ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

கிமஸ்மாபிர்வநௌகோபிரந்யாபிர்வா மஹாத்மநஃ। ஶ்ரீபதேராப்தகாமஸ்ய க்ரியேதார்தஃ க்ரு'தாத்மநஃ

நாம் காட்டில் வாழ்பவர்கள் அல்லது மற்றவர்கள், எல்லா ஆசைகளும் நிறைவேறி, தன்னைத் தானே நிறைவு கொண்டிருக்கும் மகானுக்கு, திருமகளின் நாதனுக்கு, என்ன பயன் செய்ய முடியும்?

பரம் ஸௌக்யம் ஹி நைராஶ்யம் ஸ்வைரிண்யப்யாஹ பிங்கலா। தஜ்ஜாநதீநாம் நஃ க்ரு'ஷ்ணே ததாப்யாஶா துரத்யயா

எதையும் எதிர்பார்க்காத நிலைதான் மிகுந்த ஆனந்தம் என்று பிங்களை சொன்னாள்; அதை நாங்கள் அறிந்தும், கிருஷ்ணரிடம் உள்ள நம்பிக்கையை விட்டுவிட முடியவில்லை.

க உத்ஸஹேத ஸந்த்யக்துமுத்தமஃஶ்லோகஸம்விதம்। அநிச்சதோऽபி யஸ்ய ஶ்ரீரங்காந்ந ச்யவதே க்வசித்

அருளும் புகழும் எப்போதும் அவரை விட்டு பிரியாதபோது, அந்த பெருமைமிக்க இறைவனுடன் இணைந்திருப்பதை யார் விட்டுவிடத் துணிவார்கள்?

ஸரிச்சைலவநோத்தேஶா காவோ வேணுரவா இமே। ஸங்கர்ஷணஸஹாயேந க்ரு'ஷ்ணேநாசரிதாஃ ப்ரபோ

இந்த நதிகள், மலைகள், காடுகள், பசுக்கள், புல்லாங்குழல் ஒலி — இவை எல்லாம் சங்கர்ஷணருடன் கிருஷ்ணர் நடந்துசென்ற இடங்கள், ஐயா.

புநஃ புநஃ ஸ்மாரயந்தி நந்தகோபஸுதம் பத। ஶ்ரீநிகேதைஸ்தத்பதகைர்விஸ்மர்தும் நைவ ஶக்நுமஃ

திருமகளின் வாசஸ்தலங்கள் எங்களை மீண்டும் மீண்டும் நந்தகோபரின் மகனை நினைவூட்டுகின்றன; அவர் பாதச்சுவடுகள் காரணமாக, அவரை மறக்கவே முடியவில்லை.

கத்யா லலிதயோதார ஹாஸலீலாவலோகநைஃ। மாத்வ்யா கிரா ஹ்ரு'ததியஃ கதம் தம் விஸ்மராம ஹே

அவரது மென்மையான நடையால், உயர்ந்த சிரிப்பால், விளையாட்டு பார்வையால், இனிய சொற்களால், எங்கள் மனதை அவர் கவர்ந்துவிட்டார் — அவரை எப்படி மறக்க முடியும்?

ஹே நாத ஹே ரமாநாத வ்ரஜநாதார்திநாஶந। மக்நமுத்தர கோவிந்த கோகுலம் வ்ரு'ஜிநார்ணவாத்

ஐயா, திருமகளின் நாதா, வ்ரஜத்தின் தலைவா, துயரங்களை நீக்குபவா, கோவிந்தா, துன்பக் கடலில் மூழ்கியுள்ள கோகுலத்தை உயர்த்தி ரட்சியுங்கள்.

ஶ்ரீஶுக உவாச। ததஸ்தாஃ க்ரு'ஷ்ணஸந்தேஶைர்வ்யபேதவிரஹஜ்வராஃ। உத்தவம் பூஜயாம்சக்ருர்ஜ்ஞாத்வாத்மாநமதோக்ஷஜம்

ஶுகர் சொன்னார்: கிருஷ்ணரின் செய்திகளை கேட்டபின், பிரிவின் வேதனை நீங்கிய அவர்கள், உத்தவனை இறைவனின் உருவாகக் கருதி, மரியாதையுடன் போற்றினர்.

உவாஸ கதிசிந்மாஸாந்கோபீநாம் விநுதந்ஶுசஃ। க்ரு'ஷ்ணலீலாகதாம் காயந்ரமயாமாஸ கோகுலம்

அவர் சில மாதங்கள் அங்கு தங்கி, கோபிகளின் துயரை நீக்கி, கிருஷ்ணரின் லீலைகளைப் பாடி, கோகுலத்தை மகிழ்வித்தார்.

யாவந்த்யஹாநி நந்தஸ்ய வ்ரஜேऽவாத்ஸீத்ஸ உத்தவஃ। வ்ரஜௌகஸாம் க்ஷணப்ராயாண்யாஸந்க்ரு'ஷ்ணஸ்ய வார்தயா

நந்தனின் வ்ரஜத்தில் உத்தவன் இருந்த நாட்கள், அங்குள்ளவர்களுக்கு கிருஷ்ணரின் செய்திகளில் முழுமையாக மூழ்கி, கண நேரமாகவே ஓடியது.

ஸரித்வநகிரித்ரோ ணீர்வீக்ஷந்குஸுமிதாந்த்ரு மாந்। க்ரு'ஷ்ணம் ஸம்ஸ்மாரயந்ரேமே ஹரிதாஸோ வ்ரஜௌகஸாம்

நதிகள், காடுகள், மலர்கள் மலர்ந்த மரங்களைப் பார்த்து, உத்தவன் கிருஷ்ணரை நினைத்து மகிழ்ந்து, வ்ரஜவாசிகளுக்கு சேவை செய்தார்.

த்ரு'ஷ்ட்வைவமாதி கோபீநாம் க்ரு'ஷ்ணாவேஶாத்மவிக்லவம்। உத்தவஃ பரமப்ரீதஸ்தா நமஸ்யந்நிதம் ஜகௌ

கோபிகள் இவ்வாறு கிருஷ்ணரில் முழுமையாக மனதை இழந்து இருப்பதைப் பார்த்து, உத்தவன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் அவர்களுக்கு வணங்கி, இவ்வாறு பாடினார்.

ஏதாஃ பரம் தநுப்ரு'தோ புவி கோபவத்வோ। கோவிந்த ஏவ நிகிலாத்மநி ரூடபாவாஃ । வாஞ்சந்தி யத்பவபியோ முநயோ வயம் ச। கிம் ப்ரஹ்மஜந்மபிரநந்தகதாரஸஸ்ய

இந்த கோபிகள், பூமியில் உடல் பெற்றவர்களில் சிறந்தவர்கள்; அவர்கள் கோவிந்தனிடம் கொண்ட பாசம் ஆழமாக உள்ளத்தில் ஊன்றியுள்ளது. பிறப்பைத் தவிர்க்க விரும்பும் முனிவர்களும், நாங்களும், அந்த பக்தியை விரும்புகிறோம். அவருடைய கதைகளின் அமிர்தத்தை அனுபவிப்பதைவிட பிரம்மனாக பிறப்பதில் என்ன பயன்?

க்வேமாஃ ஸ்த்ரியோ வநசரீர்வ்யபிசாரதுஷ்டாஃ। க்ரு'ஷ்ணே க்வ சைஷ பரமாத்மநி ரூடபாவஃ। நந்வீஶ்வரோऽநுபஜதோऽவிதுஷோऽபி ஸாக்ஷாச்। ச்ரேயஸ்தநோத்யகதராஜ இவோபயுக்தஃ

இந்த காட்டில் வாழும் பெண்கள் தவறுகளால் கெட்டவர்கள்; அவர்களுக்குள் கிருஷ்ணரை, பரமாத்மாவை, இவ்வளவு ஆழமான பாசம் எப்படி வந்தது? உண்மையில், இறைவனை நேரடியாக வழிபடும் அறியாதவர்களும், அரசர் தன்னைச் சேவிப்பவர்களுக்கு அருள் செய்வது போல், ஆசீர்வாதத்தைப் பெறுகிறார்கள்.

நாயம் ஶ்ரியோऽங்க உ நிதாந்தரதேஃ ப்ரஸாதஃ। ஸ்வர்யோஷிதாம் நலிநகந்தருசாம் குதோऽந்யாஃ। ராஸோத்ஸவேऽஸ்ய புஜதண்டக்ரு'ஹீதகண்ட। லப்தாஶிஷாம் ய உதகாத்வ்ரஜவல்லபீநாம்

நண்பா, இந்த ஆழமான பாசம், துளசி வாசம் கொண்ட சுவர்க்க பெண்களிடமும், மற்றவர்களிடமும் கிடைக்காது; ராசநாட்டியத்தில் அவர் வ்ரஜவாசிகளின் கழுத்தை அணைத்தபோது, அவர்களுக்கு முழு ஆசீர்வாதம் கிடைத்தது.

ஆஸாமஹோ சரணரேணுஜுஷாமஹம் ஸ்யாம்। வ்ரு'ந்தாவநே கிமபி குல்மலதௌஷதீநாம்। யா துஸ்த்யஜம் ஸ்வஜநமார்யபதம் ச ஹித்வா। பேஜுர்முகுந்தபதவீம் ஶ்ருதிபிர்விம்ரு'க்யாம்

அய்யோ, நான் இந்த விரிந்தாவனத்தில் ஒரு புல்லாகவோ, ஒரு கொடியாகவோ, ஒரு சிறு செடியாகவோ, ஒரு மூலிகையாகவோ பிறந்து, அந்த மகான்கள் தங்கள் குடும்பத்தையும், நல்ல வழியையும் விட்டு, வேதங்களால் கூட தேடப்படும் முகுந்தனின் பாதையைத் தேடி வந்திருக்கிறார்கள்; அவர்களின் பாத தூசு எனக்கு கிடைத்தால் என்ன மகிழ்ச்சி!

யா வை ஶ்ரியார்சிதமஜாதிபிராப்தகாமைர்। யோகேஶ்வரைரபி யதாத்மநி ராஸகோஷ்ட்யாம்। க்ரு'ஷ்ணஸ்ய தத்பகவதஃ சரணாரவிந்தம்। ந்யஸ்தம் ஸ்தநேஷு விஜஹுஃ பரிரப்ய தாபம்

யார் யார் தங்கள் மார்பில் ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் தாமரை போன்ற திருப்பாதங்களை அணிந்து கொண்டிருக்கிறார்களோ, அவரை ஸ்ரீதேவியும், யோகிகளில் சிறந்தவர்களும் ஆராதிக்கிறார்கள்; ராசலீலையில் அவரே எல்லோருக்கும் இலக்கு. அவரை அணைத்து, அவர்கள் துயரங்களை எல்லாம் விட்டுவிட்டார்கள்.

வந்தே நந்தவ்ரஜஸ்த்ரீணாம் பாதரேணுமபீக்ஷ்ணஶஃ। யாஸாம் ஹரிகதோத்கீதம் புநாதி புவநத்ரயம்

நான் நந்தகோபரின் கிராமத்து பெண்களின் பாத தூசுக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணங்குகிறேன்; அவர்கள் பாடும் ஹரியின் புகழ் மூன்று உலகத்தையும் தூய்மைப்படுத்துகிறது.

ஶ்ரீஶுக உவாச। அத கோபீரநுஜ்ஞாப்ய யஶோதாம் நந்தமேவ ச। கோபாநாமந்த்ர்ய தாஶார்ஹோ யாஸ்யந்நாருருஹே ரதம்

ஸ்ரீசுகர் சொன்னார்: பின்னர், உத்தவன் கோபிகளும், யசோதையும், நந்தனும் விடைபெற்று, மற்ற கோபர்களுக்கும் வாழ்த்து சொல்லி, புறப்பட தயாராகி, தனது ரதத்தில் ஏறினார்.

தம் நிர்கதம் ஸமாஸாத்ய நாநோபாயநபாணயஃ। நந்தாதயோऽநுராகேண ப்ராவோசந்நஶ்ருலோசநாஃ

அவர் புறப்படும்போது, நந்தனும் மற்றவர்களும் பல வகை பரிசுகளுடன் அன்போடு அருகில் வந்து, கண்களில் கண்ணீர் மல்க அவரிடம் பேசினார்கள்.

மநஸோ வ்ரு'த்தயோ நஃ ஸ்யுஃ க்ரு'ஷ்ண பாதாம்புஜாஶ்ரயாஃ। வாசோऽபிதாயிநீர்நாம்நாம் காயஸ்தத்ப்ரஹ்வணாதிஷு

எங்கள் மனம் எப்போதும் கிருஷ்ணரின் திருப்பாதங்களில் நிலைத்திருக்க, எங்கள் வாக்கு எப்போதும் அவருடைய நாமங்களைப் பேச, எங்கள் உடல் அவரை வணங்கும் பணிகளில் ஈடுபட வேண்டும்.

கர்மபிர்ப்ராம்யமாணாநாம் யத்ர க்வாபீஶ்வரேச்சயா। மங்கலாசரிதைர்தாநை ரதிர்நஃ க்ரு'ஷ்ண ஈஶ்வரே

ஏற்கனவே நாம் எங்கு சென்றாலும், எப்படியும் எங்கள் கர்மங்களால் அலைக்கழிக்கப்பட்டாலும், எங்கள் புண்ணிய செயல்களாலும், தானங்களாலும், கிருஷ்ணரிடம் எங்கள் பக்தி நிலைத்திருக்க வேண்டும்.

ஏவம் ஸபாஜிதோ கோபைஃ க்ரு'ஷ்ணபக்த்யா நராதிப। உத்தவஃ புநராகச்சந்மதுராம் க்ரு'ஷ்ணபாலிதாம்

இவ்வாறு கோபர்கள் கிருஷ்ண பக்தியுடன் உத்தவனை மரியாதை செய்தபின், உத்தவன் மீண்டும் கிருஷ்ணரால் பாதுகாக்கப்படும் மதுரைக்கு திரும்பினார்.

க்ரு'ஷ்ணாய ப்ரணிபத்யாஹ பக்த்யுத்ரே கம் வ்ரஜௌகஸாம்। வஸுதேவாய ராமாய ராஜ்ஞே சோபாயநாந்யதாத்

அவர் கிருஷ்ணருக்கு வணங்கி, வ்ரஜவாசிகளுக்காக உள்ளம் நிறைந்த பக்தியுடன் வாசுதேவருக்கும், பாலராமருக்கும், அரசருக்கும் பரிசுகளை அளித்தார்.

பகவதாகுப்ஜாமநோரதபூர்திஃ; அக்ரூரக்ரு'ஹம் கத்வா பாண்டவஸமாசாரஜ்ஞாநாய அக்ரூரஸ்ய ஹஸ்திநாபுர ப்ரதி ப்ரஸ்தாநம்ச - ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) அத விஜ்ஞாய பகவாந் ஸர்வாத்மா ஸர்வதர்ஶநஃ । ஸைரந்த்ர்யாஃ காமதப்தாயாஃ ப்ரியமிச்சந் க்ரு'ஹம் யயௌ

ஸ்ரீசுகர் சொன்னார்: எல்லாவற்றையும் அறிந்த பரமாத்மா, ஸைரந்திரியான குப்ஜையின் ஆசையை அறிந்து, அவளுக்கு மகிழ்ச்சி தர விரும்பி, அவளது வீட்டிற்குச் சென்றார்.

மஹார்ஹோபஸ்கரைராட்யம் காமோபாயோபப்ரு'ம்ஹிதம் । முக்தாதாமபதாகாபிஃ விதாநஶயநாஸநைஃ । தூபைஃ ஸுரபிபிர்தீபைஃ ஸ்ரக் கந்தைரபி மண்டிதம்

அவளது வீடு உயர்ந்த பொருட்களாலும், இன்பம் தரும் அலங்காரங்களாலும் நிரம்பியது; முத்து மாலைகள், கொடிகள், பந்தல்கள், படுக்கைகள், இருக்கைகள், வாசனை தூபம், விளக்குகள், மலர் மாலைகள், சாந்து ஆகியவற்றால் அழகுபடுத்தப்பட்டது.

( மிஶ்ர ) க்ரு'ஹம் தமாயாந்தமவேக்ஷ்ய ஸாஸநாத் ஸத்யஃ ஸமுத்தாய ஹி ஜாதஸம்ப்ரமா । யதோபஸங்‌கம்ய ஸகீபிரச்யுதம் ஸபாஜயாமாஸ ஸத்-ஆஸநாதிபிஃ

அவர் வீட்டுக்குள் வருவதைக் கண்டவுடன், அவள் பதட்டத்துடன் உடனே இருக்கையிலிருந்து எழுந்து, தகுந்த முறையில் அருகில் வந்து, தோழிகளுடன் சேர்ந்து அசுதனை மரியாதையுடன் இருக்கை முதலியவற்றால் வரவேற்றாள்.

ததோத்தவஃ ஸாதுதயாபிபூஜிதோ ந்யஷீததுர்வ்யாமபிம்ரு'ஶ்ய சாஸநம் । க்ரு'ஷ்ணோऽபி தூர்ணம் ஶயநம் மஹாதநம் விவேஶ லோகாசரிதாந்யநுவ்ரதஃ

உத்தவனும் மரியாதையுடன் வரவேற்கப்பட்டு, இருக்கையைத் தொடிந்து அமர்ந்தார்; கிருஷ்ணரும் உலக வழக்கப்படி விரைவாக அந்த அழகிய படுக்கையில் சென்றார்.

ஸா மஜ்ஜநாலேபதுகூலபூஷண ஸ்ரக்கந்ததாம்பூலஸுதாஸவாதிபிஃ । ப்ரஸாதிதாத்மோபஸஸார மாதவம் ஸவ்ரீடலீலோத்ஸ்மிதவிப்ரமேக்ஷிதைஃ

அவள் குளித்து, சாந்து பூசி, நன்கு ஆடைகள் அணிந்து, ஆபரணங்கள், மலர் மாலைகள், வாசனை, பாக்கு ஆகியவற்றால் அலங்கரித்து, வெட்கத்துடன், புன்னகை கலந்த பார்வையுடன் மாதவனிடம் சென்றாள்.