ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ஸஹ தேஹேந மாநேந வர்தமாநேந மந்யுநா । கரோதி விக்ரஹம் காமீ காமிஷ்வந்தாய சாத்மநஃ

உடலும், பெருமையும், அதிகரிக்கும் கோபமும், ஆசையும் கொண்டு, ஆசை கொண்டவன் மற்ற ஆசை உள்ளவர்களுடன் சண்டை செய்து, தன்னையே அழிவுக்கு இட்டுச் செல்கிறான்.

பூதைஃ பஞ்சபிராரப்தே தேஹே தேஹ்யபுதோऽஸக்ரு'த் । அஹம் மமேத்யஸத்‍க்ராஹஃ கரோதி குமதிர்மதிம்

ஐந்து பொருட்களால் ஆன உடலில், அறிவில்லாத உயிர் எப்போதும் 'நான்', 'என்' என்று பொய்யான எண்ணங்களைப் பிடித்து, தவறான எண்ணத்தால் புத்தியை மயக்கிக்கொள்கிறான்.

யத்யஸத்‌பி பதி புநஃ ஶிஶ்நோதரக்ரு'தோத்யமைஃ । ஆஸ்திதோ ரமதே ஜந்துஃ தமோ விஶதி பூர்வவத்

ஒரு உயிர், தவறானவர்களின் வழியில் மீண்டும் சென்று, வயிறும் பிறப்புறுப்பும் திருப்தி பெற முயன்று வாழ்ந்தால், முன்பு போலவே இருளில் விழுகிறான்.

ஸத்யம் ஶௌசம் தயா மௌநம் புத்திஃ ஶ்ரீர்ஹ்ரீர்யஶஃ க்ஷமா । ஶமோ தமோ பகஶ்சேதி யத்ஸங்காத்யாதி ஸங்க்ஷயம்

உண்மை, தூய்மை, இரக்கம், அமைதி, அறிவு, செல்வம், வெட்கம், புகழ், பொறுமை, மன அமைதி, சுய கட்டுப்பாடு, வளம் — இவை அனைத்தும் அவற்றை இல்லாதவர்களுடன் சேர்ந்து வாழ்வதால் குறைந்து போகும்.

தேஷ்வஶாந்தேஷு மூடேஷு கண்டிதாத்மஸ்வஸாதுஷு । ஸங்கம் ந குர்யாச்சோச்யேஷு யோஷித் க்ரீடாம்ரு'கேஷு ச

அமைதி இல்லாதவர்களோ, அறிவில்லாதவர்களோ, மனம் உடைந்தவர்களோ, நல்லொழுக்கமில்லாதவர்களோ, துன்புறும் மக்களோ, விளையாட்டு பொருளாக இருக்கும் பெண்களோ, இவர்களுடன் நட்பு வைக்கக் கூடாது.

ந ததாஸ்ய பவேந்மோஹோ பந்தஶ்சாந்யப்ரஸங்கதஃ । யோஷித்ஸங்காத் யதா பும்ஸோ யதா தத்ஸங்‌கிஸங்கதஃ

மற்றவர்களுடன் பழகுவதால் இவ்வளவு மோகம், பந்தம் வராது; பெண்களுடன் பழகுவதால், மேலும் பெண்களை விரும்பும் மக்களுடன் பழகுவதால் தான் அதிகமாக வருகிறது.

ப்ரஜாபதிஃ ஸ்வாம் துஹிதரம் த்ரு'ஷ்ட்வா தத் ரூபதர்ஷிதஃ । ரோஹித்‍பூதாம் ஸோऽந்வதாவத் ரு'க்ஷரூபீ ஹதத்ரபஃ

பிரஜாபதி தன் சொந்த மகளை பார்த்ததும், அவள் அழகால் மயங்கி விட்டார். அவள் ஒரு மான் வடிவம் எடுத்திருந்தாள்; அவர் வெட்கத்துடன், ஒரு காளை வடிவில் அவளைத் தொடர்ந்து ஓடினார்.

தத்ஸ்ரு'ஷ்டஸ்ரு'ஷ்டஸ்ரு'ஷ்டேஷு கோ ந்வகண்டிததீஃ புமாந் । ரு'ஷிம் நாராயணம்ரு'தே யோஷிந் மய்யேஹ மாயயா

இவ்வளவு உயிர்கள் பிறந்து மறுபடியும் பிறப்பதிலே, என் போன்ற பெண்ணை, மாயையால் உருவானவளை, யார் எதிர்க்க முடியும்? நாராயண முனிவர் தவிர, யாருடைய மனமும் நிலை குலையாமல் இருக்க முடியாது.

பலம் மே பஶ்ய மாயாயாஃ ஸ்த்ரீமய்யா ஜயிநோ திஶாம் । யா கரோதி பதாக்ராந்தாந் ப்ரூவிஜ்ரு'ம்பேண கேவலம்

என் மாயையின் சக்தியைப் பார்! பெண் வடிவில் அவள், எல்லா திசைகளிலும் வெற்றி பெற்றவர்களையும் வெல்லுகிறாள். அவள் வெறும் கண்பார்வையால், பூமியில் நடந்தவர்களையும் அடக்குகிறாள்.

ஸங்கம் ந குர்யாத்ப்ரமதாஸு ஜாது யோகஸ்ய பாரம் பரமாருருக்ஷுஃ । மத்ஸேவயா ப்ரதிலப்தாத்மலாபோ வதந்தி யா நிரயத்வாரமஸ்ய

யோகத்தில் உயர்ந்த நிலையை அடைய விரும்புகிறவன், பெண்களுடன் ஒருபோதும் தொடர்பு கொள்ளக் கூடாது. என்னை சேவித்து, உண்மையான ஆத்மாவை அடைந்தவர்கள், அந்த தொடர்பு நரகத்துக்கான வாயிலாகும் என்று கூறுகிறார்கள்.

யோபயாதி ஶநைர்மாயா யோஷித் தேவவிநிர்மிதா । தாமீக்ஷேதாத்மநோ ம்ரு'த்யும் த்ரு'ணைஃ கூபமிவாவ்ரு'தம்

தேவர்கள் உருவாக்கிய மாயை, பெண் வடிவில் மெதுவாக நெருங்குகிறாள்; அவளை, புல்லால் மூடிய கிணறு போல, உயிருக்கு ஆபத்தாக இருப்பதை உணர வேண்டும்.

யாம் மந்யதே பதிம் மோஹாந் மந்மாயாம்ரு'ஷபாயதீம் । ஸ்த்ரீத்வம் ஸ்த்ரீஸங்கதஃ ப்ராப்தோ வித்தாபத்யக்ரு'ஹப்ரதம்

ஒருவன் மயக்கத்தில், அவளை தன் மனைவியாக நினைக்கிறான்; ஆனால், அவள் என் மாயை, பசு வடிவில் தோன்றுகிறாள். பெண்களுடன் தொடர்பு கொண்டால், அவன் பெண் பிறவியை அடைந்து, செல்வம், பிள்ளைகள், வீடு ஆகியவற்றில் பிணைக்கப்படுகிறான்.

தாம் ஆத்மநோ விஜாநீயாத் பத்யபத்யக்ரு'ஹாத்மகம் । தைவோபஸாதிதம் ம்ரு'த்யும் ம்ரு'கயோர்காயநம் யதா

அவளை, கணவன், பிள்ளை, வீடு என உருவானவளாக, தன்னை அழிக்க வருகிற மரணமாகவே புரிந்து கொள்ள வேண்டும்; அது வேட்டையாடியின் பாடல் மானுக்கு மரணமாக இருப்பதைப் போலாகும்.

தேஹேந ஜீவபூதேந லோகாத் லோகமநுவ்ரஜந் । புஞ்ஜாந ஏவ கர்மாணி கரோத்யவிரதம் புமாந்

உயிருடன் கூடிய உடலை கொண்டு, மனிதன் உலகத்திலிருந்து உலகம் சென்று, இடையறாது கர்மங்களை செய்து, அதன் பலனை அனுபவிக்கிறான்.

ஜீவோ ஹ்யஸ்யாநுகோ தேஹோ பூதேந்த்ரியமநோமயஃ । தந்நிரோதோऽஸ்ய மரணம் ஆவிர்பாவஸ்து ஸம்பவஃ

உயிரின் உடல், பஞ்சபூதங்கள், அறிவு, மனம் ஆகியவற்றால் ஆனது, அவனைத் தொடர்ந்து செல்கிறது; அதன் அழிவு மரணம், அதன் தோற்றம் பிறப்பு ஆகும்.

த்ரவ்யோபலப்திஸ்தாநஸ்ய த்ரவ்யேக்ஷாயோக்யதா யதா । தத்பஞ்சத்வம் அஹம்மாநாத் உத்பத்திர்த்ரவ்யதர்ஶநம்

ஒரு பொருளை உணரும் சாதனமும், அதை உணரும் திறனும் இல்லாதபோது, அது லயமாகும்; 'நான்' என்ற உணர்வு, பொருளை அறியும் போது தோன்றுகிறது, அது பிறப்பாகும்.

யதாக்ஷ்ணோர்த்ரவ்யாவயவ தர்ஶநாயோக்யதா யதா । ததைவ சக்ஷுஷோ த்ரஷ்டுஃ த்ரஷ்ட்ரு'த்வாயோக்யதாநயோஃ

கண் அல்லது அதன் உறுப்புகள் பார்வை காணும் திறனை இழந்தால், பார்வையாளர் பார்வை காண முடியாது; இரண்டும் பொருந்தாதபோது பார்வை முடிகிறது.

தஸ்மாந்ந கார்யஃ ஸந்த்ராஸோ ந கார்பண்யம் ந ஸம்ப்ரமஃ । புத்த்வா ஜீவகதிம் தீரோ முக்தஸங்கஶ்சரேதிஹ

ஆகையால், பயப்பட வேண்டாம், இரக்கம் கொள்ள வேண்டாம், குழப்பமும் வேண்டாம்; உயிரின் பயணத்தை அறிந்த ஞானிகள், பற்றில்லாமல் இவ்வுலகில் வாழ வேண்டும்.

ஸம்யக்தர்ஶநயா புத்த்யா யோகவைராக்யயுக்தயா । மாயாவிரசிதே லோகே சரேந்ந்யஸ்ய கலேவரம்

சரியான பார்வையுடனும், யோகம் மற்றும் வைராக்கியத்துடன் கூடிய புத்தியுடனும், மாயையால் உருவான உலகில், உடலைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல் வாழ வேண்டும்.

பகவதஃ ப்ராதுர்பாவஃ கோபீநாம் ஆஶ்வாஸநம் ச - ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) இதி கோப்யஃ ப்ரகாயந்த்யஃ ப்ரலபந்த்யஶ்ச சித்ரதா । ருருதுஃ ஸுஸ்வரம் ராஜந் க்ரு'ஷ்ணதர்ஶநலாலஸாஃ

இவ்வாறு, கோபிகள் பல விதமாகப் பாடி, புலம்பி, கிருஷ்ணரைப் பார்க்க ஆவலுடன், அழகான குரலில் உருக்கமாக அழுதார்கள், அரசே!

தாஸாமாவிரபூச்சௌரிஃ ஸ்மயமாநமுகாம்புஜஃ । பீதாம்பரதரஃ ஸ்ரக்வீ ஸாக்ஷாந்மந்மதமந்மதஃ

அப்போது, ஹரி அவர்கள், புன்னகை பூத்த முகமுடன், மஞ்சள் உடை அணிந்து, மாலையுடன், காமதேவனையும் மயக்க வைக்கும் அழகுடன், அவர்களிடம் தோன்றினார்.

தம் விலோக்யாகதம் ப்ரேஷ்டம் ப்ரீத்யுத்புல்லத்ரு'ஶோऽபலாஃ । உத்தஸ்துர்யுகபத் ஸர்வாஃ தந்வஃ ப்ராணமிவாகதம்

அவர்கள் பிரியமானவர் திரும்ப வந்ததைப் பார்த்து, கோபிகளின் கண்கள் மகிழ்ச்சியில் மலர்ந்தன; எல்லோரும் ஒரே நேரத்தில் எழுந்தனர், உயிரே உடலில் திரும்ப வந்தது போல.

காசித் கராம்புஜம் ஶௌரேஃ ஜக்ரு'ஹேऽஞ்ஜலிநா முதா । காசித் ததார தத்‍பாஹும் அம்ஸே சந்தநரூஷிதம்

ஒருத்தி ஆனந்தத்துடன், ஹரியின் தாமரைபோல் இருக்கும் கையை தன் கைவிரல்கள் கூப்பி பிடித்தாள்; இன்னொருத்தி, சந்தனம் பூசப்பட்ட அவரது தோளைத் தன் தோளில் வைத்தாள்.

காசித் அஞ்ஜலிநாக்ரு'ஹ்ணாத் தந்வீ தாம்பூலசர்விதம் । ஏகா ததங்‌க்ரிகமலம் ஸந்தப்தா ஸ்தநயோரதாத்

ஒரு மெலிந்தவள், அவர் மென்று வைத்த பாக்கை இருகைகளால் எடுத்து கொண்டாள்; இன்னொருத்தி, ஆவலால் துடித்தவள், அவரது தாமரை பாதத்தை தன் மார்பில் வைத்தாள்.

ஏகா ப்ருகுடிமாபத்ய ப்ரேமஸம்ரம்பவிஹ்வலா । க்நந்தீவைக்ஷத் கடாக்ஷேபைஃ ஸந்தஷ்டதஶநச்சதா

ஒரு பெண்மணி, காதல் உந்துதலால் கலங்கிய மனதுடன், புருவங்களை சுருக்கி, பக்கவாட்டுப் பார்வையால் கண்ணால் அடிக்கிறதுபோல் பார்த்தாள்; அவள் உதட்டுக்குள் பறிகளை கடித்து கொண்டிருந்தாள்.

அபராநிமிஷத் த்ரு'க்ப்யாம் ஜுஷாணா தந்முகாம்புஜம் । ஆபீதமபி நாத்ரு'ப்யத் ஸந்தஸ்தச்சரணம் யதா

மற்றொரு பெண்மணி, கண்களை இமைக்காமல், அவரது தாமரை போன்ற முகத்தை பார்த்தாள்; பார்த்தும் பார்த்தும் திருப்தி அடையவில்லை, ஞானிகள் அவருடைய பாதங்களை எவ்வாறு பார்த்தும் திருப்தி அடையாததைப் போல.

தம் காசிந்நேத்ரரந்த்ரேண ஹ்ரு'திக்ரு'த்ய நிமீல்ய ச । புலகாங்‌க்யுபகுஹ்யாஸ்தே யோகீவாநந்தஸம்ப்லுதா

மற்றொரு பெண்மணி, கண்கள் வழியாக அவரை உள்ளத்தில் கொண்டு வந்து, கண்களை மூடி, புளகிதமான உடலால் அவரை அணைத்தாள்; யோகிகள் அனுபவிக்கும் ஆனந்தத்தில் முழுகினாள்.

ஸர்வாஸ்தாஃ கேஶவாலோக பரமோத்ஸவநிர்வ்ரு'தாஃ । ஜஹுர்விரஹஜம் தாபம் ப்ராஜ்ஞம் ப்ராப்ய யதா ஜநாஃ

அனைவரும் கேசவன் தோற்றத்தைப் பார்த்து பேரானந்தத்தில் மகிழ்ந்து, பிரிவால் ஏற்பட்ட துயரை விட்டுவிட்டார்கள்; ஞானத்தை அடைந்தவர்கள் துயரை விட்டுவிடுவது போல.

தாபிர்விதூதஶோகாபிஃ பகவாநச்யுதோ வ்ரு'தஃ । வ்யரோசதாதிகம் தாத புருஷஃ ஶக்திபிர்யதா

துயரம் நீங்கிய பெண்கள் சூழ, பகவான் அச்யுதன் இன்னும் அதிகமாக ஜொலித்தார்; சக்திகள் உடைய மனிதன் போல.