ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

தத் ஸபாஸம்ஸ்திதாநாம் ச தேஹகேஹாத்மவிஸ்ம்ரு'திஃ । த்ரு'ஷ்ட்வா ச தந்மயாவஸ்தாம் நாரதோ வாக்யமப்ரவீத்

அந்த மண்டபத்தில் கூடியிருந்தவர்களுக்கு தங்களது உடல், வீடு, ஆத்மா ஆகியவை மறந்து போனது; அவர்கள் அந்த நிலையைப் பார்த்து நாரதர் பேசத் தொடங்கினார்.

(வம்ஶஸ்த) அலௌகிகோऽயம் மஹிமா முநீஶ்வராஃ ஸப்தாஹஜந்யோऽத்ய விலோகிதோ மயா । மூடாஃ ஶடா யே பஶுபக்ஷிணோऽத்ர ஸர்வேऽபி நிஷ்பாபதமா பவந்தி

முனிவர்களே, இந்த அதிசயமான மகிமையை இன்று நான் கண்டேன்; ஏழு நாள் நிகழ்வால் இது ஏற்பட்டது. இங்கே உள்ள அறியாதவர்களும், வஞ்சகர்களும், மிருகங்களும், பறவைகளும் கூட பாவமில்லாதவர்களாகிறார்கள்.

(உபேம்த்ரவஜ்ரா) அதோ ந்ரு'லோகே நநு நாஸ்தி கிம்சித் சித்தஸ்ய ஶோதாய கலௌ பவித்ரம் । அகௌகவித்வம்ஸகரம் ததைவ கதாஸமாநம் புவி நாஸ்தி சாந்யத்

மனித உலகில், கலியுகத்தில் மனதைத் தூய்மைப்படுத்தும் வேறு எதுவும் இல்லை; பாவங்களை அழிக்கும் இந்தக் கதைகளை கேட்பதைப் போல் பூமியில் வேறு எதுவும் இல்லை.

(இம்த்ரவஜ்ரா) கே கே விஶுத்த்யந்தி வதந்து மஹ்யம் ஸப்தாஹயஜ்ஞேந கதாமயேந । க்ரு'பாலுபிர்லோகஹிதம் விசார்ய ப்ரகாஶிதஃ கோऽபி நவீநமார்கஃ

இந்த ஏழு நாள் யாகத்தால் யார் யார் தூய்மையடைகிறார்கள் என்று எனக்குச் சொல்லுங்கள். உலக நலனை எண்ணி, கருணையுடன் யாராவது புதிய வழியை வெளிப்படுத்தியுள்ளார்களா?

குமாரா ஊசுஃ - (வம்ஶஸ்த) யே மாநவாஃ பாபக்ரு'தஸ்து ஸர்வதா ஸதா துராசாரரதா விமார்ககாஃ । க்ரோதாக்நிதக்தாஃ குடிலாஶ்ச காமிநஃ ஸப்தாஹயஜ்ஞேந கலௌ புநந்தி தே

குமாரர்கள் சொன்னார்கள்: எப்போதும் பாவம் செய்யும் மனிதர்கள், தவறான வழியில் நடக்கும் தீயவர்கள், கோபத்தில் எரியும், வஞ்சகமும், ஆசைமிகுந்தவர்களும் — இவர்கள் கலியுகத்தில் இந்த ஏழு நாள் யாகத்தால் தூய்மையடைகிறார்கள்.

ஸத்யந ஹீநா பித்ரு'மாத்ரு'தூஷகாஃ த்ரு'ஷ்ணாகுலாசாஶ்ரமதர்மவர்ஜிதாஃ । யே தாம்பிகா மத்ஸரிணோऽபி ஹிம்ஸகாஃ ஸப்தாஹயஜ்ஞேந கலௌ புநந்தி தே

உண்மையற்றவர்கள், தந்தை தாயை இகழ்பவர்கள், ஆசையில் மூழ்கியவர்கள், ஆசிரம தர்மம் இல்லாதவர்கள், போலி, பொறாமை கொண்டவர்கள், வன்முறையாளர்கள் — இவர்கள் கலியுகத்தில் இந்த ஏழு நாள் யாகத்தால் தூய்மையடைகிறார்கள்.

பஞ்சோக்ரபாபாத் சலசத்மகாரிணஃ க்ரூராஃ பிஶாசா இவ நிர்தயாஶ்ச யே । ப்ரஹ்மஸ்வபுஷ்டா வ்யபிசாரகாரிணஃ ஸப்தாஹயஜ்ஞேந கலௌ புநந்தி தே

ஐந்து பெரும் பாவங்களைச் செய்பவர்கள், வஞ்சகமாக நடக்கும்வர்கள், கொடூரமானவர்கள், அரக்கர்களைப் போல் இரக்கமற்றவர்கள், வேத சொத்தால் வாழ்பவர்கள், துரோகம் செய்பவர்கள் — இவர்கள் கலியுகத்தில் இந்த ஏழு நாள் யாகத்தால் தூய்மையடைகிறார்கள்.

காயேந வாசா மநஸாபி பாதகம் நித்யம் ப்ரகுர்வந்தி ஶடா ஹடேந யே । பரஸ்வபுஷ்டா மலிநா துராஶயாஃ ஸப்தாஹயஜ்ஞேந கலௌ புநந்தி தே

உடல், வாக்கு, மனம் மூலமாக எப்போதும் பாவம் செய்பவர்கள், வஞ்சகமும் பிடிவாதமும் கொண்டவர்கள், பிறர் சொத்தால் வளமானவர்கள், அசுத்தமானவர்கள், தீய எண்ணம் கொண்டவர்கள் — இவர்கள் கலியுகத்தில் இந்த ஏழு நாள் யாகத்தால் தூய்மையடைகிறார்கள்.

(அநுஷ்டுப்) அத்ர தே கீர்தயிஷ்யாம இதிஹாஸம் புராதநம் । யஸ்ய ஶ்ரவணமாத்ரேண பாபஹாநிஃ ப்ரஜாயதே

இங்கே, நான் உங்களுக்குப் பழமையான ஒரு கதையைச் சொல்கிறேன்; அதை கேட்பதாலே பாவங்கள் அழிகின்றன.

தும்கபத்ராதடே பூர்வம் அபூத் பத்தநமுத்தமம் । யத்ர வர்ணாஃ ஸ்வதர்மேண ஸத்யஸத்கர்மதத்பராஃ

துங்கபத்ரா ஆற்றின் கரையில், முன்பு ஒரு சிறந்த நகரம் இருந்தது; அங்கு நான்கு வகை மக்கள் தங்கள் தர்மத்தில் நிலைத்து, உண்மை மற்றும் நல்ல செயல்களில் ஈடுபட்டிருந்தார்கள்.

ஆத்மதேவஃ புரே தஸ்மிந் ஸர்வவேத விஶாரதஃ । ஶ்ரௌதஸ்மார்தேஷு நிஷ்ணாதோ த்விதீய இவ பாஸ்கரஃ

அந்த நகரத்தில் ஆத்மதேவன் என்றவர் வாழ்ந்தார்; அவர் எல்லா வேதங்களிலும் தேர்ச்சி பெற்றவர், சுருதி மற்றும் ஸ்மிருதி நூல்களில் நிபுணர், இரண்டாம் சூரியனைப் போல் பிரகாசித்தவர்.

பிக்ஷுகோ வித்தவாந் லோகே தத்ப்ரியா துந்துலீ ஸ்ம்ரு'தா । ஸ்வவாக்யஸ்தாபிகா நித்யம் ஸுந்தரீ ஸுகுலோத்‌பவா

அவர் ஒரு பிச்சைக்காரர் என்றாலும், உலகில் செல்வம் பெற்றவர்; அவருடைய மனைவி துந்துலி என்று அழைக்கப்பட்டார்; எப்போதும் தன் சொற்களில் நிலைத்தவர், அழகானவர், நல்ல குடும்பத்தில் பிறந்தவர்.

லோகவார்தாரதா க்ரூரா ப்ராயஶோ பஹுஜல்பிகா । ஶூரா ச க்ரு'ஹக்ரு'த்யேஷு க்ரு'பணா கலஹப்ரியா

அவர் உலக விஷயங்களில் அதிகம் ஈடுபட்டவர், கடுமையானவர், பெரும்பாலும் பேசிக்கொண்டிருப்பவர், வீட்டு வேலைகளில் திறமைசாலி, கஞ்சத்தனமானவர், சண்டை பிடிக்க விரும்புபவர்.

ஏவம் நிவஸதோஃ ப்ரேம்ணா தம்பத்யோ ரமமாணயோஃ । அர்தாஃ காமாஸ்தயோராஸந் ந ஸுகாய க்ரு'ஹாதிகம்

இவ்வாறு அந்த தம்பதிகள் அன்புடன் வாழ்ந்தாலும், அவர்களது செல்வமும் ஆசைகளும் வீட்டிலும் மற்ற விஷயங்களிலும் சந்தோஷத்தை தரவில்லை.

பஶ்சாத் தர்மாஃ ஸமாரப்தாஃ தாப்யாம் ஸம்தாநஹேதவே । கோபூஹிரண்யவாஸாம்ஸி தீநேப்யோ யச்சதஃ ஸதா

பின்னர், அவர்கள் சந்ததிக்காக தர்மத்தை மேற்கொண்டார்கள்; எப்போதும் ஏழைகளுக்கு மாடுகள், நிலம், பொன், vasthiram ஆகியவற்றை வழங்கினார்கள்.

தநார்தம் தர்மமார்கேண தாப்யாம் நீதம் ததாபி ச । ந புத்ரோ நாபி வா புத்ரீ ததஶ்சிந்தாதுரோ ப்ரு'ஶம்

அவர்கள் தங்கள் செல்வத்தின் பாதியை தர்ம வழியில் செலவிட்டார்கள்; இருந்தும், அவர்களுக்கு மகனும் மகளும் பிறக்கவில்லை; அதனால் அவர்கள் மிகுந்த கவலையில் மூழ்கினார்கள்.

ஏகதா ஸ து த்விஜோ துஃகாத் க்ரு'ஹம் த்யக்த்வா வநம் கதஃ । மத்யாஹ்நே த்ரு'ஷிதோ ஜாதஃ தடாகம் ஸமுபேயிவாந்

ஒரு நாள், அந்த இருமுறை பிறந்தவர் மிகுந்த துயரத்தில் வீட்டை விட்டு வனத்துக்குச் சென்றார். மதிய நேரத்தில், கடும் தாகத்தால் அவதிப்பட்டு, ஒரு குளத்தினை அணுகினார்.

பீத்வா ஜலம் நிஷண்ணஸ்து ப்ரஜாதுஃகேந கர்ஶிதஃ । முஹூர்தாதபி தத்ரைவ ஸம்ந்யாஸீ கஶ்சித் ஆகதஃ

அவர் தண்ணீர் குடித்து, பிள்ளை இல்லாத துயரத்தில் சோர்ந்து அங்கே உட்கார்ந்தார். சிறிது நேரம் கழித்து, அங்கு ஒரு துறவி வந்தார்.

த்ரு'ஷ்ட்வா பீதஜலம் தம் து விப்ரோ யாதஸ்ததந்திகம் । நத்வா ச பாதயோஸ்தஸ்ய நிஃஶ்வஸந் ஸம்ஸ்திதஃ புரஃ

அந்த துறவியை பார்த்ததும், தண்ணீர் குடித்த அந்த பிராமணர் அவரிடம் சென்று, அவருடைய காலடியில் வணங்கி, ஆழ்ந்தためசுவாசத்துடன் முன்னிலையில் நின்றார்.

யதிருவாச - கதம் ரோதிஷி விப்ர த்வம் கா தே சிந்தா பலீயஸீ । வத த்வம் ஸத்வரம் மஹ்யம் ஸ்வஸ்ய துஃகஸ்ய காரணம்

துறவி கூறினார்: பிராமணா, நீ ஏன் அழுகிறாய்? உனக்கு இந்தக் கவலை எவ்வளவு பெரிது? உன் துயரத்துக்குக் காரணம் என்ன என்பதை விரைவாக எனக்குச் சொல்.

ப்ராஹ்மண உவாச - கிம் ப்ரவீமி ரு'ஷே துஃகம் பூர்வபாபேந ஸம்சிதம் । மதீயாஃ பூர்வஜாஸ்தோயம் கவோஷ்ணம் உபபுஞ்ஜதே

பிராமணர் கூறினார்: முனிவரே, முன்பிருந்த பாவத்தால் சேர்க்கப்பட்ட துயரத்தை நான் என்ன சொல்ல முடியும்? என் முன்னோர்கள் குளிர்ந்த நீர் பதிலாக வெந்நீரையே குடிக்கின்றனர்.

மத்தத்தம் நைவ க்ரு'ஹ்ணந்தி ப்ரீத்யா தேவா த்விஜாதயஃ । ப்ரஜாதுஃகேந ஶூந்யோऽஹம் ப்ராணாந் த்யக்தும் இஹாகதஃ

நான் செய்யும் அர்ப்பணங்களை தேவதைகள் மற்றும் மற்ற பிராமணர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்கவில்லை; பிள்ளை இல்லாத துயரத்தில் வெறுமையாக, உயிரை விட்டுவிட இங்கு வந்துள்ளேன்.

திக் ஜீவிதம் ப்ரஜாஹீநம் திக் க்ரு'ஹம் ச ப்ரஜாம் விநா । திக் தநம் சாநபத்யஸ்ய திக்குலம் ஸம்ததிம் விநா

பிள்ளை இல்லாத வாழ்க்கை எதற்கு? பிள்ளை இல்லாத வீடு எதற்கு? பிள்ளை இல்லாதவரின் செல்வம் எதற்கு? சந்ததி இல்லாத குலம் எதற்கு?

பால்யதே யா மயா தேநுஃ ஸா வந்த்யா ஸர்வதா பவேத் । யோ மயா ரோபிதோ வ்ரு'க்ஷஃ ஸோऽபி வந்த்யத்வமாஶ்ரயேத்

நான் வளர்க்கும் பசு எப்போதும் கால் இல்லாதவளாகி விடுகிறாள்; நான் நடும் மரமும் பழம் தராமல் போய்விடுகிறது.

யத்பலம் மத்‌க்ரு'ஹாயாதம் தச்ச ஶீக்ரம் விநஶ்யதி । நிர்பாக்யஸ்யாநபத்யஸ்ய கிமதோ ஜீவிதேந மே

என் வீட்டிற்கு வரும் எந்தப் பழமும் விரைவில் அழிந்து விடுகிறது; பிள்ளை இல்லாத என் வாழ்க்கைக்கு என்ன பயன்?

இத்யுக்த்வா ஸ ருரோதோச்சைஃ தத்பார்ஶ்வம் துஃகபீடிதஃ । ததா தஸ்ய யதேஶ்சித்தே கருணாபூத் கரீயஸீ

இவ்வாறு கூறி, அவர் துயரத்தில் மிகுந்த சத்தத்துடன் அழுதார்; அப்போது அந்த துறவியின் மனதில் பெரும் இரக்கம் எழுந்தது.

தத்‌பாலாக்ஷரமாலாம் ச வாசமாயாஸ யோகவாந் । ஸர்வம் ஜ்ஞாத்வா யதிஃ பஶ்சாத் விப்ரம் ஊசே ஸவிஸ்தரம்

பின்னர், தன் நெற்றியில் எழுத்துக்களின் மாலையையும், தன் யோகசக்தியாலும் அனைத்தையும் அறிந்து, அந்த துறவி பிராமணரிடம் விரிவாகப் பேசினார்.

யதிருவாச - முஞ்ச அஜ்ஞாநம் ப்ரஜாரூபம் பலிஷ்டா கர்மணோ கதிஃ । விவேகம் து ஸமாஸாத்ய த்யஜ ஸம்ஸாரவாஸநாம்

துறவி கூறினார்: பிள்ளை ஆசை என்ற அறியாமையை நீக்கிவிடு; செயல்களின் பயன் மிகவும் வலிமையானது. விவேகம் பெற்று, இந்த உலக ஆசையை விட்டு விடு.

ஶ்ருணு விப்ர மயா தேऽத்ய ப்ராரப்தம் து விலோகிதம் । ஸப்தஜந்மாவதி தவ புத்ரோ நைவ ச நைவ ச

பிராமணா, இன்று உன் விதியை நான் பார்த்தேன்; ஏழு பிறவிகள் வரை உனக்கு பிள்ளை கிடைக்காது, எவ்விதத்திலும் கிடைக்காது.