ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

இதி ஶ்ரீமத்‍பாகவதே மஹாபுராணே பாரமஹம்ஸ்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் தஶமஸ்கந்தே பூர்வார்தே ராஸக்ரீடாயாம் கோபீகீதம் நாமைகத்ரிம்ஶோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு பரமஹம்சர்களுக்குரிய ஶ்ரீமத் பாகவத மகாபுராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் முதல் பாதியில் உள்ள 'கோபிகீதம்' எனும் முப்பத்தொன்றாம் அதிகாரம் முடிகிறது.

ராமபத்ந்யஶ்ச தத்தேஹம் உபகுஹ்யாக்நிமாவிஶந் । வஸுதேவபத்‍ந்யஸ்தத்‍காத்ரம் ப்ரத்யும்நாதீந் ஹரேஃ ஸ்நுஷாஃ । க்ரு'ஷ்ணபத்ந்யோऽவிஶந்நக்நிம் ருக்மிண்யாத்யாஃ ததாத்மிகாஃ

ராமரின் மனைவிகள் அவருடைய உடலை அணைத்து கொண்டு நெருப்பில் சேர்ந்தார்கள்; வசுதேவரின் மனைவிகளும், ஹரியின் மருமகள்கள், பிரத்யும்னன் முதலியோரின் மனைவிகளும் அதைப் போலவே செய்தார்கள்; கண்ணனின் மனைவிகள், ருக்மிணி முதலியர், அவருடன் மனம் ஒன்றாக நெருப்பில் சேர்ந்தார்கள்.

அர்ஜுநஃ ப்ரேயஸஃ ஸக்யுஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்ய விரஹாதுரஃ । ஆத்மாநம் ஸாம்த்வயாமாஸ க்ரு'ஷ்ணகீதைஃ ஸதுக்திபிஃ

அர்ஜுனன், தனது அன்புத் தோழன் கண்ணனை பிரிந்த துயரால் வாடி, கண்ணனைப் பற்றிய பாடல்களாலும் நல்ல சொற்களாலும் தன்னைத் தானே ஆறுதல் கூறினான்.

பம்தூநாம் நஷ்டகோத்ராணாம் அர்ஜுநஃ ஸாம்பராயிகம் । ஹதாநாம் காரயாமாஸ யதாவத் அநுபூர்வஶஃ

குடும்பத்தினர் அழிந்துவிட்டவர்களுக்கு அர்ஜுனன் முறையாக, ஒவ்வொருவருக்கும் உரியவாறு இறுதிக் கிரியைகளைச் செய்தான்.

த்வாரகாம் ஹரிணா த்யக்தாம் ஸமுத்ரோऽப்லாவயத் க்ஷணாத் । வர்ஜயித்வா மஹாராஜ ஶ்ரீமத் பகவதாலயம்

மன்னா, ஹரி விட்டு விட்ட துவாரகையை, கடல் ஒரு கணத்தில் முழுவதும் மூழ்கடித்தது; ஆனால், பரமபவானின் அழகிய இல்லத்தை மட்டும் விடுவித்தது.

நித்யம் ஸந்நிஹிதஸ்தத்ர பகவாந் மதுஸூதநஃ । ஸ்ம்ரு'த்யாஶேஷாஶுபஹரம் ஸர்வமங்கலமங்கலம்

அங்கே, மது சூதனன் என்றும் இருப்பார்; அவரை நினைத்தாலே எல்லா தீமையும் நீங்கும், எல்லா நன்மைகளிலும் சிறந்த நன்மை கிடைக்கும்.

ஸ்த்ரீபாலவ்ரு'த்தாநாதாய ஹதஶேஷாந் தநஞ்ஜயஃ । இம்த்ரப்ரஸ்தம் ஸமாவேஶ்ய வஜ்ரம் தத்ராப்யஷேசயத்

தனஞ்சயன், உயிர் பிழைத்த பெண்கள், பிள்ளைகள், முதியோர்களை எடுத்துக்கொண்டு இந்திரபிரஸ்தத்திற்கு அழைத்துச் சென்றான்; அங்கே வஜ்ரனை அரசனாக அமர்த்தினான்.

ஶ்ருத்வா ஸுஹ்ரு'த் வதம் ராஜந் அர்ஜுநாத்தே பிதாமஹாஃ । த்வாம் து வம்ஶதரம் க்ரு'த்வா ஜக்முஃ ஸர்வே மஹாபதம்

மன்னா, நண்பர்கள் இறந்த செய்தியை அறிந்த அர்ஜுனனின் பெரியோர்கள், உன்னை வம்சத்தைத் தாங்கும் ஒருவராக வைத்து, அனைவரும் பெரிய பாதையில் சென்றார்கள்.

ய ஏதத் தேவதேவஸ்ய விஷ்ணோஃ கர்மாணி ஜந்ம ச । கீர்தயேத் ஶ்ரத்தயா மர்த்யஃ ஸர்வபாபைஃ ப்ரமுச்யதே

யார் பக்தியுடன் தேவர்களின் தேவன் விஷ்ணுவின் பிறப்பு, செயல்களைப் புகழ்ந்தால், அவர்கள் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவார்கள்.

( வஸம்ததிலகா ) இத்தம் ஹரேர்பகவதோ ருசிராவதார வீர்யாணி பாலசரிதாநி ச ஶம்தமாநி । அந்யத்ர சேஹ ச ஶ்ருதாநி க்ரு'ணந் மநுஷ்யோ பக்திம் பராம் பரமஹம்ஸகதௌ லபேத

இவ்வாறு ஹரியின் அழகிய அவதாரங்கள், வீரச் செயல்கள், பிள்ளை பருவ நிகழ்ச்சிகளை இங்கேயோ வேறு இடத்திலேயோ கேட்டு கூறும் மனிதன், பரமஹம்சர்களின் பாதையில் உயர்ந்த பக்தியை அடைவான்.

ஸஹ தேஹேந மாநேந வர்தமாநேந மந்யுநா । கரோதி விக்ரஹம் காமீ காமிஷ்வந்தாய சாத்மநஃ

உடலும், பெருமையும், அதிகரிக்கும் கோபமும், ஆசையும் கொண்டு, ஆசை கொண்டவன் மற்ற ஆசை உள்ளவர்களுடன் சண்டை செய்து, தன்னையே அழிவுக்கு இட்டுச் செல்கிறான்.

பூதைஃ பஞ்சபிராரப்தே தேஹே தேஹ்யபுதோऽஸக்ரு'த் । அஹம் மமேத்யஸத்‍க்ராஹஃ கரோதி குமதிர்மதிம்

ஐந்து பொருட்களால் ஆன உடலில், அறிவில்லாத உயிர் எப்போதும் 'நான்', 'என்' என்று பொய்யான எண்ணங்களைப் பிடித்து, தவறான எண்ணத்தால் புத்தியை மயக்கிக்கொள்கிறான்.

யத்யஸத்‌பி பதி புநஃ ஶிஶ்நோதரக்ரு'தோத்யமைஃ । ஆஸ்திதோ ரமதே ஜந்துஃ தமோ விஶதி பூர்வவத்

ஒரு உயிர், தவறானவர்களின் வழியில் மீண்டும் சென்று, வயிறும் பிறப்புறுப்பும் திருப்தி பெற முயன்று வாழ்ந்தால், முன்பு போலவே இருளில் விழுகிறான்.

ஸத்யம் ஶௌசம் தயா மௌநம் புத்திஃ ஶ்ரீர்ஹ்ரீர்யஶஃ க்ஷமா । ஶமோ தமோ பகஶ்சேதி யத்ஸங்காத்யாதி ஸங்க்ஷயம்

உண்மை, தூய்மை, இரக்கம், அமைதி, அறிவு, செல்வம், வெட்கம், புகழ், பொறுமை, மன அமைதி, சுய கட்டுப்பாடு, வளம் — இவை அனைத்தும் அவற்றை இல்லாதவர்களுடன் சேர்ந்து வாழ்வதால் குறைந்து போகும்.

தேஷ்வஶாந்தேஷு மூடேஷு கண்டிதாத்மஸ்வஸாதுஷு । ஸங்கம் ந குர்யாச்சோச்யேஷு யோஷித் க்ரீடாம்ரு'கேஷு ச

அமைதி இல்லாதவர்களோ, அறிவில்லாதவர்களோ, மனம் உடைந்தவர்களோ, நல்லொழுக்கமில்லாதவர்களோ, துன்புறும் மக்களோ, விளையாட்டு பொருளாக இருக்கும் பெண்களோ, இவர்களுடன் நட்பு வைக்கக் கூடாது.

ந ததாஸ்ய பவேந்மோஹோ பந்தஶ்சாந்யப்ரஸங்கதஃ । யோஷித்ஸங்காத் யதா பும்ஸோ யதா தத்ஸங்‌கிஸங்கதஃ

மற்றவர்களுடன் பழகுவதால் இவ்வளவு மோகம், பந்தம் வராது; பெண்களுடன் பழகுவதால், மேலும் பெண்களை விரும்பும் மக்களுடன் பழகுவதால் தான் அதிகமாக வருகிறது.

ப்ரஜாபதிஃ ஸ்வாம் துஹிதரம் த்ரு'ஷ்ட்வா தத் ரூபதர்ஷிதஃ । ரோஹித்‍பூதாம் ஸோऽந்வதாவத் ரு'க்ஷரூபீ ஹதத்ரபஃ

பிரஜாபதி தன் சொந்த மகளை பார்த்ததும், அவள் அழகால் மயங்கி விட்டார். அவள் ஒரு மான் வடிவம் எடுத்திருந்தாள்; அவர் வெட்கத்துடன், ஒரு காளை வடிவில் அவளைத் தொடர்ந்து ஓடினார்.

தத்ஸ்ரு'ஷ்டஸ்ரு'ஷ்டஸ்ரு'ஷ்டேஷு கோ ந்வகண்டிததீஃ புமாந் । ரு'ஷிம் நாராயணம்ரு'தே யோஷிந் மய்யேஹ மாயயா

இவ்வளவு உயிர்கள் பிறந்து மறுபடியும் பிறப்பதிலே, என் போன்ற பெண்ணை, மாயையால் உருவானவளை, யார் எதிர்க்க முடியும்? நாராயண முனிவர் தவிர, யாருடைய மனமும் நிலை குலையாமல் இருக்க முடியாது.

பலம் மே பஶ்ய மாயாயாஃ ஸ்த்ரீமய்யா ஜயிநோ திஶாம் । யா கரோதி பதாக்ராந்தாந் ப்ரூவிஜ்ரு'ம்பேண கேவலம்

என் மாயையின் சக்தியைப் பார்! பெண் வடிவில் அவள், எல்லா திசைகளிலும் வெற்றி பெற்றவர்களையும் வெல்லுகிறாள். அவள் வெறும் கண்பார்வையால், பூமியில் நடந்தவர்களையும் அடக்குகிறாள்.

ஸங்கம் ந குர்யாத்ப்ரமதாஸு ஜாது யோகஸ்ய பாரம் பரமாருருக்ஷுஃ । மத்ஸேவயா ப்ரதிலப்தாத்மலாபோ வதந்தி யா நிரயத்வாரமஸ்ய

யோகத்தில் உயர்ந்த நிலையை அடைய விரும்புகிறவன், பெண்களுடன் ஒருபோதும் தொடர்பு கொள்ளக் கூடாது. என்னை சேவித்து, உண்மையான ஆத்மாவை அடைந்தவர்கள், அந்த தொடர்பு நரகத்துக்கான வாயிலாகும் என்று கூறுகிறார்கள்.

யோபயாதி ஶநைர்மாயா யோஷித் தேவவிநிர்மிதா । தாமீக்ஷேதாத்மநோ ம்ரு'த்யும் த்ரு'ணைஃ கூபமிவாவ்ரு'தம்

தேவர்கள் உருவாக்கிய மாயை, பெண் வடிவில் மெதுவாக நெருங்குகிறாள்; அவளை, புல்லால் மூடிய கிணறு போல, உயிருக்கு ஆபத்தாக இருப்பதை உணர வேண்டும்.

யாம் மந்யதே பதிம் மோஹாந் மந்மாயாம்ரு'ஷபாயதீம் । ஸ்த்ரீத்வம் ஸ்த்ரீஸங்கதஃ ப்ராப்தோ வித்தாபத்யக்ரு'ஹப்ரதம்

ஒருவன் மயக்கத்தில், அவளை தன் மனைவியாக நினைக்கிறான்; ஆனால், அவள் என் மாயை, பசு வடிவில் தோன்றுகிறாள். பெண்களுடன் தொடர்பு கொண்டால், அவன் பெண் பிறவியை அடைந்து, செல்வம், பிள்ளைகள், வீடு ஆகியவற்றில் பிணைக்கப்படுகிறான்.

தாம் ஆத்மநோ விஜாநீயாத் பத்யபத்யக்ரு'ஹாத்மகம் । தைவோபஸாதிதம் ம்ரு'த்யும் ம்ரு'கயோர்காயநம் யதா

அவளை, கணவன், பிள்ளை, வீடு என உருவானவளாக, தன்னை அழிக்க வருகிற மரணமாகவே புரிந்து கொள்ள வேண்டும்; அது வேட்டையாடியின் பாடல் மானுக்கு மரணமாக இருப்பதைப் போலாகும்.

தேஹேந ஜீவபூதேந லோகாத் லோகமநுவ்ரஜந் । புஞ்ஜாந ஏவ கர்மாணி கரோத்யவிரதம் புமாந்

உயிருடன் கூடிய உடலை கொண்டு, மனிதன் உலகத்திலிருந்து உலகம் சென்று, இடையறாது கர்மங்களை செய்து, அதன் பலனை அனுபவிக்கிறான்.

ஜீவோ ஹ்யஸ்யாநுகோ தேஹோ பூதேந்த்ரியமநோமயஃ । தந்நிரோதோऽஸ்ய மரணம் ஆவிர்பாவஸ்து ஸம்பவஃ

உயிரின் உடல், பஞ்சபூதங்கள், அறிவு, மனம் ஆகியவற்றால் ஆனது, அவனைத் தொடர்ந்து செல்கிறது; அதன் அழிவு மரணம், அதன் தோற்றம் பிறப்பு ஆகும்.

த்ரவ்யோபலப்திஸ்தாநஸ்ய த்ரவ்யேக்ஷாயோக்யதா யதா । தத்பஞ்சத்வம் அஹம்மாநாத் உத்பத்திர்த்ரவ்யதர்ஶநம்

ஒரு பொருளை உணரும் சாதனமும், அதை உணரும் திறனும் இல்லாதபோது, அது லயமாகும்; 'நான்' என்ற உணர்வு, பொருளை அறியும் போது தோன்றுகிறது, அது பிறப்பாகும்.

யதாக்ஷ்ணோர்த்ரவ்யாவயவ தர்ஶநாயோக்யதா யதா । ததைவ சக்ஷுஷோ த்ரஷ்டுஃ த்ரஷ்ட்ரு'த்வாயோக்யதாநயோஃ

கண் அல்லது அதன் உறுப்புகள் பார்வை காணும் திறனை இழந்தால், பார்வையாளர் பார்வை காண முடியாது; இரண்டும் பொருந்தாதபோது பார்வை முடிகிறது.

தஸ்மாந்ந கார்யஃ ஸந்த்ராஸோ ந கார்பண்யம் ந ஸம்ப்ரமஃ । புத்த்வா ஜீவகதிம் தீரோ முக்தஸங்கஶ்சரேதிஹ

ஆகையால், பயப்பட வேண்டாம், இரக்கம் கொள்ள வேண்டாம், குழப்பமும் வேண்டாம்; உயிரின் பயணத்தை அறிந்த ஞானிகள், பற்றில்லாமல் இவ்வுலகில் வாழ வேண்டும்.

ஸம்யக்தர்ஶநயா புத்த்யா யோகவைராக்யயுக்தயா । மாயாவிரசிதே லோகே சரேந்ந்யஸ்ய கலேவரம்

சரியான பார்வையுடனும், யோகம் மற்றும் வைராக்கியத்துடன் கூடிய புத்தியுடனும், மாயையால் உருவான உலகில், உடலைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல் வாழ வேண்டும்.