ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

யத்யபி ப்ரஹ்மஸம்பம்தாத் ஶ்ருதமேதத் ஸுரர்ஷிணா । ஸப்தாஹஶ்ரவணவிதிஃ குமாரைஸ்தஸ்ய பாஷிதஃ

இதை அந்த தேவரிஷி பிரம்மத்துடன் தொடர்பு கொண்டதால் கேட்டிருந்தாலும், ஏழு நாட்களில் கேட்கும் முறையை குமாரர்கள் விளக்கியிருந்தார்கள்.

ஶௌநக உவாச - லோகவிக்ரஹமுக்தஸ்ய நாரதஸ்யாஸ்திரஸ்ய ச । விதிஶ்ரவே குதஃ ப்ரீதிஃ ஸம்யோகஃ குத்ர தைஃ ஸஹ

சௌனகர் கேட்டார்: உலக பந்தங்கள் இல்லாத, எப்போதும் அசையாமல் இருக்கும் நாரதருக்கு, அந்த யாகத்தில் இருப்பவர்களிடம் எப்படி பாசம் அல்லது தொடர்பு ஏற்பட்டது?

ஸூத உவாச - அத்ர தே கீர்தயிஷ்யாமி பக்தியுக்தம் கதாநகம் । ஶுகேந மம யத்ப்ரோக்தம் ரஹஃ ஶிஷ்யம் விசார்ய ச

சூதர் சொன்னார்: இங்கு பக்தி நிறைந்த கதையை உனக்குச் சொல்வேன்; அது சுகர் என்னைத் தன் சீடன் என எண்ணி, இரகசியமாக எனக்குச் சொன்னது.

ஏகதா ஹி விஶாலாயாம் சத்வார ரு'ஷயோऽமலாஃ । ஸத்ஸங்கார்தம் ஸமாயாதா தத்ரு'ஶுஸ்தத்ர நாரதம்

ஒரு நாள் விசாலா நகரில் நான்கு தூய முனிவர்கள் நல்லார் சஞ்சரிக்கச் சேர்ந்தனர்; அங்கே அவர்கள் நாரதரைப் பார்த்தார்கள்.

குமாராஃ ஊசுஃ - கதம் ப்ரஹ்மந் தீநமுகம் குதஶ்சிந்தாதுரோ பவாந் । த்வரிதம் கம்யதே குத்ர குதஶ்சாகமநம் தவ

குமாரர்கள் கேட்டனர்: பிராமணா, ஏன் உங்கள் முகம் சோகமாக உள்ளது? ஏன் மனதில் கவலை கொண்டிருக்கிறீர்கள்? எங்கே விரைவாக போகிறீர்கள்? எங்கிருந்து வந்தீர்கள்?

இதாநீம் ஶூந்யசித்தோऽஸி கதவித்தோ யதா ஜநஃ । தவேதம் முக்தஸங்‌கஸ்ய நோசிதம் வத காரணம்

இப்போது நீங்கள் மனம் காலியாகவும், செல்வத்தை இழந்தவரைப் போலவும் இருக்கிறீர்கள். பந்தங்கள் இல்லாதவருக்கு இது ஏற்றதல்ல—காரணம் என்ன என்று சொல்லுங்கள்.

நாரத உவாச - அஹம் து ப்ரு'திவீம் யாதோ ஜ்ஞாத்வா ஸர்வோத்தமமிதி । புஷ்கரம் ச ப்ரயாகம் ச காஶீம் கோதாவரீம் ததா

நாரதர் சொன்னார்: நான் பூமியெங்கும், அதுவே உயர்ந்தது என்று நினைத்து, புஷ்கரம், பிரயாகம், காசி, கோதாவரி ஆகிய இடங்களுக்கும் சென்றேன்.

ஹரிக்ஷேத்ரம் குருக்ஷேத்ரம் ஶ்ரீரங்‌கம் ஸேதுபந்தநம் । ஏவமாதிஷு தீர்தேஷு ப்ரமமாண இதஸ்ததஃ

ஹரிக்ஷேத்திரம், குருக்ஷேத்திரம், ஸ்ரீரங்கம், சேதுபந்தம் ஆகிய புனிதத் தலங்களிலும், பல இடங்களிலும் சுற்றிக்கொண்டிருந்தேன்.

நாபஶ்யம் குத்ரசித் ஶர்ம மநஸ்ஸம்தோஷகாரகம் । கலிநாதர்மமித்ரேண தரேயம் பாதிதாதுநா

எங்கும் மனதுக்கு அமைதி தரும் சந்தோஷம் கிடைக்கவில்லை; இப்போது பூமி, தர்மத்துக்கு விரோதமான கலியால் மிகவும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஸத்யம் நாஸ்தி தபஃ ஶௌசம் தயா தாநம் ந வித்யதே । உதரம்பரிணோ ஜீவா வராகாஃ கூடபாஷிணஃ

உண்மை, தவம், தூய்மை, கருணை, தானம் இப்போது இல்லை. ஏழைகள் வயிற்றை மட்டும் நிரப்பிக் கொண்டு, பொய் பேசுகிறார்கள்.

மந்தாஃ ஸுமந்தமதயோ மந்தபாக்யா ஹி உபத்ருதாஃ । பாகண்டநிரதாஃ ஸம்தோ விரக்தாஃ ஸபரிக்ரஹாஃ

மக்கள் மந்தமாகவும், குறைந்த புத்தியுடனும், அதிர்ஷ்டம் இல்லாதவர்களாகவும், துன்புறுத்தப்படுபவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள். நல்லவர்கள் குறைவாக, பாசாங்கில் ஈடுபட்டு, துறவிகள் கூட குடும்பம் நடத்துகிறார்கள்.

தருணீப்ரபுதா கேஹே ஶ்யாலகோ புத்திதாயகஃ । கந்யாவிக்ரயிணோ லோபாத் தம்பதீநாம் ச கல்கநம்

வீட்டில் இளம்பெண்கள் அதிகாரம் செலுத்துகிறார்கள்; மாமனார் அறிவுரை கூறுகிறார்; பேராசையால் பெண்கள் விற்கப்படுகிறார்கள்; கணவன் மனைவிக்கிடையே சண்டை ஏற்படுகிறது.

ஆஶ்ரமா யவநை ருத்தாஃ தீர்தாநி ஸரிதஸ்ததா । தேவதாயதநாந்யத்ர துஷ்டைஃ நஷ்டாநி பூரிஶஃ

ஆசிரமங்கள் அயல்நாட்டு மக்களால் தடுக்கப்பட்டுள்ளன; புனித நதிகளும் அப்படியே. பல தெய்வ ஆலயங்கள் தீயவர்களால் அழிக்கப்பட்டுள்ளன.

ந யோகீ நைவ ஸித்தோ வா ந ஜ்ஞாநீ ஸத்க்ரியோ நரஃ । கலிதாவாநலேநாத்ய ஸாதநம் பஸ்மதாம் கதம்

யோகியும் இல்லை, சித்தரும் இல்லை, ஞானியும் இல்லை, நல்லொழுக்கம் கொண்டவரும் இல்லை; கலியின் காட்டுத்தீயால் எல்லா சாதனைகளும் சாம்பலாகிவிட்டன.

அட்டஶூலா ஜநபதாஃ ஶிவஶூலா த்விஜாதயஃ । காமிந்யஃ கேஶஶூலிந்யஃ ஸம்பவந்தி கலௌ இஹ

ஊர்கள் கொள்ளைக்காரர்களால் சிரமப்படுகின்றன; இருமுறை பிறந்தவர்கள் சிவனின் வேலால் தாக்கப்படுகிறார்கள்; பெண்கள் முடி கலைந்து, கலியுகத்தில் ஆசைபடுகிறார்கள்.

ஏவம் பஶ்யந் கலேர்தோஷாந் பர்யடந் அவநீம் அஹம் । யாமுநம் தடமாபந்நோ யத்ர லீலா ஹரேரபூத்

கலியுகத்தின் குறைகளைப் பார்த்து, நான் பூமியில் எங்கும் சுற்றி வந்தேன்; அப்போது யமுனை நதிக்கரையை அடைந்தேன், அங்கே தான் ஹரியின் விளையாட்டுகள் நடந்தன.

தத்ராஶ்சர்யம் மயா த்ரு'ஷ்டம் ஶ்ரூயதாம் தந்முநீஶ்வராஃ । ஏகா து தருணீ தத்ர நிஷண்ணா கிந்நமாநஸா

அங்கே நான் ஒரு அதிசயத்தை பார்த்தேன், அதை நீங்கள் கேளுங்கள், பெரிய முனிவர்களே: அங்கே ஒரு இளம்பெண் உட்கார்ந்து இருந்தாள், அவள் மனம் சோர்ந்து கவலையுடன் இருந்தாள்.

வ்ரு'த்தௌ த்வௌ பதிதௌ பார்ஶ்வே நிஃஶ்வஸந்தௌ அசேதநௌ । ஶுஶ்ரூஷந்தீ ப்ரபோதந்தீ ருததீ ச தயோஃ புரஃ

அவளின் அருகில் இரண்டு முதியவர்கள் விழுந்து, ஆழ்ந்த மூச்சு விடுத்து, உணர்வில்லாமல் படுத்திருந்தார்கள்; அந்த பெண் அவர்களை பராமரித்து, எழுப்ப முயன்று, அவர்களுக்கு முன்பாக அழுதாள்.

தஶதிக்ஷு நிரீக்ஷந்தீ ரக்ஷிதாரம் நிஜம் வபுஃ । வீஜ்யமாநா ஶதஸ்த்ரீபிஃ போத்யமாநா முஹுர்முஹுஃ

அவள் தன் பாதுகாவலரைத் தேடி பத்து திசைகளிலும் பார்த்தாள்; அவளது உடலை நூற்றுக்கணக்கான பெண்கள் வீசிக் குளிர்ச்சி செய்தார்கள், அவளை மீண்டும் மீண்டும் எழுப்ப முயன்றார்கள்.

த்ரு'ஷ்ட்வா துராத் கதஃ ஸோऽஹம் கௌதுகேந ததந்திகம் । மாம் த்ரு'ஷ்ட்வா சோத்திதா பாலா விஹ்வலா சாப்ரவீத் வசஃ

இதை தொலைவில் இருந்து பார்த்த நான், ஆச்சரியத்துடன் அருகில் சென்றேன்; என்னை பார்த்ததும் அந்த இளம்பெண் எழுந்து, கலக்கத்துடன் இவ்வாறு பேசினாள்.

பாலோவாச - போ போஃ ஸாதோ க்ஷணம் திஷ்ட மச்சிந்தாமபி நாஶய । தர்ஶநம் தவ லோகஸ்ய ஸர்வதாகஹரம் பரம்

அந்த பெண் கூறினாள்: அருளாளா, தயவு செய்து ஒரு கணம் நிற்கவும், என் கவலையை நீக்கவும்; உம்மை காண்பது உலகத்துக்கெல்லாம் பாவங்களை முழுமையாக நீக்கும்.

பஹுதா தவ வாக்யேந துஃகஶாந்திர்பவிஷ்யதி । யதா பாக்யம் பவேத் பூரி பவதோ தர்ஶநம் ததா

உங்கள் பல வார்த்தைகளால் என் துயரங்கள் நீங்கும்; பெரிய அதிர்ஷ்டம் வந்தால் தான் உங்களைப் பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைக்கும்.

நாரத உவாச - காஸி த்வம் கௌ இமௌ சேமா நார்யஃ காஃ பத்மலோசநாஃ । வத தேவி ஸவிஸ்தாரம் ஸ்வஸ்ய துஃகஸ்ய காரணம்

நாரதர் கேட்டார்: நீ யார்? இவர்கள் இருவரும் யார்? இந்த தாமரைப்பூ போன்ற கண்கள் கொண்ட பெண்கள் யார்? தேவியே, உன் துயரத்துக்குக் காரணம் என்னவென்று விரிவாக சொல்லவும்.

பாலோவாச - அஹம் பக்திரிதி க்யாதா இமௌ மே தநயௌ மதௌ । ஜ்ஞாநவைராக்ய நாமாநௌ காலயோகேந ஜர்ஜரௌ

அந்த பெண் கூறினாள்: நான் பக்தி என்று அறியப்படுகிறேன்; இவர்கள் என் இரண்டு மகன்கள், ஞானம், வைராக்கியம் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்; காலத்தின் தாக்கால் இப்போது முதுமையில் சோர்ந்துவிட்டார்கள்.

கங்‌காத்யா ஸ்மரிதஶ்சேமா மத்ஸேவார்தம் ஸமாகதாஃ । ததாபி ந ச மே ஶ்ரேயஃ ஸேவிதாயாஃ ஸுரைரபி

கங்கை முதலான இவர்கள், என்னை நினைத்து, எனக்கு உதவ வருகை தந்தார்கள்; ஆனாலும், தேவர்கள் கூட எனக்கு சேவை செய்தாலும், எனக்கு நன்மை எதுவும் கிடைக்கவில்லை.

இதாநீம் ஶ்ருணு மத்வார்தாம் ஸசித்தஸ்த்வம் தபோதந । வார்தா மே விததாப்யஸ்தி தாம் ஶ்ருத்வா ஸுகமாவஹ

இப்போது என் கதையை முழு மனதுடன் கேள், தவமுள்ளவரே; என் கதையெல்லாம் பரவலாக அறியப்பட்டதே ஆனாலும், அதை கேட்பதால் உனக்கு மகிழ்ச்சி உண்டாகும்.

உத்பந்நா த்ரவிடே ஸாஹம் வ்ரு'த்திம் கர்நாடகே கதா । க்வசித் க்வசித் மஹாராஷ்ட்ரே குர்ஜரே ஜீர்ணதாம் கதா

நான் திராவிடத்தில் பிறந்தேன், கருநாடகத்தில் வளர்ந்தேன்; சில இடங்களில் மகாராட்டிரம், குஜராத் பகுதிகளில் முதுமை அடைந்தேன்.

தத்ர கோர கலேர்யோகாத் பாகண்டைஃ கண்டிதாங்ககா । துர்பலாஹம் சிரம் யாதா புத்ராப்யாம் ஸஹ மந்ததாம்

அங்கே, கொடிய கலியுகத்தின் தாக்கால், நம்பிக்கையில்லாதவர்கள் என்னைத் தாக்கினார்கள்; நான் பலவீனமடைந்து, என் மகன்களுடன் நீண்ட நாட்கள் சோர்வாக இருந்தேன்.

வ்ரு'ந்தாவநம் புநஃ ப்ராப்ய நவீநேவ ஸுரூபிணீ । ஜாதாஹம் உவதீ ஸம்யக் ஶ்ரேஷ்டரூபா து ஸாம்ப்ரதம்

விரிந்தாவனத்தை மீண்டும் அடைந்தபோது, நான் இளமையுடன் அழகாகவும், சிறந்த உருவத்துடன் ஒரு இளம்பெண்ணாக மாறினேன்.