ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ப்ரஹ்மராத்ர உபாவ்ரு'த்தே வாஸுதேவாநுமோதிதாஃ । அநிச்சந்த்யோ யயுர்கோப்யஃ ஸ்வக்ரு'ஹாந் பகவத்ப்ரியாஃ

பிரம்மாவின் இரவு முடிந்தபோது, பகவானுக்கு பிரியமான கோபிகள், வாசுதேவரால் அனுமதிக்கப்பட்டு, விருப்பமில்லாமல் தங்கள் வீடுகளுக்கு திரும்பினார்கள்.

( வஸம்ததிலகா ) விக்ரீடிதம் வ்ரஜவதூபிரிதம் ச விஷ்ணோஃ ஶ்ரத்தாந்விதோऽநுஶ்ர்ரு'ணுயாதத வர்ணயேத்யஃ । பக்திம் பராம் பகவதி ப்ரதிலப்ய காமம் ஹ்ரு'த்ரோகமாஶ்வபஹிநோத்யசிரேண தீரஃ

விஷ்ணுவும் வ்ரஜவனிதைகளும் செய்த இந்த விளையாட்டை நம்பிக்கையுடன் கேட்பவரோ, விவரிப்பவரோ, பகவானிடம் உயர்ந்த பக்தியை அடைவார்; புத்திசாலி விரைவில் மனத்தில் உள்ள காம நோயை நீக்கிக் கொள்வார்.

அஜகரமுகாத் அநந்தஸ்ய மோசநம்,அஜகரஸ்ய பூர்வவித்யாதரப்ராப்தி; ஶம்கசூட வதஃ । ஶ்ரீஶுக உவாச। ஏகதா தேவயாத்ராயாம் கோபாலா ஜாதகௌதுகாஃ। அநோபிரநடுத்யுக்தைஃ ப்ரயயுஸ்தேऽம்பிகாவநம்

ஒரு சமயம், தேவர்களின் திருவிழாவில், ஆட்காரர்களான கோபர்கள் மகிழ்ச்சியுடன், மாட்டுவண்டிகளில் மாடுகளை இணைத்து, அம்பிகா வனத்திற்கு சென்றார்கள்.

தத்ர ஸ்நாத்வா ஸரஸ்வத்யாம் தேவம் பஶுபதிம் விபும்। ஆநர்சுரர்ஹணைர்பக்த்யா தேவீம் ச ண்ரு'பதேऽம்பிகாம்

அங்கே, சரஸ்வதி நதியில் குளித்து, பெருமைமிக்க பசுபதியை பக்தியுடன் அர்ச்சனைகள் செய்து வழிபட்டார்கள்; அரசே, அம்பிகா தேவியையும் பக்தியுடன் வழிபட்டார்கள்.

காவோ ஹிரண்யம் வாஸாம்ஸி மது மத்வந்நமாத்ரு'தாஃ। ப்ராஹ்மணேப்யோ ததுஃ ஸர்வே தேவோ நஃ ப்ரீயதாமிதி

அவர்கள் அனைவரும், பசுக்கள், பொன், vasthiram, தேன், உணவு ஆகியவற்றை பிராமணர்களுக்கு மரியாதையுடன் கொடுத்து, 'பெருமான் எங்களிடம் திருப்தியடையட்டும்' என்று வேண்டினார்கள்.

ஊஷுஃ ஸரஸ்வதீதீரே ஜலம் ப்ராஶ்ய யதவ்ரதாஃ। ரஜநீம் தாம் மஹாபாகா நந்தஸுநந்தகாதயஃ

சரஸ்வதி நதிக்கரையில், நீர் குடித்து விரதம் இருந்து, அந்த மகிழ்ச்சியுள்ள நந்தன், சுனந்தன் மற்றும் மற்றவர்கள் அந்த இரவை கழித்தார்கள்.

கஶ்சிந்மஹாநஹிஸ்தஸ்மிந்விபிநேऽதிபுபுக்ஷிதஃ। யத்ரு'ச்சயாகதோ நந்தம் ஶயாநமுரகோऽக்ரஸீத்

அந்த காட்டில், ஒரு பெரிய பாம்பு, மிகுந்த பசிக்காக, தற்செயலாக அங்கு வந்து, தூங்கிக் கொண்டிருந்த நந்தனை விழுங்கியது.

ஸ சுக்ரோஶாஹிநா க்ரஸ்தஃ க்ரு'ஷ்ண க்ரு'ஷ்ண மஹாநயம்। ஸர்போ மாம் க்ரஸதே தாத ப்ரபந்நம் பரிமோசய

அந்த பாம்பு பிடித்துக்கொண்டபோது, 'கிருஷ்ணா, கிருஷ்ணா, இது பெரிய ஆபத்து! அப்பா, ஒரு பாம்பு என்னை விழுங்குகிறது; நான் உன்னிடம் சரணாக வந்துள்ளேன், என்னை காப்பாற்று!' என்று அவர் அழைத்தார்.

தஸ்ய சாக்ரந்திதம் ஶ்ருத்வா கோபாலாஃ ஸஹஸோத்திதாஃ। க்ரஸ்தம் ச த்ரு'ஷ்ட்வா விப்ராந்தாஃ ஸர்பம் விவ்யதுருல்முகைஃ

அவரது அழுகையை கேட்ட கோபர்கள் உடனே எழுந்து, அவரை பாம்பு பிடித்திருப்பதைப் பார்த்து, குழப்பமடைந்து, அந்த பாம்பை குச்சிகளால் அடித்தார்கள்.

அலாதைர்தஹ்யமாநோऽபி நாமுஞ்சத்தமுரங்கமஃ। தமஸ்ப்ரு'ஶத்பதாப்யேத்ய பகவாந்ஸாத்வதாம் பதிஃ

அந்த பாம்பு தீக்குச்சிகளால் எரியப்பட்டாலும், நந்தனை விடவில்லை; அப்போது சாத்த்வதர்களின் தலைவன் ஆன பகவான் அருகில் வந்து, தனது பாதங்களால் அதைத் தொட்டார்.

ஸ வை பகவதஃ ஶ்ரீமத்பாதஸ்பர்ஶஹதாஶுபஃ। பேஜே ஸர்பவபுர்ஹித்வா ரூபம் வித்யாதரார்சிதம்

பெருமையின் நிறைந்த பகவானின் பாத ஸ்பரிசத்தால், அந்த பாம்பின் பாபம் அழிந்தது; பாம்பு உருவத்தை விட்டுவிட்டு, வித்யாதரர்கள் மதிக்கும் ஒரு அழகான உருவத்தை அடைந்தது.

தமப்ரு'ச்சத்த்ரு'ஷீகேஶஃ ப்ரணதம் ஸமவஸ்திதம்। தீப்யமாநேந வபுஷா புருஷம் ஹேமமாலிநம்

அந்த மனிதன் தாழ்ந்து நின்று, பொன்னாலான மாலையுடன் பிரகாசமாக இருந்தபோது, ஹ்ருஷீகேசன் அவனை வினவினார்.

கோ பவாந்பரயா லக்ஷ்ம்யா ரோசதேऽத்புததர்ஶநஃ। கதம் ஜுகுப்ஸிதாமேதாம் கதிம் வா ப்ராபிதோऽவஶஃ

நீ யார்? உன்னிடம் உயர்ந்த மகிமையும், அற்புதமான தோற்றமும் உள்ளது; எப்படி நீ இப்படி இழிவான நிலைக்கு தள்ளப்பட்டாய்?

ஸர்ப உவாச। அஹம் வித்யாதரஃ கஶ்சித்ஸுதர்ஶந இதி ஶ்ருதஃ। ஶ்ரியா ஸ்வரூபஸம்பத்த்யா விமாநேநாசரந்திஶஃ

அந்த பாம்பு பதிலளித்தது: நான் ஒரு வித்யாதரன்; எனது பெயர் சுதர்சனன். அழகு, செல்வம், விமானம் ஆகியவற்றால் புகழ்பெற்று, எல்லா திசைகளிலும் சுற்றியவன்.

ரு'ஷீந்விரூபாங்கிரஸஃ ப்ராஹஸம் ரூபதர்பிதஃ। தைரிமாம் ப்ராபிதோ யோநிம் ப்ரலப்தைஃ ஸ்வேந பாப்மநா

விரூபன், அங்கிரசு ஆகிய முனிவர்கள் தங்கள் அழகை பெருமைப்படுத்தி என்னை பார்த்து சிரித்தார்கள்; என் தவறால் அவர்கள் சாபம் அளித்து, இந்தப் பிறவியை அடையச் செய்தார்கள்.

ஶாபோ மேऽநுக்ரஹாயைவ க்ரு'தஸ்தைஃ கருணாத்மபிஃ। யதஹம் லோககுருணா பதா ஸ்ப்ரு'ஷ்டோ ஹதாஶுபஃ

அந்த சாபம், அந்த இரக்கமுள்ளவர்கள் எனக்கு நன்மைக்காகவே வழங்கப்பட்டது; உலகுக்குத் தலைவரானவர் என் மீது பாதம் வைத்தபோது, என் எல்லா துயரங்களும் நீங்கின.

தம் த்வாஹம் பவபீதாநாம் ப்ரபந்நாநாம் பயாபஹம்। ஆப்ரு'ச்சே ஶாபநிர்முக்தஃ பாதஸ்பர்ஶாதமீவஹந்

இப்போது சாபத்திலிருந்து விடுபட்டு, பிறவியால் பயந்து தஞ்சம் புகும் அனைவருக்கும் பயத்தை நீக்கும் உம்மை நான் வணங்கி, உங்கள் பாதம் தொட்ட பாக்கியத்துடன் பிரிய அனுமதி கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

ப்ரபந்நோऽஸ்மி மஹாயோகிந்மஹாபுருஷ ஸத்பதே। அநுஜாநீஹி மாம் தேவ ஸர்வலோகேஶ்வரேஶ்வர

மகா யோகி, உயர்ந்தவன், நல்லவர்களின் தலைவன், நான் உம்மிடம் சரணடைந்துள்ளேன்; எல்லா உலகங்களுக்கும் அதிபதியான தேவனே, எனக்கு பிரிய அனுமதி தாரும்.

ப்ரஹ்மதண்டாத்விமுக்தோऽஹம் ஸத்யஸ்தேऽச்யுத தர்ஶநாத்। யந்நாம க்ரு'ஹ்ணந்நகிலாந்ஶ்ரோத்ரூ'நாத்மாநமேவ ச। ஸத்யஃ புநாதி கிம் பூயஸ்தஸ்ய ஸ்ப்ரு'ஷ்டஃ பதா ஹி தே

அசையாதவனே, உம்மை பார்த்தவுடன் பிரம்மாவின் தண்டனை எனக்கு உடனே நீங்கியது; உமது நாமம் உச்சரிக்கப்படும்போது எல்லா கேட்பவர்களையும், தானும் உடனே தூய்மையாக்கும்; அப்படி இருக்கையில், உங்கள் பாதம் தொட்ட பாக்கியம் எவ்வளவு பெரிது!

இத்யநுஜ்ஞாப்ய தாஶார்ஹம் பரிக்ரம்யாபிவந்த்ய ச। ஸுதர்ஶநோ திவம் யாதஃ க்ரு'ச்ச்ராந்நந்தஶ்ச மோசிதஃ

இவ்வாறு தாசார்ஹ குலத்தில் பிறந்தவரிடம் அனுமதி பெற்றபின், சுற்றி வணங்கி வணக்கம் செலுத்தி, சுதர்சனன் விண்ணுலகை அடைந்தான்; நந்தனும் துயரத்திலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டான்.

நிஶாம்ய க்ரு'ஷ்ணஸ்ய ததாத்மவைபவம்। வ்ரஜௌகஸோ விஸ்மிதசேதஸஸ்ததஃ। ஸமாப்ய தஸ்மிந்நியமம் புநர்வ்ரஜம்। ந்ரு'பாயயுஸ்தத்கதயந்த ஆத்ரு'தாஃ

அப்போது கிருஷ்ணனுடைய தெய்வீக வல்லமை பார்த்து, வ்ரஜவாசிகள் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினர்; அங்கு தங்கள் விரதம் முடித்துவிட்டு, மகிழ்ச்சியுடன் அந்த நிகழ்வுகளை பேசிக்கொண்டு வ்ரஜாவுக்கு திரும்பினர்.

கதாசிதத கோவிந்தோ ராமஶ்சாத்புதவிக்ரமஃ। விஜஹ்ரதுர்வநே ராத்ர்யாம் மத்யகௌ வ்ரஜயோஷிதாம்

ஒரு நேரம், கோவிந்தனும், அதிசய வலிமை கொண்ட ராமனும், வனத்தில் இரவிலே வ்ரஜாவின் பெண்கள் நடுவில் மகிழ்ச்சியுடன் விளையாடினார்கள்.

உபகீயமாநௌ லலிதம் ஸ்த்ரீஜநைர்பத்தஸௌஹ்ரு'தைஃ। ஸ்வலங்க்ரு'தாநுலிப்தாங்கௌ ஸ்ரக்விநௌ விரஜோऽம்பரௌ

அழகாக அலங்கரித்து, வாசனைத் திரவியங்கள் பூசி, மாலை அணிந்து, தூய ஆடைகள் உடுத்தி, அவர்களை நேசித்து இணைந்த பெண்கள் இனிமையாகப் பாடினர்.

நிஶாமுகம் மாநயந்தாவுதிதோடுபதாரகம்। மல்லிகாகந்தமத்தாலி ஜுஷ்டம் குமுதவாயுநா

இரவு ஆரம்பத்தை மதித்து, நட்சத்திரங்களும் சந்திரனும் எழுந்தபோது, மல்லிகை மணமும், மதுபானம் அருந்திய தேனீகளும், தாமரை குளத்தின் காற்றில் கலந்து வீசியது.

ஜகதுஃ ஸர்வபூதாநாம் மநஃஶ்ரவணமங்கலம்। தௌ கல்பயந்தௌ யுகபத்ஸ்வரமண்டலமூர்ச்சிதம்

அவர்கள் இருவரும் ஒன்றாகப் பாடி, எல்லா உயிர்களுக்கும் மனமும் செவியும் மகிழும் வகையில், இசையின் பல்வேறு சுரங்களைச் செம்மையாக இசைத்தனர்.

கோப்யஸ்தத்கீதமாகர்ண்ய மூர்ச்சிதா நாவிதந்ந்ரு'ப। ஸ்ரம்ஸத்துகூலமாத்மாநம் ஸ்ரஸ்தகேஶஸ்ரஜம் ததஃ

அந்தப் பாடலை கேட்ட கோபிகள் மயங்கி, தாங்கள் யார் என்பதையும் மறந்து, அவர்களின் உடைகள் வழுக்கி, முடியும் மாலையும் சிதறின.

ஏவம் விக்ரீடதோஃ ஸ்வைரம் காயதோஃ ஸம்ப்ரமத்தவத்। ஶங்கசூட இதி க்யாதோ தநதாநுசரோऽப்யகாத்

இவ்வாறு அவர்கள் சுதந்திரமாக விளையாடி, பாடி, ஆனந்தத்தில் மூழ்கியபோது, குபேரனுக்கு உடனாய் புகழ்பெற்ற சங்கசூடன் அங்கு வந்தான்.

தயோர்நிரீக்ஷதோ ராஜம்ஸ்தந்நாதம் ப்ரமதாஜநம்। க்ரோஶந்தம் காலயாமாஸ திஶ்யுதீச்யாமஶங்கிதஃ

அப்போது கிருஷ்ணனும் ராமனும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, அந்த அரசன் பெண்கள் கூடி அழுததைப் பார்த்து, தயங்காமல் அவர்களை வடக்கே கொண்டு செல்ல முயன்றான்.

க்ரோஶந்தம் க்ரு'ஷ்ண ராமேதி விலோக்ய ஸ்வபரிக்ரஹம்। யதா கா தஸ்யுநா க்ரஸ்தா ப்ராதராவந்வதாவதாம்

பெண்கள் 'கிருஷ்ணா! ராமா!' என்று அழைத்ததும், தங்கள் தோழிகள் பிடிபட்டதைப் பார்த்ததும், இருவரும் தங்கள் மாடுகளை திருடிய திருடன் பின்னால் ஓடுவது போல் விரைந்து பின்தொடர்ந்தார்கள்.