ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

பகவாந்புநராவ்ரஜ்ய புரீம் யவநவேஷ்டிதாம்। ஹத்வா ம்லேச்சபலம் நிந்யே ததீயம் த்வாரகாம் தநம்

பெருமான் மீண்டும் யவனர்கள் சூழ்ந்த நகரத்திற்கு வந்து, அந்த மிலேச்சர் படைகளை அழித்து, அவர்களுடைய செல்வத்தை துவாரகைக்கு கொண்டு சென்றார்.

நீயமாநே தநே கோபிர்ந்ரு'பிஶ்சாச்யுதசோதிதைஃ। ஆஜகாம ஜராஸந்தஸ்த்ரயோவிம்ஶத்யநீகபஃ

அந்த செல்வம், மாடுகள் மற்றும் மனிதர்களால், அச்சுதன் உத்தரவின்படி கொண்டு செல்லப்படும்போது, இருபத்தி மூன்று படைகளுடன் ஜராசந்தன் வந்தான்.

விலோக்ய வேகரபஸம் ரிபுஸைந்யஸ்ய மாதவௌ। மநுஷ்யசேஷ்டாமாபந்நௌ ராஜந்துத்ருவதுர்த்ருதம்

பகைவர் படை வேகமாக விரைந்து வருவதை பார்த்து, இரு மாதவர்கள் மனிதர்களைப் போல நடந்துகொண்டு, ராஜா, விரைவாக ஓடினர்.

விஹாய வித்தம் ப்ரசுரமபீதௌ பீருபீதவத்। பத்ப்யாம் பலாஶாப்யாம் சேலதுர்பஹுயோஜநம்

அருகில் நிறைய செல்வத்தை விட்டுவிட்டு, அவர்கள் அஞ்சாதவர்களாக இருந்தும், பயப்படுகிறவர்கள் போல நடித்து, தங்கள் தாமரை போன்ற கால்களால் பல யோஜனங்கள் நடந்தார்கள்.

பலாயமாநௌ தௌ த்ரு'ஷ்ட்வா மாகதஃ ப்ரஹஸந்பலீ। அந்வதாவத்ரதாநீகைரீஶயோரப்ரமாணவித்

அவர்கள் ஓடிச் செல்வதைப் பார்த்து, மகத நாட்டின் வலிமைமிக்க அரசன் சிரித்துக் கொண்டு, தன் ரதப்படைகளுடன் அவர்களைத் தொடர்ந்து ஓடினான்; அவர்களின் உண்மை வலிமையை அறியாமல் இருந்தான்.

ப்ரத்ருத்ய தூரம் ஸம்ஶ்ராந்தௌ துங்கமாருஹதாம் கிரிம்। ப்ரவர்ஷணாக்யம் பகவாந்நித்யதா யத்ர வர்ஷதி

அவர்கள் தூரம் ஓடி, சோர்வடைந்து, எப்போதும் மழை பெய்யும் ப்ரவர்ஷண என்ற உயர்ந்த மலையை ஏறினர்.

கிரௌ நிலீநாவாஜ்ஞாய நாதிகம்ய பதம் ந்ரு'ப। ததாஹ கிரிமேதோபிஃ ஸமந்தாதக்நிமுத்ஸ்ரு'ஜந்

அந்த மலையில் அவர்களின் பாதச்சுவடுகளை காணாமல், அவர்கள் மறைந்துவிட்டார்கள் என்று நினைத்து, அரசன் அனைத்து பக்கங்களிலும் தீ மூட்டினான்.

தத உத்பத்ய தரஸா தஹ்யமாநதடாதுபௌ। தஶைகயோஜநாத்துங்காந்நிபேததுரதோ புவி

அப்போது, அந்த மலையின் எரியும் சரிவிலிருந்து இருவரும் வேகமாக பாய்ந்து, பத்து யோஜனை உயரமுள்ள அந்த மலையிலிருந்து கீழே பூமியில் விழுந்தனர்.

அலக்ஷ்யமாணௌ ரிபுணா ஸாநுகேந யதூத்தமௌ। ஸ்வபுரம் புநராயாதௌ ஸமுத்ர பரிகாம் ந்ரு'ப

பகைவரும் அவருடைய படையினரும் கவனிக்காமல், யாதவர்கள் இருவரும் மீண்டும் கடல் சூழ்ந்த தங்கள் நகரத்திற்கு வந்தார்கள், ராஜா.

ஸோऽபி தக்தாவிதி ம்ரு'ஷா மந்வாநோ பலகேஶவௌ। பலமாக்ரு'ஷ்ய ஸுமஹந்மகதாந்மாகதோ யயௌ

பாலரும் கேசவரும் தீயில் எரிந்து விட்டார்கள் என்று தவறாக நினைத்து, மகத நாட்டின் அரசன் தன் பெரிய படையை அழைத்து, மகதாவுக்கே திரும்பினான்.

ஆநர்தாதிபதிஃ ஶ்ரீமாந்ரைவதோ ரைவதீம் ஸுதாம்। ப்ரஹ்மணா சோதிதஃ ப்ராதாத்பலாயேதி புரோதிதம்

ஆனர்த்த நாட்டின் புகழ்பெற்ற அரசன் ரைவதன், பிரம்மாவின் உத்தரவின்படி, தன் மகள் ரைவதியை பாலராமருக்கு முன்பே சொன்னபடி வழங்கினார்.

பகவாநபி கோவிந்த உபயேமே குரூத்வஹ। வைதர்பீம் பீஷ்மகஸுதாம் ஶ்ரியோ மாத்ராம் ஸ்வயம்வரே

கோவிந்தன், பெருமான், பீஷ்மகரின் மகளும், ஸ்ரீதேவியின் தாயுமான வைதர்பியை, அவள் சொந்தமாகத் தேர்ந்தெடுத்த சுயம்பரத்தில் மணந்தார், குருக்களில் சிறந்தவரே.

ப்ரமத்ய தரஸா ராஜ்ஞஃ ஶால்வாதீம்ஶ்சைத்யபக்ஷகாந்। பஶ்யதாம் ஸர்வலோகாநாம் தார்க்ஷ்யபுத்ரஃ ஸுதாமிவ

அந்த ராஜாக்கள்—சால்வன் மற்றும் சேதி நாட்டின் கூட்டாளிகள்—அனைவரும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, கருடன் அமிர்தத்தை எடுத்தது போல, அவர் வலிமையால் அவர்களை வென்று அவளை எடுத்துச் சென்றார்.

ஶ்ரீராஜோவாச। பகவாந்பீஷ்மகஸுதாம் ருக்மிணீம் ருசிராநநாம்। ராக்ஷஸேந விதாநேந உபயேம இதி ஶ்ருதம்

அப்போது ராஜா கேட்டார்: பீஷ்மகரின் அழகான முகமுள்ள மகள் ருக்மிணியை, பெருமான் ராட்சச முறைப்படி மணந்தார் என்று கேட்டுள்ளேன்.

பகவந்ஶ்ரோதுமிச்சாமி க்ரு'ஷ்ணஸ்யாமிததேஜஸஃ। யதா மாகதஶால்வாதீந்ஜித்வா கந்யாமுபாஹரத்

அருளாளா, அளவிட முடியாத ஒளியுடைய கிருஷ்ணர், ஜராசந்தன், சால்வன் மற்றும் மற்றவர்களை வென்று, அந்த பெண்ணைத் திருமணத்திற்கு அழைத்து வந்தார் என்று நான் கேட்க விரும்புகிறேன்.

ப்ரஹ்மந்க்ரு'ஷ்ணகதாஃ புண்யா மாத்வீர்லோகமலாபஹாஃ। கோ நு த்ரு'ப்யேத ஶ்ரு'ண்வாநஃ ஶ்ருதஜ்ஞோ நித்யநூதநாஃ

பிராமணரே, கிருஷ்ணரின் புனிதமான கதைகள், தேனென இனிமை மிகுந்தவை, உலகின் தீமைகளை நீக்கும் சக்தி உடையவை, எப்போதும் புதிதாகத் தோன்றும் இக்கதைகளை, அறிந்தவர்களும் மீண்டும் மீண்டும் கேட்கத் தாகம் தீருமா?

ஶ்ரீபாதராயணிருவாச। ராஜாஸீத்பீஷ்மகோ நாம விதர்பாதிபதிர்மஹாந்। தஸ்ய பஞ்சாபவந்புத்ராஃ கந்யைகா ச வராநநா

ஸ்ரீ பாதராயணர் சொன்னார்: விதர்ப நாட்டை ஆட்சி செய்த பீஷ்மகன் என்ற பெரிய அரசர் இருந்தார். அவருக்கு ஐந்து மகன்களும், ஒரு அழகிய மகளும் இருந்தனர்.

ருக்ம்யக்ரஜோ ருக்மரதோ ருக்மபாஹுரநந்தரஃ। ருக்மகேஶோ ருக்மமாலீ ருக்மிண்யேஷா ஸ்வஸா ஸதீ

முதலாவது மகன் ருக்மி, அடுத்து ருக்மரதன், பிறகு ருக்மபாகு, ருக்மகேசன், ருக்மமாலி; இவர்களின் நல்லொழுக்கமுள்ள சகோதரி ருக்மிணி ஆவாள்.

ஸோபஶ்ருத்ய முகுந்தஸ்ய ரூபவீர்யகுணஶ்ரியஃ। க்ரு'ஹாகதைர்கீயமாநாஸ்தம் மேநே ஸத்ரு'ஶம் பதிம்

முகுந்தனின் அழகு, வீரம், நல்ல பண்புகள், புகழ் ஆகியவை வீட்டிற்கு வந்தவர்களால் பாடப்பட்டதை கேட்ட ருக்மிணி, அவரைத் தக்க கணவராக எண்ணினாள்.

தாம் புத்திலக்ஷணௌதார்ய ரூபஶீலகுணாஶ்ரயாம்। க்ரு'ஷ்ணஶ்ச ஸத்ரு'ஶீம் பார்யாம் ஸமுத்வோடும் மநோ ததே

அவளது அறிவும், மனமுவந்த தன்மையும், அழகும், நல்ல பண்புகளும் தெரிந்த கிருஷ்ணர், அவளைத் தக்க மனைவியாக ஏற்க மனதில் உறுதி செய்தார்.

பந்தூநாமிச்சதாம் தாதும் க்ரு'ஷ்ணாய பகிநீம் ந்ரு'ப। ததோ நிவார்ய க்ரு'ஷ்ணத்விட்ருக்மீ சைத்யமமந்யத

அவளது உறவினர்கள் கிருஷ்ணருக்கு அவளைக் கொடுக்க விரும்பினாலும், கிருஷ்ணரை வெறுத்த ருக்மி அதைத் தடுத்துவிட்டு, சிசுபாலனைத் தேர்ந்தெடுத்தான்.

ததவேத்யாஸிதாபாங்கீ வைதர்பீ துர்மநா ப்ரு'ஶம்। விசிந்த்யாப்தம் த்விஜம் கஞ்சித்க்ரு'ஷ்ணாய ப்ராஹிணோத்த்ருதம்

இதைக் கேட்ட விதர்ப நாட்டின் கருநிறக் கண்கள் கொண்ட இளவரசி, மிகுந்த கவலையடைந்து, யோசித்து, நம்பிக்கையுள்ள ஒரு பிராமணரை விரைவாக கிருஷ்ணரிடம் அனுப்பினாள்.

த்வாரகாம் ஸ ஸமப்யேத்ய ப்ரதீஹாரைஃ ப்ரவேஶிதஃ। அபஶ்யதாத்யம் புருஷமாஸீநம் காஞ்சநாஸநே

அவர் துவாரகையை அடைந்து, காவலாளர்களால் உள்ளே அழைத்துச் செல்லப்பட்டு, பொன்னால் செய்யப்பட்ட ஆசனத்தில் அமர்ந்த பரமபுருஷனைப் பார்த்தார்.

த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரஹ்மண்யதேவஸ்தமவருஹ்ய நிஜாஸநாத்। உபவேஶ்யார்ஹயாம் சக்ரே யதாத்மாநம் திவௌகஸஃ

பிராமணரைப் பார்த்த பக்தர்களின் இறைவன், தனது ஆசனத்திலிருந்து எழுந்து, அவரை அமர வைத்து, தெய்வங்கள் தங்களை மதிப்பது போல் மரியாதை செய்தார்.

தம் புக்தவந்தம் விஶ்ராந்தமுபகம்ய ஸதாம் கதிஃ। பாணிநாபிம்ரு'ஶந்பாதாவவ்யக்ரஸ்தமப்ரு'ச்சத

பிராமணர் உணவு உண்டு ஓய்ந்ததும், நல்லோரின் அடைக்கலம் ஆன கிருஷ்ணர் அருகில் வந்து, அவரது கால்களைத் தொடி, அன்போடு விசாரித்தார்.

கச்சித்த்விஜவரஶ்ரேஷ்ட தர்மஸ்தே வ்ரு'த்தஸம்மதஃ। வர்ததே நாதிக்ரு'ச்ச்ரேண ஸந்துஷ்டமநஸஃ ஸதா

சிறந்த பிராமணரே, மூப்பர்களால் மதிக்கப்படும் உங்கள் தர்மம் சிரமமின்றி நடைபெறுகிறதா? உங்கள் மனம் எப்போதும் திருப்தியாக இருக்கிறதா?

ஸந்துஷ்டோ யர்ஹி வர்தேத ப்ராஹ்மணோ யேந கேநசித்। அஹீயமாநஃ ஸ்வத்தர்மாத்ஸ ஹ்யஸ்யாகிலகாமதுக்

யாரேனும் பிராமணர், எது கிடைத்தாலும் திருப்தியுடன் தன் தர்மத்தில் நிலைத்திருப்பார் என்றால், அவர் எல்லா ஆசைகளையும் பூர்த்தி செய்யும் ஆற்றல் உடையவராகிறார்.

அஸந்துஷ்டோऽஸக்ரு'ல்லோகாநாப்நோத்யபி ஸுரேஶ்வரஃ। அகிஞ்சநோऽபி ஸந்துஷ்டஃ ஶேதே ஸர்வாங்கவிஜ்வரஃ

திருப்தி இல்லாதவன், தேவர்களின் தலைவராக இருந்தாலும், பல உலகங்களில் அலைந்து திரிவான்; ஆனால், எதுவும் இல்லாதவனாக இருந்தாலும் திருப்தி உள்ளவன், எல்லா வியாதிகளும் இல்லாமல் அமைதியாக உறங்குவான்.

விப்ராந்ஸ்வலாபஸந்துஷ்டாந்ஸாதூந்பூதஸுஹ்ரு'த்தமாந்। நிரஹங்காரிணஃ ஶாந்தாந்நமஸ்யே ஶிரஸா ஸக்ரு'த்

தமக்கு கிடைத்ததை ஏற்று திருப்தியுடன் வாழும் பிராமணர்கள், நல்லொழுக்கமுள்ளவர்கள், எல்லா உயிர்களுக்கும் நண்பர்கள், அகம்பாவம் இல்லாதவர்கள், அமைதியானவர்கள் – இவர்களுக்கு என் தலை வணங்குகிறேன்.