ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஹஸ்தாப்யாம் ஹஸ்தயோர்பத்த்வா பத்‍ப்யாமேவ ச பாதயோஃ । விசகர்ஷதுரந்யோந்யம் ப்ரஸஹ்ய விஜிகீஷயா

கைகள் கைகளோடு, கால்கள் கால்களோடு பிணைத்து, வெற்றி பெறும் ஆசையுடன் ஒருவரை ஒருவர் வலியுடன் இழுத்தனர்.

அரத்‍நீ த்வே அரத்‍நிப்யாம் ஜாநுப்யாம் சைவ ஜாநுநீ । ஶிரஃ ஶீர்ஷ்ணோரஸோரஸ்தௌ அந்யோந்யம் அபிஜக்நதுஃ

அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் கையால், முழங்கால், தலையால், மார்பும் தோள்களாலும் தாக்கினர்.

பரிப்ராமணவிக்ஷேப பரிரம்பாவபாதநைஃ । உத்ஸர்பணாபஸர்பணைஃ சாந்யோந்யம் ப்ரத்யருந்ததாம்

சுற்றி நடப்பதும், ஏமாற்றும் அசைவுகளும், அணைத்தல், தரையில் வீசுதல், முன்னேறும் பின்னேறும் அசைவுகளால் ஒருவரை ஒருவர் தடுப்பதுபோல் நடந்தது.

உத்தாபநைருந்நயநைஃ சாலநைஃ ஸ்தாபநைரபி । பரஸ்பரம் ஜிகீஷந்தௌ அபசக்ரதுராத்மநஃ

எழுப்புதல், உயர்த்துதல், அசைத்தல், நிலைநிறுத்தல் ஆகியவற்றால் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் வெல்ல முயன்றனர்.

தத்‍பலாபலவத் யுத்தம் ஸமேதாஃ ஸர்வயோஷிதஃ । ஊசுஃ பரஸ்பரம் ராஜந் ஸாநுகம்பா வரூதஶஃ

இந்த பலமும் பலையின்மையும் கலந்த போட்டியை பார்த்த பெண்கள் அனைவரும், அரசே, குழுக்களாக இரங்கியபடி பேசினர்.

மஹாநயம் பதாதர்ம ஏஷாம் ராஜஸபாஸதாம் । யே பலாபலவத் யுத்தம் ராஜ்ஞோऽந்விச்சந்தி பஶ்யதஃ

அரசரின் சபையினரிடையே இது எவ்வளவு பெரிய அநியாயம்! அரசர் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, பலமும் பலையின்மையும் கலந்த இந்தப் போட்டியை அவர்கள் விரும்புகிறார்கள்.

க்வ வஜ்ரஸாரஸர்வாங்‌கௌ மல்லௌ ஶைலேந்த்ரஸந்நிபௌ । க்வ சாதிஸுகுமாராங்‌கௌ கிஶோரௌ நாப்தயௌவநௌ

இவர்கள் மின்னல் போல் கடினமான உடல் கொண்ட மல்யுத்த வீரர்கள், மலை போன்ற தோற்றமுடையவர்கள். இவ்விருவரோ மிகவும் மென்மையான உடல் கொண்ட இளையவர்கள், இன்னும் முழுமையாக வளராதவர்கள். இவர்கள் எவ்வாறு சமமாக்கப்பட முடியும்?

தர்மவ்யதிக்ரமோ ஹ்யஸ்ய ஸமாஜஸ்ய த்ருவம் பவேத் । யத்ராதர்மஃ ஸமுத்திஷ்டேத் ந ஸ்தேயம் தத்ர கர்ஹிசித்

இந்தச் சபையில் நிச்சயம் தர்மம் மீறப்படும்; அங்கு அநியாயம் எழும்பும் இடத்தில் ஒருபோதும் தங்கக்கூடாது.

ந ஸபாம் ப்ரவிஶேத் ப்ராஜ்ஞஃ ஸப்யதோஷாந் அநுஸ்மரந் । அப்ருவந் விப்ருவந்நஜ்ஞோ நரஃ கில்பிஷமஶ்நுதே

சபையில் உள்ளவர்களின் குறைகளை நினைவில் வைத்துச் சபைக்குள் செல்லக் கூடாது. அறிவில்லாதவன் பேசினாலும் பேசாமல் இருந்தாலும் பாவம் ஏற்படும்.

வல்கதஃ ஶத்ருமபிதஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்ய வதநாம்புஜம் । வீக்ஷ்யதாம் ஶ்ரமவார்யுப்தம் பத்மகோஶமிவாம்புபிஃ

பகையை எதிர்கொண்டு கிருஷ்ணரின் தாமரை போன்ற முகத்தைப் பாருங்கள்; போராட்டத்தால் வியர்வை பூசப்பட்டு, தண்ணீரால் நனையும் தாமரை மொட்டைப் போல் உள்ளது.

கிம் ந பஶ்யத ராமஸ்ய முகமாதாம்ரலோசநம் । முஷ்டிகம் ப்ரதி ஸாமர்ஷம் ஹாஸஸம்ரம்பஶோபிதம்

நீங்கள் ஏன் ராமனின் முகத்தைப் பார்க்கவில்லை? அவன் கண்கள் செம்போலிருக்கும்; முகத்தில் சிரிப்பும் கோபமும் கலந்து ஒளிவிடுகிறது. அவன் முஷ்டிகனை எதிர்கொள்வதில் அந்த அழகு தெரிகிறது.

( வஸம்ததிலகா ) புண்யா பத வ்ரஜபுவோ யதயம் ந்ரு'லிங்‌க கூடஃ புராணபுருஷோ வநசித்ரமால்யஃ । காஃ பாலயந்ஸஹபலஃ க்வணயம்ஶ்ச வேணும் விக்ரீதயாஞ்சதி கிரித்ரரமார்சிதாங்‌க்ரிஃ

வ்ரஜபூமி எவ்வளவு பாக்கியசாலி! அந்தப் பழமையான பரமபொருள், மனித வடிவில் மறைந்து, காடிலிருந்து மலர் மாலை அணிந்து, பாலராமனுடன் பசுக்களை மேய்த்து, புல்லாங்குழல் ஊதிக்கொண்டு, மலைமகளின் கணவரால் வணங்கப்படும் திருவடிகளை உடையவனாக, பலவிதமான விளையாட்டுகளில் மகிழ்கிறான்.

கோப்யஸ்தபஃ கிமசரந் யதமுஷ்ய ரூபம் லாவண்யஸாரமஸமோர்த்வமநந்யஸித்தம் । த்ரு'க்பிஃ பிபந்த்யநுஸவாபிநவம் துராபம் ஏகாந்ததாம யஶஸஃ ஶ்ரீய ஐஶ்வரஸ்ய

வ்ரஜத்து பெண்கள் என்ன தவம் செய்தார்கள்? அவர்கள் அவனது உருவத்தை, அழகின் சாரமாகவும், ஒப்பற்றதாகவும், எப்போதும் புதிதாகவும், எளிதில் கிடைக்காததாகவும், புகழும் செல்வமும் ஐசுவரியமும் நிறைந்ததாகவும், கண்களால் பருக முடிந்தது.

யா தோஹநேऽவஹநநே மதநோபலேப ப்ரேங்‌கேங்‌கநார்பருதிதோ-க்ஷணமார்ஜநாதௌ । காயந்தி சைநமநுரக்ததியோऽஶ்ருகண்ட்யோ தந்யா வ்ரஜஸ்த்ரிய உருக்ரமசித்தயாநாஃ

வ்ரஜத்து பெண்கள் மிகப் பாக்கியசாலிகள். அவர்கள் உள்ளம் பெருமாளில் லயித்திருக்கிறது. பசு பண்ணும், பசு மலம் சேகரிப்பது, மத்து இடுவது, தரை பூசுவது, குழந்தைகளை ஆட்டுவது, வீடு சுத்தம் செய்வது—எந்த வேலையிலும் இருந்தாலும், கண்ணீர் கலந்த குரலில் அவனைப் பாடுகிறார்கள்.

ப்ராதர்வ்ரஜாத் வ்ரஜத ஆவிஶதஶ்ச ஸாயம் கோபிஃ ஸமம் க்வணயதோऽஸ்ய நிஶம்ய வேணும் । நிர்கம்ய தூர்ணமபலாஃ பதி பூரிபுண்யாஃ பஶ்யந்தி ஸஸ்மிதமுகம் ஸதயாவலோகம்

காலை பசுக்களுடன் மேய்ச்சலுக்கு போகும்போதும், மாலை திரும்பும்போதும், அவன் புல்லாங்குழல் ஊதும் ஒலியை கேட்டு, பாக்கியசாலி பெண்கள் விரைவாக வெளியில் வந்து, அவன் சிரிப்பும் கருணை பார்வையும் காண்கிறார்கள்.

( அநுஷ்டுப் ) ஏவம் ப்ரபாஷமாணாஸு ஸ்த்ரீஷு யோகேஶ்வரோ ஹரிஃ । ஶத்ரும் ஹந்தும் மநஶ்சக்ரே பகவாந் பரதர்ஷப

பெண்கள் இப்படிச் சொன்னபோது, பாரதர்களில் சிறந்தவரே, யோகத்தில் நிபுணரான ஹரியும், பகவானும், தன் பகைவரை அழிக்க மனதில் தீர்மானித்தான்.

ஸபயாஃ ஸ்த்ரீகிரஃ ஶ்ருத்வா புத்ரஸ்நேஹஶுசாऽऽதுரௌ । பிதரௌ அந்வதப்யேதாம் புத்ரயோரபுதௌ பலம்

பெண்கள் பயமுறுத்தும் வார்த்தைகளை கேட்ட பிள்ளைகளை நேசித்து துயருற்ற பெற்றோர்கள், தங்கள் மகன்களின் வலிமையை அறியாமல், அவர்களுக்காக மிகுந்த வேதனையடைந்தார்கள்.

தைஸ்தைர்நியுத்தவிதிபிஃ விவிதைரச்யுதேதரௌ । யுயுதாதே யதாந்யோந்யம் ததைவ பலமுஷ்டிகௌ

பல்வேறு மல்லர் யுத்த முறைகளைப் பயன்படுத்தி, அசுதனும் அவனது எதிரியும், பாலரும் முஷ்டிகனும் ஒருவரையொருவர் போரிட்டார்கள்.

பகவத்‍காத்ரநிஷ்பாதைஃ வஜ்ரநீஷ்பேஷநிஷ்டுரைஃ । சாணூரோ பஜ்யமாநாங்‌கோ முஹுர்க்லாநிமவாப ஹ

பெருமாளின் உடலால் விழும் அடி, இடியால் அரைக்கும் போல் கடுமையாக இருந்தது. அந்த அடிகளால் சாணூரனின் உடல் பலமுறை சிதைந்தது; அவன் மிகவும் சோர்ந்துவிட்டான்.

ஸ ஶ்யேநவேக உத்பத்ய முஷ்டீக்ரு'த்ய கராவுபௌ । பகவந்தம் வாஸுதேவம் க்ருத்தோ வக்ஷஸ்யபாதத

சாணூரன் பறவையின் வேகத்தில் பாய்ந்து, இரு கைகளையும் முஷ்டியாக்கி, கோபத்துடன் வாசுதேவனை மார்பில் அடித்தான்.

நாசலத் தத்ப்ரஹாரேண மாலாஹத இவ த்விபஃ । பாஹ்வோர்நிக்ரு'ஹ்ய சாணூரம் பஹுஶோ ப்ராமயந் ஹரிஃ

அந்த அடியால் பெருமாள் அசையவே இல்லை; அது பூமாலை அடிக்கப்பட்ட யானை போலிருந்தது. ஹரி, சாணூரனை இரண்டு கைகளால் பிடித்து பலமுறை சுற்றி வீசினான்.

பூப்ரு'ஷ்டே போதயாமாஸ தரஸா க்ஷீண ஜீவிதம் । விஸ்ரஸ்தாகல்பகேஶஸ்ரக் இந்த்ரத்வஜ இவாபதத்

பெருமாள் அவனை மிக வலிமையாக தரையில் வீசினார்; உயிர் hampir போனது. அவனது முடியும் மாலையும் சிதறி, இந்திரனின் கொடி விழும் போல் கீழே விழுந்தான்.

ததைவ முஷ்டிகஃ பூர்வம் ஸ்வமுஷ்ட்யாபிஹதேந வை । பலபத்ரேண பலிநா தலேநாபிஹதோ ப்ரு'ஶம்

அதேபோல், முஷ்டிகனும் முதலில் பலமுள்ள பலபத்ரனின் முஷ்டியால் பலமாக அடிபட்டான்; பிறகு அவன் கையால் கடுமையாக அடிபட்டான்.

ப்ரவேபிதஃ ஸ ருதிரம் உத்‌வமந் முகதோऽர்திதஃ । வ்யஸுஃ பபாதோர்வ்யுபஸ்தே வாதாஹத இவாங்‌க்ரிபஃ

அவன் நடுங்கி, வாயிலிருந்து இரத்தம் சிந்தி, துன்புறுத்தப்பட்டான்; உயிர் விட்டு, காற்றால் விழும் மரம்போல் தரையில் விழுந்தான்.

ததஃ கூடமநுப்ராப்தம் ராமஃ ப்ரஹரதாம் வரஃ । அவதீத் லீலயா ராஜந் ஸாவஜ்ஞம் வாமமுஷ்டிநா

பின்னர், போரில் சிறந்த ராமன், கூடன் அருகில் வந்தபோது, அவனை இடது கை முஷ்டியால் இகழ்ச்சியுடன் எளிதாக அடித்து கொன்றான், அரசே.

தர்ஹ்யேவ ஹி ஶலஃ க்ரு'ஷ்ண ப்ரபதாஹதஶீர்ஷகஃ । த்விதா விதீர்ணஸ்தோஶலக உபாவபி நிபேததுஃ

அதே நேரத்தில், சாளன் கிருஷ்ணனின் காலால் தலையில் அடிபட்டு, தோஷலகனும், இருவரும் இரண்டாகப் பிளந்து கீழே விழுந்தார்கள்.

சாணூரே முஷ்டிகே கூடே ஶலே தோஶலகே ஹதே । ஶேஷாஃ ப்ரதுத்ருவுர்மல்லாஃ ஸர்வே ப்ராணபரீப்ஸவஃ

சாணூரன், முஷ்டிகன், கூடன், சாளன், தோஷலகன் ஆகியோர் வீழ்ந்ததும், மீதமுள்ள மல்லர்கள் எல்லோரும் உயிரைக் காப்பாற்ற விரைந்து ஓடினர்.

கோபாந் வயஸ்யாந் ஆக்ரு'ஷ்ய தைஃ ஸம்ஸ்ரு'ஜ்ய விஜஹ்ரதுஃ । வாத்யமாநேஷு தூர்யேஷு வல்கந்தௌ ருதநூபுரௌ

பசுக்களைக் காப்பாற்றும் நண்பர்களை அழைத்து, அவர்கள் அனைவரும் இசைக்கருவிகள் முழங்க, கால் மணிகள் ஒலிக்க, மகிழ்ச்சியுடன் விளையாடினார்கள்.

ஜநாஃ ப்ரஜஹ்ரு'ஷுஃ ஸர்வே கர்மணா ராமக்ரு'ஷ்ணயோஃ । ரு'தே கம்ஸம் விப்ரமுக்யாஃ ஸாதவஃ ஸாது ஸாத்விதி

ராமனும் கிருஷ்ணனும் செய்த காரியத்தை எல்லா மக்கள் மகிழ்ச்சியுடன் கொண்டாடினார்கள்; கம்சனைத் தவிர, முன்னணி பிராமணர்களும் நல்லவர்கள் எல்லோரும் 'நன்றாக செய்தீர்கள்! நன்றாக செய்தீர்கள்!' என்று பாராட்டினார்கள்.