ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

தேஷு ராஜாம்பிகாபுத்ரோ ப்ராத்ரு'புத்ரேஷு தீநதீஃ । ஸமோ ந வர்ததே நூநம் துஷ்புத்ரவஶகோऽந்தத்ரு'க்

அவர்களில், அம்பிகையின் மகன் ஆன அரசன், தன் சகோதரரின் மகன்களுக்கு சமமாக நடக்கவில்லை; தீய மகனின் கட்டுப்பாட்டில், அவனது பார்வை மங்கியுள்ளது.

கச்ச ஜாநீஹி தத்‌வ்ரு'த்தம் அதுநா ஸாத்வஸாது வா । விஜ்ஞாய தத் விதாஸ்யாமோ யதா ஶம் ஸுஹ்ரு'தாம் பவேத்

நீ சென்று, அவர்கள் இப்போது எப்படி இருக்கிறார்கள் என்பதை அறிந்து வா; நல்லதா கெட்டதா என்பதை தெரிந்தபின், நம் நண்பர்களுக்கு நலம் கிடைக்கும்படி நாம் செய்கிறோம்.

இத்யக்ரூரம் ஸமாதிஶ்ய பகவாந் ஹரிரீஶ்வரஃ । ஸங்‌கர்ஷணோத்தவாப்யாம் வை ததஃ ஸ்வபவநம் யயௌ

இவ்வாறு அக்ரூரருக்கு உத்தரவிட்ட பின், பகவான் ஹரி, சங்கர்ஷணரும் உதவாவும் உடன் கொண்டு, தன் இல்லத்துக்கு திரும்பினார்.

இதி ஶ்ரீமத்‍பாகவதே மஹாபுராணே பாரமஹம்ஸ்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் தஶமஸ்கந்தே பூர்வார்தே அஷ்டசத்வாரிம்ஶோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு பரமஹம்சர்களுக்கான ஸ்ரீமத் பாகவத மகாபுராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் முதல் பாதியின் நாற்பத்தி எட்டாவது அதிகாரம் முடிவடைந்தது.

அக்ரூரஸ்ய ஹஸ்திநாபுரே கமநம்; குந்த்யாஃ கருணோத்‌காரஃ; அக்ரூரத்ரு'தராஷ்ட ஸம்வாதஃ; அக்ரூரஸ்ய புநர்யதுபூர்யாமாகமநம்ச - ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) ஸ கத்வா ஹாஸ்திநபுரம் பௌரவேந்த்ரயஶோऽங்‌கிதம் । ததர்ஶ தத்ராம்பிகேயம் ஸபீஷ்மம் விதுரம் ப்ரு'தாம்

ஶுகர் சொன்னார்: அக்ரூரர், பௌரவர்களின் புகழால் பிரசித்தமான ஹஸ்தினாபுரிக்கு சென்று, அங்கே அம்பிகையின் மகனை, பீஷ்மர், விதுரர், ப்ரிதா ஆகியோரை பார்த்தார்.

ஸஹபுத்ரம் ச பாஹ்லீகம் பாரத்வாஜம் ஸகௌதமம் । கர்ணம் ஸுயோதநம் த்ரௌணிம் பாண்டவாந்ஸுஹ்ரு'தோऽபராந்

அவருடன் அவரது மகனுடன் பாஹ்லீகரையும், பாரத்வாஜர் மற்றும் கவுதமரையும், கர்ணன், சுயோதனன், அஶ்வத்தாமன், பாண்டவர்கள் மற்றும் மற்ற நண்பர்களையும் பார்த்தார்.

யதாவத் உபஸங்‌கம்ய பந்துபிர்காந்திநீஸுதஃ । ஸம்ப்ரு'ஷ்டஸ்தைஃ ஸுஹ்ரு'த்வார்தாம் ஸ்வயம் சாப்ரு'ச்சதவ்யயம்

காந்தினியின் மகன், உறவினர்களை ஒவ்வொருவரும் சந்தித்து, அவர்கள் நண்பர்களின் நலத்தை கேட்டார்; அவர்களும் அவரிடம் நலத்தை விசாரித்தனர்.

உவாஸ கதிசிந்மாஸாந் ராஜ்ஞோ வ்ரு'த்தவிவித்ஸயா । துஷ்ப்ரஜஸ்யால்பஸாரஸ்ய கலச்சந்தாநுவர்திநஃ

அரசன் எப்படி நடக்கிறார் என்பதை அறிய விரும்பி, அக்ரூரர் அங்கே சில மாதங்கள் தங்கி, அறிவில்லாத, குறைபாடுள்ள, தீயவர்களின் விருப்பப்படி நடக்கும் அரசனை கவனித்தார்.

தேஜ ஓஜோ பலம் வீர்யம் ப்ரஶ்ரயாதீம்ஶ்ச ஸத்‍குணாந் । ப்ரஜாநுராகம் பார்தேஷு ந ஸஹத்‌பிஶ்சிகீர்ஷிதம்

அரசன், ப்ரிதையின் மகன்களில் உள்ள ஒளி, வலிமை, வீரியம், பணிவு போன்ற நல்ல பண்புகளையும், மக்களின் பாசத்தையும் விரும்பவில்லை என்பதை அவர் கவனித்தார்.

க்ரு'தம் ச தார்தராஷ்ட்ரைர்யத் கரதாநாத்யபேஶலம் । ஆசக்யௌ ஸர்வமேவாஸ்மை ப்ரு'தா விதுர ஏவ ச

துரிதராஷ்டிரனின் மகன்கள் செய்த விஷம் கொடுத்தல் உள்ளிட்ட அனைத்து தீய செயல்களையும், ப்ரிதா மற்றும் விதுரர் அக்ரூரருக்கு முழுமையாக கூறினார்கள்.

ப்ரு'தா து ப்ராதரம் ப்ராப்தம் அக்ரூரமுபஸ்ரு'த்ய தம் । உவாச ஜந்மநிலயம் ஸ்மரந்த்யஶ்ருகலேக்ஷணா

ப்ரிதா, தன் சகோதரன் அக்ரூரர் வந்ததை பார்த்து, கண்களில் கண்ணீருடன் தாய்நாட்டை நினைத்து, அவரிடம் நெருங்கி பேசினார்.

அபி ஸ்மரந்தி நஃ ஸௌம்ய பிதரௌ ப்ராதரஶ்ச மே । பகிந்யௌ ப்ராத்ரு'புத்ராஶ்ச ஜாமயஃ ஸக்ய ஏவ ச

அன்புள்ளவரே, என் பெற்றோர்கள், சகோதரர்கள், சகோதரிகள், மைத்துனர்கள், மருமக்கள், நண்பர்கள் நம்மை இன்னும் நினைவில் வைத்திருக்கிறார்களா?

ப்ராத்ரேயோ பகவாந் க்ரு'ஷ்ணஃ ஶரண்யோ பக்தவத்ஸலஃ । பைத்ரு'ஷ்வஸேயாந் ஸ்மரதி ராமஶ்சாம்புருஹேக்ஷணஃ

என் உறவினரான பகவான் கிருஷ்ணர், பக்தர்களை மிக நேசிப்பவர், துயரத்தில் இருப்போருக்கு அடைக்கலம் அளிப்பவர்; மற்றும் தாமரைப்பூ போன்ற கண்கள் உடைய ராமரும், தங்கள் தாய்மாமாவின் பிள்ளைகளை நினைவுகூருகிறார்கள்.

ஸபத்‍நமத்யே ஶோசந்தீம் வ்ரு'காநாம் ஹரிணீமிவ । ஸாந்த்வயிஷ்யதி மாம் வாக்யைஃ பித்ரு'ஹீநாம்ஶ்ச பாலகாந்

என் மற்ற மனைவிகளுக்கிடையில், ஓநாய்கள் நடுவே மான் போல் துக்கத்தில் மூழ்கிய என்னை, அவர் இனிய வார்த்தைகளால் ஆறுதல் கூறுவார்; அத்துடன் தந்தையில்லாமல் தவிக்கும் என் பிள்ளைகளையும் அவர் சமாதானப்படுத்துவார்.

க்ரு'ஷ்ண க்ரு'ஷ்ண மஹாயோகிந் விஶ்வாத்மந் விஶ்வபாவந । ப்ரபந்நாம் பாஹி கோவிந்த ஶிஶுபிஶ்சாவஸீததீம்

கிருஷ்ணா, கிருஷ்ணா, பெரிய யோகி, உலகத்தின் ஆத்மா, உலகத்தை உருவாக்குபவர், நான் என் பிள்ளைகளுடன் துயரில் மூழ்கி உம்மை அடைக்கலம் புகுந்துள்ளேன்; கோவிந்தா, எங்களை காப்பாற்றும்.

நாந்யத்தவ பதாம்போஜாத் பஶ்யாமி ஶரணம் ந்ரு'ணாம் । பிப்யதாம் ம்ரு'த்யுஸம்ஸாராத் ஈஸ்வரஸ்யாபவர்கிகாத்

ஓ இறைவா, பிறப்பு மரணத்தின் பயங்கரமான கடலைத் தாண்டி விடுவிக்கிறவரே, மனிதர்களுக்கு உமது திருவடிகளைத் தவிர வேறு எந்த அடைக்கலமும் நான் காணவில்லை.

நமஃ க்ரு'ஷ்ணாய ஶுத்தாய ப்ரஹ்மணே பரமாத்மநே । யோகேஶ்வராய யோகாய த்வாமஹம் ஶரணம் கதா

கிருஷ்ணருக்கு வணக்கம்; தூயவரே, பரம்பொருளே, ஆன்மாக்களில் உயர்ந்தவரே, யோகத்தின் தலைவரே, யோக வடிவமே, நான் உம்மை அடைக்கலம் புகுந்தேன்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - இத்யநுஸ்ம்ரு'த்ய ஸ்வஜநம் க்ரு'ஷ்ணம் ச ஜகதீஶ்வரம் । ப்ராருதத் துகிதா ராஜந் பவதாம் ப்ரபிதாமஹீ

ஶுகர் சொன்னார்: இவ்வாறு தன் உறவினர்களையும், உலகத்தின் ஆண்டவரான கிருஷ்ணரையும் நினைவுகூர்ந்து, அரசே, உங்களது பெரிய பாட்டி துக்கத்தில் ஆழ்ந்து இறைவனை வேண்டத் தொடங்கினார்.

ஸமதுஃகஸுகோऽக்ரூரோ விதுரஶ்ச மஹாயஶாஃ । ஸாந்த்வயாமாஸதுஃ குந்தீம் தத்புத்ரோத்பத்திஹேதுபிஃ

இன்ப துயரில் சமமாக இருப்பவர், புகழ் பெற்ற விதுரரும், அக்குரூரரும், குந்தியை, அவளது மக்களின் பிறப்புக்கான காரணங்களைச் சொல்லி ஆறுதல் கூறினர்.

யாஸ்யந் ராஜாநமப்யேத்ய விஷமம் புத்ரலாலஸம் । அவதத்ஸுஹ்ரு'தாம் மத்யே பந்துபிஃ ஸௌஹ்ரு'தோதிதம்

அரசர் புறப்பட விரும்பியபோது, தன் பிள்ளைகளை அதிகம் நேசிக்கும் அரசரிடம் வந்து, நண்பர்களும் உறவினர்களும் நடுவில், நல்லெண்ணத்துடன் பேசினார்.

அக்ரூர உவாச - போ போ வைசித்ரவீர்ய த்வம் குரூணாம் கீர்திவர்தந । ப்ராதர்யுபரதே பாண்டௌ அதுநாऽऽஸநமாஸ்திதஃ

அக்குரூரர் சொன்னார்: ஓ வைசித்ரவீர்ய வம்சத்தவரே, குருக்களின் புகழை வளர்க்கிறவரே, இப்போது உமது சகோதரர் பாண்டு மறைந்ததால், நீர் அரசாசனத்தில் அமர்ந்துள்ளீர்.

தர்மேண பாலயந் உர்வீம் ப்ரஜாஃ ஶீலேந ரஞ்ஜயந் । வர்தமாநஃ ஸமஃ ஸ்வேஷு ஶ்ரேயஃ கீர்திமவாப்ஸ்யஸி

நீதி வழியில் பூமியை ஆளி, நல்லொழுக்கத்தால் மக்களை மகிழ்வித்து, உன் சொந்தவர்களுக்கு சமமாக நடந்து கொண்டால், நீர் சிறப்பும் புகழும் பெறுவீர்.

அந்யதா த்வாசரँல்லோகே கர்ஹிதோ யாஸ்யஸே தமஃ । தஸ்மாத்ஸமத்வே வர்தஸ்வ பாண்டவேஷ்வாத்மஜேஷு ச

இதற்கு மாறாக நீர் நடந்தால், உலகில் பழிக்கப்பட்டு இருளில் வீழ்வீர்; ஆகவே, பாண்டவர்களுக்கும் உமது பிள்ளைகளுக்கும் சமமாக இருங்கள்.

நேஹ சாத்யந்தஸம்வாஸஃ கஸ்யசித் கேநசித் ஸஹ । ராஜந் ஸ்வேநாபி தேஹேந கிமு ஜாயாத்மஜாதிபிஃ

இந்த உலகில், அரசே, யாருக்கும் யாருடனும் நிரந்தரமான உறவு இல்லை; தன் உடலோடு கூட இல்லை, பிறகு மனைவி, பிள்ளைகள் போன்றவர்களோடு எப்படி இருக்கும்?

ஏகஃ ப்ரஸூயதே ஜந்துஃ ஏக ஏவ ப்ரலீயதே । ஏகோऽநுபுங்‌க்தே ஸுக்ரு'தம் ஏக ஏவ ச துஷ்க்ரு'தம்

ஒரு உயிரும் தனியாகவே பிறக்கிறது, தனியாகவே இறக்கிறது; தனியே நன்மையின் பலனை அனுபவிக்கிறது, துன்மையின் பலனையும் தனியே அனுபவிக்கிறது.

அதர்மோபசிதம் வித்தம் ஹரந்த்யந்யேऽல்பமேதஸஃ । ஸம்போஜநீயாபதேஶைஃ ஜலாநீவ ஜலௌகஸஃ

நியாயமல்லாமல் சேர்த்த செல்வத்தை, குறைந்த அறிவுள்ள மற்றவர்கள், நட்பு என்ற பெயரில், ஜலௌகுகள் நீரை உறிஞ்சுவது போல் எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்.

புஷ்ணாதி யாநதர்மேண ஸ்வபுத்த்யா தமபண்டிதம் । தேऽக்ரு'தார்தம் ப்ரஹிண்வந்தி ப்ராணா ராயஃ ஸுதாதயஃ

அறிவில்லாமல், தன் எண்ணத்தால், தவறான வழியில் பிறரைப் போஷிக்கிறவன், அவனது உயிரும், செல்வமும், பிள்ளைகளும், மற்றவர்களும் அவனை நிறைவேறாமல் விட்டு விலகிச் செல்கின்றனர்.

ஸ்வயம் கில்பிஷமாதாய தைஸ்த்யக்தோ நார்தகோவிதஃ । அஸித்தார்தோ விஶத்யந்தம் ஸ்வதர்மவிமுகஸ்தமஃ

தான் பாவத்தை ஏற்று, செல்வத்தில் புத்தி இல்லாதவர்களால் விட்டு விடப்பட்டு, குறிக்கோள் நிறைவேறாமல், தன் கடமையை விட்டு விலகி, அறியாமை இருளில் வீழ்கிறான்.

தஸ்மால்லோகமிமம் ராஜந் ஸ்வப்நமாயாமநோரதம் । வீக்ஷ்யாயம்யாத்மநாத்மாநம் ஸமஃ ஶாந்தோ பவ ப்ரபோ

ஆகையால், அரசே, இந்த உலகை கனவு, மாயை, மனக்கற்பனை என்று அறிந்து, நீர் நீயாக உன்னை உணர்ந்து, சமநிலையுடன் அமைதியாக இருங்கள், பிரபுவே.