ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ததஸ்தாவங்‌கராகேண ஸ்வவர்ணேதரஶோபிநா । ஸம்ப்ராப்தபரபாகேந ஶுஶுபாதேऽநுரஞ்ஜிதௌ

பிற நிறம் கொண்ட அந்த அழகிய எண்ணெயால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, மற்றவரிடமிருந்து பெற்ற சிறப்பால், அவர்கள் இருவரும் இன்னும் அழகாக ஒளிர்ந்தார்கள்.

ப்ரஸந்நோ பகவாந் குப்ஜாம் த்ரிவக்ராம் ருசிராநநாம் । ரு'ஜ்வீம் கர்தும் மநஶ்சக்ரே தர்ஶயந் தர்ஶநே பலம்

பகவான் திரிவக்ராவின் அழகான முகத்தைக் கண்டு மகிழ்ந்து, அவளது உடலை நேராக மாற்ற நினைத்தார்; தன்னைப் பார்த்தவளுக்கு இது கிடைக்கும் பயன் என்பதை அவர் காட்டினார்.

பத்‍ப்யாமாக்ரம்ய ப்ரபதே த்ர்யங்‌குல்யுத்தாந பாணிநா । ப்ரக்ரு'ஹ்ய சிபுகேऽத்யாத்மம் உதநீநமதச்யுதஃ

அவரது கால்களை அவளது கால்களுக்கு மேல் வைத்து, கை விரலால் அவளது தாடையை உயர்த்தி, அச்யுதன் அவளை நேராக எழுப்பினார்.

ஸா ததர்ஜுஸமாநாங்‌கீ ப்ரு'ஹச்ச்ரோணிபயோதரா । முகுந்தஸ்பர்ஶநாத் ஸத்யோ பபூவ ப்ரமதோத்தமா

முகுந்தனின் தொடுதலால் உடனே திரிவக்ராவின் உடல் நேராகவும் அழகாகவும், அகன்ற இடுப்பும் பூரணமான மார்பும் கொண்டவளாகவும் மாறி, சிறந்த பெண்ணாக ஆனாள்.

ததோ ரூபகுணௌதார்ய ஸம்பந்நா ப்ராஹ கேஶவம் । உத்தரீயாந் தமக்ரு'ஷ்ய ஸ்மயந்தீ ஜாதஹ்ரு'ச்சயா

அழகு, நல்ல குணங்கள், பெருமை ஆகியவற்றால் நிரம்பிய அவள், கிருஷ்ணனின் மேலாடையை இழுத்து, மனதில் காதல் எழுந்து, புன்னகையுடன் கேசவனிடம் பேசினாள்.

ஏஹி வீர க்ரு'ஹம் யாமோ ந த்வாம் த்யக்துமிஹோத்ஸஹே । த்வயோந்மதிதசித்தாயாஃ ப்ரஸீத புருஷர்ஷப

வீரனே, என் வீட்டுக்கு வாரும்; உன்னை விட முடியவில்லை. என் மனம் உன்னால் கலங்கியுள்ளது; மனிதர்களில் சிறந்தவரே, தயவு செய்து எனக்கு அருள் செய்.

ஏவம் ஸ்த்ரியா யாச்யமாநஃ க்ரு'ஷ்ணோ ராமஸ்ய பஶ்யதஃ । முகம் வீக்ஷ்யாநுகாநாம் ச ப்ரஹஸந் தாமுவாச ஹ

அந்த பெண் இப்படிச் கேட்டபோது, பாலராமனும் மற்றவர்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, கிருஷ்ணன் சிரித்துக்கொண்டு அவளிடம் பதில் சொன்னான்.

ஏஷ்யாமி தே க்ரு'ஹம் ஸுப்ரு பும்ஸாமாதிவிகர்ஶநம் । ஸாதிதார்தோऽக்ரு'ஹாணாம் நஃ பாந்தாநாம் த்வம் பராயணம்

அழகான புருவமுள்ளவளே, ஆண்களின் மனதை ஈர்க்கும் நீ, உன் வீட்டுக்கு நான் வருவேன். எங்கள் காரியம் முடிந்ததும், எங்களைப் போல் சுற்றும்வர்களுக்கு நீ தாங்கும் இடமாக இருப்பாய்.

விஸ்ரு'ஜ்ய மாத்வ்யா வாண்யா தாம் வ்ரஜந் மார்கே வணிக்பதைஃ । நாநோபாயநதாம்பூல ஸ்ரக்கந்தைஃ ஸாக்ரஜோऽர்சிதஃ

இனிமையான வார்த்தைகளுடன் அவளை விட்டுவிட்டு, கிருஷ்ணன் வணிகர்கள் செல்லும் பாதையில் சென்றான்; பாலராமனுடன் பலர் பலவிதமான பரிசுகள், பாக்கு, மாலைகள், வாசனைப்பொருட்கள் கொண்டு வர அவனை மரியாதை செய்தார்கள்.

தத்தர்ஶநஸ்மரக்ஷோபாத் ஆத்மாநம் நாவிதந் ஸ்த்ரியஃ । விஸ்ரஸ்தவாஸஃகபர வலயா லேக்யமூர்தயஃ

அவரை பார்த்து நினைத்து மனம் கலங்கிய பெண்கள், தங்களை மறந்து, உடை, முடி, வளையல் எல்லாம் சிதறி, ஓவியப் பெண்ணைப் போல நிலைபெற்றனர்.

ததஃ பௌராந் ப்ரு'ச்சமாநோ தநுஷஃ ஸ்தாநமச்யுதஃ । தஸ்மிந் ப்ரவிஷ்டோ தத்ரு'ஶே தநுரைந்த்ரம் இவாத்‍புதம்

பின்னர் அச்யுதன் நகரில் உள்ளவர்கள் இடத்தில் வில்லின் இடம் எங்கே என்று கேட்டுத் தெரிந்து, அங்கு சென்று, இந்திரனுடையது போல் அதிசயமான வில்லைக் கண்டான்.

புருஷைர்பஹுபிர்குப்தம் அர்சிதம் பரமர்த்திமத் । வார்யமாணோ ந்ரு'பிஃ க்ரு'ஷ்ணஃ ப்ரஸஹ்ய தநுராததே

அந்த வில் பலர் காப்பாற்றி, மரியாதை செய்து, பெரும் ஒளியுடன் இருந்தது. காவலர்கள் தடுக்க, கிருஷ்ணன் வலியுடன் அந்த வில்லைக் கைப்பற்றினான்.

( வம்ஶஸ்தா ) கரேண வாமேந ஸலீலமுத்‌த்ரு'தம் ஸஜ்யம் ச க்ரு'த்வா நிமிஷேண பஶ்யதாம் । ந்ரு'ணாம் விக்ரு'ஷ்ய ப்ரபபஞ்ஜ மத்யதோ யதேக்ஷுதண்டம் மதகர்யுருக்ரமஃ

இடது கையால் விளையாட்டாக வில்லைக் கையிலெடுத்து, கண் சிமிட்டும் நேரத்தில் அதை நூலிட்டு, அனைவரும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, வலிமைமிக்க கிருஷ்ணன், யானை கரும்பை உடைப்பது போல நடுவில் உடைத்தான்.

( அநுஷ்டுப் ) தநுஷோ பஜ்யமாநஸ்ய ஶப்தஃ கம் ரோதஸீ திஶஃ । பூரயாமாஸ யம் ஶ்ருத்வா கம்ஸஸ்த்ராஸமுபாகமத்

அந்த வில் உடைந்த சப்தம் ஆகாயம், பூமி, எல்லா திசைகளையும் நிரப்பியது; அதை கேட்ட கம்சன் பயத்தில் நடுங்கினான்.

தத் ரக்ஷிணஃ ஸாநுசரம் குபிதா ஆததாயிநஃ । க்ரு'ஹீதுகாமா ஆவவ்ருஃ க்ரு'ஹ்யதாம் வத்யதாமிதி

உடனே கோபமடைந்த காவலர்கள், தங்கள் கூட்டத்துடன், 'அவனைப் பிடியுங்கள்! கொன்றுவிடுங்கள்!' என்று கூச்சலிட்டு, கிருஷ்ணனைப் பிடிக்க ஓடினார்கள்.

அத தாந் துரபிப்ராயாந் விலோக்ய பலகேஶவௌ । க்ருத்தௌ தந்வந ஆதாய ஶகலே தாம்ஶ்ச ஜக்நதுஃ

அப்போது, அந்த பையர்கள் தீய எண்ணத்துடன் இருப்பதை பார்த்து, பலராமனும் கிருஷ்ணனும் கோபமடைந்தார்கள்; வில்லின் துண்டுகளை எடுத்துக்கொண்டு அவர்களை அடித்து வீழ்த்தினார்கள்.

பலம் ச கம்ஸப்ரஹிதம் ஹத்வா ஶாலாமுகாத்ததஃ । நிஷ்க்ரம்ய சேரதுர்ஹ்ரு'ஷ்டௌ நிரீக்ஷ்ய புரஸம்பதஃ

கம்சன் அனுப்பிய படையை அழித்த பிறகு, அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் மண்டபத்திலிருந்து வெளியே வந்து, நகரத்தின் அழகை ரசித்தார்கள்.

தயோஸ்ததத்‍புதம் வீர்யம் நிஶாம்ய புரவாஸிநஃ । தேஜஃ ப்ராகல்ப்யம் ரூபம் ச மேநிரே விபுதோத்தமௌ

அவர்களின் அதிசயமான வீரம், ஒளி, தைரியம், அழகை நகரவாசிகள் பார்த்து, அவர்களை தேவர்களில் சிறந்தவர்கள் என நினைத்தார்கள்.

தயோர்விசரதோஃ ஸ்வைரம் ஆதித்யோऽஸ்தமுபேயிவாந் । க்ரு'ஷ்ணராமௌ வ்ரு'தௌ கோபைஃ புராச்சகடமீயதுஃ

அவர்கள் சுதந்திரமாகச் சுற்றியபோது, சூரியன் மறைந்தது; கிருஷ்ணனும் பலராமனும், கோபர்களுடன் நகரத்திலிருந்து வண்டிக்குப் பின்சென்றார்கள்.

( வஸம்ததிலகா ) கோப்யோ முகுந்தவிகமே விரஹாதுரா யா ஆஶாஸதாஶிஷ ரு'தா மதுபுர்யபூவந் । ஸம்பஶ்யதாம் புருஷபூஷணகாத்ரலக்ஷ்மீம் ஹித்வேதராந் நு பஜதஶ்சகமேऽயநம் ஶ்ரீஃ

முகுந்தனிடம் பிரிவால் கவலையடைந்த கோபிகள், மதுரையில் உள்ளபோது உண்மையான ஆசீர்வாதங்களை வழங்கினர்; ஆண்களில் சிறந்தவரான அவரை பார்த்து, லட்சுமி மற்றவர்களை விட்டுவிட்டு அவரையே விரும்பினாள்.

( அநுஷ்டுப் ) அவநிக்தாங்‌க்ரியுகலௌ புக்த்வா க்ஷீரோபஸேசநம் । ஊஷதுஸ்தாம் ஸுகம் ராத்ரிம் ஜ்ஞாத்வா கம்ஸசிகீர்ஷிதம்

அவர்கள் கால்கள் கழுவப்பட்டு, பாலை கலந்த உணவு உண்டு, கம்சன் என்ன செய்யப்போகிறான் என்பதை அறிந்து, அந்த இரவை மகிழ்ச்சியுடன் கழித்தார்கள்.

கம்ஸஸ்து தநுஷோ பங்‌கம் ரக்ஷிணாம் ஸ்வபலஸ்ய ச । வதம் நிஶம்ய கோவிந்த ராமவிக்ரீடிதம் பரம்

கம்சன், வில் உடைந்ததும், தனது காவலர்கள் அழிக்கப்பட்டதும், கோவிந்தனும் ராமனும் செய்த அதிசய செயல்களையும் கேட்டு, மிகுந்த கலக்கத்துடன் இருந்தான்.

தீர்கப்ரஜாகரோ பீதோ துர்நிமித்தாநி துர்மதிஃ । பஹூந்யசஷ்டோபயதா ம்ரு'த்யோர்தௌத்யகராணி ச

அவன் நீண்ட நேரம் தூங்காமல், பயத்தில், மனம் குழப்பமடைந்து, பல தீய அறிகுறிகளையும், உண்மையோ பொய்யோ பல மரண அறிகுறிகளையும் கூறினான்.

அதர்ஶநம் ஸ்வஶிரஸஃ ப்ரதிரூபே ச ஸத்யபி । அஸத்யபி த்விதீயே ச த்வைரூப்யம் ஜ்யோதிஷாம் ததா

தன் பிரதிபிம்பத்தில் தன் தலை தெரியாமல் போனதையும், சில சமயம் இரட்டை தலை தெரிந்ததையும், விண்மீன்களில் இரட்டை வடிவம் தெரிந்ததையும் அவன் கண்டான்.

சித்ரப்ரதீதிஶ்சாயாயாம் ப்ராணகோஷாநுபஶ்ருதிஃ । ஸ்வர்ணப்ரதீதிர்வ்ரு'க்ஷேஷு ஸ்வபதாநாமதர்ஶநம்

தன் நிழலில் இடைவெளி இருப்பதையும், தன் மூச்சு ஒலி கேட்காமல் போனதையும், மரங்களில் பொன் தெரிந்ததையும், தன் பாதச்சுவடுகள் மறைந்ததையும் அவன் உணர்ந்தான்.

ஸ்வப்நே ப்ரேதபரிஷ்வங்‌கஃ கரயாநம் விஷாதநம் । யாயாந்நலதமால்யேகஃ தைலாப்யக்தோ திகம்பரஃ

கனவில், இறந்தவர்களை அணைத்ததும், கழுதை மீது ஏறியதும், துக்கம் அடைந்ததும், நலத மலர் மாலைகள் அணிந்ததும், எண்ணெய் பூசப்பட்டதும், நிர்வாணமாக சுற்றியதும் அவன் கண்டான்.

அந்யாநி சேத்தம் பூதாநி ஸ்வப்நஜாகரிதாநி ச । பஶ்யந் மரணஸந்த்ரஸ்தோ நித்ராம் லேபே ந சிந்தயா

இவ்வாறு கனவும் விழிப்பிலும் பல அறிகுறிகளை பார்த்து, மரணத்தை நினைத்து பயந்தவன், மனம் கவலையில் ஆழ்ந்து தூங்க முடியவில்லை.

வ்யுஷ்டாயாம் நிஶி கௌரவ்ய ஸூர்யே சாத்‍ப்யஃ ஸமுத்திதே । காரயாமாஸ வை கம்ஸோ மல்லக்ரீடாமஹோத்ஸவம்

இரவு முடிந்து, சூரியன் உதித்தபோது, கம்சன் பெரிய மல்லர் போட்டி திருவிழாவை நடத்த ஏற்பாடு செய்தான்.

ஆநர்சுஃ புருஷா ரங்‌கம் தூர்யபேர்யஶ்ச ஜக்நிரே । மஞ்சாஶ்சாலங்‌க்ரு'தாஃ ஸ்ரக்பிஃ பதாகாசைலதோரணைஃ

மக்கள் அரங்கத்தை அலங்கரித்தார்கள், பறை மற்றும் முழவுகள் முழங்கின, மேடைகள் மலர் மாலைகள், கொடிகள், துணிகள், தோரணங்கள் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்டன.