ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

அபி மய்யநவத்யாத்மா த்ரு'ஷ்ட்வா கிஞ்சிஜ்ஜுகுப்ஸிதம்। மத்பாணிக்ரஹணே நூநம் நாயாதி ஹி க்ரு'தோத்யமஃ

பிழையற்றவர், என்னில் ஏதாவது குறை கண்டிருக்கக் கூடும்; அதனால், திருமணத்திற்கு முன்பே தீர்மானித்தும், என் கையை பிடிக்க வராமல் தயங்குகிறார்.

துர்பகாயா ந மே தாதா நாநுகூலோ மஹேஶ்வரஃ। தேவீ வா விமுகீ கௌரீ ருத்ராணீ கிரிஜா ஸதீ

என் அதிர்ஷ்டம் மோசமாக உள்ளது; படைத்தவன் எனக்கு உகந்தவராக இல்லை; பெரிய ஈசுவரனும், தேவி கௌரி, ருத்ராணி, கிரிஜா, சதி ஆகியவர்களும் எனக்கு அருள்புரியவில்லை.

ஏவம் சிந்தயதீ பாலா கோவிந்தஹ்ரு'தமாநஸா। ந்யமீலயத காலஜ்ஞா நேத்ரே சாஶ்ருகலாகுலே

இவ்வாறு, கோவிந்தனிடம் மனதை இழந்த அந்த இளம் பெண், காலத்தின் போக்கை நினைத்து, கண்ணீரால் நிரம்பிய கண்களை மூடிக்கொண்டாள்.

ஏவம் வத்வாஃ ப்ரதீக்ஷந்த்யா கோவிந்தாகமநம் ந்ரு'ப। வாம ஊருர்புஜோ நேத்ரமஸ்புரந்ப்ரியபாஷிணஃ

அந்த மணப்பெண், கோவிந்தன் வருவதை எதிர்நோக்கிக் கொண்டிருந்தபோது, அரசே, அவளது இடது தொடை, கை, கண் ஆகியவை, இனிய வார்த்தை பேசும் அவளுக்கு, தானாகவே அசைந்தன.

அத க்ரு'ஷ்ணவிநிர்திஷ்டஃ ஸ ஏவ த்விஜஸத்தமஃ। அந்தஃபுரசரீம் தேவீம் ராஜபுத்ரீம் ததர்ஶ ஹ

அப்போது, கிருஷ்ணரின் கட்டளையின்படி, அந்தச் சிறந்த பிராமணன், அந்த அரண்மனையின் உள்ளே நடமாடும் அரசுமகளைக் கண்டார்.

ஸா தம் ப்ரஹ்ரு'ஷ்டவதநமவ்யக்ராத்மகதிம் ஸதீ। ஆலக்ஷ்ய லக்ஷணாபிஜ்ஞா ஸமப்ரு'ச்சச்சுசிஸ்மிதா

அவள், சந்தோஷமான முகத்துடன் மனம் அமைதியாக இருந்த அவரை பார்த்து, அறிகுறிகளை நன்கு அறிந்தவளாக, தூய்மையான புன்னகையுடன் அவரிடம் கேட்டாள்.

தஸ்யா ஆவேதயத்ப்ராப்தம் ஶஶம்ஸ யதுநந்தநம்। உக்தம் ச ஸத்யவசநமாத்மோபநயநம் ப்ரதி

அவர், யது வம்சத்தாரானவர் வந்திருக்கிறார் என்றும், சுயம்வரத்தைப் பற்றி உண்மையாகச் சொன்னதை அவளுக்கு அறிவித்தார்.

தமாகதம் ஸமாஜ்ஞாய வைதர்பீ ஹ்ரு'ஷ்டமாநஸா। ந பஶ்யந்தீ ப்ராஹ்மணாய ப்ரியமந்யந்நநாம ஸா

அவர் வந்திருக்கிறார் என்பதை அறிந்த விதர்ப நாட்டுப் பெண், மனம் மகிழ்ந்தவளாக, அந்த பிராமணரைப் பார்க்கவில்லை; ஏனெனில் அவர் அவளுக்குப் பிற விதத்தில் பிரியமானவர்.

ப்ராப்தௌ ஶ்ருத்வா ஸ்வதுஹிதுருத்வாஹப்ரேக்ஷணோத்ஸுகௌ। அப்யயாத்தூர்யகோஷேண ராமக்ரு'ஷ்ணௌ ஸமர்ஹணைஃ

தன் மகளின் திருமணத்தைப் பார்க்க ஆவலுடன் இருந்த ராமரும் கிருஷ்ணரும், இசைக்கருவிகள் ஒலிக்கச் செய்து, மரியாதையுடன் வந்தார்கள்.

மதுபர்கமுபாநீய வாஸாம்ஸி விரஜாம்ஸி ஸஃ। உபாயநாந்யபீஷ்டாநி விதிவத்ஸமபூஜயத்

அவர் தேன், பால், தூய்மையான vasthiram, விருப்பமான பரிசுகள் கொண்டு வந்து, முறையின்படி அவர்களைப் போற்றி மரியாதை செய்தார்.

தயோர்நிவேஶநம் ஶ்ரீமதுபாகல்ப்ய மஹாமதிஃ। ஸஸைந்யயோஃ ஸாநுகயோராதித்யம் விததே யதா

அந்த புத்திசாலி, இருவருக்கும் அவர்களது படை மற்றும் துணைவர்களுடன் சிறந்த வீடு ஏற்பாடு செய்து, உரிய வரவேற்பும் அளித்தார்.

ஏவம் ராஜ்ஞாம் ஸமேதாநாம் யதாவீர்யம் யதாவயஃ। யதாபலம் யதாவித்தம் ஸர்வைஃ காமைஃ ஸமர்ஹயத்

அங்கு கூடியிருந்த அரசர்களை, அவரவர் வீரமும் வயதும் பலமும் செல்வமும் போல, அவர்கள் விரும்பிய அனைத்தையும் வழங்கி மரியாதை செய்தார்.

க்ரு'ஷ்ணமாகதமாகர்ண்ய விதர்பபுரவாஸிநஃ। ஆகத்ய நேத்ராஞ்ஜலிபிஃ பபுஸ்தந்முகபங்கஜம்

கிருஷ்ணர் வந்திருக்கிறார் என்று கேட்டு, விதர்ப நகர மக்கள் வந்து, கைகளைக் கண்களுக்கு சேர்த்து, கிருஷ்ணரின் தாமரை முகத்தை ரசித்தார்கள்.

அஸ்யைவ பார்யா பவிதும் ருக்மிண்யர்ஹதி நாபரா। அஸாவப்யநவத்யாத்மா பைஷ்ம்யாஃ ஸமுசிதஃ பதிஃ

ருக்மிணியே அவருடைய மனைவியாக தகுதியானவள்; வேறு யாரும் இல்லை. அவரும் குறையில்லாதவர், பைஷ்மியின் மகளுக்குத் தகுந்த கணவர்.

கிஞ்சித்ஸுசரிதம் யந்நஸ்தேந துஷ்டஸ்த்ரிலோகக்ரு'த்। அநுக்ரு'ஹ்ணாது க்ரு'ஹ்ணாது வைதர்ப்யாஃ பாணிமச்யுதஃ

நாங்கள் செய்த சிறு நன்மையாலும் மூவுலகுக்கும் காரணமானவர் மகிழ்ந்திருக்கிறார்; அச்சுதன் விதர்ப நாட்டுப் பெண்ணின் கையை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

ஏவம் ப்ரேமகலாபத்தா வதந்தி ஸ்ம புரௌகஸஃ। கந்யா சாந்தஃபுராத்ப்ராகாத்படைர்குப்தாம்பிகாலயம்

இவ்வாறு அன்பால் கட்டப்பட்ட நகர மக்கள் பேசினர்; அந்த பெண், படைவீரர்கள் காத்துக்கொண்டே, உள்ளகத்திலிருந்து அம்பிகை கோவிலுக்குப் போனாள்.

பத்ப்யாம் விநிர்யயௌ த்ரஷ்டும் பவாந்யாஃ பாதபல்லவம்। ஸா சாநுத்யாயதீ ஸம்யங்முகுந்தசரணாம்புஜம்

அவள், பவானியின் மலர்பாதங்களைப் பார்க்க நடந்து சென்றாள்; நடக்கும்போதே முழுமையாக முகுந்தனின் தாமரை பாதங்களை மனதில் நினைத்தாள்.

யதவாங்மாத்ரு'பிஃ ஸார்தம் ஸகீபிஃ பரிவாரிதா। குப்தா ராஜபடைஃ ஶூரைஃ ஸந்நத்தைருத்யதாயுதைஃ। ம்ரு'டங்கஶங்கபணவாஸ்தூர்யபேர்யஶ்ச ஜக்நிரே

அவள் தாய்மார்கள், தோழிகள் சூழ, இராணுவ வீரர்கள் கவசம் அணிந்து ஆயுதம் எடுத்து காத்து, மிருதங்கம், சங்கு, தாளம், இசைக்கருவிகள் முழங்கின.

நாநோபஹார பலிபிர்வாரமுக்யாஃ ஸஹஸ்ரஶஃ। ஸ்ரக்கந்தவஸ்த்ராபரணைர்த்விஜபத்ந்யஃ ஸ்வலங்க்ரு'தாஃ

நூற்றுக்கணக்கான உயர்ந்த பெண்கள், அழகாக அலங்கரித்து, பலவகை காணிக்கைகள், மாலைகள், வாசனை, vasthiram, ஆபரணங்கள் கொண்டு, பிராமணர்களுக்குத் தந்தார்கள்.

காயந்த்யஶ்ச ஸ்துவந்தஶ்ச காயகா வாத்யவாதகாஃ। பரிவார்ய வதூம் ஜக்முஃ ஸூதமாகதவந்திநஃ

பாடகர்கள், இசைக்காரர்கள் பாடி புகழ்ந்து, மணமகளைச் சுற்றி, சூதர், மாகதர், வண்தினர்கள் கூட சென்றார்கள்.

ஆஸாத்ய தேவீஸதநம் தௌதபாதகராம்புஜா। உபஸ்ப்ரு'ஶ்ய ஶுசிஃ ஶாந்தா ப்ரவிவேஶாம்பிகாந்திகம்

தேவியின் இல்லத்தை அடைந்து, காலும் கையும் கழுவி, தூய்மையுடன் அமைதியாக அம்பிகையின் அருகே சென்றாள்.

தாம் வை ப்ரவயஸோ பாலாம் விதிஜ்ஞா விப்ரயோஷிதஃ। பவாநீம் வந்தயாம்சக்ருர்பவபத்நீம் பவாந்விதாம்

அங்குள்ள வயதான, விதியை அறிந்த பிராமணப் பெண்கள், பவானியுடன் சேர்ந்து, பவபத்னியைப் போற்றி வணங்கினர்.

நமஸ்யே த்வாம்பிகேऽபீக்ஷ்ணம் ஸ்வஸந்தாநயுதாம் ஶிவாம்। பூயாத்பதிர்மே பகவாந்க்ரு'ஷ்ணஸ்ததநுமோததாம்

அம்பிகே! உம்மை மீண்டும் மீண்டும் வணங்குகிறேன்; உம்முடைய பிள்ளைகளுடன் கூடிய சுபமாக இருப்பீர்; என் கணவர் பகவான் கிருஷ்ணராக இருக்க வேண்டும்; இதனால் உமக்கு மகிழ்ச்சி உண்டாகட்டும்.

அத்பிர்கந்தாக்ஷதைர்தூபைர்வாஸஃஸ்ரங்மால்ய பூஷணைஃ। நாநோபஹாரபலிபிஃ ப்ரதீபாவலிபிஃ ப்ரு'தக்

மணமுள்ள பொருட்கள், அகிலம், வாசனை தரும் புகை, புது vasthiram, மலர் மாலை, அழகு பொருட்கள், பலவகை அர்ப்பணங்கள், பலி, ஒவ்வொன்றாக ஏற்றிய விளக்குகள்—இவை எல்லாம் கொண்டு அவளைப் பூஜை செய்தார்கள்.

விப்ரஸ்த்ரியஃ பதிமதீஸ்ததா தைஃ ஸமபூஜயத்। லவணாபூபதாம்பூல கண்டஸூத்ரபலேக்ஷுபிஃ

பிராமண பெண்கள் தங்கள் கணவர்களுடன் சேர்ந்து, உப்பும், அப்பமும், வெற்றிலையும், கழுத்துக்கொடி, பழங்கள், கரும்பு ஆகியவற்றால் அவளை ஆராதனை செய்தார்கள்.

தஸ்யை ஸ்த்ரியஸ்தாஃ ப்ரததுஃ ஶேஷாம் யுயுஜுராஶிஷஃ। தாப்யோ தேவ்யை நமஶ்சக்ரே ஶேஷாம் ச ஜக்ரு'ஹே வதூஃ

அந்த பெண்கள் தங்கள் மீதமுள்ளதை அவளுக்கு கொடுத்தார்கள்; ஆசீர்வாதம் கூறினார்கள். அதற்கு பதிலாக அந்த மணப்பெண் அவர்களுக்கு வணங்கி, மீதமுள்ளதை ஏற்றுக்கொண்டாள்.

முநிவ்ரதமத த்யக்த்வா நிஶ்சக்ராமாம்பிகாக்ரு'ஹாத்। ப்ரக்ரு'ஹ்ய பாணிநா ப்ரு'த்யாம் ரத்நமுத்ரோபஶோபிநா

பின்னர், தன் விரதத்தை விட்டுவிட்டு, அம்பிகையின் வீட்டை விட்டு வெளியேறினாள். தன் கைபிடியில் ஒளி தரும் மோதிரம் அணிந்த கையால் தன் தோழியை பிடித்துக்கொண்டு நடந்தாள்.

தாம் தேவமாயாமிவ தீரமோஹிநீம் ஸுமத்யமாம் குண்டலமண்டிதாநநாம்। ஶ்யாமாம் நிதம்பார்பிதரத்நமேகலாம் வ்யஞ்ஜத்ஸ்தநீம் குந்தலஶங்கிதேக்ஷணாம்

அவள் நெஞ்சை ஈர்க்கும் மெலிந்த இடுப்புடன், காது மற்றும் முகம் முத்து, மணிகள் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்டு, கருஞ்சாயல் உடையவளாய், இடுப்பில் ரத்தினம் பதித்த இடையணியுடன், முலைகள் தென்பட, கூந்தல் மறைக்கும் பார்வையுடன், தேவர்கள் மாயையைப் போல் மயக்கும் அழகில் தோன்றினாள்.

ஶுசிஸ்மிதாம் பிம்பபலாதரத்யுதி ஶோணாயமாநத்விஜகுந்தகுட்மலாம்। பதா சலந்தீம் கலஹம்ஸகாமிநீம் ஸிஞ்ஜத்கலாநூபுரதாமஶோபிநா

அவள் தூய்மையான புன்னகையுடன், பிம்ப பழம் போன்ற சிவந்த உதடுகள், மல்லிகை பூப்போன்ற பற்கள், அன்னம் போல் மென்மையாக நடக்க, காலணியில் மணி ஒலிக்க, அழகு பொலிந்தாள்.