ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

ப்ரணதகாமதம் பத்மஜார்சிதம் தரணிமண்டநம் த்யேயமாபதி । சரணபங்‌கஜம் ஶந்தமம் ச தே ரமண நஃ ஸ்தநேஷ்வர்பயாதிஹந்

வணங்குபவர்களுக்கு ஆசை நிறைவேற்றும் உன் தாமரை பாதங்களை லட்சுமி வழிபடுகிறாள்; பூமிக்கு அலங்காரம், துன்பத்தில் தியானிக்க ஏற்றது, அமைதியை தரும்; காதலனே, அவற்றை எங்கள் மார்பில் வையுங்கள், எங்கள் வேதனையை நீக்குங்கள்.

ஸுரதவர்தநம் ஶோகநாஶநம் ஸ்வரிதவேணுநா ஸுஷ்டு சும்பிதம் । இதரராகவிஸ்மாரணம் ந்ரு'ணாம் விதர வீர நஸ்தேऽதராம்ரு'தம்

இனிமை நிறைந்த புல்லாங்குழலால் முத்தமிடப்பட்ட உன் உதடுகள் காதலை அதிகரித்து துயரை நீக்குகின்றன; மற்ற ஆசைகளை மறக்க வைக்கும்; வீரனே, உன் உதட்டின் அமுதத்தை எங்களுக்கு அளி.

அடதி யத் பவாநஹ்நி காநநம் த்ருடிர்யுகாயதே த்வாமபஶ்யதாம் । குடிலகுந்தலம் ஶ்ரீமுகம் ச தே ஜட உதீக்ஷதாம் பக்ஷ்மக்ரு'த் த்ரு'ஶாம்

நீ காட்டில் அலைக்கும் போது, உன்னை காணாதவர்களுக்கு ஒரு கணம் கூட ஒரு யுகமாகத் தோன்றும்; உன் சுருள்மயிரும் அழகான முகமும், மந்தமான பார்வையுடன் காண்போருக்கு தங்கள் கண் இமை மூடுவதால் மறைந்துவிடுகிறது.

பதிஸுதாந்வயப்ராத்ரு'பாந்தவாந் அதிவிலங்‌க்ய தேऽந்த்யச்யுதாகதாஃ । கதிவிதஸ்தவோத்‍கீதமோஹிதாஃ கிதவ யோஷிதஃ கஸ்த்யஜேந்நிஶி

கணவர், பிள்ளைகள், குடும்பம், சகோதரர்கள், உறவினர்கள் எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு, கடைசியில் நாங்கள் உன்னிடம் வந்தோம், தவறாதவனே. உன் பாதையை அறிந்து, உன் பாடலால் மயங்கிய பெண்கள், இரவில் யார் வீடு திரும்புவார்கள்?

ரஹஸி ஸம்விதம் ஹ்ரு'ச்சயோதயம் ப்ரஹஸிதாநநம் ப்ரேமவீக்ஷணம் । ப்ரு'ஹதுரஃ ஶ்ரியோ வீக்ஷ்ய தாம தே முஹுரதிஸ்ப்ரு'ஹா முஹ்யதே மநஃ

இரகசிய உரையாடல்கள், மனதில் காதல் எழும் those moments, உன் புன்னகை முகம், காதலான பார்வை, உன் விசாலமான மார்பின் ஒளி — இவை அனைத்தும், லட்சுமி தங்கும் இடமாயுள்ளவரே, எங்கள் மனதை மீண்டும் மீண்டும் ஆவலாகவும் மயக்கமாகவும் ஆக்குகின்றன.

வ்ரஜவநௌகஸாம் வ்யக்திரங்‌க தே வ்ரு'ஜிநஹந்த்ர்யலம் விஶ்வமங்‌கலம் । த்யஜ மநாக் ச நஸ்த்வத்ஸ்ப்ரு'ஹாத்மநாம் ஸ்வஜநஹ்ரு'த்ருஜாம் யந்நிஷூதநம்

வ்ரஜத்தில் வாழும் மக்களுக்கு நீர் நல்லது தரும் உருவம்; உம்மை காணும் போதே எல்லா துன்பங்களும் நீங்கும், உலகுக்கு நன்மை உண்டாகும். எங்களைப் போல உம்மை ஆவலுடன் விரும்பும் மக்களின் மனதில் இருக்கும் பிரிவின் வேதனையை நீக்க, நீர் கொஞ்சம் கூட விலகி நிற்க வேண்டுகிறோம்.

( வஸம்ததிலகா ) யத்தே ஸுஜாதசரணாம்புருஹம் ஸ்தநேஷு பீதாஃ ஶநைஃ ப்ரிய ததீமஹி கர்கஶேஷு । தேநாடவீமடஸி தத் வ்யததே ந கிம் ஸ்வித் கூர்பாதிபிர்ப்ரமதி தீர்பவதாயுஷாம் நஃ

அன்பானவரே, உம்முடைய அழகிய தாமரை போன்ற பாதங்களை எங்கள் மார்பில் மெதுவாக வைக்கிறோம்; அவை கடினமாக இருக்கும் என பயப்படுகிறோம். அதனால் தான் நீர் காட்டில் நடக்கிறீர்களா? கூர்மையான கற்கள் உம்மைத் துன்புறுத்தவில்லையா? எங்கள் மனம் உம்முடைய உயிரால் வாழ்கிறது; எப்போதும் உம்மை நினைத்து தான் இருக்கிறது.

இதி ஶ்ரீமத்‍பாகவதே மஹாபுராணே பாரமஹம்ஸ்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் தஶமஸ்கந்தே பூர்வார்தே ராஸக்ரீடாயாம் கோபீகீதம் நாமைகத்ரிம்ஶோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு பரமஹம்சர்களுக்குரிய ஶ்ரீமத் பாகவத மகாபுராணத்தின் பத்தாம் ஸ்கந்தத்தின் முதல் பாதியில் உள்ள 'கோபிகீதம்' எனும் முப்பத்தொன்றாம் அதிகாரம் முடிகிறது.

ராமபத்ந்யஶ்ச தத்தேஹம் உபகுஹ்யாக்நிமாவிஶந் । வஸுதேவபத்‍ந்யஸ்தத்‍காத்ரம் ப்ரத்யும்நாதீந் ஹரேஃ ஸ்நுஷாஃ । க்ரு'ஷ்ணபத்ந்யோऽவிஶந்நக்நிம் ருக்மிண்யாத்யாஃ ததாத்மிகாஃ

ராமரின் மனைவிகள் அவருடைய உடலை அணைத்து கொண்டு நெருப்பில் சேர்ந்தார்கள்; வசுதேவரின் மனைவிகளும், ஹரியின் மருமகள்கள், பிரத்யும்னன் முதலியோரின் மனைவிகளும் அதைப் போலவே செய்தார்கள்; கண்ணனின் மனைவிகள், ருக்மிணி முதலியர், அவருடன் மனம் ஒன்றாக நெருப்பில் சேர்ந்தார்கள்.

அர்ஜுநஃ ப்ரேயஸஃ ஸக்யுஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்ய விரஹாதுரஃ । ஆத்மாநம் ஸாம்த்வயாமாஸ க்ரு'ஷ்ணகீதைஃ ஸதுக்திபிஃ

அர்ஜுனன், தனது அன்புத் தோழன் கண்ணனை பிரிந்த துயரால் வாடி, கண்ணனைப் பற்றிய பாடல்களாலும் நல்ல சொற்களாலும் தன்னைத் தானே ஆறுதல் கூறினான்.

பம்தூநாம் நஷ்டகோத்ராணாம் அர்ஜுநஃ ஸாம்பராயிகம் । ஹதாநாம் காரயாமாஸ யதாவத் அநுபூர்வஶஃ

குடும்பத்தினர் அழிந்துவிட்டவர்களுக்கு அர்ஜுனன் முறையாக, ஒவ்வொருவருக்கும் உரியவாறு இறுதிக் கிரியைகளைச் செய்தான்.

த்வாரகாம் ஹரிணா த்யக்தாம் ஸமுத்ரோऽப்லாவயத் க்ஷணாத் । வர்ஜயித்வா மஹாராஜ ஶ்ரீமத் பகவதாலயம்

மன்னா, ஹரி விட்டு விட்ட துவாரகையை, கடல் ஒரு கணத்தில் முழுவதும் மூழ்கடித்தது; ஆனால், பரமபவானின் அழகிய இல்லத்தை மட்டும் விடுவித்தது.

நித்யம் ஸந்நிஹிதஸ்தத்ர பகவாந் மதுஸூதநஃ । ஸ்ம்ரு'த்யாஶேஷாஶுபஹரம் ஸர்வமங்கலமங்கலம்

அங்கே, மது சூதனன் என்றும் இருப்பார்; அவரை நினைத்தாலே எல்லா தீமையும் நீங்கும், எல்லா நன்மைகளிலும் சிறந்த நன்மை கிடைக்கும்.

ஸ்த்ரீபாலவ்ரு'த்தாநாதாய ஹதஶேஷாந் தநஞ்ஜயஃ । இம்த்ரப்ரஸ்தம் ஸமாவேஶ்ய வஜ்ரம் தத்ராப்யஷேசயத்

தனஞ்சயன், உயிர் பிழைத்த பெண்கள், பிள்ளைகள், முதியோர்களை எடுத்துக்கொண்டு இந்திரபிரஸ்தத்திற்கு அழைத்துச் சென்றான்; அங்கே வஜ்ரனை அரசனாக அமர்த்தினான்.

ஶ்ருத்வா ஸுஹ்ரு'த் வதம் ராஜந் அர்ஜுநாத்தே பிதாமஹாஃ । த்வாம் து வம்ஶதரம் க்ரு'த்வா ஜக்முஃ ஸர்வே மஹாபதம்

மன்னா, நண்பர்கள் இறந்த செய்தியை அறிந்த அர்ஜுனனின் பெரியோர்கள், உன்னை வம்சத்தைத் தாங்கும் ஒருவராக வைத்து, அனைவரும் பெரிய பாதையில் சென்றார்கள்.

ய ஏதத் தேவதேவஸ்ய விஷ்ணோஃ கர்மாணி ஜந்ம ச । கீர்தயேத் ஶ்ரத்தயா மர்த்யஃ ஸர்வபாபைஃ ப்ரமுச்யதே

யார் பக்தியுடன் தேவர்களின் தேவன் விஷ்ணுவின் பிறப்பு, செயல்களைப் புகழ்ந்தால், அவர்கள் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவார்கள்.

( வஸம்ததிலகா ) இத்தம் ஹரேர்பகவதோ ருசிராவதார வீர்யாணி பாலசரிதாநி ச ஶம்தமாநி । அந்யத்ர சேஹ ச ஶ்ருதாநி க்ரு'ணந் மநுஷ்யோ பக்திம் பராம் பரமஹம்ஸகதௌ லபேத

இவ்வாறு ஹரியின் அழகிய அவதாரங்கள், வீரச் செயல்கள், பிள்ளை பருவ நிகழ்ச்சிகளை இங்கேயோ வேறு இடத்திலேயோ கேட்டு கூறும் மனிதன், பரமஹம்சர்களின் பாதையில் உயர்ந்த பக்தியை அடைவான்.

ஸஹ தேஹேந மாநேந வர்தமாநேந மந்யுநா । கரோதி விக்ரஹம் காமீ காமிஷ்வந்தாய சாத்மநஃ

உடலும், பெருமையும், அதிகரிக்கும் கோபமும், ஆசையும் கொண்டு, ஆசை கொண்டவன் மற்ற ஆசை உள்ளவர்களுடன் சண்டை செய்து, தன்னையே அழிவுக்கு இட்டுச் செல்கிறான்.

பூதைஃ பஞ்சபிராரப்தே தேஹே தேஹ்யபுதோऽஸக்ரு'த் । அஹம் மமேத்யஸத்‍க்ராஹஃ கரோதி குமதிர்மதிம்

ஐந்து பொருட்களால் ஆன உடலில், அறிவில்லாத உயிர் எப்போதும் 'நான்', 'என்' என்று பொய்யான எண்ணங்களைப் பிடித்து, தவறான எண்ணத்தால் புத்தியை மயக்கிக்கொள்கிறான்.

யத்யஸத்‌பி பதி புநஃ ஶிஶ்நோதரக்ரு'தோத்யமைஃ । ஆஸ்திதோ ரமதே ஜந்துஃ தமோ விஶதி பூர்வவத்

ஒரு உயிர், தவறானவர்களின் வழியில் மீண்டும் சென்று, வயிறும் பிறப்புறுப்பும் திருப்தி பெற முயன்று வாழ்ந்தால், முன்பு போலவே இருளில் விழுகிறான்.

ஸத்யம் ஶௌசம் தயா மௌநம் புத்திஃ ஶ்ரீர்ஹ்ரீர்யஶஃ க்ஷமா । ஶமோ தமோ பகஶ்சேதி யத்ஸங்காத்யாதி ஸங்க்ஷயம்

உண்மை, தூய்மை, இரக்கம், அமைதி, அறிவு, செல்வம், வெட்கம், புகழ், பொறுமை, மன அமைதி, சுய கட்டுப்பாடு, வளம் — இவை அனைத்தும் அவற்றை இல்லாதவர்களுடன் சேர்ந்து வாழ்வதால் குறைந்து போகும்.

தேஷ்வஶாந்தேஷு மூடேஷு கண்டிதாத்மஸ்வஸாதுஷு । ஸங்கம் ந குர்யாச்சோச்யேஷு யோஷித் க்ரீடாம்ரு'கேஷு ச

அமைதி இல்லாதவர்களோ, அறிவில்லாதவர்களோ, மனம் உடைந்தவர்களோ, நல்லொழுக்கமில்லாதவர்களோ, துன்புறும் மக்களோ, விளையாட்டு பொருளாக இருக்கும் பெண்களோ, இவர்களுடன் நட்பு வைக்கக் கூடாது.

ந ததாஸ்ய பவேந்மோஹோ பந்தஶ்சாந்யப்ரஸங்கதஃ । யோஷித்ஸங்காத் யதா பும்ஸோ யதா தத்ஸங்‌கிஸங்கதஃ

மற்றவர்களுடன் பழகுவதால் இவ்வளவு மோகம், பந்தம் வராது; பெண்களுடன் பழகுவதால், மேலும் பெண்களை விரும்பும் மக்களுடன் பழகுவதால் தான் அதிகமாக வருகிறது.

ப்ரஜாபதிஃ ஸ்வாம் துஹிதரம் த்ரு'ஷ்ட்வா தத் ரூபதர்ஷிதஃ । ரோஹித்‍பூதாம் ஸோऽந்வதாவத் ரு'க்ஷரூபீ ஹதத்ரபஃ

பிரஜாபதி தன் சொந்த மகளை பார்த்ததும், அவள் அழகால் மயங்கி விட்டார். அவள் ஒரு மான் வடிவம் எடுத்திருந்தாள்; அவர் வெட்கத்துடன், ஒரு காளை வடிவில் அவளைத் தொடர்ந்து ஓடினார்.

தத்ஸ்ரு'ஷ்டஸ்ரு'ஷ்டஸ்ரு'ஷ்டேஷு கோ ந்வகண்டிததீஃ புமாந் । ரு'ஷிம் நாராயணம்ரு'தே யோஷிந் மய்யேஹ மாயயா

இவ்வளவு உயிர்கள் பிறந்து மறுபடியும் பிறப்பதிலே, என் போன்ற பெண்ணை, மாயையால் உருவானவளை, யார் எதிர்க்க முடியும்? நாராயண முனிவர் தவிர, யாருடைய மனமும் நிலை குலையாமல் இருக்க முடியாது.

பலம் மே பஶ்ய மாயாயாஃ ஸ்த்ரீமய்யா ஜயிநோ திஶாம் । யா கரோதி பதாக்ராந்தாந் ப்ரூவிஜ்ரு'ம்பேண கேவலம்

என் மாயையின் சக்தியைப் பார்! பெண் வடிவில் அவள், எல்லா திசைகளிலும் வெற்றி பெற்றவர்களையும் வெல்லுகிறாள். அவள் வெறும் கண்பார்வையால், பூமியில் நடந்தவர்களையும் அடக்குகிறாள்.

ஸங்கம் ந குர்யாத்ப்ரமதாஸு ஜாது யோகஸ்ய பாரம் பரமாருருக்ஷுஃ । மத்ஸேவயா ப்ரதிலப்தாத்மலாபோ வதந்தி யா நிரயத்வாரமஸ்ய

யோகத்தில் உயர்ந்த நிலையை அடைய விரும்புகிறவன், பெண்களுடன் ஒருபோதும் தொடர்பு கொள்ளக் கூடாது. என்னை சேவித்து, உண்மையான ஆத்மாவை அடைந்தவர்கள், அந்த தொடர்பு நரகத்துக்கான வாயிலாகும் என்று கூறுகிறார்கள்.

யோபயாதி ஶநைர்மாயா யோஷித் தேவவிநிர்மிதா । தாமீக்ஷேதாத்மநோ ம்ரு'த்யும் த்ரு'ணைஃ கூபமிவாவ்ரு'தம்

தேவர்கள் உருவாக்கிய மாயை, பெண் வடிவில் மெதுவாக நெருங்குகிறாள்; அவளை, புல்லால் மூடிய கிணறு போல, உயிருக்கு ஆபத்தாக இருப்பதை உணர வேண்டும்.

யாம் மந்யதே பதிம் மோஹாந் மந்மாயாம்ரு'ஷபாயதீம் । ஸ்த்ரீத்வம் ஸ்த்ரீஸங்கதஃ ப்ராப்தோ வித்தாபத்யக்ரு'ஹப்ரதம்

ஒருவன் மயக்கத்தில், அவளை தன் மனைவியாக நினைக்கிறான்; ஆனால், அவள் என் மாயை, பசு வடிவில் தோன்றுகிறாள். பெண்களுடன் தொடர்பு கொண்டால், அவன் பெண் பிறவியை அடைந்து, செல்வம், பிள்ளைகள், வீடு ஆகியவற்றில் பிணைக்கப்படுகிறான்.