ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

( வஸம்ததிலகா ) கோப்யஃ ஸ்புரத்புரடகுண்டலகுந்தலத்விட் கண்டஶ்ரியா ஸுதிதஹாஸநிரீக்ஷணேந । மாநம் ததத்ய ரு'ஷபஸ்ய ஜகுஃ க்ரு'தாநி புண்யாநி தத்கரருஹஸ்பர்ஶப்ரமோதாஃ

பொன்னிறக் குண்டலமும் கூந்தலும் ஒளிரும் கன்னத்தில், இனிய சிரிப்பும் பார்வையுமுடன், அந்த கோபிகள், அவன் தாமரைப் போல் இருக்கும் கரங்களைத் தொடும் பாக்கியத்தில் மகிழ்ந்து, அந்த உயர்ந்தவரின் புகழ் செயல்களைப் பாடினார்கள்.

தாபிர்யுதஃ ஶ்ரமமபோஹிதுமங்‌கஸங்‌க க்ரு'ஷ்டஸ்ரஜஃ ஸ குசகுங்‌குமரஞ்ஜிதாயாஃ । கந்தர்வபாலிபிரநுத்ருத ஆவிஶத் வா ஶ்ராந்தோ கஜீபிரிபராடிவ பிந்நஸேதுஃ

அந்த பெண்கள் சூழ, மலர் மாலைகள் சிதைந்து, மார்பில் குங்குமம் பூசப்பட்டு, காந்தர்வர்கள் கூட்டமாக பின்தொடர, சோர்வுற்ற அவன், பெரிய யானை அணிகளால் சூழப்பட்டு தடையை உடைத்து நீரில் இறங்கும் போல், காடுக்குள் சென்றான்.

ஸோऽம்பஸ்யலம் யுவதிபிஃ பரிஷிச்யமாநஃ ப்ரேம்ணேக்ஷிதஃ ப்ரஹஸதீபிரிதஸ்ததோऽங்‌க । வைமாநிகைஃ குஸுமவர்ஷிபிரீட்யமாநோ ரேமே ஸ்வயம் ஸ்வரதிரத்ர கஜேந்த்ரலீலஃ

அங்கே, அந்த இளம் பெண்கள் அவனை நீரில் குளிப்பாட்டினார்கள்; அன்போடு பார்த்து, சிரித்தபடி சுற்றிலும் இருந்தார்கள்; வானிலுள்ள தேவர்கள் மலர்கள் பொழிந்தபடி புகழ்ந்தார்கள்; அவன், தானாகவே ஆனந்தம் கொண்டவன், யானை அரசன் போல் விளையாடினான்.

( மிஶ்ர ) ததஶ்ச க்ரு'ஷ்ணோபவநே ஜலஸ்தல ப்ரஸூநகந்தாநிலஜுஷ்டதிக்தடே । சசார ப்ரு'ங்‌கப்ரமதாகணாவ்ரு'தோ யதா மதச்யுத் த்விரதஃ கரேணுபிஃ

பின்னர், கிருஷ்ணனின் தோட்டத்தில், நிலத்திலும் நீரிலும், மலர்களின் வாசனையால் எல்லா திசைகளும் நிறைந்திருந்தபோது, மகிழ்ச்சியுடன் கூடிய பெண்கள் கூட்டத்தில், மதம் பொங்கும் யானை தன் பெண் யானைகளுடன் சுற்றும் போல், அவன் அலைந்தான்.

ஏவம் ஶஶாங்‌காம்ஶுவிராஜிதா நிஶாஃ ஸ ஸத்யகாமோऽநுரதாபலாகணஃ । ஸிஷேவ ஆத்மந்யவருத்தஸௌரதஃ ஸர்வாஃ ஶரத்காவ்யகதாரஸாஶ்ரயாஃ

இவ்வாறு, சந்திரனின் ஒளியால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இரவுகளில், உண்மையான விருப்பத்துடன், அன்பு கொண்ட பெண்கள் கூட்டத்தில், அவன் தன் உள்ளத்தில் உணர்ச்சியை அடக்கி, அந்த அகிலம் முழுவதும் பரவிய கவி இனிமையை அனுபவித்தான்.

ஶ்ரீபரீக்ஷிதுவாச - ( அநுஷ்டுப் ) ஸம்ஸ்தாபநாய தர்மஸ்ய ப்ரஶமாயேதரஸ்ய ச । அவதீர்ணோ ஹி பகவாநம்ந் அம்ஶேந ஜகதீஶ்வரஃ

பரீக்ஷித் சொன்னான்: தர்மத்தை நிலைநிறுத்தவும், அதற்கு எதிரானவற்றை அடக்கவும், உலகத்தின் ஆண்டவன் தானே இங்கு அவதரிக்கிறார்.

ஸ கதம் தர்மஸேதூநாம் வக்தா கர்தாபிரக்ஷிதா । ப்ரதீபமாசரத் ப்ரஹ்மந் பரதாராபிமர்ஶநம்

அவன் தர்மத்தின் எல்லைகளைப் பேணும், செய்பவன், காப்பவன் என்றால், எப்படி அவன் பிறருடைய மனைவிகளைத் தொடும் செயல்களைச் செய்தான், ப்ரஹ்மணே?

ஆப்தகாமோ யதுபதிஃ க்ரு'தவாந் வை ஜுகுப்ஸிதம் । கிமபிப்ராய ஏதந்நஃ ஸம்ஶயம் சிந்தி ஸுவ்ரத

யாதவர்களின் ஆண்டவன், தன்னால் திருப்தி அடைந்தவன், பழிக்கப்படும் செயல்களைச் செய்தான்; அவன் இதற்குப் பின்னால் என்ன நோக்கம் கொண்டான்? எங்கள் சந்தேகத்தை நீக்குங்கள், நல்லவரே.

ஶ்ரீஶுக உவாச - தர்மவ்யதிக்ரமோ த்ரு'ஷ்ட ஈஶ்வராணாம் ச ஸாஹஸம் । தேஜீயஸாம் ந தோஷாய வஹ்நேஃ ஸர்வபுஜோ யதா

சுகர் சொன்னான்: ஆண்டவர்களின் செயல்களில் தர்ம மீறலும், துணிச்சல் செயல்களும் காணப்படுகின்றன; சக்திவாய்ந்தவர்களுக்கு குற்றம் இல்லை, எப்படிப் பாம்பு அனைத்தையும் எரிக்கிறதோ அதுபோல்.

நைதத்ஸமாசரேஜ்ஜாது மநஸாபி ஹ்யநீஶ்வரஃ । விநஶ்யத்யாசரந்மௌட்யாத் யதாருத்ரோऽப்திஜம் விஷம்

இதை ஆண்டவரல்லாதவர் ஒருபோதும், மனதில்கூட, செய்யக்கூடாது; அறியாமையால் செய்தால், அவர் அழிவடைவார், எப்படிப் பசுபதி கடல் விஷத்தை அருந்தி பாதிக்கப்பட்டாரோ அப்படியே.

ஈஶ்வராணாம் வசஃ ஸத்யம் ததைவாசரிதம் க்வசித் । தேஷாம் யத் ஸ்வவசோயுக்தம் புத்திமாம்ஸ்தத் ஸமாசரேத்

ஆண்டவர்களின் சொற்கள் உண்மை, சில சமயம் அவர்களின் செயல்களும்; அவர்களின் சொற்களும் செயல்களும் நியாயத்திற்கு ஏற்றவை என்றால், அறிவுள்ளவர்கள் அவற்றை மட்டும் பின்பற்ற வேண்டும்.

குஶலாசரிதேநைஷாம் இஹ ஸ்வார்தோ ந வித்யதே । விபர்யயேண வாநர்தோ நிரஹங்‌காரிணாம் ப்ரபோ

அவர்களின் திறமையான நடத்தையால், அவர்களுக்கு இங்கு தனிப்பட்ட நோக்கம் இல்லை; எதிர்மாறாக நடந்தாலும், அகம்பாவில்லாதவர்களுக்கு தீங்கு இல்லை, பிரபுவே.

கிமுதாகிலஸத்த்வாநாம் திர்யங்‌ மர்த்யதிவௌகஸாம் । ஈஶிதுஶ்சேஶிதவ்யாநாம் குஶலாகுஶலாந்வயஃ

அனைத்து உயிரினங்களும்—மிருகங்கள், மனிதர்கள், தேவர்கள்—ஆளப்படுபவர்களும், ஆளும் சக்தியும்; நல்லதும் தீயதும் அவர்களுக்கு பொருந்தும்.

( வஸம்ததிலகா ) யத்பாதபங்‌கஜபராகநிஷேவத்ரு'ப்தா யோகப்ரபாவவிதுதாகிலகர்மபந்தாஃ । ஸ்வைரம் சரந்தி முநயோऽபி ந நஹ்யமாநாஃ தஸ்யேச்சயாऽऽத்தவபுஷஃ குத ஏவ பந்தஃ

அவரது திருவடிகளின் தூளினை சேவித்து திருப்தியடைந்தவர்கள், தங்கள் தவப்பலத்தால் எல்லா கர்ம பந்தங்களையும் நீக்கிக் கொண்ட முனிவர்கள், எந்த கட்டுப்பாடும் இன்றி சுதந்திரமாகச் சுற்றி வருகிறார்கள். அவருடைய சித்தத்தால் உடலை எடுத்துக் கொண்டவர்களுக்கு பந்தம் எங்கு உண்டாகும்?

( அநுஷ்டுப் ) கோபீநாம் தத்பதீநாம் ச ஸர்வேஷாமேவ தேஹிநாம் । யோऽந்தஶ்சரதி ஸோऽத்யக்ஷஃ க்ரீடநேநேஹ தேஹபாக்

அந்தக் கோபிகளிலும், அவர்களுடைய கணவர்களிலும், எல்லா உயிரினங்களிலும் உள்ளே வாழ்பவர், இங்கே உடலில் விளையாடும் கண்காணிப்பாளர் ஆவர்.

அநுக்ரஹாய பூதாநாம் மாநுஷம் தேஹமாஸ்திதஃ । பஜதே தாத்ரு'ஶீஃ க்ரீட யாஃ ஶ்ருத்வா தத்பரோ பவேத்

உயிர்களுக்கு அருள் செய்யும் பொருட்டு, அவர் மனித உடலை எடுத்துக் கொண்டு, இப்படிப்பட்ட விளையாட்டுகளைச் செய்கிறார்; அவற்றை கேட்டால் ஒருவர் அவரிடம் பக்தியுடன் ஈடுபடுவார்.

நாஸூயந் கலு க்ரு'ஷ்ணாய மோஹிதாஸ்தஸ்ய மாயயா । மந்யமாநாஃ ஸ்வபார்ஶ்வஸ்தாந் ஸ்வாந் ஸ்வாந் தாராந் வ்ரஜௌகஸஃ

வ்ரஜவாசிகள், கிருஷ்ணரின் மாயையால் மயங்கிச், அவரை பொறாமைப்படவில்லை; தங்களுடன் இருப்பவர்களைத் தங்கள் சொந்த வாழ்க்கைத் துணையென்று நினைத்தார்கள்.

ப்ரஹ்மராத்ர உபாவ்ரு'த்தே வாஸுதேவாநுமோதிதாஃ । அநிச்சந்த்யோ யயுர்கோப்யஃ ஸ்வக்ரு'ஹாந் பகவத்ப்ரியாஃ

பிரம்மாவின் இரவு முடிந்தபோது, பகவானுக்கு பிரியமான கோபிகள், வாசுதேவரால் அனுமதிக்கப்பட்டு, விருப்பமில்லாமல் தங்கள் வீடுகளுக்கு திரும்பினார்கள்.

( வஸம்ததிலகா ) விக்ரீடிதம் வ்ரஜவதூபிரிதம் ச விஷ்ணோஃ ஶ்ரத்தாந்விதோऽநுஶ்ர்ரு'ணுயாதத வர்ணயேத்யஃ । பக்திம் பராம் பகவதி ப்ரதிலப்ய காமம் ஹ்ரு'த்ரோகமாஶ்வபஹிநோத்யசிரேண தீரஃ

விஷ்ணுவும் வ்ரஜவனிதைகளும் செய்த இந்த விளையாட்டை நம்பிக்கையுடன் கேட்பவரோ, விவரிப்பவரோ, பகவானிடம் உயர்ந்த பக்தியை அடைவார்; புத்திசாலி விரைவில் மனத்தில் உள்ள காம நோயை நீக்கிக் கொள்வார்.

அஜகரமுகாத் அநந்தஸ்ய மோசநம்,அஜகரஸ்ய பூர்வவித்யாதரப்ராப்தி; ஶம்கசூட வதஃ । ஶ்ரீஶுக உவாச। ஏகதா தேவயாத்ராயாம் கோபாலா ஜாதகௌதுகாஃ। அநோபிரநடுத்யுக்தைஃ ப்ரயயுஸ்தேऽம்பிகாவநம்

ஒரு சமயம், தேவர்களின் திருவிழாவில், ஆட்காரர்களான கோபர்கள் மகிழ்ச்சியுடன், மாட்டுவண்டிகளில் மாடுகளை இணைத்து, அம்பிகா வனத்திற்கு சென்றார்கள்.

தத்ர ஸ்நாத்வா ஸரஸ்வத்யாம் தேவம் பஶுபதிம் விபும்। ஆநர்சுரர்ஹணைர்பக்த்யா தேவீம் ச ண்ரு'பதேऽம்பிகாம்

அங்கே, சரஸ்வதி நதியில் குளித்து, பெருமைமிக்க பசுபதியை பக்தியுடன் அர்ச்சனைகள் செய்து வழிபட்டார்கள்; அரசே, அம்பிகா தேவியையும் பக்தியுடன் வழிபட்டார்கள்.

காவோ ஹிரண்யம் வாஸாம்ஸி மது மத்வந்நமாத்ரு'தாஃ। ப்ராஹ்மணேப்யோ ததுஃ ஸர்வே தேவோ நஃ ப்ரீயதாமிதி

அவர்கள் அனைவரும், பசுக்கள், பொன், vasthiram, தேன், உணவு ஆகியவற்றை பிராமணர்களுக்கு மரியாதையுடன் கொடுத்து, 'பெருமான் எங்களிடம் திருப்தியடையட்டும்' என்று வேண்டினார்கள்.

ஊஷுஃ ஸரஸ்வதீதீரே ஜலம் ப்ராஶ்ய யதவ்ரதாஃ। ரஜநீம் தாம் மஹாபாகா நந்தஸுநந்தகாதயஃ

சரஸ்வதி நதிக்கரையில், நீர் குடித்து விரதம் இருந்து, அந்த மகிழ்ச்சியுள்ள நந்தன், சுனந்தன் மற்றும் மற்றவர்கள் அந்த இரவை கழித்தார்கள்.

கஶ்சிந்மஹாநஹிஸ்தஸ்மிந்விபிநேऽதிபுபுக்ஷிதஃ। யத்ரு'ச்சயாகதோ நந்தம் ஶயாநமுரகோऽக்ரஸீத்

அந்த காட்டில், ஒரு பெரிய பாம்பு, மிகுந்த பசிக்காக, தற்செயலாக அங்கு வந்து, தூங்கிக் கொண்டிருந்த நந்தனை விழுங்கியது.

ஸ சுக்ரோஶாஹிநா க்ரஸ்தஃ க்ரு'ஷ்ண க்ரு'ஷ்ண மஹாநயம்। ஸர்போ மாம் க்ரஸதே தாத ப்ரபந்நம் பரிமோசய

அந்த பாம்பு பிடித்துக்கொண்டபோது, 'கிருஷ்ணா, கிருஷ்ணா, இது பெரிய ஆபத்து! அப்பா, ஒரு பாம்பு என்னை விழுங்குகிறது; நான் உன்னிடம் சரணாக வந்துள்ளேன், என்னை காப்பாற்று!' என்று அவர் அழைத்தார்.

தஸ்ய சாக்ரந்திதம் ஶ்ருத்வா கோபாலாஃ ஸஹஸோத்திதாஃ। க்ரஸ்தம் ச த்ரு'ஷ்ட்வா விப்ராந்தாஃ ஸர்பம் விவ்யதுருல்முகைஃ

அவரது அழுகையை கேட்ட கோபர்கள் உடனே எழுந்து, அவரை பாம்பு பிடித்திருப்பதைப் பார்த்து, குழப்பமடைந்து, அந்த பாம்பை குச்சிகளால் அடித்தார்கள்.

அலாதைர்தஹ்யமாநோऽபி நாமுஞ்சத்தமுரங்கமஃ। தமஸ்ப்ரு'ஶத்பதாப்யேத்ய பகவாந்ஸாத்வதாம் பதிஃ

அந்த பாம்பு தீக்குச்சிகளால் எரியப்பட்டாலும், நந்தனை விடவில்லை; அப்போது சாத்த்வதர்களின் தலைவன் ஆன பகவான் அருகில் வந்து, தனது பாதங்களால் அதைத் தொட்டார்.

ஸ வை பகவதஃ ஶ்ரீமத்பாதஸ்பர்ஶஹதாஶுபஃ। பேஜே ஸர்பவபுர்ஹித்வா ரூபம் வித்யாதரார்சிதம்

பெருமையின் நிறைந்த பகவானின் பாத ஸ்பரிசத்தால், அந்த பாம்பின் பாபம் அழிந்தது; பாம்பு உருவத்தை விட்டுவிட்டு, வித்யாதரர்கள் மதிக்கும் ஒரு அழகான உருவத்தை அடைந்தது.

தமப்ரு'ச்சத்த்ரு'ஷீகேஶஃ ப்ரணதம் ஸமவஸ்திதம்। தீப்யமாநேந வபுஷா புருஷம் ஹேமமாலிநம்

அந்த மனிதன் தாழ்ந்து நின்று, பொன்னாலான மாலையுடன் பிரகாசமாக இருந்தபோது, ஹ்ருஷீகேசன் அவனை வினவினார்.