ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

காவஃ ஸபாலா ஏதேந தாவாக்நேஃ பரிமோசிதாஃ । காலியோ தமிதஃ ஸர்ப இந்த்ரஶ்ச விமதஃ க்ரு'தஃ

மாடுகளும், மேய்ப்பவர்களும் காட்டுத் தீயிலிருந்து இவரால் காப்பாற்றப்பட்டார்கள்; காலியன் என்ற பாம்பு அடக்கப்பட்டான்; இந்திரனின் பெருமையும் குறைக்கப்பட்டது.

ஸப்தாஹமேகஹஸ்தேந த்ரு'தோऽத்ரிப்ரவரோऽமுநா । வர்ஷவாதாஶநிப்யஶ்ச பரித்ராதம் ச கோகுலம்

ஏழு நாட்கள், ஒரே கையால் பெரிய மலை தூக்கி, மழை, காற்று, இடியிலிருந்து கோகுலத்தை இவர் பாதுகாத்தார்.

கோப்யோऽஸ்ய நித்யமுதித ஹஸிதப்ரேக்ஷணம் முகம் । பஶ்யந்த்யோ விவிதாம்ஸ்தாபாந் தரந்தி ஸ்மாஶ்ரமம் முதா

கோபியர் எப்போதும் இவரது புன்னகை முகத்தையும், பார்வையையும் பார்த்து, எவ்விதமான துன்பங்களும், சோர்வும் இல்லாமல் மகிழ்ச்சியுடன் கடந்து வந்தார்கள்.

வதந்த்யநேந வம்ஶோऽயம் யதோஃ ஸுபஹுவிஶ்ருதஃ । ஶ்ரியம் யஶோ மஹத்வம் ச லப்ஸ்யதே பரிரக்ஷிதஃ

இவரால், புகழ்பெற்ற யது வம்சம் மேலும் செல்வம், புகழ், பெருமை ஆகியவற்றைப் பெறும் என்று மக்கள் சொல்கிறார்கள்.

அயம் சாஸ்யாக்ரஜஃ ஶ்ரீமாந் ராமஃ கமலலோசநஃ । ப்ரலம்போ நிஹதோ யேந வத்ஸகோ யே பகாதயஃ

இவரது அண்ணன், அழகிய கண்கள் கொண்ட ராமர்; இவரால் பிரலம்பன், வத்ஸகன், பகன் மற்றும் பிறவர்கள் அழிக்கப்பட்டார்கள்.

ஜநேஷ்வேவம் ப்ருவாணேஷு தூர்யேஷு நிநதத்ஸு ச । க்ரு'ஷ்ணராமௌ ஸமாபாஷ்ய சாணூரோ வாக்யமப்ரவீத்

மக்கள் இப்படிச் சொல்லிக்கொண்டிருக்க, இசைக்கருவிகள் முழங்க, சாணூரன் கிருஷ்ணரும் ராமரையும் நோக்கி இவ்வாறு சொன்னான்.

ஹே நந்தஸூநோ ஹே ராம பவந்தௌ வீரஸம்மதௌ । நியுத்தகுஶலௌ ஶ்ருத்வா ராஜ்ஞாऽऽஹூதௌ தித்ரு'க்ஷுணா

நந்தனின் மகனே, ராமா! நீங்கள் இருவரும் வீரராக மதிக்கப்படுகிறீர்கள்; மல்லயுத்தத்தில் நிபுணர்கள் என்றும், அரசரால் பார்க்க அழைக்கப்பட்டீர்கள் என்றும் கேள்விப்பட்டோம்.

ப்ரியம் ராஜ்ஞஃ ப்ரகுர்வத்யஃ ஶ்ரேயோ விந்தந்தி வை ப்ரஜாஃ । மநஸா கர்மணா வாசா விபரீத மதோऽந்யதா

அரசருக்கு விருப்பமானதைச் செய்தால், மக்கள் மனம், செயல், சொல்லால் நன்மை பெறுவார்கள்; எதிர்மாறாக நடந்தால், அது நல்லதல்ல என்று கருதப்படுகிறது.

நித்யம் ப்ரமுதிதா கோபா வத்ஸபாலா யதா ஸ்புடம் । வநேஷு மல்லயுத்தேந க்ரீடந்தஶ்சாரயந்தி காஃ

கோபர்களும், மாடுகளை மேய்ப்பவர்களும் எப்போதும் மகிழ்ச்சியோடு, காட்டில் வெளிப்படையாக மல்லயுத்தம் விளையாடிக்கொண்டு, மாடுகளை மேய்த்தார்கள்.

தஸ்மாத் ராஜ்ஞஃ ப்ரியம் யூயம் வயம் ச கரவாம ஹே । பூதாநி நஃ ப்ரஸீதந்தி ஸர்வபூதமயோ ந்ரு'பஃ

அதனால், நண்பர்களே, நாம் அரசருக்கு பிடித்ததைச் செய்வோம்; அரசர் எல்லா உயிர்களையும் உள்ளடக்கியவர் என்பதால், அவர் திருப்தியடைந்தால் எல்லா உயிர்களும் நம்மிடம் மகிழ்வுடன் இருப்பார்கள்.

தந்நிஶம்யாப்ரவீத் க்ரு'ஷ்ணோ தேஶகாலோசிதம் வசஃ । நியுத்தமாத்மநோऽபீஷ்டம் மந்யமாநோऽபிநந்த்ய ச

இதை கேட்டதும், கிருஷ்ணர் அந்த நேரத்துக்கும் இடத்துக்கும் ஏற்றபடி பேசினார்; தாமே விரும்பிய மல்யுத்தத்தைக் கேட்டு மகிழ்ந்தார்.

ப்ரஜா போஜபதேரஸ்ய வயம் சாபி வநேசராஃ । கரவாம ப்ரியம் நித்யம் தந்நஃ பரமநுக்ரஹஃ

நாம் போஜர் அரசரின் رعsubjectsம், காட்டில் வாழ்பவர்களும் கூட, எப்போதும் அவருக்குப் பிடித்ததைச் செய்வோம்; அதுவே நமக்கு மிகப்பெரிய அருள்.

பாலா வயம் துல்யபலைஃ க்ரீடிஷ்யாமோ யதோசிதம் । பவேந்நியுத்தம் மாதர்மஃ ஸ்ப்ரு'ஶேந்மல்ல ஸபாஸதஃ

நாம் சிறுவர்கள்; நம்முடன் சமமான பலம் உள்ளவர்களுடன் விளையாடுவோம். மல்யுத்தம் நியாயமாக நடக்கட்டும், மல்யுத்த அரங்கில் இருப்பவர்கள் எங்களை குறை கூறாமல் இருக்க.

சாணூர உவாச - ந பாலோ ந கிஶோரஸ்த்வம் பலஶ்ச பலிநாம் வரஃ । லீலயேபோ ஹதோ யேந ஸஹஸ்ரத்விபஸத்த்வப்ரு'த்

சாணூரன் சொன்னான்: நீ குழந்தையோ, இளையோ அல்ல; பலவான்களில் முதன்மை பெற்றவன் நீ. விளையாட்டாகவே ஆயிரம் யானைகளுக்கு சமமான பலம் கொண்ட யானையை நீ கொன்றாய்.

தஸ்மாத் பவத்‍ப்யாம் பலிபிஃ யோத்தவ்யம் நாநயோऽத்ர வை । மயி விக்ரம வார்ஷ்ணேய பலேந ஸஹ முஷ்டிகஃ

அதனால், நீங்கள் இருவரும் பலவான்களுடன் மோத வேண்டும்; இங்கு விலகல் இல்லை. முஷ்டிகன் பலராமனுடன் மோதட்டும்; நான், வ்ருஷ்ணி குலத்தில் பிறந்தவனே, உன்னுடன் என் பலத்தைச் சோதிக்கிறேன்.

இதி ஶ்ரீமத்‍பாகவதே மஹாபுராணே பாரமஹம்ஸ்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் தஶமஸ்கந்தே பூர்வார்தே குவலயாபீடவதோ நாம த்ரிசத்வாரிம்ஶோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, பரமஹம்சர்களுக்கான புனிதமான ஸ்ரீமத் பாகவத மகாபுராணத்தில், பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் முதல் பாதியில், 'குவலயாபீடன் வதை' என்ற நாற்பத்து மூன்றாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

சாணூரமுஷ்டிகாதீநாம் மல்லாநாம் நிதநம் கம்ஸஸ்ய வதஶ்ச - ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) ஏவம் சர்சிதஸங்‌கல்போ பகவாந் மதுஸூதநஃ । ஆஸஸாதாத சணூரம் முஷ்டிகம் ரோஹிணீஸுதஃ

ஸ்ரீசுகர் சொன்னார்: இவ்வாறு தீர்மானம் நிறைவேற, மதுசூதனரும் ரோஹிணியின் மகனும் சாணூரனும் முஷ்டிகனும் அருகில் சென்றார்கள்.

ஹஸ்தாப்யாம் ஹஸ்தயோர்பத்த்வா பத்‍ப்யாமேவ ச பாதயோஃ । விசகர்ஷதுரந்யோந்யம் ப்ரஸஹ்ய விஜிகீஷயா

கைகள் கைகளோடு, கால்கள் கால்களோடு பிணைத்து, வெற்றி பெறும் ஆசையுடன் ஒருவரை ஒருவர் வலியுடன் இழுத்தனர்.

அரத்‍நீ த்வே அரத்‍நிப்யாம் ஜாநுப்யாம் சைவ ஜாநுநீ । ஶிரஃ ஶீர்ஷ்ணோரஸோரஸ்தௌ அந்யோந்யம் அபிஜக்நதுஃ

அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் கையால், முழங்கால், தலையால், மார்பும் தோள்களாலும் தாக்கினர்.

பரிப்ராமணவிக்ஷேப பரிரம்பாவபாதநைஃ । உத்ஸர்பணாபஸர்பணைஃ சாந்யோந்யம் ப்ரத்யருந்ததாம்

சுற்றி நடப்பதும், ஏமாற்றும் அசைவுகளும், அணைத்தல், தரையில் வீசுதல், முன்னேறும் பின்னேறும் அசைவுகளால் ஒருவரை ஒருவர் தடுப்பதுபோல் நடந்தது.

உத்தாபநைருந்நயநைஃ சாலநைஃ ஸ்தாபநைரபி । பரஸ்பரம் ஜிகீஷந்தௌ அபசக்ரதுராத்மநஃ

எழுப்புதல், உயர்த்துதல், அசைத்தல், நிலைநிறுத்தல் ஆகியவற்றால் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் வெல்ல முயன்றனர்.

தத்‍பலாபலவத் யுத்தம் ஸமேதாஃ ஸர்வயோஷிதஃ । ஊசுஃ பரஸ்பரம் ராஜந் ஸாநுகம்பா வரூதஶஃ

இந்த பலமும் பலையின்மையும் கலந்த போட்டியை பார்த்த பெண்கள் அனைவரும், அரசே, குழுக்களாக இரங்கியபடி பேசினர்.

மஹாநயம் பதாதர்ம ஏஷாம் ராஜஸபாஸதாம் । யே பலாபலவத் யுத்தம் ராஜ்ஞோऽந்விச்சந்தி பஶ்யதஃ

அரசரின் சபையினரிடையே இது எவ்வளவு பெரிய அநியாயம்! அரசர் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, பலமும் பலையின்மையும் கலந்த இந்தப் போட்டியை அவர்கள் விரும்புகிறார்கள்.

க்வ வஜ்ரஸாரஸர்வாங்‌கௌ மல்லௌ ஶைலேந்த்ரஸந்நிபௌ । க்வ சாதிஸுகுமாராங்‌கௌ கிஶோரௌ நாப்தயௌவநௌ

இவர்கள் மின்னல் போல் கடினமான உடல் கொண்ட மல்யுத்த வீரர்கள், மலை போன்ற தோற்றமுடையவர்கள். இவ்விருவரோ மிகவும் மென்மையான உடல் கொண்ட இளையவர்கள், இன்னும் முழுமையாக வளராதவர்கள். இவர்கள் எவ்வாறு சமமாக்கப்பட முடியும்?

தர்மவ்யதிக்ரமோ ஹ்யஸ்ய ஸமாஜஸ்ய த்ருவம் பவேத் । யத்ராதர்மஃ ஸமுத்திஷ்டேத் ந ஸ்தேயம் தத்ர கர்ஹிசித்

இந்தச் சபையில் நிச்சயம் தர்மம் மீறப்படும்; அங்கு அநியாயம் எழும்பும் இடத்தில் ஒருபோதும் தங்கக்கூடாது.

ந ஸபாம் ப்ரவிஶேத் ப்ராஜ்ஞஃ ஸப்யதோஷாந் அநுஸ்மரந் । அப்ருவந் விப்ருவந்நஜ்ஞோ நரஃ கில்பிஷமஶ்நுதே

சபையில் உள்ளவர்களின் குறைகளை நினைவில் வைத்துச் சபைக்குள் செல்லக் கூடாது. அறிவில்லாதவன் பேசினாலும் பேசாமல் இருந்தாலும் பாவம் ஏற்படும்.

வல்கதஃ ஶத்ருமபிதஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்ய வதநாம்புஜம் । வீக்ஷ்யதாம் ஶ்ரமவார்யுப்தம் பத்மகோஶமிவாம்புபிஃ

பகையை எதிர்கொண்டு கிருஷ்ணரின் தாமரை போன்ற முகத்தைப் பாருங்கள்; போராட்டத்தால் வியர்வை பூசப்பட்டு, தண்ணீரால் நனையும் தாமரை மொட்டைப் போல் உள்ளது.

கிம் ந பஶ்யத ராமஸ்ய முகமாதாம்ரலோசநம் । முஷ்டிகம் ப்ரதி ஸாமர்ஷம் ஹாஸஸம்ரம்பஶோபிதம்

நீங்கள் ஏன் ராமனின் முகத்தைப் பார்க்கவில்லை? அவன் கண்கள் செம்போலிருக்கும்; முகத்தில் சிரிப்பும் கோபமும் கலந்து ஒளிவிடுகிறது. அவன் முஷ்டிகனை எதிர்கொள்வதில் அந்த அழகு தெரிகிறது.

( வஸம்ததிலகா ) புண்யா பத வ்ரஜபுவோ யதயம் ந்ரு'லிங்‌க கூடஃ புராணபுருஷோ வநசித்ரமால்யஃ । காஃ பாலயந்ஸஹபலஃ க்வணயம்ஶ்ச வேணும் விக்ரீதயாஞ்சதி கிரித்ரரமார்சிதாங்‌க்ரிஃ

வ்ரஜபூமி எவ்வளவு பாக்கியசாலி! அந்தப் பழமையான பரமபொருள், மனித வடிவில் மறைந்து, காடிலிருந்து மலர் மாலை அணிந்து, பாலராமனுடன் பசுக்களை மேய்த்து, புல்லாங்குழல் ஊதிக்கொண்டு, மலைமகளின் கணவரால் வணங்கப்படும் திருவடிகளை உடையவனாக, பலவிதமான விளையாட்டுகளில் மகிழ்கிறான்.