் லக்ஷணைர்யுதாம்। ஸ்வயம்வரே ஜஹாரைகஃ ஸ ஸுபர்ணஃ ஸுதாமிவ

மத்ர நாட்டின் அரசரின் மகளான, நல்ல இலக்கணங்கள் கொண்ட இலட்சுமணையை, அவளது சுயம்வரத்தில், கருடன் அமிர்தத்தைப் பறிப்பது போல, கிருஷ்ணர் தனக்கே எடுத்துச் சென்றார்.

அந்யாஶ்சைவம்விதா பார்யாஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்யாஸந்ஸஹஸ்ரஶஃ। பௌமம் ஹத்வா தந்நிரோதாதாஹ்ரு'தாஶ்சாருதர்ஶநாஃ

இவ்வாறு, பௌமனை வீழ்த்தி, சிறையிலிருந்து விடுவித்த பிறகு, அழகான தோற்றமுள்ள ஆயிரக்கணக்கான பெண்கள் கிருஷ்ணருக்கு மணமகளாக ஆனார்கள்.

முரவதஃ பௌமாஸுரவதஃ, பூமிக்ரு'தா பகவத்ஸ்துதிஃ பௌமாஹ்ரு'தஷோடஶஸஹஸ்ரராஜகந்யாநாம் பரிணயநம், பாரிஜாதஹரணம் ச ஶ்ரீராஜோவாச - ( அநுஷ்டுப் ) யதா ஹதோ பகவதா பௌமோ யேநே ச தாஃ ஸ்த்ரியஃ । நிருத்தா ஏததாசக்ஷ்வ விக்ரமம் ஶார்ங்கதந்வநஃ

அரசன் கேட்டான்: பகவான் பௌமனை எவ்வாறு வீழ்த்தினார்? ஶார்ங்கம் ஏந்தியவர் அவ்வளவு பெண்களை, அவர்கள் சிறையில் இருந்தபோது, எவ்வாறு விடுவித்தார் என்பதை விளக்குங்கள்.