ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

அஸாத்விதம் த்வயா க்ரு'ஷ்ண க்ரு'தமஸ்மஜ்ஜுகுப்ஸிதம்। வபநம் ஶ்மஶ்ருகேஶாநாம் வைரூப்யம் ஸுஹ்ரு'தோ வதஃ

கண்ணா, நீ செய்தது நன்றல்ல; இது நமக்கு அவமானம். முடியும் தாடியையும் கிழித்து, உருவம் கெடுத்தல், நண்பனை கொல்வது கூட தவறே.

மைவாஸ்மாந்ஸாத்வ்யஸூயேதா ப்ராதுர்வைரூப்யசிந்தயா। ஸுகதுஃகதோ ந சாந்யோऽஸ்தி யதஃ ஸ்வக்ரு'தபுக்புமாந்

இந்த நல்லவள் தம்பி உருவம் கெட்டதற்காக நம்மை குறை சொல்ல வேண்டாம். ஏனெனில், யாரும் பிறருக்கு சுகம் துயரம் தர முடியாது; ஒவ்வொருவரும் தாம் செய்த காரியத்தின் பலனை அனுபவிப்பார்கள்.

பந்துர்வதார்ஹதோஷோऽபி ந பந்தோர்வதமர்ஹதி। த்யாஜ்யஃ ஸ்வேநைவ தோஷேண ஹதஃ கிம் ஹந்யதே புநஃ

உறவினரை கொல்வது பெரிய பாவம் என்றாலும், ஒருவரும் தன் உறவினரை கொல்லக் கூடாது. அவர் தன் தவறால் அழிந்தால், மீண்டும் கொல்வதில் என்ன பயன்?

க்ஷத்ரியாணாமயம் தர்மஃ ப்ரஜாபதிவிநிர்மிதஃ। ப்ராதாபி ப்ராதரம் ஹந்யாத்யேந கோரதமஸ்ததஃ

இது க்ஷத்திரியர்களுக்கான தருமம்; பிரஜாபதி ஏற்படுத்தியது. சகோதரன் கூட சகோதரனை கொல்லலாம்; அதைவிட கொடூரமானது வேறு இல்லை.

ராஜ்யஸ்ய பூமேர்வித்தஸ்ய ஸ்த்ரியோ மாநஸ்ய தேஜஸஃ। மாநிநோऽந்யஸ்ய வா ஹேதோஃ ஶ்ரீமதாந்தாஃ க்ஷிபந்தி ஹி

அரசு, நிலம், செல்வம், பெண்கள், பெருமை, ஆற்றல், அல்லது மற்றவருக்காக, பெருமையில் கண் மறைந்தவர்கள், தங்கள் சொந்த உறவினரையும் அழிக்கிறார்கள்.

தவேயம் விஷமா புத்திஃ ஸர்வபூதேஷு துர்ஹ்ரு'தாம்। யந்மந்யஸே ஸதாபத்ரம் ஸுஹ்ரு'தாம் பத்ரமஜ்ஞவத்

உலகில் எல்லா உயிர்களிடமும், தீய மனம் கொண்டவர்களுக்கு, உன்னுடைய கருத்து கடுமையானது, கண்ணா. நண்பர்களுக்குச் செய்யும் நன்மையே எல்லோருக்கும் நன்மை என்று நீ எப்போதும் நினைக்கிறாய், அறியாமைபோல்.

ஆத்மமோஹோ ந்ரு'ணாமேவ கல்பதே தேவமாயயா। ஸுஹ்ரு'த்துர்ஹ்ரு'துதாஸீந இதி தேஹாத்மமாநிநாம்

மாயையின் சக்தியால் மனிதர்களுக்கு மயக்கம் உண்டாகிறது; உடலை தான் என்று எண்ணுபவர்கள், சிலரை நண்பர், சிலரை பகைவர், சிலரை நடுநிலையினர் என்று பார்க்கிறார்கள்.

ஏக ஏவ பரோ ஹ்யாத்மா ஸர்வேஷாமபி தேஹிநாம்। நாநேவ க்ரு'ஹ்யதே மூடைர்யதா ஜ்யோதிர்யதா நபஃ

உடல் கொண்ட எல்லா உயிர்களுக்கும் ஒரே பரமாத்மா உண்டு; அறியாதவர்கள் பலவாக இருப்பதாக நினைப்பார்கள், அது ஒளி அல்லது ஆகாயம் பாகுபட்டது போல் தோன்றுவதுபோலே.

தேஹ ஆத்யந்தவாநேஷ த்ரவ்யப்ராணகுணாத்மகஃ। ஆத்மந்யவித்யயா க்லு'ப்தஃ ஸம்ஸாரயதி தேஹிநம்

இந்த உடல் ஆரம்பமும் முடிவும் உடையது; இது பொருள், உயிர், குணங்கள் ஆகியவற்றால் ஆனது. அறியாமையால் ஆத்மாவிலே உருவாகி, உயிரை பிறவிப்பெருக்கில் அலைக்கழிக்கிறது.

நாத்மநோऽந்யேந ஸம்யோகோ வியோகஶ்ச ஸதஃ ஸதி। தத்தேதுத்வாத்தத்ப்ரஸித்தேர்த்ரு'க்ரூபாப்யாம் யதா ரவேஃ

உண்மையான ஆத்மாவிற்கு வேறு ஒன்றுடன் சேர்க்கை அல்லது பிரிவும் இல்லை; அவற்றின் தொடர்பு போலத் தோன்றுவதால் தான் இப்படிப் பாவனைகள் வருகின்றன, அது சூரியன் மற்றும் அதன் ஒளியால் தெரியும் வடிவங்கள் போலே.

ஜந்மாதயஸ்து தேஹஸ்ய விக்ரியா நாத்மநஃ க்வசித்। கலாநாமிவ நைவேந்தோர்ம்ரு'திர்ஹ்யஸ்ய குஹூரிவ

பிறப்பு முதலான மாற்றங்கள் உடலுக்கே உரியது; ஆத்மாவிற்கு எப்போதும் இல்லை. அது நிலவின் காலங்கள் நிலவுக்கு பாதிப்பில்லாதது போலவும், கிரகணம் நிலவுக்கு உண்மையில் தீங்கு செய்யாதது போலவும் உள்ளது.

யதா ஶயாந ஆத்மாநம் விஷயாந்பலமேவ ச। அநுபுங்க்தேऽப்யஸத்யர்தே ததாப்நோத்யபுதோ பவம்

ஒருவன் கனவில் தன்னை மற்றும் பொருள்களை அனுபவித்து, அவற்றின் பலன்களையும் அனுபவிப்பதைப் போலவே, அவை உண்மையல்லாத போதும் அறியாதவன் பொய்யை உண்மை என எண்ணி பிறவியில் புகுந்து விடுகிறான்.

தஸ்மாதஜ்ஞாநஜம் ஶோகமாத்மஶோஷவிமோஹநம்। தத்த்வஜ்ஞாநேந நிர்ஹ்ரு'த்ய ஸ்வஸ்தா பவ ஶுசிஸ்மிதே

ஆகையால், அறியாமையால் உண்டாகும் துக்கத்தை, அது ஆத்மாவை வாடவைக்கும், குழப்பும்; அதை உண்மை அறிவால் நீக்கி, நீ உன் இயல்பில் நிலைத்திரு, தூயமுகமலர்ச்சி உடையவளே.

ஶ்ரீஶுக உவாச। ஏவம் பகவதா தந்வீ ராமேண ப்ரதிபோதிதா। வைமநஸ்யம் பரித்யஜ்ய மநோ புத்த்யா ஸமாததே

ஶுகர் சொன்னார்: இப்படிப் பரமாத்மாவால் அறிவுறுத்தப்பட்ட ராமா, தன் மனக்கவலைவிட்டு, புத்தியுடன் மனதை அமைதியாக்கினாள்.

ப்ராணாவஶேஷ உத்ஸ்ரு'ஷ்டோ த்விட்பிர்ஹதபலப்ரபஃ। ஸ்மரந்விரூபகரணம் விததாத்மமநோரதஃ

அவனது உயிர் சற்றே மீதமிருந்தது; இருவராலும் அவனது பலமும் ஒளியும் குன்றி, அவன் தன் குணம்கெட்ட உருவையும், வீணான மனக்கற்பனைகளையும் நினைத்தான்.

சக்ரே போஜகடம் நாம நிவாஸாய மஹத்புரம்। அஹத்வா துர்மதிம் க்ரு'ஷ்ணமப்ரத்யூஹ்ய யவீயஸீம்

அவன், க்ருஷ்ணனை எதிர்த்து போரிடாமல், தன் இளைய சகோதரியைத் தடுத்தும் விடாமல், தன் வாசத்திற்காகப் போஜகட்டம் எனும் பெரிய நகரை அமைத்தான்.

குண்டிநம் ந ப்ரவேக்ஷ்யாமீத்யுக்த்வா தத்ராவஸத்ருஷா। பகவாந்பீஷ்மகஸுதாமேவம் நிர்ஜித்ய பூமிபாந்

‘நான் குண்டின நகருக்குள் செல்லமாட்டேன்’ என்று கூறி, கோபத்துடன் அங்கேயே தங்கினான்; அப்பொழுது பகவான் மற்றும் பீஷ்மகரின் மகளால் மற்ற அரசர்களோடு சேர்ந்து அவன் தோற்கடிக்கப்பட்டான்.

புரமாநீய விதிவதுபயேமே குரூத்வஹ। ததா மஹோத்ஸவோ ந்ரூ'ணாம் யதுபுர்யாம் க்ரு'ஹே க்ரு'ஹே। அபூதநந்யபாவாநாம் க்ரு'ஷ்ணே யதுபதௌ ந்ரு'ப

அவளை நகருக்கு அழைத்து வந்து, முறையான முறையில் திருமணம் செய்து கொண்டான், குருக்களில் சிறந்தவரே; அப்போது யாதவர்கள் வாழும் நகரில் வீடு வீடாக க்ருஷ்ணனுக்கே அர்ப்பணிக்கப்பட்ட மக்களிடையே பெரிய திருவிழா நடைபெற்றது.

நரா நார்யஶ்ச முதிதாஃ ப்ரம்ரு'ஷ்டமணிகுண்டலாஃ। பாரிபர்ஹமுபாஜஹ்ருர்வரயோஶ்சித்ரவாஸஸோஃ

ஆண்களும் பெண்களும் மகிழ்ச்சியுடன், ஜொலிக்கும் மாணிக்கக் குண்டலங்கள் அணிந்து, அழகான உடைகள் உடுத்திய மணமக்கள் இருவருக்கும் பரிசுகளை கொண்டு வந்தார்கள்.

ஸா வ்ரு'ஷ்ணிபுர்யுத்தம்பிதேந்த்ர கேதுபிர்। விசித்ரமால்யாம்பரரத்நதோரணைஃ। பபௌ ப்ரதித்வார்யுபக்லு'ப்தமங்கலைர்। ஆபூர்ணகும்பாகுருதூபதீபகைஃ

வ்ருஷ்ணிகள் வாழும் அந்த நகரம், இந்திரனின் கொடிகள், விசித்திரமான மாலைகள், ஆடைகள், மாணிக்கத் தோரணங்கள், ஒவ்வொரு வாசலிலும் புனித ஏற்பாடுகள், நிரம்பிய குடங்கள், தூபம், விளக்குகள் ஆகியவற்றால் ஒளிவீசியது.

ஸிக்தமார்கா மதச்யுத்பிராஹூதப்ரேஷ்டபூபுஜாம்। கஜைர்த்வாஃஸு பராம்ரு'ஷ்ட ரம்பாபூகோபஶோபிதா

அந்த நகரின் வீதிகள் மணமிக்க மதுபானங்களால் தெளிக்கப்பட்டிருந்தன; வாசல்களில் அரசர்களால் அழைக்கப்பட்ட யானைகள் நின்றன; வாழை மற்றும் பாக்கு மர வரிசைகளால் நகரம் அலங்கரிக்கப்பட்டது.

குருஸ்ரு'ஞ்ஜயகைகேய விதர்பயதுகுந்தயஃ। மிதோ முமுதிரே தஸ்மிந்ஸம்ப்ரமாத்பரிதாவதாம்

குருக்கள், ஸ்ருஞ்ஜயர்கள், கைகேயர்கள், விதர்பர்கள், யாதவர்கள், குந்திகள் — இவர்கள் அனைவரும் அங்கே ஒருமித்த மகிழ்ச்சியில், பரபரப்புடன் சுற்றி மகிழ்ந்தார்கள்.

ருக்மிண்யா ஹரணம் ஶ்ருத்வா கீயமாநம் ததஸ்ததஃ। ராஜாநோ ராஜகந்யாஶ்ச பபூவுர்ப்ரு'ஶவிஸ்மிதாஃ

ருக்மிணியின் அபயர்த்தனை எங்கும் பாடப்பட்டதை கேட்ட அரசர்களும் அரசிக்களும் மிகுந்த ஆச்சரியத்தில் ஆழ்ந்தார்கள்.

த்வாரகாயாமபூத்ராஜந்மஹாமோதஃ புரௌகஸாம்। ருக்மிண்யா ரமயோபேதம் த்ரு'ஷ்ட்வா க்ரு'ஷ்ணம் ஶ்ரியஃ பதிம்

துவாரகையில், அரசே, மக்கள் அனைவரும் பேரானந்தத்தில் மகிழ்ந்தார்கள்; ருக்மிணி மற்றும் ராமாவுடன், ஐஸ்வர்யத்தின் அதிபதி க்ருஷ்ணனை பார்த்து.

ப்ரத்யும்நஸ்ய ஜந்ம, ஶம்பராஸுரவதஶ்ச ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) காமஸ்து வாஸுதேவாம்ஶோ தக்தஃ ப்ராக் ருத்ரமந்யுநா । தேஹோபபத்தயே பூயஃ தமேவ ப்ரத்யபத்யத

ஶுகர் சொன்னார்: காமதேவன் வாஸுதேவரின் அம்சமாக, முன்பு ருத்ரனின் கோபத்தால் எரிக்கப்பட்டு, உடல் பெறுவதற்காக மீண்டும் அதே உருவில் பிறந்தான்.

ஸ ஏவ ஜாதோ வைதர்ப்யாம் க்ரு'ஷ்ணவீர்யஸமுத்‌பவஃ । ப்ரத்யும்ந இதி விக்யாதஃ ஸர்வதோऽநவமஃ பிதுஃ

வைதர்பி என்பவளுக்கு பிறந்தவர், கிருஷ்ணரின் வலிமை பெற்றவராக, பிரத்யும்னன் என்ற பெயரில் புகழ் பெற்றார்; தந்தைக்கு எந்த வகையிலும் குறைவில்லாதவர் ஆனார்.

தம் ஶம்பரஃ காமரூபீ ஹ்ரு'த்வா தோகமநிர்தஶம் । ஸ விதித்வாத்மநஃ ஶத்ரும் ப்ராஸ்யோதந்வத்யகாத் க்ரு'ஹம்

மாயை கொண்டு உருவம் மாற்றும் ஷம்பரன், அந்தக் குழந்தையை, யாராலும் தீங்கு செய்ய முடியாதவனாக இருந்தபோது, தன் பகை என அறிந்து கடலில் எறிந்து விட்டு, வீட்டிற்கு திரும்பினார்.

தம் நிர்ஜகார பலவாந் மீநஃ ஸோऽப்யபரைஃ ஸஹ । வ்ரு'தோ ஜாலேந மஹதா க்ரு'ஹீதோ மத்ஸ்யஜீவிபிஃ

ஒரு பெரிய மீன் அந்தக் குழந்தையை விழுங்கியது; அந்த மீன் மற்ற மீன்களுடன் சேர்ந்து, பெரிய வலைக்குள் சிக்கி, மீனவர்கள் பிடித்தனர்.

தம் ஶம்பராய கைவர்தா உபாஜஹ்ருருபாயநம் । ஸூதா மஹாநஸம் நீத்வா வத்யந் ஸ்வதிதிநாத்‌புதம்

அந்த மீனை மீனவர்கள் ஷம்பரனுக்கு பரிசாக கொண்டு வந்தனர்; சமையல்காரர்கள் அதை சமையலறைக்கு கொண்டு போய், கத்தி கொண்டு வெட்டத் திட்டமிட்டனர்.