ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஜ்ஞாத்வா லோஹமயைஃ பாஶைஃ பபந்த ஸஹ பார்யயா । ப்ரதியாதே து தேவர்ஷௌ கம்ஸ ஆபாஷ்ய கேஶிநம்

இதை உணர்ந்த கம்சன், வசுதேவனையும் அவன் மனைவியையும் இரும்புக் கட்டுகளால் கட்டினான். தேவமுனிவர் சென்றதும், கம்சன் கேசினை அழைத்து பேசினான்.

ப்ரேஷயாமாஸ ஹந்யேதாம் பவதா ராமகேஶவௌ । ததோ முஷ்டிகசாணூர ஶலதோஶலகாதிகாந்

"நீ போய் ராமனையும் கேசவனையும் கொல்ல வேண்டும்; அதன் பிறகு முஷ்டிகன், சாணூரன், சலன், தோசலன் மற்றும் பிறரை அனுப்பு" என்று அவனை அனுப்பினான்.

அமாத்யாந் ஹஸ்திபாம்ஶ்சைவ ஸமாஹூயாஹ போஜராட் । போ போ நிஶம்யதாமேதத் வீரசாணூரமுஷ்டிகௌ

போஜர்களின் அரசன் தன் அமைச்சர்களையும் யானைபிடிகளையும் அழைத்து, "இவர்கள் வீரமான சாணூரனும் முஷ்டிகனும்; நீங்கள் அனைவரும் கேளுங்கள்" என்று சொன்னான்.

நந்தவ்ரஜே கிலாஸாதே ஸுதாவாநகதுந்துபேஃ । ராமக்ரு'ஷ்ணௌ ததோ மஹ்யம் ம்ரு'த்யுஃ கில நிதர்ஶிதஃ

"நந்தனின் கோபுலத்தில் ஆனகதுந்துபியின் இரு மகன்கள் ராமனும் கிருஷ்ணனும் இருக்கிறார்கள்; எனவே, அவர்களால் எனக்கு மரணம் ஏற்படும் என்று முன்பே கூறப்பட்டுள்ளது" என்றான்.

பவத்‍ப்யாமிஹ ஸம்ப்ராப்தௌ ஹந்யேதாம் மல்லலீலயா । மஞ்சாஃ க்ரியந்தாம் விவிதா மல்லரங்‌கபரிஶ்ரிதாஃ । பௌரா ஜாநபதாஃ ஸர்வே பஶ்யந்து ஸ்வைரஸம்யுகம்

"நீங்கள் இருவரும் இங்கே மல்லயுத்தத்தில் அவர்களை அழிக்க வேண்டும்; பல்வேறு மேடைகள் மல்லபோர அரங்கத்தைச் சுற்றி அமைக்கப்படட்டும்; நகரவாசிகளும் கிராமவாசிகளும் அனைவரும் அவர்களின் போரைக் காணட்டும்" என்றான்.

மஹாமாத்ர த்வயா பத்ர ரங்‌கத்வார்யுபநீயதாம் । த்விபஃ குவலயாபீடோ ஜஹி தேந மமாஹிதௌ

"முதன்மை அமைச்சர், அரங்கத்தின் வாயிலில் யானை குவலயாபீடத்தை அழைத்து வாருங்கள்; அவன் என் எதிரிகளை அங்கே கொல்லட்டும்" என்று உத்தரவிட்டான்.

ஆரப்யதாம் தநுர்யாகஃ சதுர்தஶ்யாம் யதாவிதி । விஶஸந்து பஶூந் மேத்யாந் பூதராஜாய மீடுஷே

நான்காவது திதியில், விதிப்படி வில்லியகத்தைத் தொடங்குங்கள். தூய்மையான மிருகங்களை, எல்லா உயிர்களுக்கும் அருள் வழங்கும் ஆண்டவருக்காக அர்ப்பணிக்க அனுமதியுங்கள்.

இத்யாஜ்ஞாப்யார்ததந்த்ரஜ்ஞ ஆஹூய யதுபுங்‌கவம் । க்ரு'ஹீத்வா பாணிநா பாணிம் ததோऽக்ரூரமுவாச ஹ

இவ்வாறு அறிவுரை கூறி, காரியங்களில் நிபுணரான யாதவரில் சிறந்தவரை அழைத்து, அவன் கையைத் தன் கையில் பிடித்து, அக்கிரூரனிடம் பேசினார்.

போ போ தாநபதே மஹ்யம் க்ரியதாம் மைத்ரமாத்ரு'தஃ । நாந்யஸ்த்வத்தோ ஹிததமோ வித்யதே போஜவ்ரு'ஷ்ணிஷு

ஓ தானதர்மத்தில் சிறந்தவரே, எனக்கு மதிப்புடன் நட்பை ஏற்படுத்துங்கள். போஜர், வ்ருஷ்ணியர் எல்லோரிலும் உங்களை விட எனக்கு நன்மை விரும்பும் ஒருவர் இல்லை.

அதஸ்த்வாமாஶ்ரிதஃ ஸௌம்ய கார்யகௌரவஸாதநம் । யதேந்த்ரோ விஷ்ணுமாஶ்ரித்ய ஸ்வார்தமத்யகமத் விபுஃ

அதனால், மனம் நன்கு அமைந்தவரே, முக்கியமான காரியங்களைச் செய்யும் திறன் உங்களிடம் இருப்பதால், நான் உங்களைத் தஞ்சமாகக் கொண்டேன். எப்படிப் பெருமைமிகு இந்திரன், விஷ்ணுவை நம்பி தன் குறிக்கோளை அடைந்தாரோ, அதுபோல்.

கச்ச நந்தவ்ரஜம் தத்ர ஸுதௌ ஆவாநகதுந்துபேஃ । ஆஸாதே தௌ இஹாநேந ரதேநாநய மா சிரம்

நீ நந்தனின் வ்ரஜாவுக்கு செல்; அங்கே அனகதுந்துபியின் இரு மகன்கள் இருக்கின்றனர். இந்த ரதத்தில் உடனே அவர்களை இங்கே கொண்டு வா.

நிஸ்ரு'ஷ்டஃ கில மே ம்ரு'த்யுஃ தேவைர்வைகுண்டஸம்ஶ்ரயைஃ । தாவாநய ஸமம் கோபைஃ நந்தாத்யைஃ ஸாப்யுபாயநைஃ

வைகுண்டத்தில் வாழும் தேவர்கள் எனக்கு மரணத்தை அனுப்பியதாகக் கூறப்படுகிறது. அந்த இருவரையும், நந்தன் முதலான கோபர்களும் அவர்களுடன் கொண்டுவரு; அவர்கள் கொண்டுவரும் பரிசுகளும் உடன் இருக்கட்டும்.

காதயிஷ்ய இஹாநீதௌ காலகல்பேந ஹஸ்திநா । யதி முக்தௌ ததோ மல்லைஃ காதயே வைத்யுதோபமைஃ

அவர்கள் இங்கே வந்ததும், காலனோடு ஒப்பான யானையால் அவர்களை கொல்லச் செய்வேன்; அவர்கள் தப்பினால், மின்னலைப் போலக் கடுமையான மல்லர்களால் அவர்களை அழிக்கச் செய்வேன்.

தயோர்நிஹதயோஸ்தப்தாந் வஸுதேவபுரோகமாந் । தத்‍பந்தூந் நிஹநிஷ்யாமி வ்ரு'ஷ்ணிபோஜதஶார்ஹகாந்

அந்த இருவரும் அழிக்கப்பட்ட பின்பு, வசுதேவன் முதலான துன்புறும் உறவினர்களையும், வ்ருஷ்ணி, போஜ, தசார்ஹர் ஆகிய உறவினர்களையும் அழிப்பேன்.

உக்ரஸேநம் ச பிதரம் ஸ்தவிரம் ராஜ்யகாமுகம் । தத்‍ப்ராதரம் தேவகம் ச யே சாந்யே வித்விஷோ மம

பழமையான என் தந்தை உக்ரசேனனையும், அவன் சகோதரர் தேவகனையும், எனக்கு விரோதமாக இருப்பவர்களையும் எல்லாம் அழிப்பேன்.

ததஶ்சைஷா மஹீ மித்ர பவித்ரீ நஷ்டகண்டகா । ஜராஸந்தோ மம குருஃ த்விவிதோ தயிதஃ ஸகா

அதன்பின், நண்பனே, இந்த பூமி எல்லா இடையூறுகளும் இல்லாமல் அமைதியாகும்; ஜராசந்தன் எனக்கு ஆசானும், த்விவிதன் எனக்கு அன்பான தோழனும் ஆவான்.

ஶம்பரோ நரகோ பாணோ மய்யேவ க்ரு'தஸௌஹ்ரு'தாஃ । தைரஹம் ஸுரபக்ஷீயாந் ஹத்வா போக்ஷ்யே மஹீம் ந்ரு'பாந்

சம்பரன், நரகன், பாணன் ஆகியோர் எனக்கு நட்பாக இருக்கிறார்கள்; அவர்களுடன் சேர்ந்து, தேவர்களுக்கு ஆதரவாக உள்ள அரசர்களை அழித்து, இந்த பூமியில் மகிழ்வேன்.

ஏதஜ்ஜ்ஞாத்வாऽநய க்ஷிப்ரம் ராமக்ரு'ஷ்ணாவிஹார்பகௌ । தநுர்மகநிரீக்ஷார்தம் த்ரஷ்டும் யதுபுரஶ்ரியம்

இதை அறிந்து, விளையாட்டில் மகிழும் ராமனையும் கிருஷ்ணனையும் விரைவில் கொண்டு வா; அவர்கள் வில்லியகத்தையும், யாதவர்களின் நகர அழகையும் காண வேண்டும்.

ஶ்ரீஅக்ரூர உவாச - ராஜந் மநீஷிதம் ஸத்ர்யக் தவ ஸ்வாவத்யமார்ஜநம் । ஸித்த்யஸித்த்யோஃ ஸமம் குர்யாத் தைவம் ஹி பலஸாதநம்

ஸ்ரீ அக்கிரூரன் கூறினார்: அரசே, உங்கள் கட்டளை சரியானது; உங்கள் எதிரிகளை நீக்குவது உங்கள் கடமை. வெற்றி, தோல்வி இரண்டும் சமமாக தெய்வத்தின் மீது தான் உள்ளது; காரணம், பலன் தருவது தெய்வமே.

மநோரதாந் கரோத்யுச்சைஃ ஜநோ தைவஹதாநபி । யுஜ்யதே ஹர்ஷஶோகாப்யாம் ததாப்யாஜ்ஞாம் கரோமி தே

மக்கள் தங்கள் ஆசைகளை நிறைவேற்ற பல முயற்சி செய்கிறார்கள்—even தெய்வம் தடுப்பினும்; ஆனாலும், அவர்கள் சந்தோஷம், துக்கம் இரண்டையும் அனுபவிக்கிறார்கள். இருந்தாலும், உங்கள் கட்டளையை நான் நிறைவேற்றுவேன்.

ஶ்ரீஶுக உவாச - ஏவமாதிஶ்ய சாக்ரூரம் மந்த்ரிணஶ்ச விஷ்ரு'ஜ்ய ஸஃ । ப்ரவிவேஶ க்ரு'ஹம் கம்ஸஃ ததாக்ரூரஃ ஸ்வமாலயம்

ஸ்ரீ சுகர் கூறினார்: இவ்வாறு அக்கிரூரனுக்கு உத்தரவிட்டுப், அமைச்சர்களை அனுப்பி வைத்த கம்சன் தன் அரண்மனைக்கு சென்றான்; அக்கிரூரனும் தன் இல்லத்திற்குச் சென்றான்.

கேஶிவதஃ; நாரதக்ரு'தம் பகவதஸ்தவநம் நிலாயந க்ரீடாயாம் வ்யோமாஸுரவதஶ்ச ஶ்ரீஶுக உவாச - ( மிஶ்ர ) கேஶீ து கம்ஸப்ரஹிதஃ குரைர்மஹீம் மஹாஹயோ நிர்ஜரயந்மநோஜவஃ । ஸடாவதூதாப்ரவிமாநஸங்‌குலம் குர்வந்நபோ ஹேஷிதபீஷிதாகிலஃ

ஸ்ரீ சுகர் கூறினார்: பிறகு, கம்சனால் அனுப்பப்பட்ட கேசி என்னும் பெரிய குதிரை, மனதைப் போலவே வேகமாக ஓடி, தன் குருளைகளால் பூமியை இடித்துக் குலைக்க, தன் கண்ணியால் மேகங்களை அசைத்து, கூவிய சத்தத்தால் எல்லோரும் பயந்தார்கள்.

விஶாலநேத்ரோ விகடாஸ்யகோடரோ ப்ரு'ஹத்‌கலோ நீலமஹாம்புதோபமஃ । துராஶயஃ கம்ஸஹிதம் சிகீர்ஷுஃ வ்ரஜம் ஸ நம்தஸ்ய ஜகாம கம்பயந்

அவனுக்கு பெரிய கண்கள், பயங்கரமான வாயும், தடித்த கழுத்தும் இருந்தது; பெரும் கருமேகத்தைப் போலக் கருப்பாகவும், கெட்ட எண்ணத்துடன் கம்சனுக்கு உதவ விரும்பியும், நந்தனின் வ்ரஜாவை நடுங்கச் செய்து சென்றான்.

தம் த்ராஸயந்தம் பகவாந் ஸ்வகோகுலம் தத்தேஷிதைர்வாலவிகூர்ணிதாம்புதம் । ஆத்மாநமாஜௌ ம்ரு'கயந்தமக்ரணீஃ உபாஹ்வயத் ஸ வ்யநதந் ம்ரு'கேந்த்ரவத்

அவன் தன் கூவல், வால் அசைவால் மேகங்களை அலைக்கழிப்பதாலும், கிருஷ்ணனின் கோகுலத்தை அச்சுறுத்த, கோபர்களுக்குத் தலைவரான ஆண்டவன், அவனை சிங்கம் கர்ஜிப்பதைப் போல முழக்கி, எதிர்த்து அழைத்தான்.

ஸ தம் நிஶாம்யாபிமுகோ மகேந கம் பிபந்நிவாப்யத்ரவதத்யமர்ஷணஃ । ஜகாந பத்‍ப்யாமரவிந்தலோசநம் துராஸதஶ்சண்டஜவோ துரத்யயஃ

அந்த அசுரன், யாகம் நடத்திக் கொண்டிருந்த பகவானை எதிர்கொண்டு, கோபத்தில் ஆகாயத்தை விழுங்க விரும்பும் போல் பாய்ந்து, அரவிந்தப்பாதங்களை உடையவரை தன் காலால் அடித்தான். அவன் வேகமும், வன்மையும் தாங்க முடியாதது.

தத் வஞ்சயித்வா தமதோக்ஷஜோ ருஷா ப்ரக்ரு'ஹ்ய தோர்ப்யாம் பரிவித்ய பாதயோஃ । ஸாவஜ்ஞமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய தநுஃஶதாந்தரே யதோரகம் தார்க்ஷ்யஸுதோ வ்யவஸ்திதஃ

ஆனால் அந்த அடுக்குமாடி, பகவான் அவனை ஏமாற்றி, இரு கரங்களால் பிடித்து, அவன் கால்களைப் பிடித்து சுழற்றிப் பண்ணி, அவனை ஒரு நூறு வில் தூரம் தள்ளி வீசினார். அது போல, கருடன் பாம்பை எளிதில் தூக்கி வீசுவது போல் நடந்தது.

ஸஃ லப்தஸம்ஜ்ஞஃ புநருத்திதோ ருஷா வ்யாதாய கேஶீ தரஸாऽऽபதத்தரிம் । ஸோऽப்யஸ்ய வக்த்ரே புஜமுத்தரம் ஸ்மயந் ப்ரவேஶயாமாஸ யதோரகம் பிலே

அசுரன் மீண்டும் உணர்வு பெற்று, கோபத்துடன் எழுந்து, வாயை விரித்து வேகமாக ஹரியை நோக்கி பாய்ந்தான். பகவான் சிரித்தபடி, தன் கரத்தை அவன் வாயில் பாம்பு தன் குகையில் புகுவது போல் நுழையச் செய்தார்.

தந்தா நிபேதுர்பகவத்‍புஜஸ்ப்ரு'ஶஃ தே கேஶிநஸ்தப்தமயஸ்ப்ரு'ஶோ யதா । பாஹுஶ்ச தத்தேஹகதோ மஹாத்மநோ யதாऽऽமயஃ ஸம்வவ்ரு'தே உபேக்ஷிதஃ

பகவானின் கரம் அவன் பற்களைத் தொடும் போது, அவை வெந்து உருகும் இரும்பு போல் விழுந்து உடைந்தன. அந்த மாபெரும் கரம், அசுரனின் உடலில் புகுந்து, கவனிக்கப்படாத இரும்பு கம்பி போல் பெரிதாக வளர்ந்தது.

ஸமேதமாநேந ஸ க்ரு'ஷ்ணபாஹுநா நிருத்தவாயுஶ்சரணாம்ஶ்ச விக்ஷிபந் । ப்ரஸ்விந்நகாத்ரஃ பரிவ்ரு'த்தலோசநஃ பபாத லேண்டம் விஸ்ரு'ஜந் க்ஷிதௌ வ்யஸுஃ

கிருஷ்ணரின் கரம் உட்புறம் பெரிதாகி, உயிர் மூச்சு அடைபட்டு, கை கால்கள் அசைந்து, உடல் வியர்வையில் நனைந்து, கண்கள் சுழன்று, கேசி நிலத்தில் இரத்தம் உமிழ்ந்து உயிர் இழந்து விழுந்தான்.