ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

யதாவத் உபஸங்‌கம்ய பந்துபிர்காந்திநீஸுதஃ । ஸம்ப்ரு'ஷ்டஸ்தைஃ ஸுஹ்ரு'த்வார்தாம் ஸ்வயம் சாப்ரு'ச்சதவ்யயம்

காந்தினியின் மகன், உறவினர்களை ஒவ்வொருவரும் சந்தித்து, அவர்கள் நண்பர்களின் நலத்தை கேட்டார்; அவர்களும் அவரிடம் நலத்தை விசாரித்தனர்.

உவாஸ கதிசிந்மாஸாந் ராஜ்ஞோ வ்ரு'த்தவிவித்ஸயா । துஷ்ப்ரஜஸ்யால்பஸாரஸ்ய கலச்சந்தாநுவர்திநஃ

அரசன் எப்படி நடக்கிறார் என்பதை அறிய விரும்பி, அக்ரூரர் அங்கே சில மாதங்கள் தங்கி, அறிவில்லாத, குறைபாடுள்ள, தீயவர்களின் விருப்பப்படி நடக்கும் அரசனை கவனித்தார்.

தேஜ ஓஜோ பலம் வீர்யம் ப்ரஶ்ரயாதீம்ஶ்ச ஸத்‍குணாந் । ப்ரஜாநுராகம் பார்தேஷு ந ஸஹத்‌பிஶ்சிகீர்ஷிதம்

அரசன், ப்ரிதையின் மகன்களில் உள்ள ஒளி, வலிமை, வீரியம், பணிவு போன்ற நல்ல பண்புகளையும், மக்களின் பாசத்தையும் விரும்பவில்லை என்பதை அவர் கவனித்தார்.

க்ரு'தம் ச தார்தராஷ்ட்ரைர்யத் கரதாநாத்யபேஶலம் । ஆசக்யௌ ஸர்வமேவாஸ்மை ப்ரு'தா விதுர ஏவ ச

துரிதராஷ்டிரனின் மகன்கள் செய்த விஷம் கொடுத்தல் உள்ளிட்ட அனைத்து தீய செயல்களையும், ப்ரிதா மற்றும் விதுரர் அக்ரூரருக்கு முழுமையாக கூறினார்கள்.

ப்ரு'தா து ப்ராதரம் ப்ராப்தம் அக்ரூரமுபஸ்ரு'த்ய தம் । உவாச ஜந்மநிலயம் ஸ்மரந்த்யஶ்ருகலேக்ஷணா

ப்ரிதா, தன் சகோதரன் அக்ரூரர் வந்ததை பார்த்து, கண்களில் கண்ணீருடன் தாய்நாட்டை நினைத்து, அவரிடம் நெருங்கி பேசினார்.

அபி ஸ்மரந்தி நஃ ஸௌம்ய பிதரௌ ப்ராதரஶ்ச மே । பகிந்யௌ ப்ராத்ரு'புத்ராஶ்ச ஜாமயஃ ஸக்ய ஏவ ச

அன்புள்ளவரே, என் பெற்றோர்கள், சகோதரர்கள், சகோதரிகள், மைத்துனர்கள், மருமக்கள், நண்பர்கள் நம்மை இன்னும் நினைவில் வைத்திருக்கிறார்களா?

ப்ராத்ரேயோ பகவாந் க்ரு'ஷ்ணஃ ஶரண்யோ பக்தவத்ஸலஃ । பைத்ரு'ஷ்வஸேயாந் ஸ்மரதி ராமஶ்சாம்புருஹேக்ஷணஃ

என் உறவினரான பகவான் கிருஷ்ணர், பக்தர்களை மிக நேசிப்பவர், துயரத்தில் இருப்போருக்கு அடைக்கலம் அளிப்பவர்; மற்றும் தாமரைப்பூ போன்ற கண்கள் உடைய ராமரும், தங்கள் தாய்மாமாவின் பிள்ளைகளை நினைவுகூருகிறார்கள்.

ஸபத்‍நமத்யே ஶோசந்தீம் வ்ரு'காநாம் ஹரிணீமிவ । ஸாந்த்வயிஷ்யதி மாம் வாக்யைஃ பித்ரு'ஹீநாம்ஶ்ச பாலகாந்

என் மற்ற மனைவிகளுக்கிடையில், ஓநாய்கள் நடுவே மான் போல் துக்கத்தில் மூழ்கிய என்னை, அவர் இனிய வார்த்தைகளால் ஆறுதல் கூறுவார்; அத்துடன் தந்தையில்லாமல் தவிக்கும் என் பிள்ளைகளையும் அவர் சமாதானப்படுத்துவார்.

க்ரு'ஷ்ண க்ரு'ஷ்ண மஹாயோகிந் விஶ்வாத்மந் விஶ்வபாவந । ப்ரபந்நாம் பாஹி கோவிந்த ஶிஶுபிஶ்சாவஸீததீம்

கிருஷ்ணா, கிருஷ்ணா, பெரிய யோகி, உலகத்தின் ஆத்மா, உலகத்தை உருவாக்குபவர், நான் என் பிள்ளைகளுடன் துயரில் மூழ்கி உம்மை அடைக்கலம் புகுந்துள்ளேன்; கோவிந்தா, எங்களை காப்பாற்றும்.

நாந்யத்தவ பதாம்போஜாத் பஶ்யாமி ஶரணம் ந்ரு'ணாம் । பிப்யதாம் ம்ரு'த்யுஸம்ஸாராத் ஈஸ்வரஸ்யாபவர்கிகாத்

ஓ இறைவா, பிறப்பு மரணத்தின் பயங்கரமான கடலைத் தாண்டி விடுவிக்கிறவரே, மனிதர்களுக்கு உமது திருவடிகளைத் தவிர வேறு எந்த அடைக்கலமும் நான் காணவில்லை.

நமஃ க்ரு'ஷ்ணாய ஶுத்தாய ப்ரஹ்மணே பரமாத்மநே । யோகேஶ்வராய யோகாய த்வாமஹம் ஶரணம் கதா

கிருஷ்ணருக்கு வணக்கம்; தூயவரே, பரம்பொருளே, ஆன்மாக்களில் உயர்ந்தவரே, யோகத்தின் தலைவரே, யோக வடிவமே, நான் உம்மை அடைக்கலம் புகுந்தேன்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - இத்யநுஸ்ம்ரு'த்ய ஸ்வஜநம் க்ரு'ஷ்ணம் ச ஜகதீஶ்வரம் । ப்ராருதத் துகிதா ராஜந் பவதாம் ப்ரபிதாமஹீ

ஶுகர் சொன்னார்: இவ்வாறு தன் உறவினர்களையும், உலகத்தின் ஆண்டவரான கிருஷ்ணரையும் நினைவுகூர்ந்து, அரசே, உங்களது பெரிய பாட்டி துக்கத்தில் ஆழ்ந்து இறைவனை வேண்டத் தொடங்கினார்.

ஸமதுஃகஸுகோऽக்ரூரோ விதுரஶ்ச மஹாயஶாஃ । ஸாந்த்வயாமாஸதுஃ குந்தீம் தத்புத்ரோத்பத்திஹேதுபிஃ

இன்ப துயரில் சமமாக இருப்பவர், புகழ் பெற்ற விதுரரும், அக்குரூரரும், குந்தியை, அவளது மக்களின் பிறப்புக்கான காரணங்களைச் சொல்லி ஆறுதல் கூறினர்.

யாஸ்யந் ராஜாநமப்யேத்ய விஷமம் புத்ரலாலஸம் । அவதத்ஸுஹ்ரு'தாம் மத்யே பந்துபிஃ ஸௌஹ்ரு'தோதிதம்

அரசர் புறப்பட விரும்பியபோது, தன் பிள்ளைகளை அதிகம் நேசிக்கும் அரசரிடம் வந்து, நண்பர்களும் உறவினர்களும் நடுவில், நல்லெண்ணத்துடன் பேசினார்.

அக்ரூர உவாச - போ போ வைசித்ரவீர்ய த்வம் குரூணாம் கீர்திவர்தந । ப்ராதர்யுபரதே பாண்டௌ அதுநாऽऽஸநமாஸ்திதஃ

அக்குரூரர் சொன்னார்: ஓ வைசித்ரவீர்ய வம்சத்தவரே, குருக்களின் புகழை வளர்க்கிறவரே, இப்போது உமது சகோதரர் பாண்டு மறைந்ததால், நீர் அரசாசனத்தில் அமர்ந்துள்ளீர்.

தர்மேண பாலயந் உர்வீம் ப்ரஜாஃ ஶீலேந ரஞ்ஜயந் । வர்தமாநஃ ஸமஃ ஸ்வேஷு ஶ்ரேயஃ கீர்திமவாப்ஸ்யஸி

நீதி வழியில் பூமியை ஆளி, நல்லொழுக்கத்தால் மக்களை மகிழ்வித்து, உன் சொந்தவர்களுக்கு சமமாக நடந்து கொண்டால், நீர் சிறப்பும் புகழும் பெறுவீர்.

அந்யதா த்வாசரँல்லோகே கர்ஹிதோ யாஸ்யஸே தமஃ । தஸ்மாத்ஸமத்வே வர்தஸ்வ பாண்டவேஷ்வாத்மஜேஷு ச

இதற்கு மாறாக நீர் நடந்தால், உலகில் பழிக்கப்பட்டு இருளில் வீழ்வீர்; ஆகவே, பாண்டவர்களுக்கும் உமது பிள்ளைகளுக்கும் சமமாக இருங்கள்.

நேஹ சாத்யந்தஸம்வாஸஃ கஸ்யசித் கேநசித் ஸஹ । ராஜந் ஸ்வேநாபி தேஹேந கிமு ஜாயாத்மஜாதிபிஃ

இந்த உலகில், அரசே, யாருக்கும் யாருடனும் நிரந்தரமான உறவு இல்லை; தன் உடலோடு கூட இல்லை, பிறகு மனைவி, பிள்ளைகள் போன்றவர்களோடு எப்படி இருக்கும்?

ஏகஃ ப்ரஸூயதே ஜந்துஃ ஏக ஏவ ப்ரலீயதே । ஏகோऽநுபுங்‌க்தே ஸுக்ரு'தம் ஏக ஏவ ச துஷ்க்ரு'தம்

ஒரு உயிரும் தனியாகவே பிறக்கிறது, தனியாகவே இறக்கிறது; தனியே நன்மையின் பலனை அனுபவிக்கிறது, துன்மையின் பலனையும் தனியே அனுபவிக்கிறது.

அதர்மோபசிதம் வித்தம் ஹரந்த்யந்யேऽல்பமேதஸஃ । ஸம்போஜநீயாபதேஶைஃ ஜலாநீவ ஜலௌகஸஃ

நியாயமல்லாமல் சேர்த்த செல்வத்தை, குறைந்த அறிவுள்ள மற்றவர்கள், நட்பு என்ற பெயரில், ஜலௌகுகள் நீரை உறிஞ்சுவது போல் எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்.

புஷ்ணாதி யாநதர்மேண ஸ்வபுத்த்யா தமபண்டிதம் । தேऽக்ரு'தார்தம் ப்ரஹிண்வந்தி ப்ராணா ராயஃ ஸுதாதயஃ

அறிவில்லாமல், தன் எண்ணத்தால், தவறான வழியில் பிறரைப் போஷிக்கிறவன், அவனது உயிரும், செல்வமும், பிள்ளைகளும், மற்றவர்களும் அவனை நிறைவேறாமல் விட்டு விலகிச் செல்கின்றனர்.

ஸ்வயம் கில்பிஷமாதாய தைஸ்த்யக்தோ நார்தகோவிதஃ । அஸித்தார்தோ விஶத்யந்தம் ஸ்வதர்மவிமுகஸ்தமஃ

தான் பாவத்தை ஏற்று, செல்வத்தில் புத்தி இல்லாதவர்களால் விட்டு விடப்பட்டு, குறிக்கோள் நிறைவேறாமல், தன் கடமையை விட்டு விலகி, அறியாமை இருளில் வீழ்கிறான்.

தஸ்மால்லோகமிமம் ராஜந் ஸ்வப்நமாயாமநோரதம் । வீக்ஷ்யாயம்யாத்மநாத்மாநம் ஸமஃ ஶாந்தோ பவ ப்ரபோ

ஆகையால், அரசே, இந்த உலகை கனவு, மாயை, மனக்கற்பனை என்று அறிந்து, நீர் நீயாக உன்னை உணர்ந்து, சமநிலையுடன் அமைதியாக இருங்கள், பிரபுவே.

த்ரு'தராஷ்ட்ர உவாச - யதா வததி கல்யாணீம் வாசம் தாநபதே பவாந் । ததாநயா ந த்ரு'ப்யாமி மர்த்யஃ ப்ராப்ய யதாம்ரு'தம்

த்ருதராஷ்டிரர் சொன்னார்: தானம் செய்யும் தலைவரே, நீங்கள் சொல்வது போல் நல்ல வார்த்தைகளை நான் எவ்வளவு கேட்டாலும் திருப்தி அடைவதில்லை; இறப்பு உடைய மனிதன் அமிர்தம் பெற்றாலும் திருப்தி அடையாதது போல்.

ததாபி ஸூந்ரு'தா ஸௌம்ய ஹ்ரு'தி ந ஸ்தீயதே சலே । புத்ராநுராகவிஷமே வித்யுத் ஸௌதாமநீ யதா

அன்புள்ளவரே, இனிய வார்த்தைகள் பேசினாலும், பிள்ளைகளிடம் உள்ள பற்றால் கலங்கும் இதயத்தில் அவை நிலைபெறுவதில்லை; அது வானில் மின்னல் தங்காமல் போவதைப் போலே.

ஈஶ்வரஸ்ய விதிம் கோ நு விதுநோத்யந்யதா புமாந் । பூமேர்பாராவதாராய யோऽவதீர்ணோ யதோஃ குலே

ஈஸ்வரனுடைய விருப்பத்தை யார் மாற்ற முடியும்? பூமியின் பாரத்தை அகற்ற யது குலத்தில் அவதரித்தவரே அந்த ஆண்டவர்.

( வஸம்ததிலகா ) யோ துர்விமர்ஶபதயா நிஜமாயயேதம் ஸ்ரு'ஷ்ட்வா குணாந் விபஜதே ததநுப்ரவிஷ்டஃ । தஸ்மை நமோ துரவபோதவிஹாரதந்த்ர ஸம்ஸாரசக்ரகதயே பரமேஶ்வராய

தன் ஆழமான மாயையால் இந்த உலகை உருவாக்கி, குணங்களை பிரித்து, பின்னர் அதில் நுழையும், அந்தப் புரிய முடியாத விளையாட்டை உடைய பரமேஸ்வரனுக்கு, உலகச் சக்கரத்தில் இயங்கும் அவருக்கு நான் வணங்குகிறேன்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) இத்யபிப்ரேத்ய ந்ரு'பதேஃ அபிப்ராயம் ஸ யாதவஃ । ஸுஹ்ரு'த்‌பிஃ ஸமநுஜ்ஞாதஃ புநர்யதுபுரீமகாத்

ஶுகர் சொன்னார்: அரசரின் எண்ணத்தை உணர்ந்த அந்த யாதவர், நண்பர்கள் அனுமதி அளித்தபின் மீண்டும் யது நகரத்திற்கு திரும்பினார்.

ஶஶம்ஸ ராமக்ரு'ஷ்ணாப்யாம் த்ரு'தராஷ்ட்ரவிசேஷ்டிதம் । பாண்டவாந் ப்ரதி கௌரவ்ய யதர்தம் ப்ரேஷிதஃ ஸ்வயம்

த்ரிதராஷ்டிரர் பாண்டவர்கள் குறித்து செய்த செயல்களை, தானே அனுப்பப்பட்ட காரணத்தைக் குறித்து, அவர் ராமனுக்கும் கிருஷ்ணருக்கும் எல்லாம் தெரிவித்தார்.