ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

அத த்ரிபஞ்சாஶத்தமோऽத்யாயஃ 10.53 ஶ்ரீஶுக உவாச। வைதர்ப்யாஃ ஸ து ஸந்தேஶம் நிஶம்ய யதுநந்தநஃ। ப்ரக்ரு'ஹ்ய பாணிநா பாணிம் ப்ரஹஸந்நிதமப்ரவீத்

சுகர் கூறினார்: விதர்ப தேச இளவரசியின் செய்தியை கேட்ட யது குலத்தின் மகன், அந்தப் பிராமணரின் கையைப் பிடித்து, சிரித்தபடி இவ்வாறு பேசினார்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச। ததாஹமபி தச்சித்தோ நித்ராம் ச ந லபே நிஶி। வேதாஹம்ருக்மிணா த்வேஷாந்மமோத்வாஹோ நிவாரிதஃ

பகவான் கூறினார்: நானும் அவளை நினைத்து இரவில் தூங்க முடியவில்லை. அவளுடைய திருமணம் என்னுடன் நடைபெறாமல் அவளுடைய சகோதரன் விரோதத்தால் தடுக்கப்பட்டது என்பதை நான் அறிவேன்.

தாமாநயிஷ்ய உந்மத்ய ராஜந்யாபஸதாந்ம்ரு'தே। மத்பராமநவத்யாங்கீ மேதஸோऽக்நிஶிகாமிவ

போர்க்களத்தில் அரசர்களின் நடுவிலிருந்து, என் மீது அன்பும் குற்றமற்ற அழகும் கொண்ட அவளை, யாகத்தின் அக்னி ஜ்வாலையைப் போல, நான் இங்கே கொண்டு வருவேன்.

ஶ்ரீஶுக உவாச। உத்வாஹர்க்ஷம் ச விஜ்ஞாய ருக்மிண்யா மதுஸூதநஃ। ரதஃ ஸம்யுஜ்யதாமாஶு தாருகேத்யாஹ ஸாரதிம்

சுகர் கூறினார்: ருக்மிணியின் திருமணத்திற்கு உகந்த நேரம் என்பதை அறிந்த மதுசூதனன், 'தாருகா, உடனே ரதத்தை தயாராக்கு' என்று தன் சாரதியை உத்தரவிட்டான்.

ஸ சாஶ்வைஃ ஶைப்யஸுக்ரீவ மேகபுஷ்பபலாஹகைஃ। யுக்தம் ரதமுபாநீய தஸ்தௌ ப்ராஞ்ஜலிரக்ரதஃ

சாரதி, சைப்யா, சுக்ரீவா, மேகபுஷ்பா, பலாஹகா என்ற நான்கு குதிரைகளால் இணைக்கப்பட்ட ரதத்தை கொண்டு வந்து, கைகூப்பி முன் நின்றான்.

ஆருஹ்ய ஸ்யந்தநம் ஶௌரிர்த்விஜமாரோப்ய தூர்ணகைஃ। ஆநர்தாதேகராத்ரேண விதர்பாநகமத்தயைஃ

சௌரி அந்த ரதத்தில் ஏறி, அந்தப் பிராமணரையும் ஏற்றிக் கொண்டு, வேகமான குதிரைகளால் ஆனார்டத்திலிருந்து ஒரே இரவில் விதர்பாவை அடைந்தார்.

ராஜா ஸ குண்டிநபதிஃ புத்ரஸ்நேஹவஶாநுகஃ। ஶிஶுபாலாய ஸ்வாம் கந்யாம் தாஸ்யந்கர்மாண்யகாரயத்

குண்டின நகரின் அரசன், தன் மகனுக்கு மிகுந்த பாசம் கொண்டு, தன் மகளைக் கிஷுபாலனுக்கு திருமணம் செய்யும் ஏற்பாடுகளைச் செய்தான்.

புரம் ஸம்ம்ரு'ஷ்டஸம்ஸிக்த மார்கரத்யாசதுஷ்பதம்। சித்ரத்வஜபதாகாபிஸ்தோரணைஃ ஸமலங்க்ரு'தம்

நகரம் முழுவதும் சுத்தம் செய்து நீர்வாரி ஊற்றப்பட்டது; வீதிகள், சந்திகள், நான்கு வழிச்சந்திகள் எல்லாம் வண்ணமயமான கொடிகள், பட்டாகைகள், தோரணங்கள் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன.

ஸ்ரக்கந்தமால்யாபரணைர்விரஜோऽம்பரபூஷிதைஃ। ஜுஷ்டம் ஸ்த்ரீபுருஷைஃ ஶ்ரீமத் க்ரு'ஹைரகுருதூபிதைஃ

அந்த நகரம், தூய ஆடைகள் அணிந்த பெண்கள், ஆண்கள், மணம்கமழும் மலர் மாலைகள், ஆபரணங்கள் அணிந்தவர்கள், அகரு புகை வீசும் அழகிய வீடுகள் ஆகியவற்றால் நிரம்பி இருந்தது.

பித்ரூ'ந்தேவாந்ஸமப்யர்ச்ய விப்ராம்ஶ்ச விதிவந்ந்ரு'ப। போஜயித்வா யதாந்யாயம் வாசயாமாஸ மங்கலம்

அரசன், முறையின்படி முன்னோர்கள், தெய்வங்கள், பிராமணர்கள் ஆகியோருக்கு வழிபாடு செய்து, அவர்களுக்கு உகந்தவாறு உணவு அளித்து, மங்களச் செயல்களை நடத்தச் செய்தான்.

ஸுஸ்நாதாம் ஸுததீம் கந்யாம் க்ரு'தகௌதுகமங்கலாம்। ஆஹதாம்ஶுகயுக்மேந பூஷிதாம் பூஷணோத்தமைஃ

அழகிய இளம்பெண் நல்ல முறையில் குளித்து, திருமண விழாவுக்காக அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்டாள்; நறுமணமான உடைகள் அணிந்து, சிறந்த ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தாள்.

சக்ருஃ ஸாமர்க்யஜுர்மந்த்ரைர்வத்வா ரக்ஷாம் த்விஜோத்தமாஃ। புரோஹிதோऽதர்வவித்வை ஜுஹாவ க்ரஹஶாந்தயே

சிறந்த பிராமணர்கள், சம வேதம், ரிக் வேதம், யஜுர் வேதம் ஆகியவற்றின் மந்திரங்களை உச்சரித்து, மணப்பெண்ணுக்காக பாதுகாப்பு யாகங்கள் செய்தார்கள்; அதர்வண வேதத்தில் தேர்ந்த புரோஹிதர், கிரகங்களின் தீமையை நீக்க யாகம் நடத்தினார்.

ஹிரண்யரூப்ய வாஸாம்ஸி திலாம்ஶ்ச குடமிஶ்ரிதாந்। ப்ராதாத்தேநூஶ்ச விப்ரேப்யோ ராஜா விதிவிதாம் வரஃ

சடங்குகளை முறையாக செய்யும் சிறந்த அரசன், பிராமணர்களுக்கு தங்கம், வெள்ளி, உடைகள், வெல்லம் கலந்த எள்ளு, மற்றும் பசுக்கள் ஆகியவற்றை வழங்கினார்.

ஏவம் சேதிபதீ ராஜா தமகோஷஃ ஸுதாய வை। காரயாமாஸ மந்த்ரஜ்ஞைஃ ஸர்வமப்யுதயோசிதம்

இவ்வாறு சேதி நாட்டின் அரசன் தமகோஷன், தன் மகனுக்காக, மந்திரங்களில் நிபுணர்களை வைத்து, எல்லா வளமும் கிடைக்க வேண்டிய ஏற்பாடுகளைச் செய்தார்.

மதச்யுத்பிர்கஜாநீகைஃ ஸ்யந்தநைர்ஹேமமாலிபிஃ। பத்த்யஶ்வஸங்குலைஃ ஸைந்யைஃ பரீதஃ குண்டிநம் யயௌ

மதம் கொண்ட யானைகள், பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ரதங்கள், அணி அணி pěடை மற்றும் குதிரைகள் நிரம்பிய படைகள் ஆகியவற்றுடன், அவர் குண்டின நகரம் நோக்கி புறப்பட்டார்.

தம் வை விதர்பாதிபதிஃ ஸமப்யேத்யாபிபூஜ்ய ச। நிவேஶயாமாஸ முதா கல்பிதாந்யநிவேஶநே

விதர்ப நாட்டின் அரசன் அவரை எதிர்கொண்டு மரியாதையுடன் வரவேற்று, மகிழ்ச்சியுடன் தயார் செய்யப்பட்ட இடத்தில் தங்க வைத்தார்.

தத்ர ஶால்வோ ஜராஸந்தோ தந்தவக்த்ரோ விதூரதஃ। ஆஜக்முஶ்சைத்யபக்ஷீயாஃ பௌண்ட்ரகாத்யாஃ ஸஹஸ்ரஶஃ

அங்கே சால்வன், ஜராசந்தன், தந்தவக்த்ரன், விதூரதன் மற்றும் சேதி, பௌண்ட்ர நாடுகளிலிருந்து ஆயிரக்கணக்கான நண்பர்கள் வந்தார்கள்.

க்ரு'ஷ்ணராமத்விஷோ யத்தாஃ கந்யாம் சைத்யாய ஸாதிதும்। யத்யாகத்ய ஹரேத்க்ரு'ஷ்ணோ ராமாத்யைர்யதுபிர்வ்ரு'தஃ

கிருஷ்ணர், பாலராமர் ஆகியோருக்கு விரோதமானவர்கள், சேதி நாட்டின் இளவரசனுக்காக அந்த இளம்பெண்ணை பெற்றுக்கொள்ள உறுதி செய்து, கிருஷ்ணர் யாதவர்கள் உடன் வந்து அவளை எடுத்துச் சென்றால் போரிடத் தயாராகச் சேர்ந்தார்கள்.

யோத்ஸ்யாமஃ ஸம்ஹதாஸ்தேந இதி நிஶ்சிதமாநஸாஃ। ஆஜக்முர்பூபுஜஃ ஸர்வே ஸமக்ரபலவாஹநாஃ

அனைத்து அரசர்களும் தங்கள் முழு படை மற்றும் வாகனங்களுடன் வந்து, அவனுடன் போரிட வேண்டும் என்று மனதில் உறுதி செய்து ஒன்று சேர்ந்தார்கள்.

ஶ்ருத்வைதத்பகவாந்ராமோ விபக்ஷீய ந்ரு'போத்யமம்। க்ரு'ஷ்ணம் சைகம் கதம் ஹர்தும் கந்யாம் கலஹஶங்கிதஃ

இவ்வாறு எதிரணி அரசர்கள் முயற்சிக்கின்றதை கேட்டு, ராமர், சண்டை ஏற்படுமோ என்று பயந்து, கிருஷ்ணர் தனியாகவே அந்த இளம்பெண்ணை எடுக்க சென்றதை அறிந்தார்.

பலேந மஹதா ஸார்தம் ப்ராத்ரு'ஸ்நேஹபரிப்லுதஃ। த்வரிதஃ குண்டிநம் ப்ராகாத்கஜாஶ்வரதபத்திபிஃ

தம்பிக்கு உள்ள அன்பால் நிரம்பி, பெரிய படையுடன், யானைகள், குதிரைகள், ரதங்கள், pěடை ஆகியவற்றுடன் விரைவாக குண்டினத்தை நோக்கி புறப்பட்டார்.

பீஷ்மகந்யா வராரோஹா காங்க்ஷந்த்யாகமநம் ஹரேஃ। ப்ரத்யாபத்திமபஶ்யந்தீ த்விஜஸ்யாசிந்தயத்ததா

பீஷ்மகரின் அழகிய மகள், ஹரியின் வருகையை ஆவலுடன் எதிர்நோக்கி, அவர் வருவதை காணாமல், அந்த பிராமணன் சொன்னதை நினைத்தாள்.

அஹோ த்ரியாமாந்தரித உத்வாஹோ மேऽல்பராதஸஃ। நாகச்சத்யரவிந்தாக்ஷோ நாஹம் வேத்ம்யத்ர காரணம்। ஸோऽபி நாவர்ததேऽத்யாபி மத்ஸந்தேஶஹரோ த்விஜஃ

ஐயோ, என் திருமணம் முடிந்து மூன்று இரவுகள் கடந்துவிட்டது; நான் எந்தத் தவறும் செய்யவில்லை. தாமரைப்பாதம் கொண்டவர் வரவில்லை, காரணம் எனக்குத் தெரியவில்லை. என் செய்தியை எடுத்துச் சென்ற பிராமணனும் இன்னும் திரும்பவில்லை.

அபி மய்யநவத்யாத்மா த்ரு'ஷ்ட்வா கிஞ்சிஜ்ஜுகுப்ஸிதம்। மத்பாணிக்ரஹணே நூநம் நாயாதி ஹி க்ரு'தோத்யமஃ

பிழையற்றவர், என்னில் ஏதாவது குறை கண்டிருக்கக் கூடும்; அதனால், திருமணத்திற்கு முன்பே தீர்மானித்தும், என் கையை பிடிக்க வராமல் தயங்குகிறார்.

துர்பகாயா ந மே தாதா நாநுகூலோ மஹேஶ்வரஃ। தேவீ வா விமுகீ கௌரீ ருத்ராணீ கிரிஜா ஸதீ

என் அதிர்ஷ்டம் மோசமாக உள்ளது; படைத்தவன் எனக்கு உகந்தவராக இல்லை; பெரிய ஈசுவரனும், தேவி கௌரி, ருத்ராணி, கிரிஜா, சதி ஆகியவர்களும் எனக்கு அருள்புரியவில்லை.

ஏவம் சிந்தயதீ பாலா கோவிந்தஹ்ரு'தமாநஸா। ந்யமீலயத காலஜ்ஞா நேத்ரே சாஶ்ருகலாகுலே

இவ்வாறு, கோவிந்தனிடம் மனதை இழந்த அந்த இளம் பெண், காலத்தின் போக்கை நினைத்து, கண்ணீரால் நிரம்பிய கண்களை மூடிக்கொண்டாள்.

ஏவம் வத்வாஃ ப்ரதீக்ஷந்த்யா கோவிந்தாகமநம் ந்ரு'ப। வாம ஊருர்புஜோ நேத்ரமஸ்புரந்ப்ரியபாஷிணஃ

அந்த மணப்பெண், கோவிந்தன் வருவதை எதிர்நோக்கிக் கொண்டிருந்தபோது, அரசே, அவளது இடது தொடை, கை, கண் ஆகியவை, இனிய வார்த்தை பேசும் அவளுக்கு, தானாகவே அசைந்தன.

அத க்ரு'ஷ்ணவிநிர்திஷ்டஃ ஸ ஏவ த்விஜஸத்தமஃ। அந்தஃபுரசரீம் தேவீம் ராஜபுத்ரீம் ததர்ஶ ஹ

அப்போது, கிருஷ்ணரின் கட்டளையின்படி, அந்தச் சிறந்த பிராமணன், அந்த அரண்மனையின் உள்ளே நடமாடும் அரசுமகளைக் கண்டார்.

ஸா தம் ப்ரஹ்ரு'ஷ்டவதநமவ்யக்ராத்மகதிம் ஸதீ। ஆலக்ஷ்ய லக்ஷணாபிஜ்ஞா ஸமப்ரு'ச்சச்சுசிஸ்மிதா

அவள், சந்தோஷமான முகத்துடன் மனம் அமைதியாக இருந்த அவரை பார்த்து, அறிகுறிகளை நன்கு அறிந்தவளாக, தூய்மையான புன்னகையுடன் அவரிடம் கேட்டாள்.