ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

(இம்த்ரவஜ்ரா) பக்தேஷு கோவிந்தஸரூபகர்த்ரீ ப்ரேமைகதர்த்ரீ பவரோகஹந்த்ரீ । ஸா த்வம் ச திஷ்டஸ்வ ஸுதைர்யஸம்ஶ்ரயா நிரம்தரம் வைஷ்ணவமாநஸாநி

'பக்தியே, பக்தர்களிடம் நீ கோவிந்தனின் ரூபங்களை உருவாக்குகிறாய், நீயே அன்பை நிலைநிறுத்துகிறாய், பிறவிப் பிணியை நீக்குகிறாய்; எனவே, உறுதியுடன் எப்போதும் வைஷ்ணவர்களின் மனங்களில் தங்குவாய்.'

(உபேம்த்ரவஜ்ரா) ததோऽபி தோஷாஃ கலிஜா இமே த்வாம் த்ரஷ்டும் ந ஶக்தாஃ ப்ரபவோऽபி லோகே । ஏவம் ததாஜ்ஞாவஸரேऽபி பக்திஃ ததா நிஷண்ணா ஹரிதாஸசித்தே

அதனால், கலியின் குறைகள் கூட உன்னை காண முடியாது; அவற்றின் சக்தி உலகில் செயல்பட முடியாது. அந்த முனிவர்களின் ஆணைப்படி, பக்தி அப்போது ஹரியின் சேவகர்களின் மனங்களில் இடம் பிடித்தாள்.

(மாலிநீ) ஸகலபுவநமத்யே நிர்தநாஸ்தேऽபி தந்யா நிவஸதி ஹ்ரு'தி யேஷாம் ஶ்ரீஹரேர்பக்திரேகா । ஹரிரபி நிஜலோகம் ஸர்வதாதோ விஹாய ப்ரவிஶதி ஹ்ரு'தி தேஷாம் பக்திஸூத்ரோபநத்தஃ

உலகில் எங்கேயும் வறுமையில் இருந்தாலும், யாருடைய மனதில் ஸ்ரீஹரியின் பக்தி மட்டும் இருந்தால் அவர்கள் உண்மையில் பாக்கியசாலிகள்; ஏனெனில் ஹரி தன் சொந்த உலகத்தை விட்டும், பக்தியின் நூலில் கட்டப்பட்டு, அவர்களின் மனங்களில் புகுந்து விடுகிறார்.

(வஸம்ததிலகா) ப்ரூமோऽத்ய தே கிமதிகம் மஹமாநமேவம் ப்ரஹ்மாத்மகஸ்ய புவி பாகவதாபிதஸ்ய । யத்ஸம்ஶ்ரயாத் நிகதிதே லபதே ஸுவக்தா ஶ்ரோதாபி க்ரு'ஷ்ணஸமதாமலமந்யதர்மைஃ

இந்த பூமியில் 'பாகவதர்' என்று அழைக்கப்படும், பிரம்மம் போன்றவரின் மகிமையை இன்று மேலும் என்ன சொல்வது? அவரை அடைந்தால், அவருடைய வார்த்தைகளை பேசுபவரும் கேட்பவரும் கூட, கிருஷ்ணனுடன் சமமான தூய நிலையை அடைகிறார்கள்; வேறு எந்த தர்மமும் இதை தராது.

ஶ்ரீமத்‌பாகவதமாஹாத்ம்யம் - சதுர்தோऽத்யாயஃ ஸப்தாஹகதாயாம் பகவதஃ ப்ராதுர்பாவஃ, கோகர்ணோபாக்யாநாரம்பஶ்ச ஸூத உவாச - (அநுஷ்டுப்) அத வைஷ்ணவசித்தேஷு த்ரு'ஷ்ட்வா பக்திம் அலௌகிகீம் । நிஜலோகம் பரித்யஜ்ய பகவாந் பக்தவத்ஸலஃ

சூதர் சொன்னார்: வைஷ்ணவர்களின் மனங்களில் அந்த அதிசயமான பக்தியை பார்த்து, பக்தர்களுக்கு எப்போதும் அன்பு கொண்ட பகவான், தன் சொந்த உலகத்தை விட்டு வந்தார்.

வநமாலீ கநஶ்யாமஃ பீதவாஸா மநோஹரஃ । காஞ்சீகலாபருசிரோ லஸந் முகுடகுண்டலஃ

அவர் வனமாலையுடன், மேகத்தைப் போல் கருப்பாக, மஞ்சள் உடை அணிந்து, அழகாக, பொன்னிற கட்டுப் பட்டு, ஒளிரும் கிரீடமும் குண்டலமும் அணிந்திருந்தார்.

த்ரிபங்‌கலலிதஶ்சாரு கௌஸ்துபேந விராஜிதஃ । கோடிமந்மதலாவண்யோ ஹரிசந்தநசர்சிதஃ

மூன்று வளைவுகளுடன் அழகாக நின்று, கவ்ஸ்துப மணியால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, கோடிக்கணக்கான மன்மதர்களைப் போல் அழகுடன், சந்தனக் களபம் பூசப்பட்டிருந்தார்.

பரமாநந்த சிந்மூர்திஃ மதுரோ முரலீதரஃ । ஆவிவேஶ ஸ்வபக்தாநாம் ஹ்ரு'தயாநி அமலாநி ச

பரமானந்தம் நிறைந்த அறிவின் உருவம், இனிமை நிறைந்தவர், முரளியை பிடித்தவர்; அவர் தன் பக்தர்களின் தூய மனங்களில் புகுந்தார்.

வைகுண்டவாஸிநோ யே ச வைஷ்ணவா உத்தவாதயஃ । தத்கதாஶ்ரவணார்தம் தே கூடரூபேண ஸம்ஸ்திதாஃ

வைகுண்டத்தில் வாழும் பக்தர்கள், உத்வவனும் மற்றவர்களும், இங்கே இந்த கதைகளை கேட்கும் பொருட்டு மறைந்த வடிவில் வந்திருக்கிறார்கள்.

ததா ஜயஜயாராவோ ரஸபுஷ்டிரலௌகிகீ । சூர்ணப்ரஸூந வ்ரு'ஷ்டிஶ்ச முஹுஃ ஶம்கரவோऽப்யபூத்

அந்த நேரத்தில் 'ஜெயம்! ஜெயம்!' என்ற முழக்கம் ஒலித்தது; அற்புதமான ஆனந்தம் எல்லோரையும் ஆட்கொண்டது; மலர் தூள்கள் மழைபோல் பலமுறை பொழிந்தன; சங்கு ஓசையும் கேட்டது.

தத் ஸபாஸம்ஸ்திதாநாம் ச தேஹகேஹாத்மவிஸ்ம்ரு'திஃ । த்ரு'ஷ்ட்வா ச தந்மயாவஸ்தாம் நாரதோ வாக்யமப்ரவீத்

அந்த மண்டபத்தில் கூடியிருந்தவர்களுக்கு தங்களது உடல், வீடு, ஆத்மா ஆகியவை மறந்து போனது; அவர்கள் அந்த நிலையைப் பார்த்து நாரதர் பேசத் தொடங்கினார்.

(வம்ஶஸ்த) அலௌகிகோऽயம் மஹிமா முநீஶ்வராஃ ஸப்தாஹஜந்யோऽத்ய விலோகிதோ மயா । மூடாஃ ஶடா யே பஶுபக்ஷிணோऽத்ர ஸர்வேऽபி நிஷ்பாபதமா பவந்தி

முனிவர்களே, இந்த அதிசயமான மகிமையை இன்று நான் கண்டேன்; ஏழு நாள் நிகழ்வால் இது ஏற்பட்டது. இங்கே உள்ள அறியாதவர்களும், வஞ்சகர்களும், மிருகங்களும், பறவைகளும் கூட பாவமில்லாதவர்களாகிறார்கள்.

(உபேம்த்ரவஜ்ரா) அதோ ந்ரு'லோகே நநு நாஸ்தி கிம்சித் சித்தஸ்ய ஶோதாய கலௌ பவித்ரம் । அகௌகவித்வம்ஸகரம் ததைவ கதாஸமாநம் புவி நாஸ்தி சாந்யத்

மனித உலகில், கலியுகத்தில் மனதைத் தூய்மைப்படுத்தும் வேறு எதுவும் இல்லை; பாவங்களை அழிக்கும் இந்தக் கதைகளை கேட்பதைப் போல் பூமியில் வேறு எதுவும் இல்லை.

(இம்த்ரவஜ்ரா) கே கே விஶுத்த்யந்தி வதந்து மஹ்யம் ஸப்தாஹயஜ்ஞேந கதாமயேந । க்ரு'பாலுபிர்லோகஹிதம் விசார்ய ப்ரகாஶிதஃ கோऽபி நவீநமார்கஃ

இந்த ஏழு நாள் யாகத்தால் யார் யார் தூய்மையடைகிறார்கள் என்று எனக்குச் சொல்லுங்கள். உலக நலனை எண்ணி, கருணையுடன் யாராவது புதிய வழியை வெளிப்படுத்தியுள்ளார்களா?

குமாரா ஊசுஃ - (வம்ஶஸ்த) யே மாநவாஃ பாபக்ரு'தஸ்து ஸர்வதா ஸதா துராசாரரதா விமார்ககாஃ । க்ரோதாக்நிதக்தாஃ குடிலாஶ்ச காமிநஃ ஸப்தாஹயஜ்ஞேந கலௌ புநந்தி தே

குமாரர்கள் சொன்னார்கள்: எப்போதும் பாவம் செய்யும் மனிதர்கள், தவறான வழியில் நடக்கும் தீயவர்கள், கோபத்தில் எரியும், வஞ்சகமும், ஆசைமிகுந்தவர்களும் — இவர்கள் கலியுகத்தில் இந்த ஏழு நாள் யாகத்தால் தூய்மையடைகிறார்கள்.

ஸத்யந ஹீநா பித்ரு'மாத்ரு'தூஷகாஃ த்ரு'ஷ்ணாகுலாசாஶ்ரமதர்மவர்ஜிதாஃ । யே தாம்பிகா மத்ஸரிணோऽபி ஹிம்ஸகாஃ ஸப்தாஹயஜ்ஞேந கலௌ புநந்தி தே

உண்மையற்றவர்கள், தந்தை தாயை இகழ்பவர்கள், ஆசையில் மூழ்கியவர்கள், ஆசிரம தர்மம் இல்லாதவர்கள், போலி, பொறாமை கொண்டவர்கள், வன்முறையாளர்கள் — இவர்கள் கலியுகத்தில் இந்த ஏழு நாள் யாகத்தால் தூய்மையடைகிறார்கள்.

பஞ்சோக்ரபாபாத் சலசத்மகாரிணஃ க்ரூராஃ பிஶாசா இவ நிர்தயாஶ்ச யே । ப்ரஹ்மஸ்வபுஷ்டா வ்யபிசாரகாரிணஃ ஸப்தாஹயஜ்ஞேந கலௌ புநந்தி தே

ஐந்து பெரும் பாவங்களைச் செய்பவர்கள், வஞ்சகமாக நடக்கும்வர்கள், கொடூரமானவர்கள், அரக்கர்களைப் போல் இரக்கமற்றவர்கள், வேத சொத்தால் வாழ்பவர்கள், துரோகம் செய்பவர்கள் — இவர்கள் கலியுகத்தில் இந்த ஏழு நாள் யாகத்தால் தூய்மையடைகிறார்கள்.

காயேந வாசா மநஸாபி பாதகம் நித்யம் ப்ரகுர்வந்தி ஶடா ஹடேந யே । பரஸ்வபுஷ்டா மலிநா துராஶயாஃ ஸப்தாஹயஜ்ஞேந கலௌ புநந்தி தே

உடல், வாக்கு, மனம் மூலமாக எப்போதும் பாவம் செய்பவர்கள், வஞ்சகமும் பிடிவாதமும் கொண்டவர்கள், பிறர் சொத்தால் வளமானவர்கள், அசுத்தமானவர்கள், தீய எண்ணம் கொண்டவர்கள் — இவர்கள் கலியுகத்தில் இந்த ஏழு நாள் யாகத்தால் தூய்மையடைகிறார்கள்.

(அநுஷ்டுப்) அத்ர தே கீர்தயிஷ்யாம இதிஹாஸம் புராதநம் । யஸ்ய ஶ்ரவணமாத்ரேண பாபஹாநிஃ ப்ரஜாயதே

இங்கே, நான் உங்களுக்குப் பழமையான ஒரு கதையைச் சொல்கிறேன்; அதை கேட்பதாலே பாவங்கள் அழிகின்றன.

தும்கபத்ராதடே பூர்வம் அபூத் பத்தநமுத்தமம் । யத்ர வர்ணாஃ ஸ்வதர்மேண ஸத்யஸத்கர்மதத்பராஃ

துங்கபத்ரா ஆற்றின் கரையில், முன்பு ஒரு சிறந்த நகரம் இருந்தது; அங்கு நான்கு வகை மக்கள் தங்கள் தர்மத்தில் நிலைத்து, உண்மை மற்றும் நல்ல செயல்களில் ஈடுபட்டிருந்தார்கள்.

ஆத்மதேவஃ புரே தஸ்மிந் ஸர்வவேத விஶாரதஃ । ஶ்ரௌதஸ்மார்தேஷு நிஷ்ணாதோ த்விதீய இவ பாஸ்கரஃ

அந்த நகரத்தில் ஆத்மதேவன் என்றவர் வாழ்ந்தார்; அவர் எல்லா வேதங்களிலும் தேர்ச்சி பெற்றவர், சுருதி மற்றும் ஸ்மிருதி நூல்களில் நிபுணர், இரண்டாம் சூரியனைப் போல் பிரகாசித்தவர்.

பிக்ஷுகோ வித்தவாந் லோகே தத்ப்ரியா துந்துலீ ஸ்ம்ரு'தா । ஸ்வவாக்யஸ்தாபிகா நித்யம் ஸுந்தரீ ஸுகுலோத்‌பவா

அவர் ஒரு பிச்சைக்காரர் என்றாலும், உலகில் செல்வம் பெற்றவர்; அவருடைய மனைவி துந்துலி என்று அழைக்கப்பட்டார்; எப்போதும் தன் சொற்களில் நிலைத்தவர், அழகானவர், நல்ல குடும்பத்தில் பிறந்தவர்.

லோகவார்தாரதா க்ரூரா ப்ராயஶோ பஹுஜல்பிகா । ஶூரா ச க்ரு'ஹக்ரு'த்யேஷு க்ரு'பணா கலஹப்ரியா

அவர் உலக விஷயங்களில் அதிகம் ஈடுபட்டவர், கடுமையானவர், பெரும்பாலும் பேசிக்கொண்டிருப்பவர், வீட்டு வேலைகளில் திறமைசாலி, கஞ்சத்தனமானவர், சண்டை பிடிக்க விரும்புபவர்.

ஏவம் நிவஸதோஃ ப்ரேம்ணா தம்பத்யோ ரமமாணயோஃ । அர்தாஃ காமாஸ்தயோராஸந் ந ஸுகாய க்ரு'ஹாதிகம்

இவ்வாறு அந்த தம்பதிகள் அன்புடன் வாழ்ந்தாலும், அவர்களது செல்வமும் ஆசைகளும் வீட்டிலும் மற்ற விஷயங்களிலும் சந்தோஷத்தை தரவில்லை.

பஶ்சாத் தர்மாஃ ஸமாரப்தாஃ தாப்யாம் ஸம்தாநஹேதவே । கோபூஹிரண்யவாஸாம்ஸி தீநேப்யோ யச்சதஃ ஸதா

பின்னர், அவர்கள் சந்ததிக்காக தர்மத்தை மேற்கொண்டார்கள்; எப்போதும் ஏழைகளுக்கு மாடுகள், நிலம், பொன், vasthiram ஆகியவற்றை வழங்கினார்கள்.

தநார்தம் தர்மமார்கேண தாப்யாம் நீதம் ததாபி ச । ந புத்ரோ நாபி வா புத்ரீ ததஶ்சிந்தாதுரோ ப்ரு'ஶம்

அவர்கள் தங்கள் செல்வத்தின் பாதியை தர்ம வழியில் செலவிட்டார்கள்; இருந்தும், அவர்களுக்கு மகனும் மகளும் பிறக்கவில்லை; அதனால் அவர்கள் மிகுந்த கவலையில் மூழ்கினார்கள்.

ஏகதா ஸ து த்விஜோ துஃகாத் க்ரு'ஹம் த்யக்த்வா வநம் கதஃ । மத்யாஹ்நே த்ரு'ஷிதோ ஜாதஃ தடாகம் ஸமுபேயிவாந்

ஒரு நாள், அந்த இருமுறை பிறந்தவர் மிகுந்த துயரத்தில் வீட்டை விட்டு வனத்துக்குச் சென்றார். மதிய நேரத்தில், கடும் தாகத்தால் அவதிப்பட்டு, ஒரு குளத்தினை அணுகினார்.

பீத்வா ஜலம் நிஷண்ணஸ்து ப்ரஜாதுஃகேந கர்ஶிதஃ । முஹூர்தாதபி தத்ரைவ ஸம்ந்யாஸீ கஶ்சித் ஆகதஃ

அவர் தண்ணீர் குடித்து, பிள்ளை இல்லாத துயரத்தில் சோர்ந்து அங்கே உட்கார்ந்தார். சிறிது நேரம் கழித்து, அங்கு ஒரு துறவி வந்தார்.

த்ரு'ஷ்ட்வா பீதஜலம் தம் து விப்ரோ யாதஸ்ததந்திகம் । நத்வா ச பாதயோஸ்தஸ்ய நிஃஶ்வஸந் ஸம்ஸ்திதஃ புரஃ

அந்த துறவியை பார்த்ததும், தண்ணீர் குடித்த அந்த பிராமணர் அவரிடம் சென்று, அவருடைய காலடியில் வணங்கி, ஆழ்ந்தためசுவாசத்துடன் முன்னிலையில் நின்றார்.