ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

நேதுர்துந்துபயோ வ்யோம்நி ப்ரஹ்மேஶாத்யா விபூதயஃ । புஷ்பைஃ கிரந்தஸ்தம் ப்ரீதாஃ ஶஶம்ஸுர்நந்ரு'துஃ ஸ்த்ரியஃ

வானில் துந்துபி முழங்கியது; பிரம்மா, ஈசன் முதலிய தெய்வீக சக்திகள் மகிழ்ச்சியுடன் மலர்கள் பொழிந்து, அவரை புகழ்ந்தார்கள்; பெண்கள் ஆடினார்கள்.

தேஷாம் ஸ்த்ரியோ மஹாராஜ ஸுஹ்ரு'ந்மரணதுஃகிதாஃ । தத்ராபீயுர்விநிக்நந்த்யஃ ஶீர்ஷாண்யஶ்ருவிலோசநாஃ

அவர்களின் பெண்கள், மன்னா, தங்களது அன்புக்குரியவர்களின் மரண துயரால் வாடி, கண்களில் கண்ணீருடன், தலையை அடித்துக்கொண்டு அங்கு வந்தார்கள்.

ஶயாநாந் ந்வீரஶய்யாயாம் பதீந் ஆலிங்‌க்ய ஶோசதீஃ । விலேபுஃ ஸுஸ்வரம் நார்யோ விஸ்ரு'ஜந்த்யோ முஹுஃ ஶுசஃ

வீரர்களின் படுக்கையில் படுத்திருந்த கணவர்களை அணைத்துக்கொண்டு, அந்த பெண்கள் இனிய குரலில் அழுது, மீண்டும் மீண்டும் துயரை வெளிப்படுத்தினார்கள்.

ஹா நாத ப்ரிய தர்மஜ்ஞ கருணாநாதவத்ஸல । த்வயா ஹதேந நிஹதா வயம் தே ஸக்ரு'ஹப்ரஜாஃ

'அய்யோ, ஆண்டவரே, பிரியமானவரே, தர்மத்தை அறிந்தவரே, இரக்கமுள்ளவரே! நீ உயிரிழந்ததால், நாங்களும் எங்கள் பிள்ளைகளும் குடும்பமும் அழிந்தோம்.'

த்வயா விரஹிதா பத்யா புரீயம் புருஷர்ஷப । ந ஶோபதே வயமிவ நிவ்ரு'த்தோத்ஸவமங்‌கலா

'நீ இல்லாமல், எங்கள் கணவரே, இந்த நகரமும் அழகை இழந்துவிட்டது; நாங்களும், எல்லா விழாக்களும் நல்ல நிகழ்ச்சிகளும் முடிந்துவிட்டது போல, அழகு இழந்தோம்.'

அநாகஸாம் த்வம் பூதாநாம் க்ரு'தவாந் த்ரோஹமுல்பணம் । தேநேமாம் போ தஶாம் நீதோ பூதத்ருக் கோ லபேத ஶம்

'அப்பாவி உயிர்களுக்கு நீ பெரிய தீங்கு செய்தாய்; அதனால், உயிர்களை அழித்தவனே, எங்களை இந்த நிலைக்கு கொண்டு வந்தபின் யாருக்கு அமைதி கிடைக்கும்?'

ஸர்வேஷாமிஹ பூதாநாம் ஏஷ ஹி ப்ரபவாப்யயஃ । கோப்தா ச ததவத்யாயீ ந க்வசித் ஸுகமேததே

இங்கு உள்ள எல்லா உயிர்களுக்கும் இதுவே பிறப்பு மற்றும் அழிவின் காரணம்; பாதுகாப்பவராக இருப்பவர் இதை கவனிக்காமல் விட்டால் எங்கும் சந்தோஷம் அடைய முடியாது.

ஶ்ரீஶுக உவாச - ராஜயோஷித ஆஶ்வாஸ்ய பகவாந் லோகபாவநஃ । யாமாஹுர்லௌகிகீம் ஸம்ஸ்தாம் ஹதாநாம் ஸமகாரயத்

ஶுகர் சொன்னார்: உலகங்களை உருவாக்கும் ஆண்டவர், அந்த அரசிய பெண்களைத் தாங்கி, உயிரிழந்தவர்களுக்கு உலக வழக்கப்படி இறுதி கிரியைகள் செய்தார்.

மாதரம் பிதரம் சைவ மோசயித்வாத பந்தநாத் । க்ரு'ஷ்ணராமௌ வவந்தாதே ஶிரஸா ஸ்ப்ரு'ஶ்ய பாதயோஃ

பின்னர், தாயும் தந்தையும் சிறைப்பட்டிருந்ததை விடுவித்து, கிருஷ்ணரும் ராமரும் அவர்களது கால்களைத் தலையால் தொடந்து வணங்கினர்.

தேவகீ வஸுதேவஶ்ச விஜ்ஞாய ஜகதீஶ்வரௌ । க்ரு'தஸம்வந்தநௌ புத்ரௌ ஸஸ்வஜாதே ந ஶங்‌கிதௌ

தேவகியும் வசுதேவரும் தங்கள் மகன்கள் உலகத்தின் ஆண்டவர்கள் என அறிந்து, அவர்களது வணக்கத்தைப் பெற்றபின், பயமின்றி அவர்களை அணைத்துக்கொண்டார்கள்.

வஸுதேவதேவகீ ஸாந்த்வநம்; உக்ரஸேநஸ்ய ராஜ்யாபிஷேகஃ; ராமக்ரு'ஷ்ணயோருபநயநம் வித்யாத்யயநம், குருர்ம்ரு'தபுத்ரஸ்யாநயநம் ச - அத பஞ்சசத்வாரிம்ஶோऽத்யாயஃ। ஶ்ரீஶுக உவாச। பிதராவுபலப்தார்தௌ விதித்வா புருஷோத்தமஃ। மா பூதிதி நிஜாம் மாயாம் ததாந ஜநமோஹிநீம்

ஶுகர் சொன்னார்: தன் பெற்றோர்களின் விருப்பம் நிறைவேறியதை புரிந்த பரமபுருஷன், 'கவலைப்பட வேண்டாம்' என்று சொல்கிறபோது, தன் மாயையை விரித்து, மக்களின் மனதை மயக்கினார்.

உவாச பிதராவேத்ய ஸாக்ரஜஃ ஸாத்வர்ஷபஃ। ப்ரஶ்ரயாவநதஃ ப்ரீணந்நம்ப தாதேதி ஸாதரம்

தன் அண்ணனுடன் பெற்றோர்களிடம் சென்று, அந்த சாத்வத குலத்தில் சிறந்தவர், பணிவுடன் வணங்கி, மகிழ்வூட்டும் வகையில் அன்புடன் 'அம்மா', 'அப்பா' என்று அழைத்தார்.

நாஸ்மத்தோ யுவயோஸ்தாத நித்யோத்கண்டிதயோரபி। பால்யபௌகண்டகைஶோராஃ புத்ராப்யாமபவந்க்வசித்

அப்பா, நீங்கள் எப்போதும் எங்களை ஏங்கினாலும், நாங்கள் உங்கள் அருகில் எங்கள் பிள்ளை பருவம், சிறுவயது, இளமை ஆகியவற்றைச் செலவிட முடியவில்லை.

ந லப்தோ தைவஹதயோர்வாஸோ நௌ பவதந்திகே। யாம் பாலாஃ பித்ரு'கேஹஸ்தா விந்தந்தே லாலிதா முதம்

விதியின் காரணமாக, உங்கள் அருகில் வாழும் வாய்ப்பு எங்களுக்குக் கிடைக்கவில்லை; தந்தையின் வீட்டில் வளர்க்கப்படும் பிள்ளைகள் அனுபவிக்கும் மகிழ்ச்சி எங்களுக்குப் பெறவில்லை.

ஸர்வார்தஸம்பவோ தேஹோ ஜநிதஃ போஷிதோ யதஃ। ந தயோர்யாதி நிர்வேஶம் பித்ரோர்மர்த்யஃ ஶதாயுஷா

ஒரு மனிதன் நூறு ஆண்டுகள் வாழ்ந்தாலும், தன்னைப் பெற்றும் வளர்த்தும் பெற்றோர்களுக்கு கடனைத் திருப்பி செலுத்த முடியாது.

யஸ்தயோராத்மஜஃ கல்ப ஆத்மநா ச தநேந ச। வ்ரு'த்திம் ந தத்யாத்தம் ப்ரேத்ய ஸ்வமாம்ஸம் காதயந்தி ஹி

யார் தன்னால் இயன்றும், உடலும் செல்வமும் உள்ளபோது, பெற்றோருக்குத் தேவையானதை வழங்கவில்லை என்றால், அவர் இறந்தபின் தன் சதைத் தானே உண்ண வேண்டிய நிலை வரும்.

மாதரம் பிதரம் வ்ரு'த்தம் பார்யாம் ஸாத்வீம் ஸுதம் ஶிஶும்। குரும் விப்ரம் ப்ரபந்நம் ச கல்போऽபிப்ரச்ச்வஸந்ம்ரு'தஃ

யார் தன்னால் இயன்றும், வயதான தாய் தந்தை, நல்ல மனைவி, சிறிய பிள்ளை, ஆசான், பிராமணன், அல்லது தஞ்சம் புகுந்தவரை கவனிக்காமல் விட்டுவிடுகிறாரோ, அவர் உயிரோடு இருந்தாலும் இறந்தவரே.

தந்நாவகல்பயோஃ கம்ஸாந்நித்யமுத்விக்நசேதஸோஃ। மோகமேதே வ்யதிக்ராந்தா திவஸா வாமநர்சதோஃ

கம்சனால் எப்போதும் கவலைக்குள்ளாகிய நாங்கள், உங்கள் பாதங்களை வழிபடாமல், வீணாகவே நாட்கள் கழிந்துவிட்டன.

தத்க்ஷந்துமர்ஹதஸ்தாத மாதர்நௌ பரதந்த்ரயோஃ। அகுர்வதோர்வாம் ஶுஶ்ரூஷாம் க்லிஷ்டயோர்துர்ஹ்ரு'தா ப்ரு'ஶம்

அப்பா, அம்மா, எங்களை மன்னிக்க வேண்டும்; நாங்கள் மற்றவரின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்து, கடுமையாக சிரமப்பட்டதால், உங்களைச் சேவிக்க இயலவில்லை.

ஶ்ரீஶுக உவாச। இதி மாயாமநுஷ்யஸ்ய ஹரேர்விஶ்வாத்மநோ கிரா। மோஹிதாவங்கமாரோப்ய பரிஷ்வஜ்யாபதுர்முதம்

ஶுகர் சொன்னார்: இவ்வாறு உலகத்தின் ஆத்மாவான ஹரி மனித உருவில், தனது வார்த்தைகளால் அவர்களை மயக்கினார்; அவர்கள் அவரை மடியில் ஏற்றி, அணைத்துக்கொண்டு மகிழ்ச்சி அடைந்தார்கள்.

ஸிஞ்சந்தாவஶ்ருதாராபிஃ ஸ்நேஹபாஶேந சாவ்ரு'தௌ। ந கிஞ்சிதூசதூ ராஜந்பாஷ்பகண்டௌ விமோஹிதௌ

அன்பால் கட்டப்பட்டு, கண்ணீர் பெருக, அவர்களது தொண்டை அடைஞ்சு, மனம் மயங்கி, எதுவும் பேச முடியவில்லை, அரசே.

ஏவமாஶ்வாஸ்ய பிதரௌ பகவாந்தேவகீஸுதஃ। மாதாமஹம் தூக்ரஸேநம் யதூநாமகரோந்ந்ரு'பம்

இவ்வாறு பெற்றோர்களைத் தாங்கிய பிறகு, தேவகியின் மகன் ஆன ஆண்டவர், தன் தாத்தா உக்ரசேனனை யாதவர்களுக்கு அரசனாக அமர்த்தினார்.

ஆஹ சாஸ்மாந்மஹாராஜ ப்ரஜாஶ்சாஜ்ஞப்துமர்ஹஸி। யயாதிஶாபாத்யதுபிர்நாஸிதவ்யம் ந்ரு'பாஸநே

அவர், 'பெரிய அரசே, எங்களையும் மக்களையும் நீங்கள் கட்டளையிட வேண்டும்; யயாதியின் சாபத்தால், யாதவர்கள் அரச ஆசனத்தில் அமரக் கூடாது' என்று கூறினார்.

மயி ப்ரு'த்ய உபாஸீநே பவதோ விபுதாதயஃ। பலிம் ஹரந்த்யவநதாஃ கிமுதாந்யே நராதிபாஃ

நான் உங்களுக்குப் பணியாளராக இருக்கும்போது, தேவர்கள் முதலியோரும் வணங்கி காணிக்கை செலுத்துகிறார்கள்; பிற மனித அரசர்கள் பற்றி சொல்லவே தேவையில்லை.

ஸர்வாந்ஸ்வாந்ஜ்ஞாதிஸம்பந்தாந்திக்ப்யஃ கம்ஸபயாகுலாந்। யதுவ்ரு'ஷ்ண்யந்தகமது தாஶார்ஹகுகுராதிகாந்

கம்சனிடம் இருந்து பயந்து, யாதவர்கள், வ்ருஷ்ணிகள், அந்தகர்கள், மதுக்கள், தாசார்ஹர்கள், குகுரர்கள் மற்றும் பிற உறவினர்கள் எல்லோரும் எல்லா திசைகளிலும் கலங்கினார்கள்.

ஸபாஜிதாந்ஸமாஶ்வாஸ்ய விதேஶாவாஸகர்ஶிதாந்। ந்யவாஸயத்ஸ்வகேஹேஷு வித்தைஃ ஸந்தர்ப்ய விஶ்வக்ரு'த்

அவர்களை மரியாதையுடன் வரவேற்று, வெளிநாட்டில் தங்கியிருந்து சோர்ந்தவர்களை ஆறுதல் கூறி, தங்கள் சொந்த வீடுகளில் வசிக்கச் செய்து, செல்வம் கொடுத்து மகிழ்வித்தான்.

க்ரு'ஷ்ணஸங்கர்ஷணபுஜைர்குப்தா லப்தமநோரதாஃ। க்ரு'ஹேஷு ரேமிரே ஸித்தாஃ க்ரு'ஷ்ணராமகதஜ்வராஃ

கிருஷ்ணரும் சங்கர்ஷணனும் தங்கள் கரங்களால் பாதுகாத்ததால், அவர்கள் விரும்பிய ஆசைகள் நிறைவேறி, கிருஷ்ணரும் பாலராமரும் தந்த ஆனந்தத்தில், தங்கள் வீடுகளில் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்ந்தார்கள்.

வீக்ஷந்தோऽஹரஹஃ ப்ரீதா முகுந்தவதநாம்புஜம்। நித்யம் ப்ரமுதிதம் ஶ்ரீமத்ஸதயஸ்மிதவீக்ஷணம்

ஒவ்வொரு நாளும் மகிழ்ச்சியுடன், முகுந்தனின் தாமரை போன்ற முகத்தை பார்த்து, எப்போதும் அழகாக, கருணைமிகு புன்னகையுடன் பிரகாசமாக இருந்ததை ரசித்தார்கள்.

தத்ர ப்ரவயஸோऽப்யாஸந்யுவாநோऽதிபலௌஜஸஃ। பிபந்தோऽக்ஷைர்முகுந்தஸ்ய முகாம்புஜஸுதாம் முஹுஃ

அங்கே, வயதானவர்களும் இளமையோடு வலிமையுடன் தோன்றினார்கள்; அவர்கள் முகுந்தனின் தாமரை முகத்திலிருந்து அமுதத்தை கண்களால் மீண்டும் மீண்டும் பருகினார்கள்.