ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஶ்ரீஶுக உவாச। தம் விலோக்ய விநிஷ்க்ராந்தமுஜ்ஜிஹாநமிவோடுபம்। தர்ஶநீயதமம் ஶ்யாமம் பீதகௌஶேயவாஸஸம்

ஸ்ரீ சுகர் சொன்னார்: அவர் வெளியில் வரும்போது, எழும் சந்திரனைப் போல ஒளிர்ந்து, மிகவும் அழகாக, கருநிறத்துடன், மஞ்சள் பட்டு vasthiram அணிந்து தோன்றினார்.

ஶ்ரீவத்ஸவக்ஷஸம் ப்ராஜத்கௌஸ்துபாமுக்தகந்தரம்। ப்ரு'துதீர்கசதுர்பாஹும் நவகஞ்ஜாருணேக்ஷணம்

அவரது மார்பில் ஸ்ரீவத்ஸம், கழுத்தில் கவ்ஸ்துப மணியும் பிரகாசித்து, அகலமும் உயரமும் கொண்ட நான்கு கரங்களுடன், புதிதாக மலர்ந்த செம்பருத்தி போன்ற கண்களுடன் இருந்தார்.

நித்யப்ரமுதிதம் ஶ்ரீமத்ஸுகபோலம் ஶுசிஸ்மிதம்। முகாரவிந்தம் பிப்ராணம் ஸ்புரந்மகரகுண்டலம்

எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன், அழகான முழுமையான கன்னங்கள், தூய சிரிப்பும், தாமரை போன்ற முகமும், பிரகாசமான மகரக் குண்டலங்களும் அணிந்திருந்தார்.

வாஸுதேவோ ஹ்யயமிதி புமாந்ஶ்ரீவத்ஸலாஞ்சநஃ। சதுர்புஜோऽரவிந்தாக்ஷோ வநமால்யதிஸுந்தரஃ

இவர் தான் ஸ்ரீவத்ஸம் குறியிட்டு, நான்கு கரங்களுடன், தாமரை போன்ற கண்களும், வனமாலை அணிந்தும், மிக அழகாகத் தோன்றும் வாசுதேவன்.

லக்ஷணைர்நாரதப்ரோக்தைர்நாந்யோ பவிதுமர்ஹதி। நிராயுதஶ்சலந்பத்ப்யாம் யோத்ஸ்யேऽநேந நிராயுதஃ

நாரதர் கூறிய அடையாளங்களால், வேறு யாரும் இப்படி இருக்க முடியாது; ஆயுதமில்லாமல் நடந்து வருகிறேன், நானும் ஆயுதமின்றியே அவருடன் போரிடுவேன்.

இதி நிஶ்சித்ய யவநஃ ப்ராத்ரவந்தம் பராங்முகம்। அந்வதாவஜ்ஜிக்ரு'க்ஷுஸ்தம் துராபமபி யோகிநாம்

இவ்வாறு தீர்மானித்து, யவனன் அவரை பிடிக்க விரும்பி, அவர் தப்பிக்க ஓடும்போது, யோகிகளுக்கே எட்டாதவரை பின்தொடர்ந்தான்.

ஹஸ்தப்ராப்தமிவாத்மாநம் ஹரிணா ஸ பதே பதே। நீதோ தர்ஶயதா தூரம் யவநேஶோऽத்ரிகந்தரம்

தன் கையால் தன்னை பிடிப்பது போல, யவனர்களின் தலைவன், ஹரி தன்னை தூரத்தில் காட்டிக்கொண்டு, அடிக்கடி முன்னே சென்று, மலைக்குகைக்குள் அழைத்துச் சென்றார்.

பலாயநம் யதுகுலே ஜாதஸ்ய தவ நோசிதம்। இதி க்ஷிபந்நநுகதோ நைநம் ப்ராபாஹதாஶுபஃ

“யது வம்சத்தில் பிறந்த உனக்கு ஓடிப்போகும் செயல் பொருந்தாது” என்று கேலி செய்து பின்தொடர்ந்தாலும், அதிருஷ்டம் இல்லாத அவன் அவரை எட்ட முடியவில்லை.

ஏவம் க்ஷிப்தோऽபி பகவாந்ப்ராவிஶத்கிரிகந்தரம்। ஸோऽபி ப்ரவிஷ்டஸ்தத்ராந்யம் ஶயாநம் தத்ரு'ஶே நரம்

அவ்வாறு கேலி செய்தபோதும், அருளாளன் அந்த மலைக்குகைக்குள் சென்றார்; அவனும் உள்ளே சென்று, அங்கே வேறு ஒருவன் படுத்திருப்பதைப் பார்த்தான்.

நந்வஸௌ தூரமாநீய ஶேதே மாமிஹ ஸாதுவத்। இதி மத்வாச்யுதம் மூடஸ்தம் பதா ஸமதாடயத்

"இவன் தூரத்தில் கொண்டு வந்து இங்கே ஒரு சாந்தர் போல படுத்திருக்கிறான்" என்று நினைத்த அந்த அறியாத யவனன், அச்சுதனை தனது காலால் அடித்தான்.

ஸ உத்தாய சிரம் ஸுப்தஃ ஶநைருந்மீல்ய லோசநே। திஶோ விலோகயந்பார்ஶ்வே தமத்ராக்ஷீதவஸ்திதம்

அவன் நீண்ட நேரம் தூங்கியபின் மெதுவாக கண்களைத் திறந்து, எல்லா திசைகளிலும் பார்த்து, அருகில் அந்த மனிதனை நிற்கும் நிலையில் கண்டான்.

ஸ தாவத்தஸ்ய ருஷ்டஸ்ய த்ரு'ஷ்டிபாதேந பாரத। தேஹஜேநாக்நிநா தக்தோ பஸ்மஸாதபவத்க்ஷணாத்

பாரத வம்சத்தவரே, அந்த மனிதன் கோபத்துடன் பார்த்த கண் பார்வையால், அவன் உடலில் இருந்த தீயால் யவனன் உடனே சாம்பலாகி அழிந்தான்.

ஶ்ரீராஜோவாச। கோ நாம ஸ புமாந்ப்ரஹ்மந்கஸ்ய கிம் வீர்ய ஏவ ச। கஸ்மாத்குஹாம் கதஃ ஶிஷ்யே கிம் தேஜோ யவநார்தநஃ

அரசன் கேட்டான்: பிராமணரே, அந்த மனிதன் யார்? அவர் எந்த குலத்தைச் சேர்ந்தவர்? அவருக்கு என்ன வல்லமை? ஏன் அவர் குகைக்குள் சென்று அங்கே படுத்தார்? யவனனை அழித்தவரின் மகிமை எப்படியிருந்தது?

ஶ்ரீஶுக உவாச। ஸ இக்ஷ்வாகுகுலே ஜாதோ மாந்தாத்ரு'தநயோ மஹாந்। முசுகுந்த இதி க்யாதோ ப்ரஹ்மண்யஃ ஸத்யஸங்கரஃ

ஸ்ரீ சுகர் சொன்னார்: அவர் இக்ஷ்வாகு வம்சத்தில் பிறந்த மாந்தாதாவின் மகன், புகழ்பெற்ற முசுக்குந்தன்; பிராமணர்களை மதிப்பவர், உண்மையில் நிலைத்தவர்.

ஸ யாசிதஃ ஸுரகணைரிந்த்ராத்யைராத்மரக்ஷணே। அஸுரேப்யஃ பரித்ரஸ்தைஸ்தத்ரக்ஷாம் ஸோऽகரோச்சிரம்

இந்திரன் முதலான தேவர்கள், அசுரர்களால் பயந்துவிட்டு, அவரைத் தங்களை காப்பாற்றுமாறு வேண்டினர்; அவர் நீண்ட நாட்கள் அவர்களுக்கு பாதுகாவலராக இருந்தார்.

லப்த்வா குஹம் தே ஸ்வஃபாலம் முசுகுந்தமதாப்ருவந்। ராஜந்விரமதாம் க்ரு'ச்ச்ராத்பவாந்நஃ பரிபாலநாத்

அவர்கள் தங்கள் பாதுகாவலர் முசுக்குந்தனை அந்தக் குகையில் கண்டதும், "அரசே, எங்களை காப்பாற்றும் இந்த கடின முயற்சியை இப்போது நிறுத்துங்கள்" என்று சொன்னார்கள்.

நரலோகம் பரித்யஜ்ய ராஜ்யம் நிஹதகண்டகம்। அஸ்மாந்பாலயதோ வீர காமாஸ்தே ஸர்வ உஜ்சிதாஃ

வீரா, மனித உலகையும், பகைவரில்லாத ராஜ்யத்தையும் விட்டுவிட்டு, எங்களை பாதுகாப்பதில் உன் எல்லா ஆசைகளையும் நீ விட்டுவிட்டாய்.

ஸுதா மஹிஷ்யோ பவதோ ஜ்ஞாதயோऽமாத்யமந்த்ரிணஃ। ப்ரஜாஶ்ச துல்யகாலீநா நாதுநா ஸந்தி காலிதாஃ

உங்கள் மகன்கள், மனைவிகள், உறவினர்கள், அமைச்சர்கள், ஆலோசகர்கள், உங்களுடன் சம காலத்தில் இருந்த رعாசக்களும் இப்போது யாரும் உயிருடன் இல்லை.

காலோ பலீயாந்பலிநாம் பகவாநீஶ்வரோऽவ்யயஃ। ப்ரஜாஃ காலயதே க்ரீடந்பஶுபாலோ யதா பஶூந்

காலம் என்பது எல்லா வலிமைமிக்கவர்களையும் விட வலிமைமிக்க, அழியாத இறைவன்; அவர் விளையாடும் போதும், எல்லா உயிர்களையும் முடிவுக்கு கொண்டு வருகிறார், மாடு மேய்ப்பவன் மாடுகளை நடத்துவது போல.

வரம் வ்ரு'ணீஷ்வ பத்ரம் தே ரு'தே கைவல்யமத்ய நஃ। ஏக ஏவேஶ்வரஸ்தஸ்ய பகவாந்விஷ்ணுரவ்யயஃ

நல்லது உனக்கு, விடுதலை தவிர வேறு எந்த வரத்தையும் தேர்ந்தெடு; இன்று அதற்கு உரிமையில்லை; ஒரே இறைவன் இருக்கிறார், அவர் அழியாத பகவான் விஷ்ணு.

ஏவமுக்தஃ ஸ வை தேவாநபிவந்த்ய மஹாயஶாஃ। அஶயிஷ்ட குஹாவிஷ்டோ நித்ரயா தேவதத்தயா

அப்படி தேவர்கள் சொன்னபின், அந்தப் புகழ்மிக்கவர் அவர்களுக்கு வணங்கி, குகைக்குள் சென்று, தெய்வீக நித்திரையால் படுத்தார்.

யவநே பஸ்மஸாந்நீதே பகவாந்ஸாத்வதர்ஷபஃ। ஆத்மாநம் தர்ஶயாமாஸ முசுகுந்தாய தீமதே

யவனன் சாம்பலாகி அழிந்தபோது, சாத்த்வதர்களில் சிறந்த பகவான், ஞானமிக்க முசுக்குந்தனுக்கு தன்னை வெளிப்படுத்தினார்.

தமாலோக்ய கநஶ்யாமம் பீதகௌஶேயவாஸஸம்। ஶ்ரீவத்ஸவக்ஷஸம் ப்ராஜத்கௌஸ்துபேந விராஜிதம்

அவர் மேகத்திற்குப் போன்ற கருப்பு நிறத்துடன், மஞ்சள் பட்டு உடை அணிந்து, மார்பில் ஸ்ரீவத்ஸம் குறியுடன், கவ்ஸ்துபம் மணியால் ஒளிர்ந்தவாறு அவர் தோன்றினார்.

சதுர்புஜம் ரோசமாநம் வைஜயந்த்யா ச மாலயா। சாருப்ரஸந்நவதநம் ஸ்புரந்மகரகுண்டலம்

நான்கு ஒளிரும் கரங்களுடன், வைஜயந்தி மாலையை அணிந்து, அழகான, சிரிப்பும் கருணையும் நிறைந்த முகத்துடன், மகரக் குண்டலங்கள் பிரகாசித்தன.

ப்ரேக்ஷணீயம் ந்ரு'லோகஸ்ய ஸாநுராகஸ்மிதேக்ஷணம்। அபீச்யவயஸம் மத்தம்ரு'கேந்த்ரோதாரவிக்ரமம்

அவர் மனிதர்களுக்கெல்லாம் காணும் பொலிவாக, அன்பும் சிரிப்பும் நிறைந்த கண்களுடன், எப்போதும் இளமையாகத் தோன்றி, மதமுள்ள சிங்கத்தைப் போல் பெருமையுடன், உயர்ந்த வலிமையுடன் இருந்தார்.

பர்யப்ரு'ச்சந்மஹாபுத்திஸ்தேஜஸா தஸ்ய தர்ஷிதஃ। ஶங்கிதஃ ஶநகை ராஜா துர்தர்ஷமிவ தேஜஸா

அவரது ஒளியால் மயங்கிய அந்த ஞானி அரசன், சந்தேகத்துடன், மெதுவாக, வெல்ல முடியாத வலிமையை எதிர்கொள்வது போல் கேள்வி கேட்டான்.

ஶ்ரீமுசுகுந்த உவாச। கோ பவாநிஹ ஸம்ப்ராப்தோ விபிநே கிரிகஹ்வரே। பத்ப்யாம் பத்மபலாஶாப்யாம் விசரஸ்யுருகண்டகே

ஸ்ரீ முசுக்குந்தன் கேட்டான்: இந்த காட்டிலும், மலையின் குகையிலும், இந்தக் கந்தகளும் முட்களும் நிறைந்த இடத்தில், தாமரை இதழைப் போன்ற பாதங்களுடன் நடக்கின்ற நீர் யார்?

கிம் ஸ்வித்தேஜஸ்விநாம் தேஜோ பகவாந்வா விபாவஸுஃ। ஸூர்யஃ ஸோமோ மஹேந்த்ரோ வா லோகபாலோ பரோऽபி வா

உங்கள் ஒளியுடன் ஒப்பிடும்போது, இறைவன், நெருப்பு, சூரியன், சந்திரன், இந்திரன், உலகங்களை காக்கும் தேவதைகள் அல்லது வேறு யாருடைய பிரகாசமும் என்ன அர்த்தம்?

மந்யே த்வாம் தேவதேவாநாம் த்ரயாணாம் புருஷர்ஷபம்। யத்பாதஸே குஹாத்வாந்தம் ப்ரதீபஃ ப்ரபயா யதா

நான் உங்களை எல்லா தேவதைகளிலும் சிறந்தவராக நினைக்கிறேன்; ஏனெனில் நீங்கள் ஒளியால் இருளை அகற்றும் விளக்கைப் போல, அந்தக் குகையின் இருளை அகற்றுகிறீர்கள்.