ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

மந்தாஃ ஸுமந்தமதயோ மந்தபாக்யா ஹி உபத்ருதாஃ । பாகண்டநிரதாஃ ஸம்தோ விரக்தாஃ ஸபரிக்ரஹாஃ

மக்கள் மந்தமாகவும், குறைந்த புத்தியுடனும், அதிர்ஷ்டம் இல்லாதவர்களாகவும், துன்புறுத்தப்படுபவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள். நல்லவர்கள் குறைவாக, பாசாங்கில் ஈடுபட்டு, துறவிகள் கூட குடும்பம் நடத்துகிறார்கள்.

தருணீப்ரபுதா கேஹே ஶ்யாலகோ புத்திதாயகஃ । கந்யாவிக்ரயிணோ லோபாத் தம்பதீநாம் ச கல்கநம்

வீட்டில் இளம்பெண்கள் அதிகாரம் செலுத்துகிறார்கள்; மாமனார் அறிவுரை கூறுகிறார்; பேராசையால் பெண்கள் விற்கப்படுகிறார்கள்; கணவன் மனைவிக்கிடையே சண்டை ஏற்படுகிறது.

ஆஶ்ரமா யவநை ருத்தாஃ தீர்தாநி ஸரிதஸ்ததா । தேவதாயதநாந்யத்ர துஷ்டைஃ நஷ்டாநி பூரிஶஃ

ஆசிரமங்கள் அயல்நாட்டு மக்களால் தடுக்கப்பட்டுள்ளன; புனித நதிகளும் அப்படியே. பல தெய்வ ஆலயங்கள் தீயவர்களால் அழிக்கப்பட்டுள்ளன.

ந யோகீ நைவ ஸித்தோ வா ந ஜ்ஞாநீ ஸத்க்ரியோ நரஃ । கலிதாவாநலேநாத்ய ஸாதநம் பஸ்மதாம் கதம்

யோகியும் இல்லை, சித்தரும் இல்லை, ஞானியும் இல்லை, நல்லொழுக்கம் கொண்டவரும் இல்லை; கலியின் காட்டுத்தீயால் எல்லா சாதனைகளும் சாம்பலாகிவிட்டன.

அட்டஶூலா ஜநபதாஃ ஶிவஶூலா த்விஜாதயஃ । காமிந்யஃ கேஶஶூலிந்யஃ ஸம்பவந்தி கலௌ இஹ

ஊர்கள் கொள்ளைக்காரர்களால் சிரமப்படுகின்றன; இருமுறை பிறந்தவர்கள் சிவனின் வேலால் தாக்கப்படுகிறார்கள்; பெண்கள் முடி கலைந்து, கலியுகத்தில் ஆசைபடுகிறார்கள்.

ஏவம் பஶ்யந் கலேர்தோஷாந் பர்யடந் அவநீம் அஹம் । யாமுநம் தடமாபந்நோ யத்ர லீலா ஹரேரபூத்

கலியுகத்தின் குறைகளைப் பார்த்து, நான் பூமியில் எங்கும் சுற்றி வந்தேன்; அப்போது யமுனை நதிக்கரையை அடைந்தேன், அங்கே தான் ஹரியின் விளையாட்டுகள் நடந்தன.

தத்ராஶ்சர்யம் மயா த்ரு'ஷ்டம் ஶ்ரூயதாம் தந்முநீஶ்வராஃ । ஏகா து தருணீ தத்ர நிஷண்ணா கிந்நமாநஸா

அங்கே நான் ஒரு அதிசயத்தை பார்த்தேன், அதை நீங்கள் கேளுங்கள், பெரிய முனிவர்களே: அங்கே ஒரு இளம்பெண் உட்கார்ந்து இருந்தாள், அவள் மனம் சோர்ந்து கவலையுடன் இருந்தாள்.

வ்ரு'த்தௌ த்வௌ பதிதௌ பார்ஶ்வே நிஃஶ்வஸந்தௌ அசேதநௌ । ஶுஶ்ரூஷந்தீ ப்ரபோதந்தீ ருததீ ச தயோஃ புரஃ

அவளின் அருகில் இரண்டு முதியவர்கள் விழுந்து, ஆழ்ந்த மூச்சு விடுத்து, உணர்வில்லாமல் படுத்திருந்தார்கள்; அந்த பெண் அவர்களை பராமரித்து, எழுப்ப முயன்று, அவர்களுக்கு முன்பாக அழுதாள்.

தஶதிக்ஷு நிரீக்ஷந்தீ ரக்ஷிதாரம் நிஜம் வபுஃ । வீஜ்யமாநா ஶதஸ்த்ரீபிஃ போத்யமாநா முஹுர்முஹுஃ

அவள் தன் பாதுகாவலரைத் தேடி பத்து திசைகளிலும் பார்த்தாள்; அவளது உடலை நூற்றுக்கணக்கான பெண்கள் வீசிக் குளிர்ச்சி செய்தார்கள், அவளை மீண்டும் மீண்டும் எழுப்ப முயன்றார்கள்.

த்ரு'ஷ்ட்வா துராத் கதஃ ஸோऽஹம் கௌதுகேந ததந்திகம் । மாம் த்ரு'ஷ்ட்வா சோத்திதா பாலா விஹ்வலா சாப்ரவீத் வசஃ

இதை தொலைவில் இருந்து பார்த்த நான், ஆச்சரியத்துடன் அருகில் சென்றேன்; என்னை பார்த்ததும் அந்த இளம்பெண் எழுந்து, கலக்கத்துடன் இவ்வாறு பேசினாள்.

பாலோவாச - போ போஃ ஸாதோ க்ஷணம் திஷ்ட மச்சிந்தாமபி நாஶய । தர்ஶநம் தவ லோகஸ்ய ஸர்வதாகஹரம் பரம்

அந்த பெண் கூறினாள்: அருளாளா, தயவு செய்து ஒரு கணம் நிற்கவும், என் கவலையை நீக்கவும்; உம்மை காண்பது உலகத்துக்கெல்லாம் பாவங்களை முழுமையாக நீக்கும்.

பஹுதா தவ வாக்யேந துஃகஶாந்திர்பவிஷ்யதி । யதா பாக்யம் பவேத் பூரி பவதோ தர்ஶநம் ததா

உங்கள் பல வார்த்தைகளால் என் துயரங்கள் நீங்கும்; பெரிய அதிர்ஷ்டம் வந்தால் தான் உங்களைப் பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைக்கும்.

நாரத உவாச - காஸி த்வம் கௌ இமௌ சேமா நார்யஃ காஃ பத்மலோசநாஃ । வத தேவி ஸவிஸ்தாரம் ஸ்வஸ்ய துஃகஸ்ய காரணம்

நாரதர் கேட்டார்: நீ யார்? இவர்கள் இருவரும் யார்? இந்த தாமரைப்பூ போன்ற கண்கள் கொண்ட பெண்கள் யார்? தேவியே, உன் துயரத்துக்குக் காரணம் என்னவென்று விரிவாக சொல்லவும்.

பாலோவாச - அஹம் பக்திரிதி க்யாதா இமௌ மே தநயௌ மதௌ । ஜ்ஞாநவைராக்ய நாமாநௌ காலயோகேந ஜர்ஜரௌ

அந்த பெண் கூறினாள்: நான் பக்தி என்று அறியப்படுகிறேன்; இவர்கள் என் இரண்டு மகன்கள், ஞானம், வைராக்கியம் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்; காலத்தின் தாக்கால் இப்போது முதுமையில் சோர்ந்துவிட்டார்கள்.

கங்‌காத்யா ஸ்மரிதஶ்சேமா மத்ஸேவார்தம் ஸமாகதாஃ । ததாபி ந ச மே ஶ்ரேயஃ ஸேவிதாயாஃ ஸுரைரபி

கங்கை முதலான இவர்கள், என்னை நினைத்து, எனக்கு உதவ வருகை தந்தார்கள்; ஆனாலும், தேவர்கள் கூட எனக்கு சேவை செய்தாலும், எனக்கு நன்மை எதுவும் கிடைக்கவில்லை.

இதாநீம் ஶ்ருணு மத்வார்தாம் ஸசித்தஸ்த்வம் தபோதந । வார்தா மே விததாப்யஸ்தி தாம் ஶ்ருத்வா ஸுகமாவஹ

இப்போது என் கதையை முழு மனதுடன் கேள், தவமுள்ளவரே; என் கதையெல்லாம் பரவலாக அறியப்பட்டதே ஆனாலும், அதை கேட்பதால் உனக்கு மகிழ்ச்சி உண்டாகும்.

உத்பந்நா த்ரவிடே ஸாஹம் வ்ரு'த்திம் கர்நாடகே கதா । க்வசித் க்வசித் மஹாராஷ்ட்ரே குர்ஜரே ஜீர்ணதாம் கதா

நான் திராவிடத்தில் பிறந்தேன், கருநாடகத்தில் வளர்ந்தேன்; சில இடங்களில் மகாராட்டிரம், குஜராத் பகுதிகளில் முதுமை அடைந்தேன்.

தத்ர கோர கலேர்யோகாத் பாகண்டைஃ கண்டிதாங்ககா । துர்பலாஹம் சிரம் யாதா புத்ராப்யாம் ஸஹ மந்ததாம்

அங்கே, கொடிய கலியுகத்தின் தாக்கால், நம்பிக்கையில்லாதவர்கள் என்னைத் தாக்கினார்கள்; நான் பலவீனமடைந்து, என் மகன்களுடன் நீண்ட நாட்கள் சோர்வாக இருந்தேன்.

வ்ரு'ந்தாவநம் புநஃ ப்ராப்ய நவீநேவ ஸுரூபிணீ । ஜாதாஹம் உவதீ ஸம்யக் ஶ்ரேஷ்டரூபா து ஸாம்ப்ரதம்

விரிந்தாவனத்தை மீண்டும் அடைந்தபோது, நான் இளமையுடன் அழகாகவும், சிறந்த உருவத்துடன் ஒரு இளம்பெண்ணாக மாறினேன்.

இமௌ து ஶயிதௌ அத்ர ஸுதௌ மே க்லிஶ்யதஃ ஶ்ரமாத் । இதம் ஸ்தாநம் பரித்யஜ்ய விதேஶம் கம்யதே மயா

ஆனால் இங்கே என் இரண்டு மகன்கள் சோர்வால் படுத்திருக்கிறார்கள்; இவ்விடம் விட்டு விட்டு, நான் வேறு நாட்டுக்குச் செல்ல நினைக்கிறேன்.

ஜரடத்வம் ஸமாயாதௌ தேந துஃகேந துஃகிதா । ஸாஹம் து தருணீ கஸ்மாத் ஸுதௌ வ்ரு'த்தௌ இமௌ குதஃ

இவர்கள் முதுமை அடைந்ததால், அந்த துயரத்தால் நான் வருந்துகிறேன்; நான் இளமையாக இருக்க, என் மகன்கள் ஏன் இவ்வளவு முதுமை அடைந்தார்கள்?

த்ரயாணாம் ஸஹசாரித்வாத் வைபரீத்யம் குதஃ ஸ்திதம் । கடதே ஜரடா மாதா தருணௌ தநயௌ இதி

நாம் மூவரும் எப்போதும் சேர்ந்து இருந்தும், இந்த மாற்றம் எப்படி வந்தது? பொதுவாக தாயார் முதுமை அடைந்து, மகன்கள் இளமையாக இருப்பதே இயல்பு.

அதஃ ஶோசாமி சாத்மாநம் விஸ்மயாவிஷ்டமாநஸா । வத யோகநிதே தீமந் காரணம் சாத்ர கிம் பவேத்

அதனால், நான் என்னை நினைத்து வருந்துகிறேன், என் மனம் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கியுள்ளது; யோகத்தின் பொக்கிஷமே, அறிவுள்ளவரே, இதற்குக் காரணம் என்னவென்று சொல்லவும்.

நாரத உவாச - ஜ்ஞாநேநாத்மநி பஶ்யாமி ஸர்வம் ஏதத் தவாநகே । ந விஷாதஃ த்வயா கார்யோ ஹரிஃ ஶம் தே கரிஷ்யதி

நாரதர் சொன்னார்: அறிவால், பாவமில்லாதவளே, எல்லாவற்றையும் என் உள்ளத்தில் காண்கிறேன்; நீ மனம் தளர வேண்டாம், ஹரி உனக்கு நன்மை செய்வார்.

ஸூத உவாச - க்ஷணமாத்ரேண தஜ்ஜ்ஞாத்வா வாக்யம் ஊசே முநீஶ்வரஃ

சூதர் சொன்னார்: அந்த வார்த்தையை உடனே புரிந்த மஹரிஷி பேசினார்.

நாரத உவாச - ஶ்ருணுஷ்வவஹிதா பாலே யோகோऽயம் தாருணா கலிஃ । தேந லுப்தஃ ஸதாசாரோ யோகமார்கஃ தபாம்ஸி ச

நாரதர் சொன்னார்: கவனமாகக் கேள், மகளே; இந்த யோகம், கொடிய கலியுகம், நல்ல நடத்தை, யோகப் பாதை, தவம் ஆகியவை மறைந்து போயின.

ஜநா அகாஸுராயந்தே ஶாட்யதுஷ்கர்மகாரிணஃ । இஹ ஸந்தோ விஷீதந்தி ப்ரஹ்ரு'ஷ்யந்தி ஹி அஸாதவஃ । தத்தே தைர்யம் து யோ தீமாந் ஸ தீரஃ பண்டிதோऽதவா

மக்கள் அகாசுரனைப் போல கபடமும் தீய செயல்களும் செய்கிறார்கள்; இங்கே நல்லவர்கள் துயரப்படுகிறார்கள், தீயவர்கள் மகிழ்கிறார்கள்; ஆனாலும் தைரியமாக இருப்பவர் தான் உண்மையில் அறிவாளி.

அஸ்ப்ரு'ஶ்யாந் அவலோக்யேயம் ஶேஷபாரகரீ தரா । வர்ஷே வர்ஷே க்ரமாத் ஜாதா மம்கலம் நாபி த்ரு'ஶ்யதே

இந்தத் தள்ளுபவர்கள் காண, பூமி பாரம் சுமக்கும் நிலை அடைந்தது; ஆண்டுக்காண்டு, மெதுவாக, நன்மை எங்கும் தெரியவில்லை.

ந த்வாமபி ஸுதைஃ ஸாகம் கோऽபி பஶ்யதி ஸாம்ப்ரதம் । உபேக்ஷிதாநுராகாந்தைஃ ஜர்ஜரத்வேந ஸம்ஸ்திதா

இப்போது, உன்னை உன் மக்களுடன் யாரும் காணவில்லை; பற்றில் மூழ்கியவர்களால் புறக்கணிக்கப்பட்டு, முதுமையில் சோர்ந்திருக்கிறாய்.