ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

நாந்யம் பதிம் வ்ரு'ணே வீர தம்ரு'தே ஶ்ரீநிகேதநம்। துஷ்யதாம் மே ஸ பகவாந்முகுந்தோऽநாதஸம்ஶ்ரயஃ

அந்த ஸ்ரீமான் தவிர வேறு யாரையும் கணவனாக விரும்பவில்லை; ஆதரவற்றவர்களுக்கு ஆதரவாக இருக்கும் அந்த முகுந்தன் எனக்கு திருப்தி அடையட்டும்.

காலிந்தீதி ஸமாக்யாதா வஸாமி யமுநாஜலே। நிர்மிதே பவநே பித்ரா யாவதச்யுததர்ஶநம்

காளிந்தி என அழைக்கப்படும் நான், என் தந்தை கட்டிய அரண்மனையில், யமுனை நீரில் வசித்து, அச்சயுதனை காணும் வரை காத்திருக்கிறேன்.

ததாவதத்குடாகேஶோ வாஸுதேவாய ஸோऽபி தாம்। ரதமாரோப்ய தத்வித்வாந்தர்மராஜமுபாகமத்

அர்ஜுனன் இது குறித்து வாசுதேவனிடம் கூற, அவர் உடனே அவளை ரதத்தில் ஏற்றி, தர்மராஜனை நோக்கி அழைத்துச் சென்றார்.

யதைவ க்ரு'ஷ்ணஃ ஸந்திஷ்டஃ பார்தாநாம் பரமாத்புதம்। காரயாமாஸ நகரம் விசித்ரம் விஶ்வகர்மணா

அப்போது கிருஷ்ணர், பாண்டவர்களுக்காக விச்வகர்மாவால் ஆச்சரியமான நகரம் கட்டச் சொன்னார்; அந்த நகரம் மிக அற்புதமாக அமைந்தது.

பகவாம்ஸ்தத்ர நிவஸந்ஸ்வாநாம் ப்ரியசிகீர்ஷயா। அக்நயே காண்டவம் தாதுமர்ஜுநஸ்யாத ஸாரதிஃ

பகவான் அங்கே தங்கியிருந்து தன் மக்கள் மகிழ வேண்டும் என்று விரும்பி, அர்ஜுனனுக்காக வாகனமாக இருந்து, அக் காண்டவ வனத்தை அக்னிக்கு அளிக்க விரைந்தார்.

ஸோऽக்நிஸ்துஷ்டோ தநுரதாத்த்யாந்ஶ்வேதாந்ரதம் ந்ரு'ப। அர்ஜுநாயாக்ஷயௌ தூணௌ வர்ம சாபேத்யமஸ்த்ரிபிஃ

அந்த அக்னி தேவன் திருப்தியடைந்து, அர்ஜுனனுக்கு வலிமையான வில், வெள்ளை குதிரைகள் இணைக்கப்பட்ட ரதம், தீராத இரண்டு அம்புக்கூடைகள், துளையில்லாத கவசம் மற்றும் தெய்வீக ஆயுதங்கள் வழங்கினார்.

மயஶ்ச மோசிதோ வஹ்நேஃ ஸபாம் ஸக்ய உபாஹரத்। யஸ்மிந்துர்யோதநஸ்யாஸீஜ்ஜலஸ்தலத்ரு'ஶிப்ரமஃ

மாயன், அக்னியால் காப்பாற்றப்பட்டு, நட்புக்குறியளவாக ஒரு பெரிய சபையை கொண்டு வந்தான்; அதில் துரியோதனன் நீரைக் காண்பதை நிலம் என்று தவறாக எண்ணினான்.

ஸ தேந ஸமநுஜ்ஞாதஃ ஸுஹ்ரு'த்பிஶ்சாநுமோதிதஃ। ஆயயௌ த்வாரகாம் பூயஃ ஸாத்யகிப்ரமுகைர்வ்ரு'தஃ

அவர் அனுமதி வழங்கி, நண்பர்களும் ஒப்புக்கொண்டு, கிருஷ்ணர் மீண்டும் சாத்திகி முதலியோர்களுடன் துவாரகையை நோக்கி புறப்பட்டார்.

அதோபயேமே காலிந்தீம் ஸுபுண்யர்த்வ்ரு'க்ஷ ஊர்ஜிதே। விதந்வந்பரமாநந்தம் ஸ்வாநாம் பரமமங்கலஃ

பின்னர் கிருஷ்ணர், நல்ல நேரமும் பருவமும் பார்த்து, காலிந்தியை மணந்து, தன் மக்களுக்கு பேரானந்தமும், மிகப்பெரிய நன்மையும் கொண்டு வந்தார்.

விந்த்யாநுவிந்த்யாவாவந்த்யௌ துர்யோதநவஶாநுகௌ। ஸ்வயம்வரே ஸ்வபகிநீம் க்ரு'ஷ்ணே ஸக்தாம் ந்யஷேததாம்

விந்தா, அனுவிந்தா என்ற அவந்தி அரசர்கள், துரியோதனனுக்கு உடன்படியாக, கிருஷ்ணரை விரும்பிய தங்கள் சகோதரியை ஸ்வயம்வரத்தில் மணம் புரியத் தடுத்தனர்.

ராஜாதிதேவ்யாஸ்தநயாம் மித்ரவிந்தாம் பித்ரு'ஷ்வஸுஃ। ப்ரஸஹ்ய ஹ்ரு'தவாந்க்ரு'ஷ்ணோ ராஜந்ராஜ்ஞாம் ப்ரபஶ்யதாம்

மன்னா, அப்போது கிருஷ்ணர், அரசிகளும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் போது, ராஜாதி தேவியின் மகளும் தன் பித்தியின் மகளுமான மித்ரவிந்தையை வலுக்கட்டாயமாக எடுத்துச் சென்றார்.

நக்நஜிந்நாம கௌஶல்ய ஆஸீத்ராஜாதிதார்மிகஃ। தஸ்ய ஸத்யாபவத்கந்யா தேவீ நாக்நஜிதீ ந்ரு'ப

கௌசல நாட்டை ஆண்ட நக்நஜித் என்ற மன்னன், மிக நீதிமான்; அவருக்கு சத்யா என்ற மகள் இருந்தாள், அவளுக்கு நக்நஜிதி என்றும் பெயர்.

ந தாம் ஶேகுர்ந்ரு'பா வோடுமஜித்வா ஸப்தகோவ்ரு'ஷாந்। தீக்ஷ்ணஶ்ரு'ங்காந்ஸுதுர்தர்ஷாந்வீர்யகந்தாஸஹாந்கலாந்

அந்த சத்யாவை மணப்பதற்கு, ஏழு கூர்மையான கொம்புகள் உடைய, அடக்க முடியாத, வலிமை பெருமை கொண்ட காளைகளை வெல்லாமல் எந்த மன்னனாலும் முடியவில்லை.

தாம் ஶ்ருத்வா வ்ரு'ஷஜில்லப்யாம் பகவாந்ஸாத்வதாம் பதிஃ। ஜகாம கௌஶல்யபுரம் ஸைந்யேந மஹதா வ்ரு'தஃ

அந்த காளைகளை வென்றால் மணம் கிடைக்கும் என்று அறிந்து, சாத்வதர்களின் தலைவன் பகவான், பெரிய படையுடன் கௌசல நகரை நோக்கி சென்றார்.

ஸ கோஶலபதிஃ ப்ரீதஃ ப்ரத்யுத்தாநாஸநாதிபிஃ। அர்ஹணேநாபி குருணா பூஜயந்ப்ரதிநந்திதஃ

கௌசல மன்னன் மகிழ்ச்சியுடன் எழுந்து, இருக்கை அளித்து, மரியாதை செய்து, போற்றிப் பெருமையுடன் வரவேற்றார்.

வரம் விலோக்யாபிமதம் ஸமாகதம் நரேந்த்ர கந்யா சகமே ரமாபதிம்। பூயாதயம் மே பதிராஶிஷோऽநலஃ கரோது ஸத்யா யதி மே த்ரு'தோ வ்ரதஃ

மன்னா, தன் விருப்பமான வரன் வந்ததைப் பார்த்த அந்த அரசுமகள், லக்ஷ்மியின் நாதனை மனமார விரும்பி, 'என் விரதம் உண்மையாக இருந்தால், இவர் என் கணவராகி என் ஆசைகள் அனைத்தும் நிறைவேற்ற வேண்டும்' என்று எண்ணினாள்.

யத்பாதபங்கஜரஜஃ ஶிரஸா பிபர்தி। ஶ்ரீரப்ஜஜஃ ஸகிரிஶஃ ஸஹ லோகபாலைஃ । லீலாதநுஃ ஸ்வக்ரு'தஸேதுபரீப்ஸயா யஃ। காலேऽததத்ஸ பகவாந்மம கேந துஷ்யேத்

அவரது தாமரைக் காலடித் தூளை, லக்ஷ்மி, பிரம்மா, சிவன் மற்றும் உலகங்களை காக்கும் தேவர்கள் தங்கள் தலையில் சூடுகிறார்கள்; தன் விளையாட்டில் தான் பாலம் கட்டிய பகவான், என்னை எப்படி திருப்திப்படுத்த முடியும்?

அர்சிதம் புநரித்யாஹ நாராயண ஜகத்பதே। ஆத்மாநந்தேந பூர்ணஸ்ய கரவாணி கிமல்பகஃ

மீண்டும் வழிபட்டபோது, உலகத்தின் ஆண்டவனான நாராயணன், 'நான் என் ஆனந்தத்தில் முழுமையாக இருப்பவன்; சிறிய ஒன்றை என்னால் ஏற்க முடியுமா?' என்று கூறினார்.

ஶ்ரீஶுக உவாச। தமாஹ பகவாந்ஹ்ரு'ஷ்டஃ க்ரு'தாஸநபரிக்ரஹஃ। மேககம்பீரயா வாசா ஸஸ்மிதம் குருநந்தந

ஶுகர் சொன்னார்: பகவான், மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கையை ஏற்று, மேகத்தின் முழக்கம் போன்ற குரலில், சிரித்தபடியே குரு வம்சத்து ஒருவரிடம் பேசினார்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச। நரேந்த்ர யாச்ஞா கவிபிர்விகர்ஹிதா ராஜந்யபந்தோர்நிஜதர்மவர்திநஃ। ததாபி யாசே தவ ஸௌஹ்ரு'தேச்சயா கந்யாம் த்வதீயாம் ந ஹி ஶுல்கதா வயம்

பகவான் சொன்னார்: 'மன்னா, தன் தர்மத்தைப் பாதுகாக்கும் க்ஷத்திரியனுக்கு யாசனை செய்வது முனிவர்களால் பழிக்கப்பட்டது; ஆனாலும் உன் நட்புக்காகவே உன் மகளை கேட்கிறேன், நாங்கள் வரதட்சணை கொடுப்பவர்கள் அல்ல.'

ஶ்ரீராஜோவாச। கோऽந்யஸ்தேऽப்யதிகோ நாத கந்யாவர இஹேப்ஸிதஃ। குணைகதாம்நோ யஸ்யாங்கே ஶ்ரீர்வஸத்யநபாயிநீ

மன்னன் சொன்னார்: 'ஓ ஆண்டவரே, என் மகளுக்கான வரன்களில் உம்மைவிட சிறந்தவரும் விரும்பத்தக்கவரும் யார் இருக்க முடியும்? எல்லா நற்குணங்களும் நிறைந்த உம்மிடம், லக்ஷ்மி என்றும் உறைவாள்.'

கிந்த்வஸ்மாபிஃ க்ரு'தஃ பூர்வம் ஸமயஃ ஸாத்வதர்ஷப। பும்ஸாம் வீர்யபரீக்ஷார்தம் கந்யாவரபரீப்ஸயா

ஆனால், ஸாத்வதர்களில் சிறந்தவரே, முன்னதாக நாங்கள் ஒரு உடன்பாடு செய்திருந்தோம். என் மகளுக்காக வரனைக் தேர்ந்தெடுப்பதற்காக, வருவோர் தங்கள் வலிமையைச் சோதிக்க வேண்டும் என்று நாங்கள் தீர்மானித்தோம்.

ஸப்தைதே கோவ்ரு'ஷா வீர துர்தாந்தா துரவக்ரஹாஃ। ஏதைர்பக்நாஃ ஸுபஹவோ பிந்நகாத்ரா ந்ரு'பாத்மஜாஃ

இந்த ஏழு காளைகள் மிகவும் கடுமையானவை, அடங்காதவை. இவற்றை அடக்க முயன்ற பல அரசகுமாரர்கள் தோல்வியடைந்து காயமடைந்தார்கள்.

யதிமே நிக்ரு'ஹீதாஃ ஸ்யுஸ்த்வயைவ யதுநந்தந। வரோ பவாநபிமதோ துஹிதுர்மே ஶ்ரியஃபதே

யது வம்சத்தின் மகனே, நீயே இந்த காளைகளை அடக்க முடிந்தால், என் மகளுக்கு உன்னையே வரனாக நான் தேர்ந்தெடுப்பேன், ஸ்ரீபதியே.

ஏவம் ஸமயமாகர்ண்ய பத்த்வா பரிகரம் ப்ரபுஃ। ஆத்மாநம் ஸப்ததா க்ரு'த்வா ந்யக்ரு'ஹ்ணால்லீலயைவ தாந்

இந்த உடன்பாட்டை கேட்டதும், ஆண்டவன் தன் உடையை இறுக்கி, தன்னை ஏழு வடிவமாகப் பிரித்து, விளையாட்டாகவே அந்த காளைகளை அடக்கினார்.

பத்த்வா தாந்தாமபிஃ ஶௌரிர்பக்நதர்பாந்ஹதௌஜஸஃ। வ்யகர்ஷல்லீலயா பத்தாந்பாலோ தாருமயாந்யதா

ஶௌரி அந்த காளைகளை கயிற்றால் கட்டி, அவற்றின் பெருமையும் வலிமையும் முறியடித்து, ஒரு சிறுவன் மரப் பொம்மைகளை இழுப்பதைப்போல் எளிதாக இழுத்துச் சென்றார்.

ததஃ ப்ரீதஃ ஸுதாம் ராஜா ததௌ க்ரு'ஷ்ணாய விஸ்மிதஃ। தாம் ப்ரத்யக்ரு'ஹ்ணாத்பகவாந்விதிவத்ஸத்ரு'ஶீம் ப்ரபுஃ

அதனால் மகிழ்ச்சியும் ஆச்சரியமும் அடைந்த அரசன், தனது மகளை கிருஷ்ணருக்கு வழங்கினார். ஆண்டவர், முறையோடு, தன் சமமான மணமகளை ஏற்றுக்கொண்டார்.

ராஜபத்ந்யஶ்ச துஹிதுஃ க்ரு'ஷ்ணம் லப்த்வா ப்ரியம் பதிம்। லேபிரே பரமாநந்தம் ஜாதஶ்ச பரமோத்ஸவஃ

அரசன் மனைவிகள், கிருஷ்ணரை தங்கள் மருமகனாகப் பெற்றதால் பேரானந்தம் அடைந்தார்கள். அங்கு பெரும் திருவிழா நிகழ்ந்தது.

ஶங்கபேர்யாநகா நேதுர்கீதவாத்யத்விஜாஶிஷஃ। நரா நார்யஃ ப்ரமுதிதாஃ ஸுவாஸஃஸ்ரகலங்க்ரு'தாஃ

சங்குகள், பெருக்குகள், யாழ்கள் முழங்கின. பாடலும் இசைக்கருவிகளும் ஒலித்தன. பிராமணர்கள் ஆசீர்வாதம் கூறினர். ஆண்களும் பெண்களும் அழகான vasthiram, மலர் மாலை, ஆபரணங்கள் அணிந்து மகிழ்ந்தனர்.