ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஏததந்தஃ ஸமாம்நாயோ யோகஃ ஸாங்க்யம் மநீஷிணாம்। த்யாகஸ்தபோ தமஃ ஸத்யம் ஸமுத்ராந்தா இவாபகாஃ

இது அந்தரங்கமான உபதேசம்; ஞானிகளுக்கான யோகம், விவேகம்; துறவு, தவம், மனக்கட்டுப்பாடு, சத்தியம் — இவை எல்லாம் நதிகள் கடலுக்கு ஓடுவது போல ஒன்றாகும்.

யத்த்வஹம் பவதீநாம் வை தூரே வர்தே ப்ரியோ த்ரு'ஶாம்। மநஸஃ ஸந்நிகர்ஷார்தம் மதநுத்யாநகாம்யயா

உங்கள் கணவன் நான், உங்களிடமிருந்து தூரத்தில் இருப்பது போலத் தெரிந்தாலும், உங்கள் மனம் என்னை நினைத்து எப்போதும் நெருக்கமாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் இவ்வாறு இருக்கிறேன்.

யதா தூரசரே ப்ரேஷ்டே மந ஆவிஶ்ய வர்ததே। ஸ்த்ரீணாம் ச ந ததா சேதஃ ஸந்நிக்ரு'ஷ்டேऽக்ஷிகோசரே

பிரியமானவர் தூரத்தில் இருந்தால் மனம் அவரை நினைத்து நிற்கும்; ஆனால் பெண்களுக்கு அவர் அருகில், கண் முன்னால் இருந்தால், மனம் அவ்வளவு ஆழமாக அவரை நினைக்காது.

மய்யாவேஶ்ய மநஃ க்ரு'த்ஸ்நம் விமுக்தாஶேஷவ்ரு'த்தி யத்। அநுஸ்மரந்த்யோ மாம் நித்யமசிராந்மாமுபைஷ்யத

உங்கள் முழு மனதையும் என்னில் நிலைநிறுத்தி, மற்ற எல்லா ஆசைகளிலிருந்தும் விடுபட்டு, என்னை எப்போதும் நினைத்தால், சீக்கிரம் என்னை அடைவீர்கள்.

யா மயா க்ரீடதா ராத்ர்யாம் வநேऽஸ்மிந்வ்ரஜ ஆஸ்திதாஃ। அலப்தராஸாஃ கல்யாண்யோ மாபுர்மத்வீர்யசிந்தயா

இவ்வனத்தில் நான் இரவில் விளையாடியபோது, சிலர் இராசநாட்டியத்தில் சேர முடியவில்லை; ஆனாலும், அவர்கள் என் வீர செயலை மனதில் நினைத்ததால், என்னை அடைய தவறவில்லை.

ஶ்ரீஶுக உவாச। ஏவம் ப்ரியதமாதிஷ்டமாகர்ண்ய வ்ரஜயோஷிதஃ। தா ஊசுருத்தவம் ப்ரீதாஸ்தத்ஸந்தேஶாகதஸ்ம்ரு'தீஃ

ஶுகர் சொன்னார்: இவ்வாறு தங்கள் பிரியமானவரின் வார்த்தைகளை கேட்ட வ்ரஜ பெண்கள், மகிழ்ச்சியுடன், அவர் கொண்டு வந்த செய்தியை நினைத்து, உத்தவனிடம் பேசினார்கள்.

கோப்ய ஊசுஃ। திஷ்ட்யாஹிதோ ஹதஃ கம்ஸோ யதூநாம் ஸாநுகோऽகக்ரு'த்। திஷ்ட்யாப்தைர்லப்தஸர்வார்தைஃ குஶல்யாஸ்தேऽச்யுதோऽதுநா

கோபிகள் கூறினார்கள்: நம் பாக்கியத்தால், யாதவர்கள் பகைவர் கம்சன், அவன் கூட்டத்தோடு அழிக்கப்பட்டான்; நம் பாக்கியத்தால், அச்சுதன் இப்போது சகோதரர்களோடு எல்லாவற்றையும் பெற்றுத் தற்காப்பாக இருக்கிறார்.

கச்சித்கதாக்ரஜஃ ஸௌம்ய கரோதி புரயோஷிதாம்। ப்ரீதிம் நஃ ஸ்நிக்தஸவ்ரீட ஹாஸோதாரேக்ஷணார்சிதஃ

அன்பானவரே, நகர பெண்கள் புன்முறுவல், வெட்கம் கலந்த பார்வையால் மதிப்பளிக்க, கதையின் மூத்த சகோதரர் அவர்களுக்கு மகிழ்ச்சி தருகிறாரா?

கதம் ரதிவிஶேஷஜ்ஞஃ ப்ரியஶ்ச புரயோஷிதாம்। நாநுபத்யேத தத்வாக்யைர்விப்ரமைஶ்சாநுபாஜிதஃ

அன்பிலும் நுணுக்கங்களை அறிந்தவர், நகர பெண்களுக்கு மிகவும் பிடித்தவர்; அவர்களின் வார்த்தைகள், விளையாட்டு நடைகள் இவரை ஈர்க்காமல் இருக்க முடியுமா?

அபி ஸ்மரதி நஃ ஸாதோ கோவிந்தஃ ப்ரஸ்துதே க்வசித்। கோஷ்டிமத்யே புரஸ்த்ரீணாம்க்ராம்யாஃ ஸ்வைரகதாந்தரே

நல்லவரே, நகர பெண்கள் தனிப்பட்ட உரையாடலில் இருக்கும்போது, கோவிந்தன் எப்போதாவது நம்மை, இந்த கிராம பெண்களை, நினைவுகூர்கிறாரா?

தாஃ கிம் நிஶாஃ ஸ்மரதி யாஸு ததா ப்ரியாபிர்। வ்ரு'ந்தாவநே குமுதகுந்தஶஶாங்கரம்யே। ரேமே க்வணச்சரணநூபுரராஸகோஷ்ட்யாம்। அஸ்மாபிரீடிதமநோஜ்ஞகதஃ கதாசித்

அந்த இரவுகளை நினைவில் வைத்திருக்கிறாயா? அப்போது அவர் தன் பிரியமானவர்களுடன் வ்ரிந்தாவனத்தில், அல்லி, மல்லிகை, சந்திரன் ஆகியவற்றால் அழகாகும் இடத்தில், சிலம்பொலி ஒலிக்கும் ராசநாட்டியத்தில் மகிழ்ந்து, எங்களை சில நேரம் இனிமையான கதைகளால் கவர்ந்தார்.

அப்யேஷ்யதீஹ தாஶார்ஹஸ்தப்தாஃ ஸ்வக்ரு'தயா ஶுசா। ஸஞ்ஜீவயந்நு நோ காத்ரைர்யதேந்த்ரோ வநமம்புதைஃ

தாஷார்ஹ குலத்தில் பிறந்தவர், தன் செய்கையால் வருந்தி, நம்மைத் தன் தொடுதலால் உயிர்ப்பித்து, மழையால் வனத்தை உயிர்ப்பிக்கும் இந்திரன் போல், இங்கு திரும்ப வருவாரா?

கஸ்மாத்க்ரு'ஷ்ண இஹாயாதி ப்ராப்தராஜ்யோ ஹதாஹிதஃ। நரேந்த்ர கந்யா உத்வாஹ்ய ப்ரீதஃ ஸர்வஸுஹ்ரு'த்வ்ரு'தஃ

அவர் ஏன் இங்கு வர வேண்டும்? ராஜ்யத்தை அடைந்து, பகைவர்களை அழித்து, அரச கன்னியரை மணந்து, எல்லா நண்பர்களாலும் சூழப்பட்டிருக்கிறார் அல்லவா?

கிமஸ்மாபிர்வநௌகோபிரந்யாபிர்வா மஹாத்மநஃ। ஶ்ரீபதேராப்தகாமஸ்ய க்ரியேதார்தஃ க்ரு'தாத்மநஃ

நாம் காட்டில் வாழ்பவர்கள் அல்லது மற்றவர்கள், எல்லா ஆசைகளும் நிறைவேறி, தன்னைத் தானே நிறைவு கொண்டிருக்கும் மகானுக்கு, திருமகளின் நாதனுக்கு, என்ன பயன் செய்ய முடியும்?

பரம் ஸௌக்யம் ஹி நைராஶ்யம் ஸ்வைரிண்யப்யாஹ பிங்கலா। தஜ்ஜாநதீநாம் நஃ க்ரு'ஷ்ணே ததாப்யாஶா துரத்யயா

எதையும் எதிர்பார்க்காத நிலைதான் மிகுந்த ஆனந்தம் என்று பிங்களை சொன்னாள்; அதை நாங்கள் அறிந்தும், கிருஷ்ணரிடம் உள்ள நம்பிக்கையை விட்டுவிட முடியவில்லை.

க உத்ஸஹேத ஸந்த்யக்துமுத்தமஃஶ்லோகஸம்விதம்। அநிச்சதோऽபி யஸ்ய ஶ்ரீரங்காந்ந ச்யவதே க்வசித்

அருளும் புகழும் எப்போதும் அவரை விட்டு பிரியாதபோது, அந்த பெருமைமிக்க இறைவனுடன் இணைந்திருப்பதை யார் விட்டுவிடத் துணிவார்கள்?

ஸரிச்சைலவநோத்தேஶா காவோ வேணுரவா இமே। ஸங்கர்ஷணஸஹாயேந க்ரு'ஷ்ணேநாசரிதாஃ ப்ரபோ

இந்த நதிகள், மலைகள், காடுகள், பசுக்கள், புல்லாங்குழல் ஒலி — இவை எல்லாம் சங்கர்ஷணருடன் கிருஷ்ணர் நடந்துசென்ற இடங்கள், ஐயா.

புநஃ புநஃ ஸ்மாரயந்தி நந்தகோபஸுதம் பத। ஶ்ரீநிகேதைஸ்தத்பதகைர்விஸ்மர்தும் நைவ ஶக்நுமஃ

திருமகளின் வாசஸ்தலங்கள் எங்களை மீண்டும் மீண்டும் நந்தகோபரின் மகனை நினைவூட்டுகின்றன; அவர் பாதச்சுவடுகள் காரணமாக, அவரை மறக்கவே முடியவில்லை.

கத்யா லலிதயோதார ஹாஸலீலாவலோகநைஃ। மாத்வ்யா கிரா ஹ்ரு'ததியஃ கதம் தம் விஸ்மராம ஹே

அவரது மென்மையான நடையால், உயர்ந்த சிரிப்பால், விளையாட்டு பார்வையால், இனிய சொற்களால், எங்கள் மனதை அவர் கவர்ந்துவிட்டார் — அவரை எப்படி மறக்க முடியும்?

ஹே நாத ஹே ரமாநாத வ்ரஜநாதார்திநாஶந। மக்நமுத்தர கோவிந்த கோகுலம் வ்ரு'ஜிநார்ணவாத்

ஐயா, திருமகளின் நாதா, வ்ரஜத்தின் தலைவா, துயரங்களை நீக்குபவா, கோவிந்தா, துன்பக் கடலில் மூழ்கியுள்ள கோகுலத்தை உயர்த்தி ரட்சியுங்கள்.

ஶ்ரீஶுக உவாச। ததஸ்தாஃ க்ரு'ஷ்ணஸந்தேஶைர்வ்யபேதவிரஹஜ்வராஃ। உத்தவம் பூஜயாம்சக்ருர்ஜ்ஞாத்வாத்மாநமதோக்ஷஜம்

ஶுகர் சொன்னார்: கிருஷ்ணரின் செய்திகளை கேட்டபின், பிரிவின் வேதனை நீங்கிய அவர்கள், உத்தவனை இறைவனின் உருவாகக் கருதி, மரியாதையுடன் போற்றினர்.

உவாஸ கதிசிந்மாஸாந்கோபீநாம் விநுதந்ஶுசஃ। க்ரு'ஷ்ணலீலாகதாம் காயந்ரமயாமாஸ கோகுலம்

அவர் சில மாதங்கள் அங்கு தங்கி, கோபிகளின் துயரை நீக்கி, கிருஷ்ணரின் லீலைகளைப் பாடி, கோகுலத்தை மகிழ்வித்தார்.

யாவந்த்யஹாநி நந்தஸ்ய வ்ரஜேऽவாத்ஸீத்ஸ உத்தவஃ। வ்ரஜௌகஸாம் க்ஷணப்ராயாண்யாஸந்க்ரு'ஷ்ணஸ்ய வார்தயா

நந்தனின் வ்ரஜத்தில் உத்தவன் இருந்த நாட்கள், அங்குள்ளவர்களுக்கு கிருஷ்ணரின் செய்திகளில் முழுமையாக மூழ்கி, கண நேரமாகவே ஓடியது.

ஸரித்வநகிரித்ரோ ணீர்வீக்ஷந்குஸுமிதாந்த்ரு மாந்। க்ரு'ஷ்ணம் ஸம்ஸ்மாரயந்ரேமே ஹரிதாஸோ வ்ரஜௌகஸாம்

நதிகள், காடுகள், மலர்கள் மலர்ந்த மரங்களைப் பார்த்து, உத்தவன் கிருஷ்ணரை நினைத்து மகிழ்ந்து, வ்ரஜவாசிகளுக்கு சேவை செய்தார்.

த்ரு'ஷ்ட்வைவமாதி கோபீநாம் க்ரு'ஷ்ணாவேஶாத்மவிக்லவம்। உத்தவஃ பரமப்ரீதஸ்தா நமஸ்யந்நிதம் ஜகௌ

கோபிகள் இவ்வாறு கிருஷ்ணரில் முழுமையாக மனதை இழந்து இருப்பதைப் பார்த்து, உத்தவன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் அவர்களுக்கு வணங்கி, இவ்வாறு பாடினார்.

ஏதாஃ பரம் தநுப்ரு'தோ புவி கோபவத்வோ। கோவிந்த ஏவ நிகிலாத்மநி ரூடபாவாஃ । வாஞ்சந்தி யத்பவபியோ முநயோ வயம் ச। கிம் ப்ரஹ்மஜந்மபிரநந்தகதாரஸஸ்ய

இந்த கோபிகள், பூமியில் உடல் பெற்றவர்களில் சிறந்தவர்கள்; அவர்கள் கோவிந்தனிடம் கொண்ட பாசம் ஆழமாக உள்ளத்தில் ஊன்றியுள்ளது. பிறப்பைத் தவிர்க்க விரும்பும் முனிவர்களும், நாங்களும், அந்த பக்தியை விரும்புகிறோம். அவருடைய கதைகளின் அமிர்தத்தை அனுபவிப்பதைவிட பிரம்மனாக பிறப்பதில் என்ன பயன்?

க்வேமாஃ ஸ்த்ரியோ வநசரீர்வ்யபிசாரதுஷ்டாஃ। க்ரு'ஷ்ணே க்வ சைஷ பரமாத்மநி ரூடபாவஃ। நந்வீஶ்வரோऽநுபஜதோऽவிதுஷோऽபி ஸாக்ஷாச்। ச்ரேயஸ்தநோத்யகதராஜ இவோபயுக்தஃ

இந்த காட்டில் வாழும் பெண்கள் தவறுகளால் கெட்டவர்கள்; அவர்களுக்குள் கிருஷ்ணரை, பரமாத்மாவை, இவ்வளவு ஆழமான பாசம் எப்படி வந்தது? உண்மையில், இறைவனை நேரடியாக வழிபடும் அறியாதவர்களும், அரசர் தன்னைச் சேவிப்பவர்களுக்கு அருள் செய்வது போல், ஆசீர்வாதத்தைப் பெறுகிறார்கள்.

நாயம் ஶ்ரியோऽங்க உ நிதாந்தரதேஃ ப்ரஸாதஃ। ஸ்வர்யோஷிதாம் நலிநகந்தருசாம் குதோऽந்யாஃ। ராஸோத்ஸவேऽஸ்ய புஜதண்டக்ரு'ஹீதகண்ட। லப்தாஶிஷாம் ய உதகாத்வ்ரஜவல்லபீநாம்

நண்பா, இந்த ஆழமான பாசம், துளசி வாசம் கொண்ட சுவர்க்க பெண்களிடமும், மற்றவர்களிடமும் கிடைக்காது; ராசநாட்டியத்தில் அவர் வ்ரஜவாசிகளின் கழுத்தை அணைத்தபோது, அவர்களுக்கு முழு ஆசீர்வாதம் கிடைத்தது.

ஆஸாமஹோ சரணரேணுஜுஷாமஹம் ஸ்யாம்। வ்ரு'ந்தாவநே கிமபி குல்மலதௌஷதீநாம்। யா துஸ்த்யஜம் ஸ்வஜநமார்யபதம் ச ஹித்வா। பேஜுர்முகுந்தபதவீம் ஶ்ருதிபிர்விம்ரு'க்யாம்

அய்யோ, நான் இந்த விரிந்தாவனத்தில் ஒரு புல்லாகவோ, ஒரு கொடியாகவோ, ஒரு சிறு செடியாகவோ, ஒரு மூலிகையாகவோ பிறந்து, அந்த மகான்கள் தங்கள் குடும்பத்தையும், நல்ல வழியையும் விட்டு, வேதங்களால் கூட தேடப்படும் முகுந்தனின் பாதையைத் தேடி வந்திருக்கிறார்கள்; அவர்களின் பாத தூசு எனக்கு கிடைத்தால் என்ன மகிழ்ச்சி!