ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

நேஹ சாத்யந்தஸம்வாஸஃ கஸ்யசித் கேநசித் ஸஹ । ராஜந் ஸ்வேநாபி தேஹேந கிமு ஜாயாத்மஜாதிபிஃ

இந்த உலகில், அரசே, யாருக்கும் யாருடனும் நிரந்தரமான உறவு இல்லை; தன் உடலோடு கூட இல்லை, பிறகு மனைவி, பிள்ளைகள் போன்றவர்களோடு எப்படி இருக்கும்?

ஏகஃ ப்ரஸூயதே ஜந்துஃ ஏக ஏவ ப்ரலீயதே । ஏகோऽநுபுங்‌க்தே ஸுக்ரு'தம் ஏக ஏவ ச துஷ்க்ரு'தம்

ஒரு உயிரும் தனியாகவே பிறக்கிறது, தனியாகவே இறக்கிறது; தனியே நன்மையின் பலனை அனுபவிக்கிறது, துன்மையின் பலனையும் தனியே அனுபவிக்கிறது.

அதர்மோபசிதம் வித்தம் ஹரந்த்யந்யேऽல்பமேதஸஃ । ஸம்போஜநீயாபதேஶைஃ ஜலாநீவ ஜலௌகஸஃ

நியாயமல்லாமல் சேர்த்த செல்வத்தை, குறைந்த அறிவுள்ள மற்றவர்கள், நட்பு என்ற பெயரில், ஜலௌகுகள் நீரை உறிஞ்சுவது போல் எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்.

புஷ்ணாதி யாநதர்மேண ஸ்வபுத்த்யா தமபண்டிதம் । தேऽக்ரு'தார்தம் ப்ரஹிண்வந்தி ப்ராணா ராயஃ ஸுதாதயஃ

அறிவில்லாமல், தன் எண்ணத்தால், தவறான வழியில் பிறரைப் போஷிக்கிறவன், அவனது உயிரும், செல்வமும், பிள்ளைகளும், மற்றவர்களும் அவனை நிறைவேறாமல் விட்டு விலகிச் செல்கின்றனர்.

ஸ்வயம் கில்பிஷமாதாய தைஸ்த்யக்தோ நார்தகோவிதஃ । அஸித்தார்தோ விஶத்யந்தம் ஸ்வதர்மவிமுகஸ்தமஃ

தான் பாவத்தை ஏற்று, செல்வத்தில் புத்தி இல்லாதவர்களால் விட்டு விடப்பட்டு, குறிக்கோள் நிறைவேறாமல், தன் கடமையை விட்டு விலகி, அறியாமை இருளில் வீழ்கிறான்.

தஸ்மால்லோகமிமம் ராஜந் ஸ்வப்நமாயாமநோரதம் । வீக்ஷ்யாயம்யாத்மநாத்மாநம் ஸமஃ ஶாந்தோ பவ ப்ரபோ

ஆகையால், அரசே, இந்த உலகை கனவு, மாயை, மனக்கற்பனை என்று அறிந்து, நீர் நீயாக உன்னை உணர்ந்து, சமநிலையுடன் அமைதியாக இருங்கள், பிரபுவே.

த்ரு'தராஷ்ட்ர உவாச - யதா வததி கல்யாணீம் வாசம் தாநபதே பவாந் । ததாநயா ந த்ரு'ப்யாமி மர்த்யஃ ப்ராப்ய யதாம்ரு'தம்

த்ருதராஷ்டிரர் சொன்னார்: தானம் செய்யும் தலைவரே, நீங்கள் சொல்வது போல் நல்ல வார்த்தைகளை நான் எவ்வளவு கேட்டாலும் திருப்தி அடைவதில்லை; இறப்பு உடைய மனிதன் அமிர்தம் பெற்றாலும் திருப்தி அடையாதது போல்.

ததாபி ஸூந்ரு'தா ஸௌம்ய ஹ்ரு'தி ந ஸ்தீயதே சலே । புத்ராநுராகவிஷமே வித்யுத் ஸௌதாமநீ யதா

அன்புள்ளவரே, இனிய வார்த்தைகள் பேசினாலும், பிள்ளைகளிடம் உள்ள பற்றால் கலங்கும் இதயத்தில் அவை நிலைபெறுவதில்லை; அது வானில் மின்னல் தங்காமல் போவதைப் போலே.

ஈஶ்வரஸ்ய விதிம் கோ நு விதுநோத்யந்யதா புமாந் । பூமேர்பாராவதாராய யோऽவதீர்ணோ யதோஃ குலே

ஈஸ்வரனுடைய விருப்பத்தை யார் மாற்ற முடியும்? பூமியின் பாரத்தை அகற்ற யது குலத்தில் அவதரித்தவரே அந்த ஆண்டவர்.

( வஸம்ததிலகா ) யோ துர்விமர்ஶபதயா நிஜமாயயேதம் ஸ்ரு'ஷ்ட்வா குணாந் விபஜதே ததநுப்ரவிஷ்டஃ । தஸ்மை நமோ துரவபோதவிஹாரதந்த்ர ஸம்ஸாரசக்ரகதயே பரமேஶ்வராய

தன் ஆழமான மாயையால் இந்த உலகை உருவாக்கி, குணங்களை பிரித்து, பின்னர் அதில் நுழையும், அந்தப் புரிய முடியாத விளையாட்டை உடைய பரமேஸ்வரனுக்கு, உலகச் சக்கரத்தில் இயங்கும் அவருக்கு நான் வணங்குகிறேன்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) இத்யபிப்ரேத்ய ந்ரு'பதேஃ அபிப்ராயம் ஸ யாதவஃ । ஸுஹ்ரு'த்‌பிஃ ஸமநுஜ்ஞாதஃ புநர்யதுபுரீமகாத்

ஶுகர் சொன்னார்: அரசரின் எண்ணத்தை உணர்ந்த அந்த யாதவர், நண்பர்கள் அனுமதி அளித்தபின் மீண்டும் யது நகரத்திற்கு திரும்பினார்.

ஶஶம்ஸ ராமக்ரு'ஷ்ணாப்யாம் த்ரு'தராஷ்ட்ரவிசேஷ்டிதம் । பாண்டவாந் ப்ரதி கௌரவ்ய யதர்தம் ப்ரேஷிதஃ ஸ்வயம்

த்ரிதராஷ்டிரர் பாண்டவர்கள் குறித்து செய்த செயல்களை, தானே அனுப்பப்பட்ட காரணத்தைக் குறித்து, அவர் ராமனுக்கும் கிருஷ்ணருக்கும் எல்லாம் தெரிவித்தார்.

இதி ஶ்ரீமத்‍பாகவதே மஹாபுராணே பாரமஹம்ஸ்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் தஶமஸ்கந்தே பூர்வார்தே ஏகோநபஞ்சாஶோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு பரமஹம்ஸர்களுக்கான ஶ்ரீமத் பாகவத மகாபுராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் முதல் பாதியில் நாற்பத்தொன்பதாம் அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

ராமக்ரு'ஷ்ணயோர்ஜராஸந்தேந ஸஹ யுத்தம், த்வாரகாதுர்கநிர்மாணம்ச - ஶ்ரீஶுக உவாச। அஸ்திஃ ப்ராப்திஶ்ச கம்ஸஸ்ய மஹிஷ்யௌ பரதர்ஷப। ம்ரு'தே பர்தரி துஃகார்தே ஈயதுஃ ஸ்ம பிதுர்க்ரு'ஹாந்

ஶுகர் சொன்னார்: பாரதர்களில் சிறந்தவரே, கம்சனின் மனைவிகள் அஸ்தி மற்றும் ப்ராப்தி, கணவர் இறந்த துக்கத்தில் தங்கள் தந்தை வீட்டிற்கு சென்றார்கள்.

பித்ரே மகதராஜாய ஜராஸந்தாய துஃகிதே। வேதயாம் சக்ரதுஃ ஸர்வமாத்மவைதவ்யகாரணம்

மகத நாட்டின் அரசரான ஜராசந்தர் துக்கத்தில் இருந்தபோது, தங்கள் விதவை நிலைக்கு காரணமான அனைத்தையும் அவர் முன்னிலையில் கூறினார்கள்.

ஸ ததப்ரியமாகர்ண்ய ஶோகாமர்ஷயுதோ ந்ரு'ப। அயாதவீம் மஹீம் கர்தும் சக்ரே பரமமுத்யமம்

அந்த துக்கமான செய்தியை கேட்ட அரசன், சோகம் மற்றும் கோபத்தில், யாதவர்கள் குலத்தை அழிக்க மிகுந்த முயற்சி எடுத்தான்.

அக்ஷௌஹிணீபிர்விம்ஶத்யா திஸ்ரு'பிஶ்சாபி ஸம்வ்ரு'தஃ। யதுராஜதாநீம் மதுராம் ந்யருதத்ஸர்வதோ திஶம்

இருபது அக்ஷௌஹிணிகளும், மேலும் மூன்றும் சேர்ந்த படைகளால் சூழப்பட்டு, ஜராசந்தர் யாதவர்களின் தலைநகர் மதுரையை எல்லா திசைகளிலும் முற்றுகையிட்டான்.

நிரீக்ஷ்ய தத்பலம் க்ரு'ஷ்ண உத்வேலமிவ ஸாகரம்। ஸ்வபுரம் தேந ஸம்ருத்தம் ஸ்வஜநம் ச பயாகுலம்

அந்தப் படை கடலைப் போல பெருகி, தன் நகரம் முற்றுகையிடப்பட்டு, தன் மக்கள் அச்சத்தில் உள்ளதை கிருஷ்ணர் பார்த்தார்.

சிந்தயாமாஸ பகவாந்ஹரிஃ காரணமாநுஷஃ। தத்தேஶகாலாநுகுணம் ஸ்வாவதாரப்ரயோஜநம்

மனித ரூபத்தில் வந்த பகவான் ஹரி, அந்த நிலை, காலம், இடம் ஆகியவற்றை எண்ணி தன் அவதார நோக்கத்தை சிந்தித்தார்.

ஹநிஷ்யாமி பலம் ஹ்யேதத்புவி பாரம் ஸமாஹிதம்। மாகதேந ஸமாநீதம் வஶ்யாநாம் ஸர்வபூபுஜாம்

இந்த பூமியில் சுமையாகச் சேர்ந்துள்ள, மகதராஜனால் கூடியுள்ள அனைத்து அரசர்களின் படையையும் நான் அழிப்பேன்.

அக்ஷௌஹிணீபிஃ ஸங்க்யாதம் படாஶ்வரதகுஞ்ஜரைஃ। மாகதஸ்து ந ஹந்தவ்யோ பூயஃ கர்தா பலோத்யமம்

அக்ஷௌஹிணிகளாக எண்ணப்பட்ட படை, வீரர்கள், குதிரைகள், ரதங்கள், யானைகள் ஆகியவை அழிக்கப்பட வேண்டும்; ஆனால் மகதராஜனை கொல்லக் கூடாது, ஏனெனில் அவன் மீண்டும் படை சேர்ப்பான்.

ஏததர்தோऽவதாரோऽயம் பூபாரஹரணாய மே। ஸம்ரக்ஷணாய ஸாதூநாம் க்ரு'தோऽந்யேஷாம் வதாய ச

இந்த அவதாரத்தின் நோக்கம் பூமியின் பாரத்தை அகற்றவும், நல்லவர்களை காக்கவும், மற்றவர்களை அழிக்கவும் தான்.

அந்யோऽபி தர்மரக்ஷாயை தேஹஃ ஸம்ப்ரியதே மயா। விராமாயாப்யதர்மஸ்ய காலே ப்ரபவதஃ க்வசித்

தர்மத்தை காக்கவும், சில நேரங்களில் அதிகரிக்கும் அதர்மத்தை ஒழிக்கவும், நான் வேறு ஒரு உடலையும் எடுத்துக்கொள்கிறேன்.

ஏவம் த்யாயதி கோவிந்த ஆகாஶாத்ஸூர்யவர்சஸௌ। ரதாவுபஸ்திதௌ ஸத்யஃ ஸஸூதௌ ஸபரிச்சதௌ

இவ்வாறு கோவிந்தன் தியானித்தபோது, சூரியனைப் போல பிரகாசிக்கும் இரண்டு ரதங்கள், சாரதிகளும், எல்லா உபகரணங்களும் உடன், வானிலிருந்து திடீரென தோன்றின.

ஆயுதாநி ச திவ்யாநி புராணாநி யத்ரு'ச்சயா। த்ரு'ஷ்ட்வா தாநி ஹ்ரு'ஷீகேஶஃ ஸங்கர்ஷணமதாப்ரவீத்

பழமையான தெய்வீக ஆயுதங்களும் அப்போது தானாகவே தோன்றின; அவற்றைக் கண்ட ஹ்ருஷீகேஷன் சங்கர்ஷணரிடம் பேசினார்.

பஶ்யார்ய வ்யஸநம் ப்ராப்தம் யதூநாம் த்வாவதாம் ப்ரபோ। ஏஷ தே ரத ஆயாதோ தயிதாந்யாயுதாநி ச

அரியனே, யாதவர்கள் மீது வந்த இந்த பேராபத்தைப் பார்; பூமியில் அவதரித்தவர்களின் தலைவனே, உனக்கு பிடித்த ரதமும் ஆயுதங்களும் இங்கே வந்துள்ளன.

ஏததர்தம் ஹி நௌ ஜந்ம ஸாதூநாமீஶ ஶர்மக்ரு'த்। த்ரயோவிம்ஶத்யநீகாக்யம் பூமேர்பாரமபாகுரு

ஈசா, நல்லவர்களுக்கு ஆனந்தம் தருபவனே, இதற்காகவே நம்முடைய பிறப்பு; பூமியின் பாரமான இருபத்துமூன்று படைகளை நீ அகற்ற வேண்டும்.

ஏவம் ஸம்மந்த்ர்ய தாஶார்ஹௌ தம்ஶிதௌ ரதிநௌ புராத்। நிர்ஜக்மதுஃ ஸ்வாயுதாட்ய பலேநால்பீயஸா வ்ரு'தௌ

இவ்வாறு ஆலோசித்து, தாஷார்ஹ குலத்து இருவரும், பழைய காலத்திலிருந்தே போருக்கு ஆயத்தமாக இருந்தவர்கள், தங்கள் ஆயுதங்களுடன், சிறிய படையுடன் புறப்பட்டார்கள்.

ஶங்கம் தத்மௌ விநிர்கத்ய ஹரிர்தாருகஸாரதிஃ। ததோऽபூத்பரஸைந்யாநாம் ஹ்ரு'தி வித்ராஸவேபதுஃ

தாருகன் தேரோட்டியாக இருந்த ஹரி, வெளியேறி சங்கை ஊதினார்; உடனே எதிரி படையினரின் உள்ளத்தில் பயமும் நடுக்கமும் எழுந்தது.