ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

அதோ குருகுலே வாஸமிச்சந்தாவுபஜக்மதுஃ। காஶ்யம் ஸாந்தீபநிம் நாம ஹ்யவந்திபுரவாஸிநம்

ஆசிரியை வீட்டில் தங்க விரும்பி, அவர்கள் அவந்தி நகரில் வாழ்ந்த காசியச் சந்தீபனியை அணுகினார்கள்.

யதோபஸாத்ய தௌ தாந்தௌ குரௌ வ்ரு'த்திமநிந்திதாம்। க்ராஹயந்தாவுபேதௌ ஸ்ம பக்த்யா தேவமிவாத்ரு'தௌ

அவர்கள் தம்மை கட்டுப்படுத்தி, ஆசிரியை முறையாக அணுகி, குறைபாடில்லாமல் சேவை செய்து, பக்தியுடன், தேவனைப் போல் மரியாதையுடன் கற்றார்கள்.

தயோர்த்விஜவரஸ்துஷ்டஃ ஶுத்தபாவாநுவ்ரு'த்திபிஃ। ப்ரோவாச வேதாநகிலாந் ஸாங்கோபநிஷதோ குருஃ

அந்த இருவரின் தூய்மையான, பக்தியுள்ள நடத்தை பார்த்து, அந்த உயர்ந்த பிராமணர் மகிழ்ச்சியடைந்தார். ஆசிரியராக அவர், வேதங்களையும் அவற்றின் அனைத்து பிரிவுகளையும், உபநிஷத்துகளையும் முழுமையாக அவர்களுக்கு கற்பித்தார்.

ஸரஹஸ்யம் தநுர்வேதம் தர்மாந்ந்யாயபதாம்ஸ்ததா। ததா சாந்வீக்ஷிகீம் வித்யாம் ராஜநீதிம் ச ஷட்விதாம்

அவர் இரகசியமான தனுர்வேதத்தையும், தர்மம் மற்றும் நீதியின் பாதைகளையும், ஆய்வு அறிவையும், ஆறு வகை அரசாட்சித் திறமைகளையும் கற்றுத்தந்தார்.

ஸர்வம் நரவரஶ்ரேஷ்டௌ ஸர்வவித்யாப்ரவர்தகௌ। ஸக்ரு'ந்நிகதமாத்ரேண தௌ ஸஞ்ஜக்ரு'ஹதுர்ந்ரு'ப

அந்த இருவரும் மனிதர்களில் சிறந்தவர்களாக, எல்லா அறிவையும் பரப்புபவர்களாக, ஆசிரியர் சொன்ன ஒரே முறையிலேயே அனைத்தையும் உடனே புரிந்துகொண்டார்கள்.

அஹோராத்ரைஶ்சதுஃஷஷ்ட்யா ஸம்யத்தௌ தாவதீஃ கலாஃ*। குருதக்ஷிணயாசார்யம் சந்தயாமாஸதுர்ந்ரு'ப

அவர்கள் அறுபத்து நான்கு நாள், இரவு ஆகிய காலத்தில் அந்த எல்லா கலைகளையும் முழுமையாக கற்றுக்கொண்டார்கள். பிறகு, ஆசிரியருக்கு குருதக்ஷிணை அளிக்க, அவர் விரும்புவதை கேட்டனர்.

த்விஜஸ்தயோஸ்தம் மஹிமாநமத்புதம் ஸம்லக்ஷ்ய ராஜந்நதிமாநுஷீம் மதிம்। ஸம்மந்த்ர்ய பத்ந்யா ஸ மஹார்ணவே ம்ரு'தம் பாலம் ப்ரபாஸே வரயாம் பபூவ ஹ

அந்த இருவரின் அதிசயமான, மனிதருக்கு அப்பாற்பட்ட அறிவை கவனித்து, அந்த பிராமணர் தன் மனைவியுடன் ஆலோசித்து, ப்ரபாஸத்தில் பெரும் கடலில் இறந்த தன் மகனை திரும்பக் கொடுக்குமாறு விருப்பம் தெரிவித்தார்.

ததேத்யதாருஹ்ய மஹாரதௌ ரதம் ப்ரபாஸமாஸாத்ய துரந்தவிக்ரமௌ। வேலாமுபவ்ரஜ்ய நிஷீததுஃ க்ஷணம் ஸிந்துர்விதித்வார்ஹணமாஹரத்தயோஃ

அவர்கள் உடனே சம்மதித்து, பெரிய ரதத்தில் ஏறி, ப்ரபாஸம் சென்றார்கள். கடற்கரை அடைந்து, சிறிது நேரம் அமர்ந்தனர். அப்போது, கடல் அவர்களை அறிந்து, மரியாதையாக அர்ப்பணிப்புகளை கொண்டு வந்தது.

தமாஹ பகவாநாஶு குருபுத்ரஃ ப்ரதீயதாம்। யோऽஸாவிஹ த்வயா க்ரஸ்தோ பாலகோ மஹதோர்மிணா

அப்பொழுது பகவான் கூறினார்: 'கடலே, இங்கு நீ பெரிய அலைகளால் விழுங்கிய அந்த ஆசிரியரின் மகனை விரைவாக கொண்டு வா.'

ஶ்ரீஸமுத்ர உவாச। ந சாஹார்ஷமஹம் தேவ தைத்யஃ பஞ்சஜநோ மஹாந்। அந்தர்ஜலசரஃ க்ரு'ஷ்ண ஶங்கரூபதரோऽஸுரஃ

கடல் பதிலளித்தது: 'ஓ ஆண்டவரே, நான் அவனை எடுத்துக்கொள்ளவில்லை; பெரிய அசுரன் பஞ்சஜனன், சங்கு வடிவில் நீரில் வாழும் அவன் தான் அந்த பையனை எடுத்தான், கிருஷ்ணா.'

ஆஸ்தே தேநாஹ்ரு'தோ நூநம் தச்ச்ருத்வா ஸத்வரம் ப்ரபுஃ। ஜலமாவிஶ்ய தம் ஹத்வா நாபஶ்யதுதரேऽர்பகம்

இதை கேட்டதும், ஆண்டவர் விரைவாக நீரில் இறங்கி, அந்த அசுரனை அழித்தார். ஆனால், அவன் வயிற்றில் அந்த பையனை காணவில்லை.

ததங்கப்ரபவம் ஶங்கமாதாய ரதமாகமத்। ததஃ ஸம்யமநீம் நாம யமஸ்ய தயிதாம் புரீம்

அந்த அசுரனின் உடலில் இருந்து தோன்றிய சங்கை எடுத்துக் கொண்டு, ரதத்துக்கு திரும்பினார். பின்னர், யமனுக்கு பிரியமான சம்யமனி என்னும் நகரத்திற்குச் சென்றார்.

கத்வா ஜநார்தநஃ ஶங்கம் ப்ரதத்மௌ ஸஹலாயுதஃ। ஶங்கநிர்ஹ்ராதமாகர்ண்ய ப்ரஜாஸம்யமநோ யமஃ

அங்கு சென்றதும், ஜனார்த்தனன் தன் ஆயுதங்களுடன் சங்கை ஊதினார். அந்த சங்கத்தின் பெரும் ஒலியை கேட்டு, உயிர்களை கட்டுப்படுத்தும் யமன் கவனித்தான்.

தயோஃ ஸபர்யாம் மஹதீம் சக்ரே பக்த்யுபப்ரு'ம்ஹிதாம்। உவாசாவநதஃ க்ரு'ஷ்ணம் ஸர்வபூதாஶயாலயம் । லீலாமநுஷ்யயோர்விஷ்ணோ யுவயோஃ கரவாம கிம்

யமன், அவர்களுக்கு பக்தியுடன் மிகுந்த மரியாதை செய்து, கிருஷ்ணனை வணங்கி, 'மனித வடிவில் விளையாடும் விஷ்ணுவே, உங்களுக்காக என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று கேட்டான்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச। குருபுத்ரமிஹாநீதம் நிஜகர்மநிபந்தநம்। ஆநயஸ்வ மஹாராஜ மச்சாஸநபுரஸ்க்ரு'தஃ

பகவான் கூறினார்: 'எங்கள் ஆசிரியரின் மகன், தன் கர்மத்தின் காரணமாக இங்கு வந்துள்ளான். என் கட்டளையின்படி, அவனை கொண்டு வா, மன்னா.'

ததேதி தேநோபாநீதம் குருபுத்ரம் யதூத்தமௌ। தத்த்வா ஸ்வகுரவே பூயோ வ்ரு'ணீஷ்வேதி தமூசதுஃ

'அப்படியே' என்று சம்மதித்து, யமன் அந்த ஆசிரியரின் மகனை யாதவர்களில் சிறந்தவர்களுக்கு கொண்டு வந்தான். அவர்களும், அந்த பையனை ஆசிரியரிடம் ஒப்படைத்து, மீண்டும் ஒரு வரம் தேர்ந்தெடுக்குமாறு கேட்டனர்.

ஶ்ரீகுருருவாச। ஸம்யக்ஸம்பாதிதோ வத்ஸ பவத்ப்யாம் குருநிஷ்க்ரயஃ। கோ நு யுஷ்மத்விதகுரோஃ காமாநாமவஶிஷ்யதே

ஆசிரியர் கூறினார்: 'என் செல்லப்பிள்ளைகளே, நீங்கள் குருதக்ஷிணையை முழுமையாக நிறைவேற்றிவிட்டீர்கள். உங்களைப் போன்ற மாணவர்களுக்கு இன்னும் என்ன ஆசை இருக்க முடியும்?'

கச்சதம் ஸ்வக்ரு'ஹம் வீரௌ கீர்திர்வாமஸ்து பாவநீ। சந்தாம்ஸ்யயாதயாமாநி பவந்த்விஹ பரத்ர ச

'வீரர்களே, உங்கள் வீடு திரும்புங்கள். உங்கள் புகழ் தூய்மையாக இருக்கட்டும். நீங்கள் கற்ற வேதங்கள் இங்கு, மறுபிறவியிலும் உங்களுடன் நிலைத்திருக்கட்டும்.'

குருணைவமநுஜ்ஞாதௌ ரதேநாநிலரம்ஹஸா। ஆயாதௌ ஸ்வபுரம் தாத பர்ஜந்யநிநதேந வை

ஆசிரியர் அனுமதி அளித்தபின், அவர்கள் காற்று வேகத்தில் ஓடும் ரதத்தில், மேகக் குரல் போன்ற ஒலியுடன் தங்கள் நகரத்திற்கு திரும்பினர்.

ஸமநந்தந்ப்ரஜாஃ ஸர்வா த்ரு'ஷ்ட்வா ராமஜநார்தநௌ। அபஶ்யந்த்யோ பஹ்வஹாநி நஷ்டலப்ததநா இவ

பல நாட்கள் காணாமல் இருந்த ராமா, ஜனார்த்தனரை மீண்டும் பார்த்த மக்களெல்லாம், இழந்த செல்வத்தை மீண்டும் பெற்றவர்கள் போல் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தனர்.

ஸ்வவிரஹார்தகோபகோபீநாம் ஸாந்த்வநாய பகவதோத்தவஸ்ய ப்ரஸ்தாபநம், நந்தோத்தவஸம்வாதஶ்ச - ஶ்ரீஶுக உவாச। வ்ரு'ஷ்ணீநாம் ப்ரவரோ மந்த்ரீ க்ரு'ஷ்ணஸ்ய தயிதஃ ஸகா। ஶிஷ்யோ ப்ரு'ஹஸ்பதேஃ ஸாக்ஷாதுத்தவோ புத்திஸத்தமஃ

ஸ்ரீ சுகர் சொன்னார்: வ்ருஷ்ணி குலத்தில் சிறந்தவர், கிருஷ்ணருக்கு மிகவும் நெருக்கமான நண்பர், நேரடியாக பிருஹஸ்பதியின் சீடர், மிகுந்த புத்திசாலி, அவர் தான் உத்தவன்.

தமாஹ பகவாந்ப்ரேஷ்டம் பக்தமேகாந்திநம் க்வசித்। க்ரு'ஹீத்வா பாணிநா பாணிம் ப்ரபந்நார்திஹரோ ஹரிஃ

அவரிடம், பக்தர்களின் துயரை நீக்கும் ஹரி, ஒருநாள் உத்தவனின் கையைத் தன் கையில் பிடித்து, மிகவும் நேசத்துடன் பேசினார்.

கச்சோத்தவ வ்ரஜம் ஸௌம்ய பித்ரோர்நௌ ப்ரீதிமாவஹ। கோபீநாம் மத்வியோகாதிம் மத்ஸந்தேஶைர்விமோசய

நல்ல மனம் கொண்ட உத்தவா, நீ வ்ரஜாவுக்கு சென்று என் தந்தை, தாயாருக்கு மகிழ்ச்சி அளித்து, என் பிரிவால் வாடும் கோபிகைகளின் துயரை என் செய்திகளைச் சொல்லி நீக்கு.

தா மந்மநஸ்கா மத்ப்ராணா மதர்தே த்யக்ததைஹிகாஃ। மாமேவ தயிதம் ப்ரேஷ்டமாத்மாநம் மநஸா கதாஃ । யே த்யக்தலோகதர்மாஶ்ச மதர்தே தாந்பிபர்ம்யஹம்

அந்த பெண்கள், தங்கள் மனதை என்னில் நிலைநிறுத்தி, உயிரையே எனக்கு அர்ப்பணித்து, உடல் சுகங்களை விட்டுவிட்டு, என்னை தங்கள் உயிராக, அன்பாக கருதி, உலக வழக்கை விட்டுவிட்டு எனக்காக வாழ்கிறார்கள். அவர்களை நான் காத்து வருகிறேன்.

மயி தாஃ ப்ரேயஸாம் ப்ரேஷ்டே தூரஸ்தே கோகுலஸ்த்ரியஃ। ஸ்மரந்த்யோऽங்க விமுஹ்யந்தி விரஹௌத்கண்ட்யவிஹ்வலாஃ

நான் அவர்களுக்கு மிகவும் நேசமானவன் என்றாலும், தூரத்தில் இருந்தாலும், கோகுலத்து பெண்கள் என் நினைவில் முழுமையாக மூழ்கி, பிரிவால் வருந்தி, துயரத்தில் மயங்குகிறார்கள்.

தாரயந்த்யதிக்ரு'ச்ச்ரேண ப்ராயஃ ப்ராணாந்கதஞ்சந। ப்ரத்யாகமநஸந்தேஶைர்பல்லவ்யோ மே மதாத்மிகாஃ

என் மீது மனம் ஒன்றாக இணைந்துள்ள என் ஆயர்கள் பெண்கள், என் திரும்பும் நம்பிக்கையாலும், நான் அனுப்பும் செய்திகளாலும், மிகுந்த சிரமத்திலும் உயிரை எப்படியோ தாங்கிக் கொண்டு இருக்கிறார்கள்.

ஶ்ரீஶுக உவாச। இத்யுக்த உத்தவோ ராஜந்ஸந்தேஶம் பர்துராத்ரு'தஃ। ஆதாய ரதமாருஹ்ய ப்ரயயௌ நந்தகோகுலம்

ஸ்ரீ சுகர் சொன்னார்: இப்படிச் சொன்னபின், உத்தவன் தன் ஆண்டவரின் கட்டளையை மரியாதையுடன் ஏற்று, ரதத்தில் ஏறி நந்தனின் கோபுலத்துக்குச் சென்றார்.

ப்ராப்தோ நந்தவ்ரஜம் ஶ்ரீமாந்நிம்லோசதி விபாவஸௌ। சந்நயாநஃ ப்ரவிஶதாம் பஶூநாம் குரரேணுபிஃ

பிரகாசமான உத்தவன், சூரியன் மறையும் வேளையில் நந்தவ்ரஜாவை அடைந்து, மாடுகள் திரும்பும் போது எழும் தூசியில் அவரது ரதம் மறைந்தபடி உள்ளே நுழைந்தார்.