ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

தவ ராம யதி ஶ்ரத்தா யுத்யஸ்வ தைர்யமுத்வஹ। ஹித்வா வா மச்சரைஶ்சிந்நம் தேஹம் ஸ்வர்யாஹி மாம் ஜஹி

'ராமா, உனக்கு தைரியம் இருந்தால் போரிடு; என் அம்புகளால் உன் உடலை விட்டுவிட்டு சொர்க்கத்திற்குச் செல் அல்லது என்னை வீழ்த்து.'

ஶ்ரீபகவாநுவாச। ந வை ஶூரா விகத்தந்தே தர்ஶயந்த்யேவ பௌருஷம்। ந க்ரு'ஹ்ணீமோ வசோ ராஜந்நாதுரஸ்ய முமூர்ஷதஃ

பகவான் கூறினார்: 'வீரர்கள் பெருமை பேசுவதில்லை; அவர்கள் தங்கள் வீரம் காட்டுவார்கள். மரணத்தை எதிர்நோக்கும் கலங்கியவரின் வார்த்தைகளை நாங்கள் கவனிக்கமாட்டோம், அரசா.'

ஶ்ரீஶுக உவாச। ஜராஸுதஸ்தாவபிஸ்ரு'த்ய மாதவௌ மஹாபலௌகேந பலீயஸாऽऽவ்ரு'ணோத்। ஸஸைந்யயாநத்வஜவாஜிஸாரதீ ஸூர்யாநலௌ வாயுரிவாப்ரரேணுபிஃ

ஶுகர் கூறினார்: பிறகு ஜராசந்தனின் மகன், இரு மாதவர்கள் மீது பெரும் படையுடன் பாய்ந்து, தேர்கள், யானைகள், குதிரைகள், கொடிகள் ஆகியவற்றால் சூழ்ந்தான்; அது, தூசி மேகங்களால் சூரியனையும் அக்னியையும் சுற்றி வளைக்கும் காற்றைப் போல இருந்தது.

ஸுபர்ணதாலத்வஜசிஹ்நிதௌ ரதாவ்। அலக்ஷயந்த்யோ ஹரிராமயோர்ம்ரு'தே। ஸ்த்ரியஃ புராட்டாலகஹர்ம்யகோபுரம்। ஸமாஶ்ரிதாஃ ஸம்முமுஹுஃ ஶுசார்திதஃ

கருடன் மற்றும் பனை மரத்தின் குறியீடுகள் கொண்ட ஹரி, ராமர் இருவரின் ரதங்களைப் பார்த்த பெண்கள், பழைய கோபுரங்கள், அரண்மனைகள், வாயில்களில் அடைக்கலம் கொண்டு, துக்கத்தாலும் குழப்பத்தாலும் மயங்கினார்கள்.

ஹரிஃ பராநீகபயோமுசாம் முஹுஃ ஶிலீமுகாத்யுல்பணவர்ஷபீடிதம்। ஸ்வஸைந்யமாலோக்ய ஸுராஸுரார்சிதம் வ்யஸ்பூர்ஜயச்சார்ங்கஶராஸநோத்தமம்

தேவர்கள், அசுரர்கள் போற்றும் தன் படை, எதிரி படையினரின் கடும் அம்புகளால் மீண்டும் மீண்டும் துன்புறுத்தப்படுவதை ஹரி பார்த்து, தன் சிறந்த ஶார்ங்கம் வில்லைக் கடுமையாக ஒலிக்கச் செய்தார்.

க்ரு'ஹ்ணந்நிஶங்காதத ஸந்ததச்சராந்। விக்ரு'ஷ்ய முஞ்சந்ஶிதபாணபூகாந்। நிக்நந்ரதாந்குஞ்ஜரவாஜிபத்தீந்। நிரந்தரம் யத்வதலாதசக்ரம்

பின்னர், தன் அம்பகூடையிலிருந்து அம்புகளை எடுத்து, வில்லில் ஏற்றி, கூரிய அம்புகளைத் தொடர்ச்சியாக விட, தேர்கள், யானைகள், குதிரைகள், காலாட்படையினரை வீழ்த்தினார்; அப்போது சக்கரம் எப்போதும் அவர் கையில் சுழன்றுகொண்டிருந்தது.

நிர்பிந்நகும்பாஃ கரிணோ நிபேதுரநேகஶோऽஶ்வாஃ ஶரவ்ரு'க்ணகந்தராஃ। ரதா ஹதாஶ்வத்வஜஸூதநாயகாஃ பதாயதஶ்சிந்நபுஜோருகந்தராஃ

பிளந்த தந்தங்களுடன் யானைகள் பலவாக விழுந்தன; அம்புகளால் கழுத்து துணிக்கப்பட்ட குதிரைகள் சாய்ந்தன; தேர்கள், அவற்றின் குதிரைகள், கொடிகள், தேரோட்டிகள், தலைவர்கள் இறந்து வீழ்ந்தன; காலாட்படையினர், கை, தொடை, கழுத்து துணிக்கப்பட்டு சிதறி கிடந்தனர்.

ஸஞ்சித்யமாநத்விபதேபவாஜிநாமங்கப்ரஸூதாஃ ஶதஶோऽஸ்ரு'காபகாஃ। புஜாஹயஃ பூருஷஶீர்ஷகச்சபா ஹதத்விபத்வீபஹய க்ரஹாகுலாஃ

யானைகள், குதிரைகள், மனிதர்களின் உறுப்புகள் துணிக்கப்பட்டபோது, நூற்றுக்கணக்கான இரத்தநதிகள் ஓடின; அவை, கை, குதிரைத் தலை, மனிதன் தலையோடு ஆமைபோல் உடல்களால், இறந்த யானைகள், குதிரைகள், வீரர்களால் நிரம்பின.

கரோருமீநா நரகேஶஶைவலா தநுஸ்தரங்காயுதகுல்மஸங்குலாஃ। அச்சூரிகாவர்தபயாநகா மஹா மணிப்ரவேகாபரணாஶ்மஶர்கராஃ

அந்த இரத்தநதிகளில் கை அலைகளாகவும், மனித முடி பாசியாகவும், வில் அலைப்பாயும் நீராகவும், ஆயுதக் குழுக்கள் அடைப்பு போலவும் இருந்தன; சுழலும் வாள்கள் அச்சுறுத்தும் சுழற்சிகளை உருவாக்கின; மணிகள், முத்துக்கள், ஆபரணங்கள், கற்கள் ஆகியவை பிரகாசித்தன.

ப்ரவர்திதா பீருபயாவஹா ம்ரு'தே மநஸ்விநாம் ஹர்ஷகரீஃ பரஸ்பரம்। விநிக்நதாரீந்முஷலேந துர்மதாந்ஸங்கர்ஷணேநாபரீமேயதேஜஸா

அந்தப் போரில், அளவிட முடியாத ஒளியுடைய சங்கர்ஷணன், தன் முசலம் கொண்டு, பெருமை கொண்ட பகைவரை வீழ்த்தினார்; அச்சம் கொண்டவர்களுக்கு பயம், வீரர்களுக்கு மகிழ்ச்சி ஏற்பட்டது, வீரர்கள் ஒருவரையொருவர் அழித்தனர்.

பலம் ததங்கார்ணவதுர்கபைரவம் துரந்தபாரம் மகதேந்த்ர பாலிதம்। க்ஷயம் ப்ரணீதம் வஸுதேவபுத்ரயோர்விக்ரீடிதம் தஜ்ஜகதீஶயோஃ பரம்

அந்தப் படை, தீயான கடலைப் போல் பெரும் பயங்கரமாகவும், மகத நாட்டரசனால் பாதுகாக்கப்பட்டும், கடக்க முடியாததாக இருந்தும், வாசுதேவரின் மகன்கள், உலகில் உயர்ந்த விளையாட்டாக அதை முற்றிலும் அழித்தார்கள்.

ஸ்தித்யுத்பவாந்தம் புவநத்ரயஸ்ய யஃ। ஸமீஹிதேऽநந்தகுணஃ ஸ்வலீலயா। ந தஸ்ய சித்ரம் பரபக்ஷநிக்ரஹஸ்। ததாபி மர்த்யாநுவிதஸ்ய வர்ண்யதே

மூன்று உலகங்களின் உருவாக்கம், நிலை, அழிவை தன் விளையாட்டால் நிகழ்த்தும், அளவற்ற குணங்கள் உடையவருக்கு பகைவரை வெல்வது வியப்பல்ல; இருந்தாலும், மனிதர்களுக்காக அது விவரிக்கப்படுகிறது.

ஜக்ராஹ விரதம் ராமோ ஜராஸந்தம் மஹாபலம்। ஹதாநீகாவஶிஷ்டாஸும் ஸிம்ஹஃ ஸிம்ஹமிவௌஜஸா

ராமர், வீரராக இருந்த ஜராசந்தனை, அவன் ரதம் நொறுங்கி, படை அழிந்த பிறகு, மற்றொரு சிங்கத்தைப் போல, தன் வலிமையால் பிடித்தார்.

பத்யமாநம் ஹதாராதிம் பாஶைர்வாருணமாநுஷைஃ। வாரயாமாஸ கோவிந்தஸ்தேந கார்யசிகீர்ஷயா

கோவிந்தன், எதிரிகள் அழிக்கப்பட்ட பிறகு, மனிதர்களும் வருணனும் கட்டும் கயிறுகளால் அவனை கட்டுவதிலிருந்து தடுத்தார், தன் நோக்கம் நிறைவேற வேண்டும் என்பதற்காக.

ஸா முக்தோ லோகநாதாப்யாம் வ்ரீடிதோ வீரஸம்மதஃ। தபஸே க்ரு'தஸங்கல்போ வாரிதஃ பதி ராஜபிஃ

உலகத்தினுடைய தலைவர்களால் விடுவிக்கப்பட்டவனாக, வீரர்களால் மதிக்கப்படுபவன் வெட்கம் கொண்டான்; தவம் செய்ய முடிவு செய்து, அரசர்களால் வழியில் தடுக்கப்பட்டான்.

வாக்யைஃ பவித்ரார்தபதைர்நயநைஃ ப்ராக்ரு'தைரபி। ஸ்வகர்மபந்தப்ராப்தோऽயம் யதுபிஸ்தே பராபவஃ

புனிதமான அர்த்தம் கொண்ட வார்த்தைகளாலும், சாதாரண பார்வைகளாலும் கூட, யாதவர்கள் மூலம் இந்த தோல்வி அவனுக்கு வந்தது; அது அவனது சொந்த செயல்களின் விளைவு.

ஹதேஷு ஸர்வாநீகேஷு ந்ரு'போ பார்ஹத்ரதஸ்ததா। உபேக்ஷிதோ பகவதா மகதாந்துர்மநா யயௌ

அந்த நேரத்தில், பார்ʼஹத்ரத வம்சத்தைச் சேர்ந்த அரசன், தனது எல்லா படைகளும் அழிந்தபோது, பகவான் அவனை கவனிக்காமல் விட்டார்; மனம் கலங்கியவனாய் மகத தேசத்துக்கு சென்றான்.

முகுந்தோऽப்யக்ஷதபலோ நிஸ்தீர்ணாரிபலார்ணவஃ। விகீர்யமாணஃ குஸுமைஸ்த்ரீதஶைரநுமோதிதஃ

முகுந்தன், தன் பலம் குறையாமல், எதிரி படைகளின் பெரும் கடலை தாண்டி, தேவர்களால் மலர்களால் பொழிந்தும் புகழப்பட்டும் இருந்தான்.

மாதுரைருபஸங்கம்ய விஜ்வரைர்முதிதாத்மபிஃ। உபகீயமாநவிஜயஃ ஸூதமாகதபந்திபிஃ

மதுரையின் மக்கள், கவலை இல்லாமல் ஆனந்தமுடன் வந்து சேர்ந்தார்கள்; அவன் வெற்றியை தேரோட்டிகள், பாடகர், புகழ்பாடிகள் பாடினர்.

ஶங்கதுந்துபயோ நேதுர்பேரீதூர்யாண்யநேகஶஃ। வீணாவேணும்ரு'தங்காநி புரம் ப்ரவிஶதி ப்ரபௌ

சங்கும் மத்தளமும் முழங்கின; பல்வேறு பறை, யாழ், புல்லாங்குழல், மிருதங்கம் ஆகிய இசைக்கருவிகள் ஒலிக்க, இறைவன் நகரம் புகுந்தான்.

ஸிக்தமார்காம் ஹ்ரு'ஷ்டஜநாம் பதாகாபிரப்யலங்க்ரு'தாம்। நிர்குஷ்டாம் ப்ரஹ்மகோஷேண கௌதுகாபத்ததோரணாம்

வீதி நீர் தெளிக்கப்பட்டு மகிழ்ச்சியான மக்கள் கொடிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது; வேத ஓசையால் முழங்க, அழகான தோரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.

நிசீயமாநோ நாரீபிர்மால்யதத்யக்ஷதாங்குரைஃ। நிரீக்ஷ்யமாணஃ ஸஸ்நேஹம் ப்ரீத்யுத்கலிதலோசநைஃ

பெண்கள் மாலைகள், தயிர், முளைத்த தானியங்கள் கொண்டு மரியாதை செய்தனர்; அன்பும் மகிழ்ச்சியும் நிறைந்த கண்களால் அவனை பார்த்தனர்.

ஆயோதநகதம் வித்தமநந்தம் வீரபூஷணம்। யதுராஜாய தத்ஸர்வமாஹ்ரு'தம் ப்ராதிஶத்ப்ரபுஃ

போரில் கிடைத்த எல்லா செல்வமும், வீரர்களின் ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டும், முடிவில்லாததாகவும், யாதவ அரசனிடம் கொண்டு வந்து பகவான் அருளினார்.

ஏவம் ஸப்ததஶக்ரு'த்வஸ்தாவத்யக்ஷௌஹிணீபலஃ। யுயுதே மாகதோ ராஜா யதுபிஃ க்ரு'ஷ்ணபாலிதைஃ

இவ்வாறு, பதினேழு முறை, அவ்வளவு பெரிய படையுடன் மகத அரசன், கிருஷ்ணனால் பாதுகாக்கப்பட்ட யாதவர்களுடன் போரிட்டான்.

அக்ஷிண்வம்ஸ்தத்பலம் ஸர்வம் வ்ரு'ஷ்ணயஃ க்ரு'ஷ்ணதேஜஸா। ஹதேஷு ஸ்வேஷ்வநீகேஷு த்யக்தோऽகாதரிபிர்ந்ரு'பஃ

வ்ருஷ்ணிகள், கிருஷ்ணனின் ஒளியால் எல்லா அந்த படையையும் அழித்தார்கள்; தன் படைகள் அழிந்தபோது, அரசன் நண்பர்களால் விட்டு விடப்பட்டு சென்றான்.

அஷ்டாதஶம ஸங்க்ராம ஆகாமிநி ததந்தரா। நாரதப்ரேஷிதோ வீரோ யவநஃ ப்ரத்யத்ரு'ஶ்யத

பதினெட்டாவது போர் வர இருக்கையில், அந்த இடையில் நாரதனால் அனுப்பப்பட்ட வீரன், யவனன், தோன்றினான்.

ருரோத மதுராமேத்ய திஸ்ரு'பிர்ம்லேச்சகோடிபிஃ। ந்ரு'லோகே சாப்ரதித்வந்த்வோ வ்ரு'ஷ்ணீந்ஶ்ருத்வாத்மஸம்மிதாந்

அந்நியன், மூன்று கோடி மிலேச்சர் படைகளுடன் மதுரையை முற்றுகையிட்டான்; மனித உலகில் அவனுக்கு சமன் யாரும் இல்லை, வ்ருஷ்ணிகளைப் பற்றி கேள்விப்பட்டிருந்தான்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வாசிந்தயத்க்ரு'ஷ்ணஃ ஸங்கர்ஷண ஸஹாயவாந்। அஹோ யதூநாம் வ்ரு'ஜிநம் ப்ராப்தம் ஹ்யுபயதோ மஹத்

அவனை பார்த்த கிருஷ்ணன், சங்கர்ஷணனுடன் சேர்ந்து, 'அய்யோ, இருபுறமும் யாதவர்களுக்கு பெரிய அபாயம் வந்துவிட்டது' என்று எண்ணினான்.

யவநோऽயம் நிருந்தேऽஸ்மாநத்ய தாவந்மஹாபலஃ। மாகதோऽப்யத்ய வா ஶ்வோ வா பரஶ்வோ வாகமிஷ்யதி

இந்த யவனன் இன்று மிகப்பெரும் பலத்துடன் நம்மை முற்றுகையிட்டிருக்கிறான்; மகத அரசன் இன்று, நாளை, அல்லது மறுநாளில் வரலாம்.