ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

விஸ்ரு'ஜ ஶிரஸி பாதம் வேத்ம்யஹம் சாடுகாரைர்। அநுநயவிதுஷஸ்தேऽப்யேத்ய தௌத்யைர்முகுந்தாத்। ஸ்வக்ரு'த இஹ விஸ்ரு'ஷ்டாபத்யபத்யந்யலோகா। வ்யஸ்ரு'ஜதக்ரு'தசேதாஃ கிம் நு ஸந்தேயமஸ்மிந்

உன் தலையில் அவனது பாதத்தை வைக்காதே; அவன் இனிமையான வார்த்தைகளை நான் அறிவேன். மனதை மாற்ற வல்ல தூதனாக உன்னை அனுப்புகிறான். இங்கே தானே அவன் தன் மனைவியும் பிள்ளைகளையும் உருவாக்கி, அவர்களை கவலை இல்லாமல் விட்டுவிட்டான். அவனை எப்படி நம்ப முடியும்?

ம்ரு'கயுரிவ கபீந்த்ரம் விவ்யதே லுப்ததர்மா। ஸ்த்ரியமக்ரு'த விரூபாம் ஸ்த்ரீஜிதஃ காமயாநாம்। பலிமபி பலிமத்த்வாவேஷ்டயத்த்வாங்க்ஷவத்யஸ்। ததலமஸிதஸக்யைர்துஸ்த்யஜஸ்தத்கதார்தஃ

வேட்டையாடிகள் குரங்கின் அரசனைத் துரத்துவது போல், காதல் காரணமாக பாதுகாப்பில்லாமல் ஆன பெண்களை அவன் காயப்படுத்தினான்; ஆசையில் வென்று விட்டான். பலி, பலம் கொண்டவராக இருந்தும், பறவையைப் போல கட்டப்பட்டான். அந்த இருண்டவனுடன் நட்பு போதும்; அவனது செயல்களின் கதைகள் விட்டுவிட முடியாதவை.

யதநுசரிதலீலாகர்ணபீயூஷவிப்ருட்। ஸக்ரு'ததநவிதூதத்வந்த்வதர்மா விநஷ்டாஃ। ஸபதி க்ரு'ஹகுடும்பம் தீநமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய தீநா। பஹவ இஹ விஹங்கா பிக்ஷுசர்யாம் சரந்தி

அவனது விளையாட்டு செயல்களின் அமுதம் போன்ற சொற்களை ஒருமுறை கேட்டவர்கள், எல்லா இரட்டைப் பிணைப்புகளும் நீங்கி, தங்கள் வீடும் குடும்பத்தையும் விட்டு, ஏழையாக இருந்தும், இங்கு பறவைகள் போல் பலர் பிச்சை எடுத்து திரிகின்றனர்.

வயம்ரு'தமிவ ஜிஹ்மவ்யாஹ்ரு'தம் ஶ்ரத்ததாநாஃ। குலிகருதமிவாஜ்ஞாஃ க்ரு'ஷ்ணவத்வோ ஹரிண்யஃ। தத்ரு'ஶுரஸக்ரு'தேதத்தந்நகஸ்பர்ஶதீவ்ர। ஸ்மரருஜ உபமந்த்ரிந்பண்யதாமந்யவார்தா

நாங்கள் அவனது வளைந்த சொற்களை அமுதம் என்று நம்பியோம்; தாயின் கூவலைக் கேட்கும் குஞ்சுகள் போல் அறியாமை கொண்டவர்கள்; கிருஷ்ணனின் மனைவிகள், மான் போல். அவன் நகங்கள் தொடும் வலியை மீண்டும் மீண்டும் நினைக்கிறோம். தூதனே, வேறு செய்திகளை சொல்.

ப்ரியஸக புநராகாஃ ப்ரேயஸா ப்ரேஷிதஃ கிம்। வரய கிமநுருந்தே மாநநீயோऽஸி மேऽங்க। நயஸி கதமிஹாஸ்மாந்துஸ்த்யஜத்வந்த்வபார்ஶ்வம்। ஸததமுரஸி ஸௌம்ய ஶ்ரீர்வதூஃ ஸாகமாஸ்தே

அன்புத் தோழனே, நீ மீண்டும் வந்துள்ளாயா? உன் பிரியமானவர் அனுப்பினாரா? என்ன வேண்டும் என்று கேள்; நீ மரியாதை பெற வேண்டியவன். எங்களை எப்படித் தள்ளி விட முடியாதவனின் அருகே அழைத்து செல்கிறாய்? அவனது மார்பில் எப்போதும் திருமகள் இருக்கிறாள்.

அபி பத மதுபுர்யாமார்யபுத்ரோऽதுநாஸ்தே। ஸ்மரதி ஸ பித்ரு'கேஹாந்ஸௌம்ய பந்தூம்ஶ்ச கோபாந்। க்வசிதபி ஸ கதா நஃ கிங்கரீணாம் க்ரு'ணீதே। புஜமகுருஸுகந்தம் மூர்த்ந்யதாஸ்யத்கதா நு

மதுரையில் அந்த நல்லவன் இப்போது இருக்கிறானா? அவன் தன் தந்தையின் வீடு, உறவினர்கள், கோபர்கள் எல்லாம் நினைவில் வைத்துள்ளானா? எங்களை, அவன் பணியாளர்களை, அவன் எப்போதாவது பேசுகிறானா? அவன் வலிமைமிக்க, மணம் பரப்பும் தோளை எப்போது நம் தலையில் வைப்பான்?

ஶ்ரீஶுக உவாச। அதோத்தவோ நிஶம்யைவம் க்ரு'ஷ்ணதர்ஶநலாலஸாஃ। ஸாந்த்வயந்ப்ரியஸந்தேஶைர்கோபீரிதமபாஷத

ஸ்ரீ சுகர் சொன்னார்: அப்போது, கிருஷ்ணனை காணும் ஆசையில் துடிக்கும் கோபிகளை, உதவா அவர்களுக்கு அன்பான செய்திகளைச் சொல்லி ஆறுதல் கூறினான்.

ஶ்ரீஉத்தவ உவாச। அஹோ யூயம் ஸ்ம பூர்ணார்தா பவத்யோ லோகபூஜிதாஃ। வாஸுதேவே பகவதி யாஸாமித்யர்பிதம் மநஃ

ஸ்ரீ உதவா சொன்னான்: ஆஹா, நீங்கள் உண்மையில் எல்லாம் பெற்றவர்கள்; உலகம் உங்களை போற்றுகிறது; ஏனெனில், உங்கள் மனம் முழுவதும் வாசுதேவரிடம் அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளது.

தாநவ்ரததபோஹோம ஜபஸ்வாத்யாயஸம்யமைஃ। ஶ்ரேயோபிர்விவிதைஶ்சாந்யைஃ க்ரு'ஷ்ணே பக்திர்ஹி ஸாத்யதே

விரதம், தவம், ஹோமம், ஜபம், வேதபடிப்பு, மனக்கட்டுப்பாடு மற்றும் பல நல்ல வழிகளால் கிருஷ்ணன்பால் பக்தி பெறப்படுகிறது.

பகவத்யுத்தமஃஶ்லோகே பவதீபிரநுத்தமா। பக்திஃ ப்ரவர்திதா திஷ்ட்யா முநீநாமபி துர்லபா

உயர்ந்த புகழுடைய ஆண்டவருக்குத் தங்கள் வழியாக மிக உயர்ந்த பக்தி ஏற்படுத்தியிருக்கிறீர்கள்; அந்த பக்தி முனிவர்களுக்கே அரிதாகும், இது உங்கள் பாக்கியத்தால் ஏற்பட்டது.

திஷ்ட்யா புத்ராந்பதீந்தேஹாந்ஸ்வஜநாந்பவநாநி ச। ஹித்வாவ்ரு'ணீத யூயம் யத்க்ரு'ஷ்ணாக்யம் புருஷம் பரம்

உங்கள் விதியால், மகன்கள், கணவர்கள், உடல், உறவினர், வீடுகள் ஆகிய அனைத்தையும் விட்டு, கிருஷ்ணா என்று அழைக்கப்படும் பரமபொருளைத் தேர்ந்தெடுத்தீர்கள்.

ஸர்வாத்மபாவோऽதிக்ரு'தோ பவதீநாமதோக்ஷஜே। விரஹேண மஹாபாகா மஹாந்மேऽநுக்ரஹஃ க்ரு'தஃ

பெரும் பாக்கியமுள்ளவர்களே, பிரிவால் உங்களுக்குள் முழுமையான மனமொட்டும் பரமனிடம் ஏற்பட்டுள்ளது; இதனால் நீங்களே எனக்கு பெரிய அருள் செய்துள்ளீர்கள்.

ஶ்ரூயதாம் ப்ரியஸந்தேஶோ பவதீநாம் ஸுகாவஹஃ। யமாதாயாகதோ பத்ரா அஹம் பர்தூ ரஹஸ்கரஃ

உங்களுக்குச் சந்தோஷம் தரும், உங்கள் கணவரின் ரகசியமான அன்பு செய்தியை நான் கொண்டு வந்துள்ளேன்; அதை இப்போது கேளுங்கள்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச। பவதீநாம் வியோகோ மே ந ஹி ஸர்வாத்மநா க்வசித்। யதா பூதாநி பூதேஷு கம் வாய்வக்நிர்ஜலம் மஹீ । ததாஹம் ச மநஃப்ராண பூதேந்த்ரியகுணாஶ்ரயஃ

பகவான் கூறினார்: நான் உங்களிடம் இருந்து பிரிந்திருக்கிறேன் என்று நினைத்தாலும், அது ஒருபோதும் முழுமையாக இல்லை; எல்லா உயிர்களிலும் நான் இருப்பது போல, ஆகாயம், காற்று, நெருப்பு, நீர், பூமி எல்லாவற்றிலும் இருப்பது போல, மனம், உயிர், பஞ்சபூதங்கள், அறிவு, உணர்வுகள் ஆகிய அனைத்திலும் நான் அடிப்படையாக இருக்கிறேன்.

ஆத்மந்யேவாத்மநாத்மாநம் ஸ்ரு'ஜே ஹந்ம்யநுபாலயே। ஆத்மமாயாநுபாவேந பூதேந்த்ரியகுணாத்மநா

நான் என்னுள் என்னால் என்னை உருவாக்கி, அழித்து, காத்து வருகிறேன்; என் சக்தியால் பஞ்சபூதங்கள், அறிவு, உணர்வுகள், குணங்கள் ஆகியவற்றின் ஆதாரமாக இருக்கிறேன்.

ஆத்மா ஜ்ஞாநமயஃ ஶுத்தோ வ்யதிரிக்தோऽகுணாந்வயஃ। ஸுஷுப்திஸ்வப்நஜாக்ரத்பிர்மாயாவ்ரு'த்திபிரீயதே

ஆன்மா அறிவால் ஆனது, தூய்மையானது, தனித்துவமானது, குணங்களுக்கு அடிமையல்ல; ஆனாலும் மாயையின் விளையாட்டால், ஆழ்ந்த தூக்கம், கனவு, விழிப்பு ஆகிய நிலைகளில் பயணிப்பது போல தோன்றுகிறது.

யேநேந்த்ரியார்தாந்த்யாயேத ம்ரு'ஷா ஸ்வப்நவதுத்திதஃ। தந்நிருந்த்யாதிந்த்ரியாணி விநித்ரஃ ப்ரத்யபத்யத

உணர்வுகள் பொய்யான கனவுபோல் எழும் பொருட்களை நினைக்கும் போது, அவற்றை அடக்கி, எப்போதும் விழிப்புடன் சுயநிலையுடன் இருங்கள்.

ஏததந்தஃ ஸமாம்நாயோ யோகஃ ஸாங்க்யம் மநீஷிணாம்। த்யாகஸ்தபோ தமஃ ஸத்யம் ஸமுத்ராந்தா இவாபகாஃ

இது அந்தரங்கமான உபதேசம்; ஞானிகளுக்கான யோகம், விவேகம்; துறவு, தவம், மனக்கட்டுப்பாடு, சத்தியம் — இவை எல்லாம் நதிகள் கடலுக்கு ஓடுவது போல ஒன்றாகும்.

யத்த்வஹம் பவதீநாம் வை தூரே வர்தே ப்ரியோ த்ரு'ஶாம்। மநஸஃ ஸந்நிகர்ஷார்தம் மதநுத்யாநகாம்யயா

உங்கள் கணவன் நான், உங்களிடமிருந்து தூரத்தில் இருப்பது போலத் தெரிந்தாலும், உங்கள் மனம் என்னை நினைத்து எப்போதும் நெருக்கமாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் இவ்வாறு இருக்கிறேன்.

யதா தூரசரே ப்ரேஷ்டே மந ஆவிஶ்ய வர்ததே। ஸ்த்ரீணாம் ச ந ததா சேதஃ ஸந்நிக்ரு'ஷ்டேऽக்ஷிகோசரே

பிரியமானவர் தூரத்தில் இருந்தால் மனம் அவரை நினைத்து நிற்கும்; ஆனால் பெண்களுக்கு அவர் அருகில், கண் முன்னால் இருந்தால், மனம் அவ்வளவு ஆழமாக அவரை நினைக்காது.

மய்யாவேஶ்ய மநஃ க்ரு'த்ஸ்நம் விமுக்தாஶேஷவ்ரு'த்தி யத்। அநுஸ்மரந்த்யோ மாம் நித்யமசிராந்மாமுபைஷ்யத

உங்கள் முழு மனதையும் என்னில் நிலைநிறுத்தி, மற்ற எல்லா ஆசைகளிலிருந்தும் விடுபட்டு, என்னை எப்போதும் நினைத்தால், சீக்கிரம் என்னை அடைவீர்கள்.

யா மயா க்ரீடதா ராத்ர்யாம் வநேऽஸ்மிந்வ்ரஜ ஆஸ்திதாஃ। அலப்தராஸாஃ கல்யாண்யோ மாபுர்மத்வீர்யசிந்தயா

இவ்வனத்தில் நான் இரவில் விளையாடியபோது, சிலர் இராசநாட்டியத்தில் சேர முடியவில்லை; ஆனாலும், அவர்கள் என் வீர செயலை மனதில் நினைத்ததால், என்னை அடைய தவறவில்லை.

ஶ்ரீஶுக உவாச। ஏவம் ப்ரியதமாதிஷ்டமாகர்ண்ய வ்ரஜயோஷிதஃ। தா ஊசுருத்தவம் ப்ரீதாஸ்தத்ஸந்தேஶாகதஸ்ம்ரு'தீஃ

ஶுகர் சொன்னார்: இவ்வாறு தங்கள் பிரியமானவரின் வார்த்தைகளை கேட்ட வ்ரஜ பெண்கள், மகிழ்ச்சியுடன், அவர் கொண்டு வந்த செய்தியை நினைத்து, உத்தவனிடம் பேசினார்கள்.

கோப்ய ஊசுஃ। திஷ்ட்யாஹிதோ ஹதஃ கம்ஸோ யதூநாம் ஸாநுகோऽகக்ரு'த்। திஷ்ட்யாப்தைர்லப்தஸர்வார்தைஃ குஶல்யாஸ்தேऽச்யுதோऽதுநா

கோபிகள் கூறினார்கள்: நம் பாக்கியத்தால், யாதவர்கள் பகைவர் கம்சன், அவன் கூட்டத்தோடு அழிக்கப்பட்டான்; நம் பாக்கியத்தால், அச்சுதன் இப்போது சகோதரர்களோடு எல்லாவற்றையும் பெற்றுத் தற்காப்பாக இருக்கிறார்.

கச்சித்கதாக்ரஜஃ ஸௌம்ய கரோதி புரயோஷிதாம்। ப்ரீதிம் நஃ ஸ்நிக்தஸவ்ரீட ஹாஸோதாரேக்ஷணார்சிதஃ

அன்பானவரே, நகர பெண்கள் புன்முறுவல், வெட்கம் கலந்த பார்வையால் மதிப்பளிக்க, கதையின் மூத்த சகோதரர் அவர்களுக்கு மகிழ்ச்சி தருகிறாரா?

கதம் ரதிவிஶேஷஜ்ஞஃ ப்ரியஶ்ச புரயோஷிதாம்। நாநுபத்யேத தத்வாக்யைர்விப்ரமைஶ்சாநுபாஜிதஃ

அன்பிலும் நுணுக்கங்களை அறிந்தவர், நகர பெண்களுக்கு மிகவும் பிடித்தவர்; அவர்களின் வார்த்தைகள், விளையாட்டு நடைகள் இவரை ஈர்க்காமல் இருக்க முடியுமா?

அபி ஸ்மரதி நஃ ஸாதோ கோவிந்தஃ ப்ரஸ்துதே க்வசித்। கோஷ்டிமத்யே புரஸ்த்ரீணாம்க்ராம்யாஃ ஸ்வைரகதாந்தரே

நல்லவரே, நகர பெண்கள் தனிப்பட்ட உரையாடலில் இருக்கும்போது, கோவிந்தன் எப்போதாவது நம்மை, இந்த கிராம பெண்களை, நினைவுகூர்கிறாரா?

தாஃ கிம் நிஶாஃ ஸ்மரதி யாஸு ததா ப்ரியாபிர்। வ்ரு'ந்தாவநே குமுதகுந்தஶஶாங்கரம்யே। ரேமே க்வணச்சரணநூபுரராஸகோஷ்ட்யாம்। அஸ்மாபிரீடிதமநோஜ்ஞகதஃ கதாசித்

அந்த இரவுகளை நினைவில் வைத்திருக்கிறாயா? அப்போது அவர் தன் பிரியமானவர்களுடன் வ்ரிந்தாவனத்தில், அல்லி, மல்லிகை, சந்திரன் ஆகியவற்றால் அழகாகும் இடத்தில், சிலம்பொலி ஒலிக்கும் ராசநாட்டியத்தில் மகிழ்ந்து, எங்களை சில நேரம் இனிமையான கதைகளால் கவர்ந்தார்.

அப்யேஷ்யதீஹ தாஶார்ஹஸ்தப்தாஃ ஸ்வக்ரு'தயா ஶுசா। ஸஞ்ஜீவயந்நு நோ காத்ரைர்யதேந்த்ரோ வநமம்புதைஃ

தாஷார்ஹ குலத்தில் பிறந்தவர், தன் செய்கையால் வருந்தி, நம்மைத் தன் தொடுதலால் உயிர்ப்பித்து, மழையால் வனத்தை உயிர்ப்பிக்கும் இந்திரன் போல், இங்கு திரும்ப வருவாரா?