ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

த்வாமேவாந்யே ஶிவோக்தேந மார்கேண ஶிவரூபிணம் । பஹ்வாசார்யவிபேதேந பகவந் ஸமுபாஸதே

மற்றவர்கள், சிவன் காட்டிய பாதையைப் பின்பற்றி, பல ஆசாரியர்களின் உபதேசப்படி, சிவ வடிவில் உம்மை ஆண்டவனே, வழிபடுகின்றனர்.

ஸர்வ ஏவ யஜந்தி த்வாம் ஸர்வதேவமயேஶ்வரம் । யேऽப்யந்யதேவதாபக்தா யத்யப்யந்யதியஃ ப்ரபோ

எல்லோரும் உம்மையே, எல்லா தேவதைகளும் நிறைந்த ஆண்டவனாக, வழிபடுகின்றனர்; மற்ற தெய்வங்களை விரும்புவோரும், மனம் வேறு இடத்தில் இருந்தாலும், உம்மையே அடைகின்றனர், பிரபுவே.

யதாத்ரிப்ரபவா நத்யஃ பர்ஜந்யாபூரிதாஃ ப்ரபோ । விஶந்தி ஸர்வதஃ ஸிந்தும் தத்வத்த்வாம் கதயோऽந்ததஃ

மலைகளில் பிறந்த நதிகள், மேகமழையால் நிரம்பி, எல்லாத் திசைகளிலும் இருந்து கடலில் சேர்வதைப் போல, எல்லா பாதைகளும் இறுதியில் உம்மை அடைகின்றன.

ஸத்த்வம் ரஜஸ்தம இதி பவதஃ ப்ரக்ரு'தேர்குணாஃ । தேஷு ஹி ப்ராக்ரு'தாஃ ப்ரோதா ஆப்ரஹ்மஸ்தாவராதயஃ

சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் என்பவை உமது இயல்பின் குணங்கள்; அவற்றில் பிரமாவிலிருந்து நிலைபெற்றவை வரை எல்லா உயிர்களும் பின்னப்பட்டுள்ளன.

( மிஶ்ர ) துப்யம் நமஸ்தேऽஸ்த்வவிஷக்தத்ரு'ஷ்டயே ஸர்வாத்மநே ஸர்வதியாம் ச ஸாக்ஷிணே । குணப்ரவாஹோऽயமவித்யயா க்ரு'தஃ ப்ரவர்ததே தேவந்ரு'திர்யகாத்மஸு

உறுதி இல்லாத பார்வையுடையவரே, எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆதியாகியவரே, எல்லா மனங்களுக்கும் சாட்சி ஆகியவரே, உமக்கு வணக்கம். அறியாமையால் உண்டான இந்த குணங்களின் ஓட்டம், தேவர்கள், மனிதர்கள், மிருகங்களில் நடக்கிறது.

அக்நிர்முகம் தேऽவநிரங்‌க்ரிரீக்ஷணம் ஸூர்யோ நபோ நாபிரதோ திஶஃ ஶ்ருதிஃ । த்யௌஃ கம் ஸுரேந்த்ராஸ்தவ பாஹவோऽர்ணவாஃ குக்ஷிர்மருத் ப்ராணபலம் ப்ரகல்பிதம்

ஓ ஆண்டவரே, நெருப்பு உங்கள் வாய், பூமி உங்கள் பாதம், சூரியன் உங்கள் கண், ஆகாயம் உங்கள் தொப்புள், ரதம் உங்கள் இதயம், திசைகள் உங்கள் செவிகள், வானம் உங்கள் தலை, இந்திரனும் தேவதைகளும் உங்கள் கை, கடல்கள் உங்கள் வயிறு, காற்று உங்கள் மூச்சு, சக்தி உங்கள் உயிராக அமைந்துள்ளது.

ரோமாணி வ்ரு'க்ஷௌஷதயஃ ஶிரோருஹா । மேகாஃ பரஸ்யாஸ்திநகாநி தேऽத்ரயஃ । நிமேஷணம் ராத்ர்யஹநீ ப்ரஜாபதிஃ மேட்ரஸ்து வ்ரு'ஷ்டிஸ்தவ வீர்யமிஷ்யதே

மரங்களும் மூலிகைகளும் உங்கள் உடல் முடிகள், தலைமுடி செடிகளாகும், மேகங்கள் உங்கள் எலும்பும் நகங்களும், மலைகள் உங்கள் பற்கள், கண் இமைப்பது பகலும் இரவும், பிரஜாபதி உங்கள் மனம், மழை உங்கள் இனப்பெருக்க உறுப்பும், வீரியம் உங்களுடையதாகக் கருதப்படுகிறது.

த்வய்யவ்யயாத்மந் புருஷே ப்ரகல்பிதா லோகாஃ ஸபாலா பஹுஜீவஸங்‌குலாஃ । யதா ஜலே ஸஞ்ஜிஹதே ஜலௌகஸோ ऽப்யுதும்பரே வா மஶகா மநோமயே

அழிவில்லாத ஆத்மாவே, எல்லா உலகங்களும், அவற்றை காப்பவர்களும், எண்ணிக்கையற்ற உயிரினங்களும் உம்மில் நிலைபெற்றுள்ளன. இது, நீரில் வாழும் ஜீவராசிகள் நீரில் கூடுவது போலவும், அத்திப்பழ மரத்தில் ஈக்கள் திரளுவது போலவும், மனதில் எண்ணங்கள் எழுவது போலவும் உள்ளது.

( அநுஷ்டுப் ) யாநி யாநீஹ ரூபாணி க்ரீடநார்தம் பிபர்ஷி ஹி । தைராம்ரு'ஷ்டஶுசோ லோகா முதா காயந்தி தே யஶஃ

இங்கே விளையாட்டாக எத்தகைய உருவங்களை எடுத்தாலும், அந்த உருவங்களால் உலகங்கள் பாவமின்றி தூய்மையடைந்து, மகிழ்ச்சியுடன் உமது புகழை பாடுகின்றன.

நமஃ காரணமத்ஸ்யாய ப்ரலயாப்திசராய ச । ஹயஶீர்ஷ்ணே நமஸ்துப்யம் மதுகைடபம்ரு'த்யவே

மூல காரணமான மீனுருவனே, பெருங்கடலில் மிதந்தவரே, குதிரைத் தலை உடையவரே, மதுவும் கைடபனும் எனும் அசுரர்களை அழித்தவரே, உமக்கு வணக்கம்.

அகூபாராய ப்ரு'ஹதே நமோ மந்தரதாரிணே । க்ஷித்யுத்தாரவிஹாராய நமஃ ஸூகரமூர்தயே

அளவில்லாத பெருமையுடையவரே, எல்லாம் தாங்கும் ஆதாரமே, மந்தரமலையை தூக்கியவரே, பூமியை மீட்டுக் காப்பதில் ஆனந்தம் அடைவோனே, பன்றியுருவில் தோன்றியவரே, உமக்கு வணக்கம்.

நமஸ்தேऽத்‍புதஸிம்ஹாய ஸாதுலோகபயாபஹ । வாமநாய நமஸ்துப்யம் க்ராந்தத்ரிபுவநாய ச

அற்புதமான சிங்கரே, நல்லவர்களின் பயத்தை நீக்குவோனே, உமக்கு வணக்கம். மூன்று உலகங்களையும் கடந்த வாமனரே, உமக்கு வணக்கம்.

நமோ ப்ரு'கூணாம் பதயே த்ரு'ப்தக்ஷத்ரவநச்சிதே । நமஸ்தே ரகுவர்யாய ராவணாந்தகராய ச

பிருகுக்களின் தலைவரே, அகந்தையுடன் இருந்த க்ஷத்திரியர்களை காடில் அழித்தோனே, உமக்கு வணக்கம். ரகு வம்சத்தில் சிறந்தவரே, இராவணனை அழித்தோனே, உமக்கு வணக்கம்.

நமஸ்தே வாஸுதேவாய நமஃ ஸங்‌கர்ஷணாய ச । ப்ரத்யும்நாயநிருத்தாய ஸாத்வதாம் பதயே நமஃ

வாசுதேவரே, உமக்கு வணக்கம். சங்கர்ஷணரே, உமக்கு வணக்கம். பிரத்யும்னர், அனிருத்தர், சாத்த்வதர்களின் ஆண்டவரே, உமக்கு வணக்கம்.

நமோ புத்தாய ஶுத்தாய தைத்யதாநவமோஹிநே । ம்லேச்சப்ராயக்ஷத்ரஹந்த்ரே நமஸ்தே கல்கிரூபிணே

புத்தரே, தூயவரே, தயித்யர்களையும் தானவர்களையும் மயக்குவோனே, உமக்கு வணக்கம். கல்கி வடிவில் தோன்றி, தீயவர்களையும் நீதிமையற்ற அரசர்களையும் அழிப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்.

பகவந் ஜீவலோகோऽயம் மோஹிதஸ்தவ மாயயா । அஹம் மமேத்யஸத்‍க்ராஹோ ப்ராம்யதே கர்மவர்த்மஸு

அண்டத்தில் உள்ள உயிர்கள் எல்லாம் உம்முடைய மாயையால் மயங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன; 'நான்', 'எனது' என்று பொய்யான எண்ணங்களைப் பிடித்து, கர்மவழிகளில் அலைந்து திரிகின்றன.

அஹம் சாத்மாத்மஜாகார தாரார்தஸ்வஜநாதிஷு । ப்ரமாமி ஸ்வப்நகல்பேஷு மூடஃ ஸத்யதியா விபோ

நான் என் உடல், பிள்ளைகள், வீடு, செல்வம், உறவினர் ஆகியவற்றில் உண்மை என்று எண்ணி, அறியாமையால் அவற்றில் சிக்கிக்கொண்டு, கனவுபோல பொய்யானவற்றில் சுற்றிக்கொண்டு இருக்கிறேன், பிரபுவே.

அநித்யாநாத்மதுஃகேஷு விபர்யயமதிர்ஹ்யஹம் । த்வந்த்வாராமஸ்தமோவிஷ்டோ ந ஜாநே த்வாத்மநஃ ப்ரியம்

நிலையில்லாத, எனது அல்லாத, துன்பம் தரும் பொருட்களில் பற்றுகொண்டு, இரட்டை உணர்வுகளால் குழம்பி, இருளில் மூழ்கி, எனக்கே உண்மையில் என்ன பிடித்தது என்று அறியாமல் இருக்கிறேன்.

யதாபுதோ ஜலம் ஹித்வா ப்ரதிச்சந்நம் ததுத்‍பவைஃ । அப்யேதி ம்ரு'கத்ரு'ஷ்ணாம் வை தத்வத்த்வாஹம் பராங்‌முகஃ

மூடன் ஒருவர் புல்வெளியில் மறைந்திருக்கும் நீரை விட்டு விட்டு, மருதாணிக்காக ஓடுவது போல், நானும் உம்மை விட்டு விலகி, பொய்யான ஆசைகளுக்குப் பின்னால் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

நோத்ஸஹேऽஹம் க்ரு'பணதீஃ காமகர்மஹதம் மநஃ । ரோத்தும் ப்ரமாதிபிஶ்சாக்ஷைஃ ஹ்ரியமாணமிதஸ்ததஃ

நான் துயரமான மனத்துடன், ஆசைகளாலும் செயல்களாலும் பாதிக்கப்பட்டு, என் மனதை அடக்க முடியாமல் தவிக்கிறேன். என் அறிவாற்றலை அடக்க முடியாத இந்த five உணர்வுகளால், என் மனம் இடம் இடமாக இழுக்கப்படுகிறது.

( வஸம்ததிலகா ) ஸோऽஹம் தவாங்‌க்ர்யுபகதோऽஸ்ம்யஸதாம் துராபம் தச்சாப்யஹம் பவதநுக்ரஹ ஈஶ மந்யே । பும்ஸோ பவேத் யர்ஹி ஸம்ஸரணாபவர்கஃ த்வய்யப்ஜநாப ஸதுபாஸநயா மதிஃ ஸ்யாத்

அடியேன், உன் திருவடிகளை அடைந்துள்ளேன்; தகுதி இல்லாதவர்களுக்கு அது எளிதில் கிடைக்காது. இதுவும் உன் அருளால் தான் என நம்புகிறேன், ஆண்டவனே. பிறவிப் பந்தத்திலிருந்து விடுதலை பெற, உன் மீது மனம் முழுமையாக நிலைத்தால் தான் அது சாத்தியமாகும், தாமரைக் குன்று உடையவனே.

( அநுஷ்டுப் ) நமோ விஜ்ஞாநமாத்ராய ஸர்வப்ரத்யயஹேதவே । புருஷேஶப்ரதாநாய ப்ரஹ்மணேऽநந்தஶக்தயே

அனைத்து அறிவுக்கும் காரணமான தூய அறிவாகிய உமக்கு வணக்கம்; புருஷனும் பிரதானமும் ஆகிய ஆண்டவரே, முடிவில்லா சக்தி உடைய பிரம்மனே, உமக்கு வணக்கம்.

நமஸ்தே வாஸுதேவாய ஸர்வபூதக்ஷயாய ச । ஹ்ரு'ஷீகேஶ நமஸ்துப்யம் ப்ரபந்நம் பாஹி மாம் ப்ரபோ

வாசுதேவனே, எல்லா உயிர்களையும் அழிப்பவரே, உமக்கு வணக்கம். ஹ்ருஷீகேசா, உமக்கு வணக்கம்; சரணடைந்த என்னை காப்பாற்றும் பிரபுவே.

இதி ஶ்ரீமத்‍பாகவதே மஹாபுராணே பாரமஹம்ஸ்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் தஶமஸ்கந்தே பூர்வார்தே அக்ரூரஸ்துதிர்நாம சத்வாரிம்ஶோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, பரமஹம்சர்களுக்கான புனிதமான ஸ்ரீமத் பாகவத மகாபுராணத்தின் பத்தாவது ஸ்கந்தத்தின் முதல் பாதியில், 'அக்ரூரர் ஸ்துதி' என்ற நாற்பதாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

ராமக்ரு'ஷ்ணயோர்மதுராயாம் ப்ரவேஶஃ; ரஜகவதஃ வாயகமாலாகாரயோரநுக்ரஹேணம் ச ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) ஸ்துவதஸ்தஸ்ய பகவாந் தர்ஶயித்வா ஜலே வபுஃ । பூயஃ ஸமாஹரத் க்ரு'ஷ்ணோ நடோ நாட்யமிவாத்மநஃ

ஸ்ரீ சுகர் சொன்னார்: அக்ரூரர் இறைவனைப் புகழ்ந்தபோது, பகவான் தம் ரூபத்தை நீரில் காட்டினார்; பின்னர், ஒரு நாடகக்காரர் நாடகம் முடித்தபோது போல், கிருஷ்ணர் அந்த ரூபத்தை மறைத்தார்.

ஸோऽபி சாந்தர்ஹிதம் வீக்ஷ்ய ஜலாத் உந்மஜ்ஜ்ய ஸத்வரஃ । க்ரு'த்வா சாவஶ்யகம் ஸர்வம் விஸ்மிதோ ரதமாகமத்

அந்த ரூபம் மறைந்ததைப் பார்த்து, அக்ரூரர் விரைவாக நீரிலிருந்து வெளியே வந்தார்; தேவையான அனைத்தையும் செய்து, ஆச்சரியத்துடன் ரதத்துக்கு திரும்பினார்.

தம் அப்ரு'ச்சத் ஹ்ரு'ஷீகேஶஃ கிம் தே த்ரு'ஷ்டமிவாத்‍புதம் । பூமௌ வியதி தோயே வா ததா த்வாம் லக்ஷயாமஹே

ஹ்ருஷீகேசன் அவரிடம் கேட்டார்: 'நீ இவ்வளவு ஆச்சரியமாக இருப்பதற்கு, பூமியில், ஆகாயத்தில், அல்லது நீரில் என்ன விசித்திரமானதைப் பார்த்தாய்?'

ஶ்ரீஅக்ரூர உவாச - அத்‍புதாநீஹ யாவந்தி பூமௌ வியதி வா ஜலே । த்வயி விஶ்வாத்மகே தாநி கிம் மேऽத்ரு'ஷ்டம் விபஶ்யதஃ

அக்ரூரர் சொன்னார்: 'இந்த உலகில் பூமியில், ஆகாயத்தில், நீரில் உள்ள எல்லா அதிசயங்களும் உன்னில் தான் இருக்கின்றன, உலகத்தின் ஆத்மாவே! எனக்கு தெரியாதது என்ன இருக்க முடியும்?'

யத்ராத்‍புதாநி ஸர்வாணி பூமௌ வியதி வா ஜலே । தம் த்வாநுபஶ்யதோ ப்ரஹ்மந் கிம் மே த்ரு'ஷ்டமிஹாத்‍புதம்

எங்கு எல்லா அதிசயங்களும் இருக்கின்றனவோ—பூமியில், ஆகாயத்தில், நீரில்—அந்த உன்னைப் பார்த்தபோது, பிரம்மனே, இங்கு நான் என்ன புதிய அதிசயத்தைப் பார்க்க முடியும்?