ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

துர்பலா தேந துஃகேந ஹ்யநுஜே கரவாணி கிம் । ஸாப்ரவீத் மம கர்போஸ்தி தம் தாஸ்யாமி ப்ரஸூதிதஃ

"இந்த துயரத்தால் நான் பலவீனமாக இருக்கிறேன்—நான் என்ன செய்வது, தங்கை?" என்றாள். அதற்கு தங்கை, "நான் கர்ப்பமாக இருக்கிறேன்; குழந்தை பிறந்தபின் உனக்கு கொடுப்பேன்" என்றாள்.

தாவத்காலம் ஸகர்பேவ குப்தா திஷ்ட க்ரு'ஹே ஸுகம் । வித்தம் த்வம் மத்பதேர்யச்ச ஸ தே தாஸ்யதி பாலகம்

"அந்த வரைக்கும், நீ கர்ப்பமாக இருப்பது போல நடித்து வீட்டில் அமைதியாக இரு; என் கணவருக்கு பணம் கொடு, அவர் உனக்கு அந்தப் பையனை கொடுப்பார்."

ஷண்மாஸிகோ ம்ரு'தோ பால இதி லோகோ வதிஷ்யதி । தம் பாலம் போஷயிஷ்யாமி நித்யமாகத்ய தே க்ரு'ஹே

"ஆறு மாதத்தில் குழந்தை இறந்துவிட்டது என்று மக்கள் பேசுவார்கள்; நான் அந்தப் பையனை வளர்த்து, தினமும் உன் வீட்டுக்கு வந்து பார்த்துக்கொள்வேன்."

பலமர்பய தேந்வை த்வம் பரீக்ஷார்தம் து ஸாம்ப்ரதம் । தத் தத் ஆசரிதம் ஸர்வம் ததைவ ஸ்த்ரீஸ்வபாவதஃ

"இப்போது, சோதனைக்காக அந்தப் பழத்தை பசுவுக்கு கொடு; பெண்களின் இயல்பாகவே இவை எல்லாம் நடந்தது."

அத காலேந ஸா நாரீ ப்ரஸூதா பாலகம் ததா । ஆநீய ஜநகோ பாலம் ரஹஸ்யே துந்துலீம் ததௌ

அப்போது, காலம் கடந்தபின், அந்த பெண் ஒரு பையனை பெற்றாள்; அப்பா அந்தக் குழந்தையை எடுத்து, ரகசியமாக துந்துலிக்கு கொடுத்தான்.

தயா ச கதிதம் பர்த்ரே ப்ரஸூதஃ ஸுகமர்பகஃ । லோகஸ்ய ஸுகமுத்பந்நம் ஆத்மதேவ ப்ரஜோதயாத்

அவள் கணவரிடம், "ஒரு ஆரோக்கியமான பையன் பிறந்தான்; எல்லோருக்கும் மகிழ்ச்சி ஏற்பட்டது; ஆத்மதேவன் ஒரு மகனை பெற்றார்" என்று சொன்னாள்.

ததௌ தாநம் த்விஜாதிப்யோ ஜாதகர்ம விதாய ச । கீதவாதித்ரகோஷோऽபூத் தத்‌த்வாரம் மம்கலம் பஹு

அவன் பிராமணர்களுக்கு தானம் கொடுத்து, பிறப்புச் சடங்குகளை நடத்தினான்; அந்த வீட்டின் வாசலில் இசை, பாடல், மங்களம் நிறைந்தது.

பர்துரக்ரேऽப்ரவீத் வாக்யம் ஸ்தந்யம் நாஸ்தி குசே மம । அந்யஸ்தந்யேந நிர்துக்தா கதம் புஷ்ணாமி பாலகம்

தனது கணவருக்கு முன்பாக, அவள் சொன்னாள்: 'என் மார்பில் பால் இல்லை; வேறு ஒருவர் என் பாலை உறிஞ்சிவிட்டார், நான் இந்தக் குழந்தையை எப்படி வளர்க்க முடியும்?'

மத்ஸ்வஸுஶ்ச ப்ரஸூதாயா ம்ரு'தோ பாலஸ்து வர்ததே । தாமாகார்ய க்ரு'ஹே ரக்ஷ ஸா தேऽர்பம் போஷயிஷ்யதி

என் சகோதரி பெற்ற குழந்தை இறந்துவிட்டது; அவளை இங்கு அழைத்து வீட்டில் வைத்துக்கொள்—அவள் உன் குழந்தையை வளர்ப்பாள்.

பதிநா தத்க்ரு'தம் ஸர்வம் புத்ரரக்ஷணஹேதவே । புத்ரஸ்ய துந்துகாரீதி நாம மாத்ரா ப்ரதிஷ்டிதந்

மகனை பாதுகாக்கவே கணவர் இவை எல்லாம் செய்தார்; அந்தத் தாயார் குழந்தைக்கு 'துந்துகாரி' என்ற பெயர் வைத்தார்.

த்ரிமாஸே நிர்கதே சாத ஸா தேநுஃ ஸுஷுவேऽர்பகம் । ஸர்வாம்கஸுந்தரம் திவ்யம் நிர்மலம் கநகப்ரபம்

மூன்று மாதங்கள் கடந்தபின், அந்தப் பசு ஒரு கன்றை பெற்றது—அது எல்லா உறுப்பிலும் அழகாக, தூய்மையாக, தெய்வீகமாக, பொன்னைப் போல ஒளிர்ந்தது.

த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரஸந்நோ விப்ரஸ்து ஸம்ஸ்காராந் ஸ்வயமாததே । மத்வா‌ऽऽஶ்சர்யம் ஜநாஃ ஸர்வே தித்ரு'க்ஷார்தம் ஸமாகதாஃ

இதைப் பார்த்து மகிழ்ந்த அந்தப் பிராமணர் தானே சடங்குகளை நடத்தினார்; இது ஒரு அதிசயம் என்று எண்ணி, எல்லோரும் பார்ப்பதற்காக கூடினார்கள்.

பாக்யோதயோऽதுநா ஜாத ஆத்மதேவஸ்ய பஶ்யத । தேந்வா பாலஃ ப்ரஸூதஸ்து தேவரூபீதி கௌதுகம்

இப்போது, ஆத்மதேவனுக்கு நல்ல அதிர்ஷ்டம் வந்துவிட்டது: பசுவிலிருந்து ஒரு குழந்தை பிறந்துள்ளது; அது தெய்வீக வடிவில் பிறந்ததால் அனைவரும் ஆச்சரியப்பட்டனர்.

ந ஜ்ஞாதம் தத்‍ரஹஸ்யம் து கேநாபி விதியோகதஃ । கோகர்ணம் தம் ஸுதம் த்ரு'ஷ்ட்வா கோகர்ணம் நாம சாகரோத்

விதியின் ஏற்பாட்டால் அந்த ரகசியம் யாருக்கும் தெரியவில்லை; அந்தக் குழந்தைக்கு பசுவைப் போல் செவி இருந்ததால், அதற்கு 'கோகர்ணன்' என்று பெயர் வைத்தார்கள்.

கியத்காலேந தௌ ஜாதௌ தருணௌ தநயாவுபௌ । கோகர்ணஃ பண்டிதோ ஜ்ஞாநீ துந்துகாரீ மஹாகலஃ

சில காலத்தில் அந்த இருவரும் இளமையில் வளர்ந்தார்கள்; கோகர்ணன் அறிவிலும் ஞானத்திலும் மேம்பட்டவனாக, துந்துகாரி மிகவும் தீயவனாக ஆனான்.

ஸ்நாநஶௌசக்ரியாஹீநோ துர்பக்ஷீ க்ரோதவர்ஜிதஃ । துஷ்பரிக்ரஹகர்தா ச ஶவஹஸ்தேந போஜநம்

அவன் குளிப்பதும் தூய்மையும் பின்பற்றவில்லை, தவறான உணவுகளை உண்டான், கோபம் இல்லாதவன், தவறான பொருட்களை சேர்த்தவன், சாவு தொடும் கைகளால் உணவு உண்டான்.

சௌரஃ ஸர்வஜநத்வேஷீ பரவேஶ்மப்ரதீபகஃ । லாலநாயார்பகாந் த்ரு'த்வா ஸத்யஃ கூபே ந்யபாதயத்

அவன் திருடன், எல்லோராலும் வெறுக்கப்படுபவன், பிறர் வீடுகளில் தீ வைத்தவன், விளையாட்டுக்காக குழந்தைகளை பிடித்து உடனே கிணற்றில் தள்ளிவிடுவான்.

ஹிம்ஸகஃ ஶஸ்த்ரதாரீ ச தீநாந்தாநாம் ப்ரபீடகஃ । சாண்டாலாபிரதோ நித்யம் பாஶஹஸ்தஃ ஶ்வஸம்கதஃ

அவன் கொடூரன், ஆயுதம் வைத்தவன், ஏழை மற்றும் குருடர்களை சுரண்டுபவன், எப்போதும் சண்டாளர்களுடன் பழகுபவன், கயிறு பிடித்தவன், நாய்களுடன் நட்பாக இருப்பவன்.

தேந வேஶ்யாகுஸம்கேந பித்ர்யம் வித்தம் து நாஶிதம் । ஏகதா பிதரௌ தாட்ய பாத்ராணி ஸ்வயமாஹரத்

வெற்றிடம் பெண்களுடன் பழகியதால், அவன் தந்தையாரின் செல்வத்தை வீணடித்தான்; ஒருநாள் தந்தை, தாயை அடித்து, அவர்களது பாத்திரங்களைத் தானே எடுத்துக்கொண்டான்.

தத்பிதா க்ரு'பணஃ ப்ரோச்சைஃ தநஹீநோ ருரோத ஹ । வத்யதவம் து ஸமீசீநம் குபுத்ரோ துஃகதாயகஃ

அவன் தந்தை ஏழையாகி, உரக்க அழுதார்: 'இப்படி துன்பம் தரும் கெட்ட மகன் கொல்லப்படவேண்டும்.'

க்வ திஷ்டாமி க்வ கச்சாமி கோ மே துஃகம் வ்யபோஹயேத் । ப்ராணாந் த்யஜாமி துஃகேந ஹா கஷ்டம் மம ஸம்ஸ்திதம்

'நான் எங்கே தங்குவது, எங்கே போவது, என் துயரை யார் தீர்ப்பார்கள்? இந்த துயரத்தில் நான் உயிரை விட்டுவிடுகிறேன்—ஐயோ, என் நிலை எவ்வளவு துயரமானது!'

ததாநீம் து ஸமாகத்ய கோகர்ணோ ஜ்ஞாநஸம்யுதஃ । போதயாமாஸ ஜநகம் வைராக்யம் பரிதர்ஶயந்

அப்போது ஞானம் நிறைந்த கோகர்ணன் வந்து, தந்தைக்கு வைராக்கிய வழியை எடுத்துக்காட்டி அறிவுரை கூறினார்.

அஸாரஃ கலு ஸம்ஸாரோ துஃகரூபீ விமோஹகஃ । ஸுதஃ கஸ்ய தநம் கஸ்ய ஸ்நேஹவாந் ஜ்வலதேऽநிஶம்

இந்த உலக வாழ்க்கை உண்மையில் அர்த்தமற்றது, துயரமாய், மயக்கமூட்டும் ஒன்று; யாருக்கு மகன், யாருக்கு செல்வம், யாருடைய பாசம் எப்போதும் தீயாய் எரிகிறது?

ந சேந்த்ரஸ்ய ஸுகம் கிம்சித் ந ஸுகம் சக்ரவர்திநஃ । ஸுகமஸ்தி விரக்தஸ்ய முநேஃ ஏகாந்தஜீவிநஃ

இந்திரனுக்கே மகிழ்ச்சி இல்லை, உலகை ஆளும் மன்னனுக்கே மகிழ்ச்சி இல்லை; ஒருவன் பற்றினை விட்ட முனிவராக, தனிமையில் வாழும் போது மட்டுமே மகிழ்ச்சி உண்டு.

முஞ்ச அஜ்ஞாநம் ப்ரஜாரூபம் மோஹதோ நரகே கதிஃ । நிபதிஷ்யதி தேஹோऽயம் ஸர்வம் த்யக்த்வா வநம் வ்ரஜ

மகன் பற்றாகிய அறியாமையை விட்டுவிடு; மயக்கத்தால் நரக வழி வரும். இந்த உடல் எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு விழும்—அதற்கு முன்னர் காட்டுக்கு போ.

தத்வாக்யம் து ஸமாகர்ண்ய கந்துகாமஃ பிதாப்ரவீத் । கிம்கர்தவ்யம் வநே தாத தத்த்வம் வத ஸவிஸ்தரம்

அந்த வார்த்தைகளை கேட்டதும், போக விரும்பிய தந்தை, "கண்மணி, காட்டில் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை விரிவாகச் சொல்" என்று கேட்டார்.

அந்தகூபே ஸ்நேஹபாஶே பத்தஃ பம்குரஹம் ஶடஃ । கர்மணா பதிதோ நூநம் மாமுத்தர தயாநிதே

அன்பின் கட்டில் இருளில் கட்டப்பட்டு, நான் ஊனமுள்ளவன், வஞ்சகன், என் செயலால் கீழே விழுந்தவன்; கருணையின் பெருங்கடலே, என்னை உயர்த்தி விடு.

(வஸம்ததிலகா) தேஹேऽஸ்திமாம்ஸருதிரேऽபிமதிம் த்யஜ த்வம் ஜாயாஸுதாதிஷு ஸதா மமதாம் விமுஞ்ச । பஶ்யாநிஶம் ஜகதிதம் க்ஷணபம்கநிஷ்டம் வைராக்யராகரஸிகோ பவ பக்திநிஷ்டஃ

எலும்பும், மாம்சமும், இரத்தமும் ஆன இந்த உடலைப் பற்றிய அகம்பாவை நீக்கி, மனைவி, பிள்ளைகள் முதலியவர்களிடம் இருக்கும் பற்றை எப்போதும் விட்டுவிடு; இந்த உலகம் பொய்யும், உடனே அழியும் என்பதை எப்போதும் காண்பாய்; பற்றின்மையும் பக்தியும் கொண்டவனாக இரு.

தர்ம பஜஸ்வ ஸததம் த்யஜ லோகதர்மாந் ஸேவஸ்வ ஸாதுபுருஷாந் ‍ஜஹி காமத்ரு'ஷ்ணாம் । அந்யஸ்ய தோஷகுணசிந்தநமாஶு முக்த்வா ஸேவாகதாரஸமஹோ நிதராம் பிப த்வம்

உண்மையான தர்மத்தை எப்போதும் பின்பற்று; உலக வழக்குகளை விட்டு விடு; நல்லவர்களை சேவை செய்; ஆசையும் பேராசையும் கைவிடு; பிறருடைய குறையும், நன்மையும் பற்றி யோசிப்பதை விரைவில் விட்டுவிடு; சேவை மற்றும் புனிதக் கதைகளின் அமுதத்தை ஆழமாகக் குடி.