ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

தமாபதந்தமாஸாத்ய பகவாந் மதுஸூதநஃ । நிக்ரு'ஹ்ய பாணிநா ஹஸ்தம் பாதயாமாஸ பூதலே

அது பாய்ந்து வந்தபோது, பகவான் மதுசூதனன் அதன் தும்பிக்கையை கையால் பிடித்து, தரையில் வீசினார்.

பதிதஸ்ய பதாऽऽக்ரம்ய ம்ரு'கேந்த்ர இவ லீலயா । தந்தமுத்பாட்ய தேநேபம் ஹஸ்திபாம்ஶ்சாஹநத்தரிஃ

விழுந்த யானையின் மீது சிங்கம் விளையாடும் போல் காலால் மிதித்து, அதன் பல்லை பிடுங்கி, அதனால் யானை காவலனை அடித்தார்.

ம்ரு'தகம் த்விபமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய தந்தபாணிஃ ஸமாவிஶத் । அம்ஸந்யஸ்தவிஷாணோऽஸ்ரு'ங்‌ மதபிந்துபிரங்‌கிதஃ । விரூடஸ்வேதகணிகா வதநாம்புருஹோ பபௌ

மறைந்த யானையை அங்கே விட்டுவிட்டு, பல்லை கையில் பிடித்து, அதை தோளில் சாய்த்து, இரத்தமும் மதமும் துளிகள் விழ, முகத்தில் வியர்வைத் துளிகள் மின்ன, அவர் உள்ளே நுழைந்தார்.

வ்ரு'தௌ கோபைஃ கதிபயைஃ பலதேவஜநார்தநௌ । ரங்‌கம் விவிஶதூ ராஜந் கஜதந்தவராயுதௌ

சில கோபர்களுடன் சேர்ந்து, பலராமரும் ஜனார்த்தனனும், யானையின் பல்லை ஆயுதமாகக் கொண்டு, அரங்கத்தில் பிரவேசித்தார்கள், மன்னனே.

( அநுஷ்டுப் ) ஹதம் குவலயாபீடம் த்ரு'ஷ்ட்வா தாவபி துர்ஜயௌ । கம்ஸோ மநஸ்வ்யபி ததா ப்ரு'ஶமுத்விவிஜே ந்ரு'ப

குவலயாபீடம் கொல்லப்பட்டதைப் பார்த்ததும், அந்த இருவரும் வெல்ல முடியாதவர்களாக இருந்தும், மனம் உறுதியான கம்சனும் மிகவும் கலங்கினார்.

( மிஶ்ர ) தௌ ரேஜதூ ரங்‌ககதௌ மஹாபுஜௌ விசித்ரவேஷாபரணஸ்ரகம்பரௌ । யதா நடாவுத்தமவேஷதாரிணௌ மநஃ க்ஷிபந்தௌ ப்ரபயா நிரீக்ஷதாம்

பெரும் புயலோடு, பலவீணங்களோடு, வண்ணமயமான ஆடைகள், ஆபரணங்கள், மாலைகள், துணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, அரங்கத்தில் வந்த அந்த இருவரும், சிறந்த நடிப்பாளர்கள் போல, தங்கள் ஒளியால் பார்த்த அனைவரின் மனதையும் கவர்ந்தனர்.

நிரீக்ஷ்ய தாவுத்தமபூருஷௌ ஜநா மஞ்சஸ்திதா நாகரராஷ்ட்ரகா ந்ரு'ப । ப்ரஹர்ஷவேகோத்கலிதேக்ஷணாநநாஃ பபுர்ந த்ரு'ப்தா நயநைஸ்ததாநநம்

அந்த இரு தலைசிறந்த மனிதர்களைப் பார்த்த மக்கள், நகரமும் கிராமமும், மேடையில் அமர்ந்திருந்தவர்கள், பேரானந்தத்தில் கண்களும் முகங்களும் மலர்ந்து, அவர்களின் முகத்தைப் பார்க்க கண்கள் திருப்தி அடையவில்லை.

( அநுஷ்டுப் ) பிபந்த இவ சக்ஷுர்ப்யாம் லிஹந்த இவ ஜிஹ்வயா । ஜிக்ரந்த இவ நாஸாப்யாம் ஶ்லிஷ்யந்த இவ பாஹுபிஃ

அவர்கள் கண்களால் அருந்தும் போல், நாக்கால் ருசிப்பது போல், மூக்கால் மணம் புகும் போல், கைபிடித்து அணைப்பது போல் இருந்தது.

ஊசுஃ பரஸ்பரம் தே வை யதாத்ரு'ஷ்டம் யதாஶ்ருதம் । தத் ரூபகுணமாதுர்ய ப்ராகல்ப்யஸ்மாரிதா இவ

அவர்கள் ஒருவருடன் ஒருவர், பார்த்ததும் கேட்டதும் நினைவுகூர்ந்து, அந்த அழகு, நல்ல பண்பு, இனிமை, துணிச்சல் ஆகியவற்றை மறுபடியும் நினைத்துக் கொண்டார்கள்.

ஏதௌ பகவதஃ ஸாக்ஷாத் ஹரேர்நாராயணஸ்ய ஹி । அவதீர்ணாவிஹாம்ஶேந வஸுதேவஸ்ய வேஶ்மநி

இவர்கள் இருவரும் உண்மையில் பகவான் ஹரி, நாராயணரின் நேரடி அவதாரம்; வாசுதேவரின் இல்லத்தில் பகுதியாய் பிறந்தவர்கள்.

ஏஷ வை கில தேவக்யாம் ஜாதோ நீதஶ்ச கோகுலம் । காலமேதம் வஸந் கூடோ வவ்ரு'தே நந்தவேஶ்மநி

இவர் தேவகியில் பிறந்து, பின்னர் கோகுலத்திற்கு கொண்டு செல்லப்பட்டு, அந்த இடத்தில் மறைந்து வாழ்ந்து, நந்தனின் வீட்டில் வளர்ந்தார்.

பூதநாநேந நீதாந்தம் சக்ரவாதஶ்ச தாநவஃ । அர்ஜுநௌ குஹ்யகஃ கேஶீ தேநுகோऽந்யே ச தத்விதாஃ

பூதனா இவரால் அழிக்கப்பட்டாள்; சக்கரவாத் என்ற அசுரன், அர்ஜுனன் என்ற குஹ்யகன், கேசி, தேனுகன் மற்றும் அதுபோன்ற பலரும் இவரால் அழிக்கப்பட்டார்கள்.

காவஃ ஸபாலா ஏதேந தாவாக்நேஃ பரிமோசிதாஃ । காலியோ தமிதஃ ஸர்ப இந்த்ரஶ்ச விமதஃ க்ரு'தஃ

மாடுகளும், மேய்ப்பவர்களும் காட்டுத் தீயிலிருந்து இவரால் காப்பாற்றப்பட்டார்கள்; காலியன் என்ற பாம்பு அடக்கப்பட்டான்; இந்திரனின் பெருமையும் குறைக்கப்பட்டது.

ஸப்தாஹமேகஹஸ்தேந த்ரு'தோऽத்ரிப்ரவரோऽமுநா । வர்ஷவாதாஶநிப்யஶ்ச பரித்ராதம் ச கோகுலம்

ஏழு நாட்கள், ஒரே கையால் பெரிய மலை தூக்கி, மழை, காற்று, இடியிலிருந்து கோகுலத்தை இவர் பாதுகாத்தார்.

கோப்யோऽஸ்ய நித்யமுதித ஹஸிதப்ரேக்ஷணம் முகம் । பஶ்யந்த்யோ விவிதாம்ஸ்தாபாந் தரந்தி ஸ்மாஶ்ரமம் முதா

கோபியர் எப்போதும் இவரது புன்னகை முகத்தையும், பார்வையையும் பார்த்து, எவ்விதமான துன்பங்களும், சோர்வும் இல்லாமல் மகிழ்ச்சியுடன் கடந்து வந்தார்கள்.

வதந்த்யநேந வம்ஶோऽயம் யதோஃ ஸுபஹுவிஶ்ருதஃ । ஶ்ரியம் யஶோ மஹத்வம் ச லப்ஸ்யதே பரிரக்ஷிதஃ

இவரால், புகழ்பெற்ற யது வம்சம் மேலும் செல்வம், புகழ், பெருமை ஆகியவற்றைப் பெறும் என்று மக்கள் சொல்கிறார்கள்.

அயம் சாஸ்யாக்ரஜஃ ஶ்ரீமாந் ராமஃ கமலலோசநஃ । ப்ரலம்போ நிஹதோ யேந வத்ஸகோ யே பகாதயஃ

இவரது அண்ணன், அழகிய கண்கள் கொண்ட ராமர்; இவரால் பிரலம்பன், வத்ஸகன், பகன் மற்றும் பிறவர்கள் அழிக்கப்பட்டார்கள்.

ஜநேஷ்வேவம் ப்ருவாணேஷு தூர்யேஷு நிநதத்ஸு ச । க்ரு'ஷ்ணராமௌ ஸமாபாஷ்ய சாணூரோ வாக்யமப்ரவீத்

மக்கள் இப்படிச் சொல்லிக்கொண்டிருக்க, இசைக்கருவிகள் முழங்க, சாணூரன் கிருஷ்ணரும் ராமரையும் நோக்கி இவ்வாறு சொன்னான்.

ஹே நந்தஸூநோ ஹே ராம பவந்தௌ வீரஸம்மதௌ । நியுத்தகுஶலௌ ஶ்ருத்வா ராஜ்ஞாऽऽஹூதௌ தித்ரு'க்ஷுணா

நந்தனின் மகனே, ராமா! நீங்கள் இருவரும் வீரராக மதிக்கப்படுகிறீர்கள்; மல்லயுத்தத்தில் நிபுணர்கள் என்றும், அரசரால் பார்க்க அழைக்கப்பட்டீர்கள் என்றும் கேள்விப்பட்டோம்.

ப்ரியம் ராஜ்ஞஃ ப்ரகுர்வத்யஃ ஶ்ரேயோ விந்தந்தி வை ப்ரஜாஃ । மநஸா கர்மணா வாசா விபரீத மதோऽந்யதா

அரசருக்கு விருப்பமானதைச் செய்தால், மக்கள் மனம், செயல், சொல்லால் நன்மை பெறுவார்கள்; எதிர்மாறாக நடந்தால், அது நல்லதல்ல என்று கருதப்படுகிறது.

நித்யம் ப்ரமுதிதா கோபா வத்ஸபாலா யதா ஸ்புடம் । வநேஷு மல்லயுத்தேந க்ரீடந்தஶ்சாரயந்தி காஃ

கோபர்களும், மாடுகளை மேய்ப்பவர்களும் எப்போதும் மகிழ்ச்சியோடு, காட்டில் வெளிப்படையாக மல்லயுத்தம் விளையாடிக்கொண்டு, மாடுகளை மேய்த்தார்கள்.

தஸ்மாத் ராஜ்ஞஃ ப்ரியம் யூயம் வயம் ச கரவாம ஹே । பூதாநி நஃ ப்ரஸீதந்தி ஸர்வபூதமயோ ந்ரு'பஃ

அதனால், நண்பர்களே, நாம் அரசருக்கு பிடித்ததைச் செய்வோம்; அரசர் எல்லா உயிர்களையும் உள்ளடக்கியவர் என்பதால், அவர் திருப்தியடைந்தால் எல்லா உயிர்களும் நம்மிடம் மகிழ்வுடன் இருப்பார்கள்.

தந்நிஶம்யாப்ரவீத் க்ரு'ஷ்ணோ தேஶகாலோசிதம் வசஃ । நியுத்தமாத்மநோऽபீஷ்டம் மந்யமாநோऽபிநந்த்ய ச

இதை கேட்டதும், கிருஷ்ணர் அந்த நேரத்துக்கும் இடத்துக்கும் ஏற்றபடி பேசினார்; தாமே விரும்பிய மல்யுத்தத்தைக் கேட்டு மகிழ்ந்தார்.

ப்ரஜா போஜபதேரஸ்ய வயம் சாபி வநேசராஃ । கரவாம ப்ரியம் நித்யம் தந்நஃ பரமநுக்ரஹஃ

நாம் போஜர் அரசரின் رعsubjectsம், காட்டில் வாழ்பவர்களும் கூட, எப்போதும் அவருக்குப் பிடித்ததைச் செய்வோம்; அதுவே நமக்கு மிகப்பெரிய அருள்.

பாலா வயம் துல்யபலைஃ க்ரீடிஷ்யாமோ யதோசிதம் । பவேந்நியுத்தம் மாதர்மஃ ஸ்ப்ரு'ஶேந்மல்ல ஸபாஸதஃ

நாம் சிறுவர்கள்; நம்முடன் சமமான பலம் உள்ளவர்களுடன் விளையாடுவோம். மல்யுத்தம் நியாயமாக நடக்கட்டும், மல்யுத்த அரங்கில் இருப்பவர்கள் எங்களை குறை கூறாமல் இருக்க.

சாணூர உவாச - ந பாலோ ந கிஶோரஸ்த்வம் பலஶ்ச பலிநாம் வரஃ । லீலயேபோ ஹதோ யேந ஸஹஸ்ரத்விபஸத்த்வப்ரு'த்

சாணூரன் சொன்னான்: நீ குழந்தையோ, இளையோ அல்ல; பலவான்களில் முதன்மை பெற்றவன் நீ. விளையாட்டாகவே ஆயிரம் யானைகளுக்கு சமமான பலம் கொண்ட யானையை நீ கொன்றாய்.

தஸ்மாத் பவத்‍ப்யாம் பலிபிஃ யோத்தவ்யம் நாநயோऽத்ர வை । மயி விக்ரம வார்ஷ்ணேய பலேந ஸஹ முஷ்டிகஃ

அதனால், நீங்கள் இருவரும் பலவான்களுடன் மோத வேண்டும்; இங்கு விலகல் இல்லை. முஷ்டிகன் பலராமனுடன் மோதட்டும்; நான், வ்ருஷ்ணி குலத்தில் பிறந்தவனே, உன்னுடன் என் பலத்தைச் சோதிக்கிறேன்.

இதி ஶ்ரீமத்‍பாகவதே மஹாபுராணே பாரமஹம்ஸ்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் தஶமஸ்கந்தே பூர்வார்தே குவலயாபீடவதோ நாம த்ரிசத்வாரிம்ஶோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, பரமஹம்சர்களுக்கான புனிதமான ஸ்ரீமத் பாகவத மகாபுராணத்தில், பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் முதல் பாதியில், 'குவலயாபீடன் வதை' என்ற நாற்பத்து மூன்றாவது அதிகாரம் முடிகிறது.