ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஏவம் சேதிபதீ ராஜா தமகோஷஃ ஸுதாய வை। காரயாமாஸ மந்த்ரஜ்ஞைஃ ஸர்வமப்யுதயோசிதம்

இவ்வாறு சேதி நாட்டின் அரசன் தமகோஷன், தன் மகனுக்காக, மந்திரங்களில் நிபுணர்களை வைத்து, எல்லா வளமும் கிடைக்க வேண்டிய ஏற்பாடுகளைச் செய்தார்.

மதச்யுத்பிர்கஜாநீகைஃ ஸ்யந்தநைர்ஹேமமாலிபிஃ। பத்த்யஶ்வஸங்குலைஃ ஸைந்யைஃ பரீதஃ குண்டிநம் யயௌ

மதம் கொண்ட யானைகள், பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ரதங்கள், அணி அணி pěடை மற்றும் குதிரைகள் நிரம்பிய படைகள் ஆகியவற்றுடன், அவர் குண்டின நகரம் நோக்கி புறப்பட்டார்.

தம் வை விதர்பாதிபதிஃ ஸமப்யேத்யாபிபூஜ்ய ச। நிவேஶயாமாஸ முதா கல்பிதாந்யநிவேஶநே

விதர்ப நாட்டின் அரசன் அவரை எதிர்கொண்டு மரியாதையுடன் வரவேற்று, மகிழ்ச்சியுடன் தயார் செய்யப்பட்ட இடத்தில் தங்க வைத்தார்.

தத்ர ஶால்வோ ஜராஸந்தோ தந்தவக்த்ரோ விதூரதஃ। ஆஜக்முஶ்சைத்யபக்ஷீயாஃ பௌண்ட்ரகாத்யாஃ ஸஹஸ்ரஶஃ

அங்கே சால்வன், ஜராசந்தன், தந்தவக்த்ரன், விதூரதன் மற்றும் சேதி, பௌண்ட்ர நாடுகளிலிருந்து ஆயிரக்கணக்கான நண்பர்கள் வந்தார்கள்.

க்ரு'ஷ்ணராமத்விஷோ யத்தாஃ கந்யாம் சைத்யாய ஸாதிதும்। யத்யாகத்ய ஹரேத்க்ரு'ஷ்ணோ ராமாத்யைர்யதுபிர்வ்ரு'தஃ

கிருஷ்ணர், பாலராமர் ஆகியோருக்கு விரோதமானவர்கள், சேதி நாட்டின் இளவரசனுக்காக அந்த இளம்பெண்ணை பெற்றுக்கொள்ள உறுதி செய்து, கிருஷ்ணர் யாதவர்கள் உடன் வந்து அவளை எடுத்துச் சென்றால் போரிடத் தயாராகச் சேர்ந்தார்கள்.

யோத்ஸ்யாமஃ ஸம்ஹதாஸ்தேந இதி நிஶ்சிதமாநஸாஃ। ஆஜக்முர்பூபுஜஃ ஸர்வே ஸமக்ரபலவாஹநாஃ

அனைத்து அரசர்களும் தங்கள் முழு படை மற்றும் வாகனங்களுடன் வந்து, அவனுடன் போரிட வேண்டும் என்று மனதில் உறுதி செய்து ஒன்று சேர்ந்தார்கள்.

ஶ்ருத்வைதத்பகவாந்ராமோ விபக்ஷீய ந்ரு'போத்யமம்। க்ரு'ஷ்ணம் சைகம் கதம் ஹர்தும் கந்யாம் கலஹஶங்கிதஃ

இவ்வாறு எதிரணி அரசர்கள் முயற்சிக்கின்றதை கேட்டு, ராமர், சண்டை ஏற்படுமோ என்று பயந்து, கிருஷ்ணர் தனியாகவே அந்த இளம்பெண்ணை எடுக்க சென்றதை அறிந்தார்.

பலேந மஹதா ஸார்தம் ப்ராத்ரு'ஸ்நேஹபரிப்லுதஃ। த்வரிதஃ குண்டிநம் ப்ராகாத்கஜாஶ்வரதபத்திபிஃ

தம்பிக்கு உள்ள அன்பால் நிரம்பி, பெரிய படையுடன், யானைகள், குதிரைகள், ரதங்கள், pěடை ஆகியவற்றுடன் விரைவாக குண்டினத்தை நோக்கி புறப்பட்டார்.

பீஷ்மகந்யா வராரோஹா காங்க்ஷந்த்யாகமநம் ஹரேஃ। ப்ரத்யாபத்திமபஶ்யந்தீ த்விஜஸ்யாசிந்தயத்ததா

பீஷ்மகரின் அழகிய மகள், ஹரியின் வருகையை ஆவலுடன் எதிர்நோக்கி, அவர் வருவதை காணாமல், அந்த பிராமணன் சொன்னதை நினைத்தாள்.

அஹோ த்ரியாமாந்தரித உத்வாஹோ மேऽல்பராதஸஃ। நாகச்சத்யரவிந்தாக்ஷோ நாஹம் வேத்ம்யத்ர காரணம்। ஸோऽபி நாவர்ததேऽத்யாபி மத்ஸந்தேஶஹரோ த்விஜஃ

ஐயோ, என் திருமணம் முடிந்து மூன்று இரவுகள் கடந்துவிட்டது; நான் எந்தத் தவறும் செய்யவில்லை. தாமரைப்பாதம் கொண்டவர் வரவில்லை, காரணம் எனக்குத் தெரியவில்லை. என் செய்தியை எடுத்துச் சென்ற பிராமணனும் இன்னும் திரும்பவில்லை.

அபி மய்யநவத்யாத்மா த்ரு'ஷ்ட்வா கிஞ்சிஜ்ஜுகுப்ஸிதம்। மத்பாணிக்ரஹணே நூநம் நாயாதி ஹி க்ரு'தோத்யமஃ

பிழையற்றவர், என்னில் ஏதாவது குறை கண்டிருக்கக் கூடும்; அதனால், திருமணத்திற்கு முன்பே தீர்மானித்தும், என் கையை பிடிக்க வராமல் தயங்குகிறார்.

துர்பகாயா ந மே தாதா நாநுகூலோ மஹேஶ்வரஃ। தேவீ வா விமுகீ கௌரீ ருத்ராணீ கிரிஜா ஸதீ

என் அதிர்ஷ்டம் மோசமாக உள்ளது; படைத்தவன் எனக்கு உகந்தவராக இல்லை; பெரிய ஈசுவரனும், தேவி கௌரி, ருத்ராணி, கிரிஜா, சதி ஆகியவர்களும் எனக்கு அருள்புரியவில்லை.

ஏவம் சிந்தயதீ பாலா கோவிந்தஹ்ரு'தமாநஸா। ந்யமீலயத காலஜ்ஞா நேத்ரே சாஶ்ருகலாகுலே

இவ்வாறு, கோவிந்தனிடம் மனதை இழந்த அந்த இளம் பெண், காலத்தின் போக்கை நினைத்து, கண்ணீரால் நிரம்பிய கண்களை மூடிக்கொண்டாள்.

ஏவம் வத்வாஃ ப்ரதீக்ஷந்த்யா கோவிந்தாகமநம் ந்ரு'ப। வாம ஊருர்புஜோ நேத்ரமஸ்புரந்ப்ரியபாஷிணஃ

அந்த மணப்பெண், கோவிந்தன் வருவதை எதிர்நோக்கிக் கொண்டிருந்தபோது, அரசே, அவளது இடது தொடை, கை, கண் ஆகியவை, இனிய வார்த்தை பேசும் அவளுக்கு, தானாகவே அசைந்தன.

அத க்ரு'ஷ்ணவிநிர்திஷ்டஃ ஸ ஏவ த்விஜஸத்தமஃ। அந்தஃபுரசரீம் தேவீம் ராஜபுத்ரீம் ததர்ஶ ஹ

அப்போது, கிருஷ்ணரின் கட்டளையின்படி, அந்தச் சிறந்த பிராமணன், அந்த அரண்மனையின் உள்ளே நடமாடும் அரசுமகளைக் கண்டார்.

ஸா தம் ப்ரஹ்ரு'ஷ்டவதநமவ்யக்ராத்மகதிம் ஸதீ। ஆலக்ஷ்ய லக்ஷணாபிஜ்ஞா ஸமப்ரு'ச்சச்சுசிஸ்மிதா

அவள், சந்தோஷமான முகத்துடன் மனம் அமைதியாக இருந்த அவரை பார்த்து, அறிகுறிகளை நன்கு அறிந்தவளாக, தூய்மையான புன்னகையுடன் அவரிடம் கேட்டாள்.

தஸ்யா ஆவேதயத்ப்ராப்தம் ஶஶம்ஸ யதுநந்தநம்। உக்தம் ச ஸத்யவசநமாத்மோபநயநம் ப்ரதி

அவர், யது வம்சத்தாரானவர் வந்திருக்கிறார் என்றும், சுயம்வரத்தைப் பற்றி உண்மையாகச் சொன்னதை அவளுக்கு அறிவித்தார்.

தமாகதம் ஸமாஜ்ஞாய வைதர்பீ ஹ்ரு'ஷ்டமாநஸா। ந பஶ்யந்தீ ப்ராஹ்மணாய ப்ரியமந்யந்நநாம ஸா

அவர் வந்திருக்கிறார் என்பதை அறிந்த விதர்ப நாட்டுப் பெண், மனம் மகிழ்ந்தவளாக, அந்த பிராமணரைப் பார்க்கவில்லை; ஏனெனில் அவர் அவளுக்குப் பிற விதத்தில் பிரியமானவர்.

ப்ராப்தௌ ஶ்ருத்வா ஸ்வதுஹிதுருத்வாஹப்ரேக்ஷணோத்ஸுகௌ। அப்யயாத்தூர்யகோஷேண ராமக்ரு'ஷ்ணௌ ஸமர்ஹணைஃ

தன் மகளின் திருமணத்தைப் பார்க்க ஆவலுடன் இருந்த ராமரும் கிருஷ்ணரும், இசைக்கருவிகள் ஒலிக்கச் செய்து, மரியாதையுடன் வந்தார்கள்.

மதுபர்கமுபாநீய வாஸாம்ஸி விரஜாம்ஸி ஸஃ। உபாயநாந்யபீஷ்டாநி விதிவத்ஸமபூஜயத்

அவர் தேன், பால், தூய்மையான vasthiram, விருப்பமான பரிசுகள் கொண்டு வந்து, முறையின்படி அவர்களைப் போற்றி மரியாதை செய்தார்.

தயோர்நிவேஶநம் ஶ்ரீமதுபாகல்ப்ய மஹாமதிஃ। ஸஸைந்யயோஃ ஸாநுகயோராதித்யம் விததே யதா

அந்த புத்திசாலி, இருவருக்கும் அவர்களது படை மற்றும் துணைவர்களுடன் சிறந்த வீடு ஏற்பாடு செய்து, உரிய வரவேற்பும் அளித்தார்.

ஏவம் ராஜ்ஞாம் ஸமேதாநாம் யதாவீர்யம் யதாவயஃ। யதாபலம் யதாவித்தம் ஸர்வைஃ காமைஃ ஸமர்ஹயத்

அங்கு கூடியிருந்த அரசர்களை, அவரவர் வீரமும் வயதும் பலமும் செல்வமும் போல, அவர்கள் விரும்பிய அனைத்தையும் வழங்கி மரியாதை செய்தார்.

க்ரு'ஷ்ணமாகதமாகர்ண்ய விதர்பபுரவாஸிநஃ। ஆகத்ய நேத்ராஞ்ஜலிபிஃ பபுஸ்தந்முகபங்கஜம்

கிருஷ்ணர் வந்திருக்கிறார் என்று கேட்டு, விதர்ப நகர மக்கள் வந்து, கைகளைக் கண்களுக்கு சேர்த்து, கிருஷ்ணரின் தாமரை முகத்தை ரசித்தார்கள்.

அஸ்யைவ பார்யா பவிதும் ருக்மிண்யர்ஹதி நாபரா। அஸாவப்யநவத்யாத்மா பைஷ்ம்யாஃ ஸமுசிதஃ பதிஃ

ருக்மிணியே அவருடைய மனைவியாக தகுதியானவள்; வேறு யாரும் இல்லை. அவரும் குறையில்லாதவர், பைஷ்மியின் மகளுக்குத் தகுந்த கணவர்.

கிஞ்சித்ஸுசரிதம் யந்நஸ்தேந துஷ்டஸ்த்ரிலோகக்ரு'த்। அநுக்ரு'ஹ்ணாது க்ரு'ஹ்ணாது வைதர்ப்யாஃ பாணிமச்யுதஃ

நாங்கள் செய்த சிறு நன்மையாலும் மூவுலகுக்கும் காரணமானவர் மகிழ்ந்திருக்கிறார்; அச்சுதன் விதர்ப நாட்டுப் பெண்ணின் கையை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

ஏவம் ப்ரேமகலாபத்தா வதந்தி ஸ்ம புரௌகஸஃ। கந்யா சாந்தஃபுராத்ப்ராகாத்படைர்குப்தாம்பிகாலயம்

இவ்வாறு அன்பால் கட்டப்பட்ட நகர மக்கள் பேசினர்; அந்த பெண், படைவீரர்கள் காத்துக்கொண்டே, உள்ளகத்திலிருந்து அம்பிகை கோவிலுக்குப் போனாள்.

பத்ப்யாம் விநிர்யயௌ த்ரஷ்டும் பவாந்யாஃ பாதபல்லவம்। ஸா சாநுத்யாயதீ ஸம்யங்முகுந்தசரணாம்புஜம்

அவள், பவானியின் மலர்பாதங்களைப் பார்க்க நடந்து சென்றாள்; நடக்கும்போதே முழுமையாக முகுந்தனின் தாமரை பாதங்களை மனதில் நினைத்தாள்.

யதவாங்மாத்ரு'பிஃ ஸார்தம் ஸகீபிஃ பரிவாரிதா। குப்தா ராஜபடைஃ ஶூரைஃ ஸந்நத்தைருத்யதாயுதைஃ। ம்ரு'டங்கஶங்கபணவாஸ்தூர்யபேர்யஶ்ச ஜக்நிரே

அவள் தாய்மார்கள், தோழிகள் சூழ, இராணுவ வீரர்கள் கவசம் அணிந்து ஆயுதம் எடுத்து காத்து, மிருதங்கம், சங்கு, தாளம், இசைக்கருவிகள் முழங்கின.

நாநோபஹார பலிபிர்வாரமுக்யாஃ ஸஹஸ்ரஶஃ। ஸ்ரக்கந்தவஸ்த்ராபரணைர்த்விஜபத்ந்யஃ ஸ்வலங்க்ரு'தாஃ

நூற்றுக்கணக்கான உயர்ந்த பெண்கள், அழகாக அலங்கரித்து, பலவகை காணிக்கைகள், மாலைகள், வாசனை, vasthiram, ஆபரணங்கள் கொண்டு, பிராமணர்களுக்குத் தந்தார்கள்.