ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

தத்ராரபத கோவிந்தோ ராஸக்ரீடாமநுவ்ரதைஃ । ஸ்த்ரீரத்‍நைரந்விதஃ ப்ரீதைஃ அந்யோந்யாபத்தபாஹுபிஃ

அங்கே கோவிந்தன், தன்னை முழுமையாக அர்ப்பணித்த மகிழ்ச்சியுடன் கூடிய பெண்கள், பெண்களில் சிறந்தவர்கள், ஒருவருக்கொருவர் கைபிடித்து நிற்கும் அவர்களுடன், ராச நடனத்தைத் தொடங்கினார்.

ராஸோத்ஸவஃ ஸம்ப்ரவ்ரு'த்தோ கோபீமண்டலமண்டிதஃ । யோகேஶ்வரேண க்ரு'ஷ்ணேந தாஸாம் மத்யே த்வயோர்த்வயோஃ

அங்கே, கோபிகள் வட்டமாக சூழ்ந்திருந்த ராச உற்சவம் ஆரம்பமானது; யோகிகளுக்கெல்லாம் தலைவனான கிருஷ்ணன், ஒவ்வொரு ஜோடிக்கிடையிலும் நின்றார்.

ப்ரவிஷ்டேந க்ரு'ஹீதாநாம் கண்டே ஸ்வநிகடம் ஸ்த்ரியஃ । யம் மந்யேரந் நபஸ்தாவத் விமாநஶதஸங்‌குலம்

அவர்களுக்குள் சென்று, பெண்களை தனது கழுத்தில் அணைத்து, அருகில் கொண்டார்; இதைக் கண்டவர்கள், வானத்தில் நூற்றுக்கணக்கான விமானங்கள் நிறைந்திருப்பதைப் போல நினைத்திருப்பார்கள்.

திவௌகஸாம் ஸதாராணாம் ஔத்ஸுக்யாபஹ்ரு'தாத்மநாம் । ததோ துந்துபயோ நேதுஃ நிபேதுஃ புஷ்பவ்ரு'ஷ்டயஃ । ஜகுர்கந்தர்வபதயஃ ஸஸ்த்ரீகாஸ்தத் யஶோऽமலம்

தேவர்கள் தங்கள் மனைவியுடன், ஆவலால் மனதை இழந்து பார்த்தனர்; பின்னர் பறை ஓசை எழுந்தது, மலர் மழை பொழிந்தது, கந்தர்வர்களும் தங்கள் மனைவியுடன் பகவானின் கலங்காத புகழை பாடினர்.

வலயாநாம் நூபுராணாம் கிங்‌கிணீநாம் ச யோஷிதாம் । ஸப்ரியாணாமபூத் ஶப்தஃ துமுலோ ராஸமண்டலே

ராச வட்டத்திலே, பெண்களின் வளையல்கள், சிலம்புகள், கிண்கிணிகள், அவர்களது காதலர்களுடன் சேர்ந்து, பெரும் ஓசை எழுப்பின.

தத்ராதிஶுஶுபே தாபிஃ பகவாந் தேவகீஸுதஃ । மத்யே மணீநாம் ஹைமாநாம் மஹாமரகதோ யதா

அவர்களுக்கிடையே தேவகியின் மகனான பகவான் மிக அழகாக பிரகாசித்தார்; அது பொன்னால் ஆன மாணிக்கங்களில் பெரிய பச்சை மாணிக்கம் போல் இருந்தது.

( ஶார்தூலவிக்ரீடித ) பாதந்யாஸைர்புஜவிதுதிபிஃ ஸஸ்மிதைர்ப்ரூவிலாஸைஃ । பஜ்யந்மத்யைஶ்சலகுசபடைஃ குண்டலைர்கண்டலோலைஃ । ஸ்வித்யந்முக்யஃ கவரரஸநா க்ரந்தயஃ க்ரு'ஷ்ணவத்வோ । காயந்த்யஸ்தம் தடித இவ தா மேகசக்ரே விரேஜுஃ

அவர்கள் காலடி சத்தம், கை அசைவுகள், புன்னகை பார்வைகள், கூந்தலில் சுருளும் காதணிகள், வியர்வை பூத்த முகங்கள், சிதறிய முடி, இவற்றுடன் கிருஷ்ணனின் மனைவிகள் பாடினார்கள்; அவர்கள் மேக வட்டத்துக்குள் மின்னல் போல ஒளிர்ந்தனர்.

( அநுஷ்டுப் ) உச்சைர்ஜகுர்ந்ரு'த்யமாநா ரக்தகண்ட்யோ ரதிப்ரியாஃ । க்ரு'ஷ்ணாபிமர்ஶமுதிதா யத்‍கீதேநேதமாவ்ரு'தம்

அவர்கள் ஆடிக்கொண்டே, குரல் உயர்த்தி, காதலால் சிவந்த கழுத்துடன், கிருஷ்ணனின் தொடுதலால் மகிழ்ந்து, பாடலால் அந்த இடத்தை நிரப்பினார்கள்.

காசித் ஸமம் முகுந்தேந ஸ்வரஜாதீரமிஶ்ரிதாஃ । உந்நிந்யே பூஜிதா தேந ப்ரீயதா ஸாது ஸாத்விதி । ததேவ த்ருவமுந்நிந்யே தஸ்யை மாநம் ச பஹ்வதாத்

ஒரு பெண், முகுந்தனுடன் சேர்ந்து, தன் பாடலை அவருடைய பாடலுடன் கலந்து, அவர் அன்புடன் 'நன்றாக, நன்றாக' என்று பாராட்ட, மீண்டும் மீண்டும் பாடினார்; கிருஷ்ணன் அவளுக்கு மிகுந்த மரியாதை தந்தார்.

காசித் ராஸபரிஶ்ராந்தா பார்ஶ்வஸ்தஸ்ய கதாப்ரு'தஃ । ஜக்ராஹ பாஹுநா ஸ்கந்தம் ஶ்லதத்வலயமல்லிகா

ஒரு பெண், ராச நடனத்தில் சோர்வடைந்து, தளர்ந்த வளையலும் மல்லிகை மாலையும் உடைய கையை, அருகில் நின்ற கேடயம் பிடித்தவனின் தோளில் வைத்தாள்.

தத்ரைகாம்ஸகதம் பாஹும் க்ரு'ஷ்ணஸ்யோத்பலஸௌரபம் । சந்தநாலிப்தமாக்ராய ஹ்ரு'ஷ்டரோமா சுசும்ப ஹ

ஒரு பெண், கிருஷ்ணனின் நீலத்தாமரை வாசமும் சந்தனம் பூசப்பட்டும் உள்ள கையை நாசிக்கருகில் கொண்டு சென்று, மகிழ்ச்சியில் பரவசமாக அதை முத்தமிட்டாள்.

கஸ்யாஶ்சித் நாட்யவிக்ஷிப்த குண்டலத்விஷமண்டிதம் । கண்டம் கண்டே ஸந்ததத்யாஃ அதாத்தாம்பூலசர்விதம்

மற்றொரு பெண், நடனத்தில் அசைந்த காதணிகளால் ஒளிரும் கன்னத்தை, கிருஷ்ணனின் கன்னத்தில் சேர்த்து, தானே மென்று வைத்த பாக்கை அவருக்கு அளித்தாள்.

ந்ரு'த்யதீ காயதீ காசித் கூஜந் நூபுரமேகலா । பார்ஶ்வஸ்தாச்யுதஹஸ்தாப்ஜம் ஶ்ராந்தாதாத் ஸ்தநயோஃ ஶிவம்

ஒரு பெண், ஆடிக்கொண்டும் பாடிக்கொண்டும், சிலம்பும் இடுப்பு வளையலும் ஒலிக்க, சோர்வடைந்து, அருகில் நின்ற அச்யுதனின் தாமரை போன்ற கையை தன் மார்பில் வைத்து ஓய்வு பெற்றாள்.

கோப்யோ லப்த்வாச்யுதம் காந்தம் ஶ்ரிய ஏகாந்தவல்லபம் । க்ரு'ஹீதகண்ட்யஸ்தத்தோர்ப்யாம் காயந்த்யஸ்தம் விஜஹ்ரிரே

கோபிகள், அச்யுதனைத் தங்கள் காதலனாகவும், ஸ்ரீதேவியின் ஒரே துணைவனாகவும் பெற்றபின், அவரைத் தங்கள் கைகளால் கழுத்தில் அணைத்து, பாடிக்கொண்டே மகிழ்ந்தனர்.

( வஸம்ததிலகா ) கர்ணோத்பலாலகவிடங்‌ககபோலகர்ம வக்த்ரஶ்ரியோ வலயநூபுரகோஷவாத்யைஃ । கோப்யஃ ஸமம் பகவதா நந்ரு'துஃ ஸ்வகேஶ ஸ்ரஸ்தஸ்ரஜோ ப்ரமரகாயகராஸகோஷ்ட்யாம்

தாமரை போன்ற காதணிகள், கூந்தலில் மலர்கள், வியர்வை பூத்த கன்னங்கள், பிரகாசிக்கும் முகங்கள், வளையல் சிலம்பு இசை, இவை அனைத்துடன் கோபிகள் பகவானுடன் சேர்ந்து ஆடினார்கள்; அவர்களது மாலைகள் கூந்தலில் சிதறி, தேனீகள் பாடும் இடத்தில் மகிழ்ந்தனர்.

( மிஶ்ர ) ஏவம் பரிஷ்வங்‌ககராபிமர்ஶ ஸ்நிக்தேக்ஷணோத்தாமவிலாஸஹாஸைஃ । ரேமே ரமேஶோ வ்ரஜஸுந்தரீபிஃ யதார்பகஃ ஸ்வப்ரதிபிம்பவிப்ரமஃ

இப்படிப் புணர்ச்சி, கரத்தால் தொடுதல், அன்பான பார்வைகள், மகிழ்ச்சியான சிரிப்புகள் ஆகியவற்றால் திருமகளின் நாதன், வ்ரஜத்தின் அழகிய பெண்களுடன் குழந்தை தன் பிரதிபிம்பத்தில் மகிழும் போல் ஆனந்தமாக இருந்தான்.

ததங்‌கஸங்‌கப்ரமுதாகுலேந்த்ரியாஃ கேஶாந் தூகூலம் குசபட்டிகாம் வா । நாஞ்ஜஃ ப்ரதிவ்யோடுமலம் வ்ரஜஸ்த்ரியோ விஸ்ரஸ்தமாலாபரணாஃ குரூத்வஹ

அவன் உடலுடன் சேர்ந்து மகிழ்ந்ததால், வ்ரஜ பெண்களின் உணர்வுகள் ஆனந்தத்தில் மூழ்கின. அவர்களின் முடி, vasthiram, மார்புப் பட்டி ஆகியவை சிதறி விழுந்தன; மலர் மாலையும் ஆபரணங்களும் இடைவிடாமல் வழிந்தன, குருநாதா, அவை அனைத்தையும் திரும்ப எடுக்க அவர்களுக்கு முடியவில்லை.

( அநுஷ்டுப் ) க்ரு'ஷ்ணவிக்ரீடிதம் வீக்ஷ்ய முமுஹுஃ கேசரஸ்த்ரியஃ । காமார்திதாஃ ஶஶாங்‌கஶ்ச ஸகணோ விஸ்மிதோऽபவத்

கிருஷ்ணனின் விளையாட்டை பார்த்து, வானில் உள்ள தேவ பெண்கள் ஆசையில் மூழ்கி மயங்கினார்கள்; சந்திரனும் தன் கூட்டத்துடன் ஆச்சரியத்தில் இருந்தான்.

க்ரு'த்வா தாவந்தமாத்மாநம் யாவதீர்கோபயோஷிதஃ । ரேமே ஸ பகவாந் தாபிஃ ஆத்மாராமோऽபி லீலயா

எத்தனை கோபியர்கள் இருந்தார்களோ, அவ்வளவு உருவங்களை எடுத்துக் கொண்டு, அந்த பரமன், தன் உள்ளத்தில் நிறைந்த ஆனந்தத்துடன், அவர்களுடன் விளையாடினான்.

தாஸாம் அதிவிஹாரேண ஶ்ராந்தாநாம் வதநாநி ஸஃ । ப்ராம்ரு'ஜத் கருணஃ ப்ரேம்ணா ஶந்தமேநாங்‌க பாணிநா

அதிகமாக விளையாடி சோர்ந்த பெண்களின் முகங்களை, அவன் கருணையுடன், அன்போடு, அமைதியான கரத்தால் மெதுவாகத் துடைத்தான்.

( வஸம்ததிலகா ) கோப்யஃ ஸ்புரத்புரடகுண்டலகுந்தலத்விட் கண்டஶ்ரியா ஸுதிதஹாஸநிரீக்ஷணேந । மாநம் ததத்ய ரு'ஷபஸ்ய ஜகுஃ க்ரு'தாநி புண்யாநி தத்கரருஹஸ்பர்ஶப்ரமோதாஃ

பொன்னிறக் குண்டலமும் கூந்தலும் ஒளிரும் கன்னத்தில், இனிய சிரிப்பும் பார்வையுமுடன், அந்த கோபிகள், அவன் தாமரைப் போல் இருக்கும் கரங்களைத் தொடும் பாக்கியத்தில் மகிழ்ந்து, அந்த உயர்ந்தவரின் புகழ் செயல்களைப் பாடினார்கள்.

தாபிர்யுதஃ ஶ்ரமமபோஹிதுமங்‌கஸங்‌க க்ரு'ஷ்டஸ்ரஜஃ ஸ குசகுங்‌குமரஞ்ஜிதாயாஃ । கந்தர்வபாலிபிரநுத்ருத ஆவிஶத் வா ஶ்ராந்தோ கஜீபிரிபராடிவ பிந்நஸேதுஃ

அந்த பெண்கள் சூழ, மலர் மாலைகள் சிதைந்து, மார்பில் குங்குமம் பூசப்பட்டு, காந்தர்வர்கள் கூட்டமாக பின்தொடர, சோர்வுற்ற அவன், பெரிய யானை அணிகளால் சூழப்பட்டு தடையை உடைத்து நீரில் இறங்கும் போல், காடுக்குள் சென்றான்.

ஸோऽம்பஸ்யலம் யுவதிபிஃ பரிஷிச்யமாநஃ ப்ரேம்ணேக்ஷிதஃ ப்ரஹஸதீபிரிதஸ்ததோऽங்‌க । வைமாநிகைஃ குஸுமவர்ஷிபிரீட்யமாநோ ரேமே ஸ்வயம் ஸ்வரதிரத்ர கஜேந்த்ரலீலஃ

அங்கே, அந்த இளம் பெண்கள் அவனை நீரில் குளிப்பாட்டினார்கள்; அன்போடு பார்த்து, சிரித்தபடி சுற்றிலும் இருந்தார்கள்; வானிலுள்ள தேவர்கள் மலர்கள் பொழிந்தபடி புகழ்ந்தார்கள்; அவன், தானாகவே ஆனந்தம் கொண்டவன், யானை அரசன் போல் விளையாடினான்.

( மிஶ்ர ) ததஶ்ச க்ரு'ஷ்ணோபவநே ஜலஸ்தல ப்ரஸூநகந்தாநிலஜுஷ்டதிக்தடே । சசார ப்ரு'ங்‌கப்ரமதாகணாவ்ரு'தோ யதா மதச்யுத் த்விரதஃ கரேணுபிஃ

பின்னர், கிருஷ்ணனின் தோட்டத்தில், நிலத்திலும் நீரிலும், மலர்களின் வாசனையால் எல்லா திசைகளும் நிறைந்திருந்தபோது, மகிழ்ச்சியுடன் கூடிய பெண்கள் கூட்டத்தில், மதம் பொங்கும் யானை தன் பெண் யானைகளுடன் சுற்றும் போல், அவன் அலைந்தான்.

ஏவம் ஶஶாங்‌காம்ஶுவிராஜிதா நிஶாஃ ஸ ஸத்யகாமோऽநுரதாபலாகணஃ । ஸிஷேவ ஆத்மந்யவருத்தஸௌரதஃ ஸர்வாஃ ஶரத்காவ்யகதாரஸாஶ்ரயாஃ

இவ்வாறு, சந்திரனின் ஒளியால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இரவுகளில், உண்மையான விருப்பத்துடன், அன்பு கொண்ட பெண்கள் கூட்டத்தில், அவன் தன் உள்ளத்தில் உணர்ச்சியை அடக்கி, அந்த அகிலம் முழுவதும் பரவிய கவி இனிமையை அனுபவித்தான்.

ஶ்ரீபரீக்ஷிதுவாச - ( அநுஷ்டுப் ) ஸம்ஸ்தாபநாய தர்மஸ்ய ப்ரஶமாயேதரஸ்ய ச । அவதீர்ணோ ஹி பகவாநம்ந் அம்ஶேந ஜகதீஶ்வரஃ

பரீக்ஷித் சொன்னான்: தர்மத்தை நிலைநிறுத்தவும், அதற்கு எதிரானவற்றை அடக்கவும், உலகத்தின் ஆண்டவன் தானே இங்கு அவதரிக்கிறார்.

ஸ கதம் தர்மஸேதூநாம் வக்தா கர்தாபிரக்ஷிதா । ப்ரதீபமாசரத் ப்ரஹ்மந் பரதாராபிமர்ஶநம்

அவன் தர்மத்தின் எல்லைகளைப் பேணும், செய்பவன், காப்பவன் என்றால், எப்படி அவன் பிறருடைய மனைவிகளைத் தொடும் செயல்களைச் செய்தான், ப்ரஹ்மணே?

ஆப்தகாமோ யதுபதிஃ க்ரு'தவாந் வை ஜுகுப்ஸிதம் । கிமபிப்ராய ஏதந்நஃ ஸம்ஶயம் சிந்தி ஸுவ்ரத

யாதவர்களின் ஆண்டவன், தன்னால் திருப்தி அடைந்தவன், பழிக்கப்படும் செயல்களைச் செய்தான்; அவன் இதற்குப் பின்னால் என்ன நோக்கம் கொண்டான்? எங்கள் சந்தேகத்தை நீக்குங்கள், நல்லவரே.

ஶ்ரீஶுக உவாச - தர்மவ்யதிக்ரமோ த்ரு'ஷ்ட ஈஶ்வராணாம் ச ஸாஹஸம் । தேஜீயஸாம் ந தோஷாய வஹ்நேஃ ஸர்வபுஜோ யதா

சுகர் சொன்னான்: ஆண்டவர்களின் செயல்களில் தர்ம மீறலும், துணிச்சல் செயல்களும் காணப்படுகின்றன; சக்திவாய்ந்தவர்களுக்கு குற்றம் இல்லை, எப்படிப் பாம்பு அனைத்தையும் எரிக்கிறதோ அதுபோல்.