ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஏவமுக்தஃ ஸ வை தேவாநபிவந்த்ய மஹாயஶாஃ। அஶயிஷ்ட குஹாவிஷ்டோ நித்ரயா தேவதத்தயா

அப்படி தேவர்கள் சொன்னபின், அந்தப் புகழ்மிக்கவர் அவர்களுக்கு வணங்கி, குகைக்குள் சென்று, தெய்வீக நித்திரையால் படுத்தார்.

யவநே பஸ்மஸாந்நீதே பகவாந்ஸாத்வதர்ஷபஃ। ஆத்மாநம் தர்ஶயாமாஸ முசுகுந்தாய தீமதே

யவனன் சாம்பலாகி அழிந்தபோது, சாத்த்வதர்களில் சிறந்த பகவான், ஞானமிக்க முசுக்குந்தனுக்கு தன்னை வெளிப்படுத்தினார்.

தமாலோக்ய கநஶ்யாமம் பீதகௌஶேயவாஸஸம்। ஶ்ரீவத்ஸவக்ஷஸம் ப்ராஜத்கௌஸ்துபேந விராஜிதம்

அவர் மேகத்திற்குப் போன்ற கருப்பு நிறத்துடன், மஞ்சள் பட்டு உடை அணிந்து, மார்பில் ஸ்ரீவத்ஸம் குறியுடன், கவ்ஸ்துபம் மணியால் ஒளிர்ந்தவாறு அவர் தோன்றினார்.

சதுர்புஜம் ரோசமாநம் வைஜயந்த்யா ச மாலயா। சாருப்ரஸந்நவதநம் ஸ்புரந்மகரகுண்டலம்

நான்கு ஒளிரும் கரங்களுடன், வைஜயந்தி மாலையை அணிந்து, அழகான, சிரிப்பும் கருணையும் நிறைந்த முகத்துடன், மகரக் குண்டலங்கள் பிரகாசித்தன.

ப்ரேக்ஷணீயம் ந்ரு'லோகஸ்ய ஸாநுராகஸ்மிதேக்ஷணம்। அபீச்யவயஸம் மத்தம்ரு'கேந்த்ரோதாரவிக்ரமம்

அவர் மனிதர்களுக்கெல்லாம் காணும் பொலிவாக, அன்பும் சிரிப்பும் நிறைந்த கண்களுடன், எப்போதும் இளமையாகத் தோன்றி, மதமுள்ள சிங்கத்தைப் போல் பெருமையுடன், உயர்ந்த வலிமையுடன் இருந்தார்.

பர்யப்ரு'ச்சந்மஹாபுத்திஸ்தேஜஸா தஸ்ய தர்ஷிதஃ। ஶங்கிதஃ ஶநகை ராஜா துர்தர்ஷமிவ தேஜஸா

அவரது ஒளியால் மயங்கிய அந்த ஞானி அரசன், சந்தேகத்துடன், மெதுவாக, வெல்ல முடியாத வலிமையை எதிர்கொள்வது போல் கேள்வி கேட்டான்.

ஶ்ரீமுசுகுந்த உவாச। கோ பவாநிஹ ஸம்ப்ராப்தோ விபிநே கிரிகஹ்வரே। பத்ப்யாம் பத்மபலாஶாப்யாம் விசரஸ்யுருகண்டகே

ஸ்ரீ முசுக்குந்தன் கேட்டான்: இந்த காட்டிலும், மலையின் குகையிலும், இந்தக் கந்தகளும் முட்களும் நிறைந்த இடத்தில், தாமரை இதழைப் போன்ற பாதங்களுடன் நடக்கின்ற நீர் யார்?

கிம் ஸ்வித்தேஜஸ்விநாம் தேஜோ பகவாந்வா விபாவஸுஃ। ஸூர்யஃ ஸோமோ மஹேந்த்ரோ வா லோகபாலோ பரோऽபி வா

உங்கள் ஒளியுடன் ஒப்பிடும்போது, இறைவன், நெருப்பு, சூரியன், சந்திரன், இந்திரன், உலகங்களை காக்கும் தேவதைகள் அல்லது வேறு யாருடைய பிரகாசமும் என்ன அர்த்தம்?

மந்யே த்வாம் தேவதேவாநாம் த்ரயாணாம் புருஷர்ஷபம்। யத்பாதஸே குஹாத்வாந்தம் ப்ரதீபஃ ப்ரபயா யதா

நான் உங்களை எல்லா தேவதைகளிலும் சிறந்தவராக நினைக்கிறேன்; ஏனெனில் நீங்கள் ஒளியால் இருளை அகற்றும் விளக்கைப் போல, அந்தக் குகையின் இருளை அகற்றுகிறீர்கள்.

ஶுஶ்ரூஷதாமவ்யலீகமஸ்மாகம் நரபுங்கவ। ஸ்வஜந்ம கர்ம கோத்ரம் வா கத்யதாம் யதி ரோசதே

மனிதர்களில் சிறந்தவரே, தவறில்லாமல் உங்களுக்கு சேவை செய்ய விரும்பும் எங்களை மகிழ்விப்பதற்காக, உங்கள் பிறப்பு, செயல்கள், குலம் ஆகியவற்றை சொல்லுங்கள்.

வயம் து புருஷவ்யாக்ர ஐக்ஷ்வாகாஃ க்ஷத்ரபந்தவஃ। முசுகுந்த இதி ப்ரோக்தோ யௌவநாஶ்வாத்மஜஃ ப்ரபோ

மனிதர்களில் புலியே, நாங்கள் இக்ஷ்வாகு வம்சத்தைச் சேர்ந்த க்ஷத்திரியர்கள்; நான் யுவனாஷ்வனின் மகன் முசுகுந்தன் என்பவன்.

சிரப்ரஜாகரஶ்ராந்தோ நித்ரயாபஹதேந்த்ரியஃ। ஶயேऽஸ்மிந்விஜநே காமம் கேநாப்யுத்தாபிதோऽதுநா

நீண்ட நாட்கள் தூங்காமல் இருந்து, தூக்கத்தால் என் உணர்வுகள் மங்கிய நிலையில், இந்த வெறிச்சோடிய இடத்தில் நான் படுத்திருந்தேன்; இப்போது யாரோ என்னை எழுப்பிவிட்டார்கள்.

ஸோऽபி பஸ்மீக்ரு'தோ நூநமாத்மீயேநைவ பாப்மநா। அநந்தரம் பவாந்ஶ்ரீமாம்ல்லக்ஷிதோऽமித்ரஶாஸநஃ

அவன் தன் பாவத்தால் நிச்சயம் சாம்பலாகி விட்டான்; உடனே, பகைவரை வெல்லும் புகழுடன் நீயே இங்கு தோன்றினாய்.

தேஜஸா தேऽவிஷஹ்யேண பூரி த்ரஷ்டும் ந ஶக்நுமஃ। ஹதௌஜஸா மஹாபாக மாநநீயோऽஸி தேஹிநாம்

உங்கள் தாங்க முடியாத ஒளி மிக அதிகம்; அதனால் நாங்கள் உங்களை நேரில் பார்க்க முடியவில்லை. மகிழ்ச்சியுள்ளவரே, உயிருள்ள அனைவராலும் நீங்கள் மதிக்கப்படவேண்டியவர்.

ஏவம் ஸம்பாஷிதோ ராஜ்ஞா பகவாந்பூதபாவநஃ। ப்ரத்யாஹ ப்ரஹஸந்வாண்யா மேகநாதகபீரயா

இவ்வாறு அரசனால் கேட்டபோது, உயிர்களை உருவாக்கும் இறைவன், மேகங்கள் முழங்கும் போல் ஆழமான சிரிப்புடன் பதிலளித்தார்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச। ஜந்மகர்மாபிதாநாநி ஸந்தி மேऽங்க ஸஹஸ்ரஶஃ। ந ஶக்யந்தேऽநுஸங்க்யாதுமநந்தத்வாந்மயாபி ஹி

பிரமன் சொன்னார்: என் பிறப்புகளும், செயல்களும், பெயர்களும் ஆயிரக்கணக்காக இருக்கின்றன; அவை எல்லாம் முடிவில்லாதவை, நான் கூட அவற்றை எண்ண முடியாது.

க்வசித்ரஜாம்ஸி விமமே பார்திவாந்யுருஜந்மபிஃ। குணகர்மாபிதாநாநி ந மே ஜந்மாநி கர்ஹிசித்

சில சமயம், பெரியவர்களுடன் சேர்ந்து பூமியில் பிறப்புகளை ஆராய்ந்திருக்கிறேன்; ஆனாலும் என் பிறப்புகள், குணம், செயல், பெயர் ஆகியவற்றால் ஒருபோதும் வரையறுக்கப்படுவதில்லை.

காலத்ரயோபபந்நாநி ஜந்மகர்மாணி மே ந்ரு'ப। அநுக்ரமந்தோ நைவாந்தம் கச்சந்தி பரமர்ஷயஃ

அரசே, என் பிறப்பும் செயல்களும் மூன்று காலங்களிலும் பரவியுள்ளன; பெரிய முனிவர்கள் அவற்றை வரிசையாக ஆராய்ந்தாலும் முடிவை அடைய முடியாது.

ததாப்யத்யதநாந்யங்க ஶ்ரு'ணுஷ்வ கததோ மம। விஜ்ஞாபிதோ விரிஞ்சேந புராஹம் தர்மகுப்தயே

இருந்தாலும், நண்பனே, இப்போது நான் பேசும் என் தற்போதைய பிறப்பை நீ கேள்; முன்பு பிரம்மா தர்மத்தை காப்பாற்ற என்னை வேண்டினார்.

பூமேர்பாராயமாணாநாமஸுராணாம் க்ஷயாய ச। அவதீர்ணோ யதுகுலே க்ரு'ஹ ஆநகதுந்துபேஃ। வதந்தி வாஸுதேவேதி வஸுதேவஸுதம் ஹி மாம்

பூமியின் பாரத்தை குறைக்கவும், அசுரர்களை அழிக்கவும், நான் யது குலத்தில், ஆனகதுண்டுபி வீட்டில் பிறந்தேன்; மக்கள் என்னை வசுதேவனின் மகன் வசுதேவன் என்று அழைக்கிறார்கள்.

காலநேமிர்ஹதஃ கம்ஸஃ ப்ரலம்பாத்யாஶ்ச ஸத்த்விஷஃ। அயம் ச யவநோ தக்தோ ராஜம்ஸ்தே திக்மசக்ஷுஷா

காலநேமி, கம்சன், பிரலம்பன் போன்ற தீயவர்கள் அழிக்கப்பட்டனர்; இந்த யவனனும் உன்னுடைய கூர்ந்த பார்வையால் எரியப்பட்டான், அரசே.

ஸோऽஹம் தவாநுக்ரஹார்தம் குஹாமேதாமுபாகதஃ। ப்ரார்திதஃ ப்ரசுரம் பூர்வம் த்வயாஹம் பக்தவத்ஸலஃ

உனக்கு அருள் செய்யவே நான் இந்தக் குகைக்கு வந்தேன்; நீ முன்பே என்னை மிகவும் பிரார்த்தித்தாய், பக்தர்களை நான் எப்போதும் நேசிப்பவன்.

வராந்வ்ரு'ணீஷ்வ ராஜர்ஷே ஸர்வாந்காமாந்ததாமி தே। மாம் ப்ரஸந்நோ ஜநஃ கஶ்சிந்ந பூயோऽர்ஹதி ஶோசிதும்

அரச முனிவரே, உனக்கு விருப்பமான வரங்களைத் தேர்ந்தெடு; உன் எல்லா ஆசைகளையும் நான் வழங்குகிறேன். என் அருள் பெற்றவன் இனி ஒருபோதும் துக்கப்பட வேண்டியதில்லை.

ஶ்ரீஶுக உவாச। இத்யுக்தஸ்தம் ப்ரணம்யாஹ முசுகுந்தோ முதாந்விதஃ। ஜ்ஞாத்வா நாராயணம் தேவம் கர்கவாக்யமநுஸ்மரந்

இவ்வாறு கேட்டபின், முசுகுந்தன் மகிழ்ச்சியுடன் வணங்கி, நாராயணனை உணர்ந்து, கர்க்க முனிவர் சொன்ன வார்த்தைகளை நினைவு கூர்ந்தான்.

ஶ்ரீமுசுகுந்த உவாச। விமோஹிதோऽயம் ஜந ஈஶ மாயயா த்வதீயயா த்வாம் ந பஜத்யநர்தத்ரு'க்। ஸுகாய துஃகப்ரபவேஷு ஸஜ்ஜதே க்ரு'ஹேஷு யோஷித்புருஷஶ்ச வஞ்சிதஃ

முசுகுந்தன் சொன்னான்: இறைவா, உன்னுடைய மாயையால் மக்கள் மயங்குகிறார்கள்; அவர்கள் உன்னை வழிபடாமல், துன்பமே பார்க்கிறார்கள். சந்தோஷம் தேடி, வீடு, பெண்கள், ஆண்கள் ஆகியவற்றில் பற்றுகொண்டு ஏமாந்து போகிறார்கள்.

லப்த்வா ஜநோ துர்லபமத்ர மாநுஷம்। கதஞ்சிதவ்யங்கமயத்நதோऽநக। பாதாரவிந்தம் ந பஜத்யஸந்மதிர்। க்ரு'ஹாந்தகூபே பதிதோ யதா பஶுஃ

பெரிய பாவமில்லாதவரே, மனித பிறவி இங்கே எப்படியோ கிடைத்தாலும், உடலும் நன்றாக இருந்தும், எந்த முயற்சியும் இல்லாமல், தவறான மனதால் உமது திருவடிகளை வணங்காதவன், வீட்டு வாழ்க்கை என்ற இருண்ட கிணற்றில் விழும் ஒரு மாடு போல ஆகிறான்.

மமைஷ காலோऽஜித நிஷ்பலோ கதோ ராஜ்யஶ்ரியோந்நத்தமதஸ்ய பூபதேஃ। மர்த்யாத்மபுத்தேஃ ஸுததாரகோஶபூஷ்வாஸஜ்ஜமாநஸ்ய துரந்தசிந்தயா

ஓ வெல்ல முடியாத இறைவா, என் காலம் வீணாகப் போய்விட்டது. அரசருக்கான செல்வத்தில் மயங்கி, இந்த உடலை தான் என்று எண்ணி, பிள்ளைகள், மனைவி, செல்வம், பொருட்கள் ஆகியவற்றில் மிகுந்த பற்று கொண்டு, முடிவில்லாத கவலையில் சிக்கிக்கொண்டேன்.

கலேவரேऽஸ்மிந்கடகுட்யஸந்நிபே। நிரூடமாநோ நரதேவ இத்யஹம்। வ்ரு'தோ ரதேபாஶ்வபதாத்யநீகபைர்। காம் பர்யடம்ஸ்த்வாகணயந்ஸுதுர்மதஃ

இந்த உடல் ஒரு மண் பானை போல இருக்க, நான் 'மனிதர்களின் அரசன்' என்று எண்ணி, ரதங்கள், யானைகள், குதிரைகள், படைகள், சேவகர்கள் ஆகியோரால் சூழப்பட்டு, பெருமையில் மற்றவர்களை எண்ணாமல் பூமியில் சுற்றினேன்.

ப்ரமத்தமுச்சைரிதிக்ரு'த்யசிந்தயா ப்ரவ்ரு'த்தலோபம் விஷயேஷு லாலஸம்। த்வமப்ரமத்தஃ ஸஹஸாபிபத்யஸே க்ஷுல்லேலிஹாநோऽஹிரிவாகுமந்தகஃ

நான் பித்துப்போய், எதைச் செய்ய வேண்டும் என்று பெருமூச்சாக எண்ணி, ஆசை அதிகரித்து, இன்பங்களை விரும்பி இருந்தபோது, நீ மட்டும் தெளிவாக இருந்து, மரணமே, எலி துளையைக் கையால் தொட்டுப் பார்க்கும் பாம்பு போல, திடீரென்று வந்து சேர்கிறாய்.