ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

அதஸ்தத் அபவாதார்தம் பஜ ஸர்வாத்மநா ஹரிம் । பஶ்யந் ததாத்மகம் விஶ்வம் ஸ்தித்யுத்பத்த்யப்யயா யதஃ

அதனால், அதிலிருந்து விடுபட, முழு மனதுடன் ஹரியை வழிபடு; உலகம் அவனுடையது என்று காண்; அவனிடமிருந்து படைப்பு, நிலை, அழிவு எல்லாம் உண்டாகின்றன.

மைத்ரேய உவாச - பாகவதமுக்யோ பகவாந் நாரதோ ஹம்ஸயோர்கதிம் । ப்ரதர்ஶ்ய ஹ்யமுமாமந்த்ர்ய ஸித்தலோகம் ததோऽகமத்

மைத்ரேயர் சொன்னார்: பக்தர்களில் தலைவன் நாரதர், அந்நாத்திக்களுக்கு வழியை காட்டி, அவர்களை வாழ்த்தி, பின்னர் சித்தலோகத்திற்கு சென்றார்.

ப்ராசீநபர்ஹீ ராஜர்ஷிஃ ப்ரஜாஸர்காபிரக்ஷணே । ஆதிஶ்ய புத்ராநகமத் தபஸே கபிலாஶ்ரமம்

பிராசீனபர்ஹி என்ற அரசமுனிவர், மக்களுக்கு பாதுகாப்பை அறிவுறுத்தி, austerity செய்ய கபிலரின் ஆசிரமத்திற்கு சென்றார்.

தத்ரைகாக்ரமநா தீரோ கோவிந்த சரணாம்புஜம் । விமுக்தஸங்‌கோऽநுபஜந் பக்த்யா தத்ஸாம்யதாமகாத்

அங்கே ஒருமுகமாக மனதை ஒன்றாகக் கொண்டு, நிலையான மனத்துடன், கோவிந்தனின் திருவடிகளை பக்தியோடு வழிபட்டான்; எல்லா பாசங்களும் விட்டு, பக்தியால் அவனோடு ஒத்த தன்மை அடைந்தான்.

ஏததத்யாத்மபாரோக்ஷ்யம் கீதம் தேவர்ஷிணாநக । யஃ ஶ்ராவயேத் யஃ ஶ்ர்ரு'ணுயாத் ஸ லிங்‌கேந விமுச்யதே

பாவமில்லாதவரே, இந்த ஆத்மாவின் மறைபொருளைத் தெய்வீக முனிவர் பாடினார்; இதை யார் வாசித்தாலும், யார் கேட்டாலும், அவர்கள் பந்தத்திலிருந்து விடுதலை பெறுவர்.

ஏதந்முகுந்தயஶஸா புவநம் புநாநம் தேவர்ஷிவர்யமுகநிஃஸ்ரு'தமாத்மஶௌசம் । யஃ கீர்த்யமாநமதிகச்சதி பாரமேஷ்ட்யம் நாஸ்மிந் பவே ப்ரமதி முக்தஸமஸ்தபந்தஃ

முகுந்தனின் புகழ் உலகைத் தூய்மைப்படுத்துகிறது; அது சிறந்த தெய்வ முனிவரின் வாயிலாக வெளிப்பட்டது, ஆத்மாவின் தூய்மையை உடையது; இதை யார் கேட்டாலும், அவர்கள் உயர்ந்த நிலையை அடைந்து, எல்லா பந்தங்களும் விட்டு, இனி பிறவியில் அலைந்து திரியமாட்டார்கள்.

(அநுஷ்டுப்) அத்யாத்மபாரோக்ஷ்யமிதம் மயாதிகதமத்‍புதம் । ஏவம் ஸ்த்ரியாऽऽஶ்ரமஃ பும்ஸஶ்சிந்நோऽமுத்ர ச ஸம்ஶயஃ

இந்த அதிசயமான ஆத்மா சார்ந்த அறிவை நான் பெற்றுள்ளேன்; இதனால் பெண்கள் மற்றும் ஆண்களின் கடமைகள் குறித்து இங்கு, அங்கு எல்லா சந்தேகங்களும் தீர்ந்துவிட்டன.

ஶ்ரீஶுக உவாச அந்தர்ஹிதே பகவதி ஸஹஸைவ வ்ரஜாங்கநாஃ । அதப்யம்ஸ்தமசக்ஷாணாஃ கரிண்ய இவ யூதபம் ॥ 10.30.

ஸ்ரீ சுகர் சொன்னார்: பகவன் திடீரென மறைந்தபோது, வ்ரஜத்தின் பெண்கள் அவரைக் காண முடியாமல், தங்கள் தலைவனை இழந்த பெண் யானைகள் போல் துயருற்றார்கள்.

கத்யாநுராகஸ்மிதவிப்ரமேக்ஷிதைர்மநோரமாலாபவிஹாரவிப்ரமைஃ । ஆக்ஷிப்தசித்தாஃ ப்ரமதா ரமாபதேஸ்தாஸ்தா விசேஷ்டா ஜக்ரு'ஹுஸ்ததாத்மிகாஃ ॥ 10.30.

அவரது நடைகள், பாசம், புன்னகை, கண் பார்வை, இனிய பேச்சு, விளையாட்டு ஆகியவற்றில் முழுமையாக மனதை ஈர்த்துக் கொண்ட பெண்கள், லக்ஷ்மியின் நாதனின் நினைவில் தம்மை அவராகவே எண்ணி, அவருடைய செயல்களைப் பின்பற்றி நடக்கத் தொடங்கினார்கள்.

கதிஸ்மிதப்ரேக்ஷணபாஷணாதிஷு ப்ரியாஃ ப்ரியஸ்ய ப்ரதிரூடமூர்தயஃ । அஸாவஹம் த்வித்யபலாஸ்ததாத்மிகா ந்யவேதிஷுஃ க்ரு'ஷ்ணவிஹாரவிப்ரமாஃ ॥ 10.30.

நடப்பது, சிரிப்பது, பார்வையிடுவது, பேசுவது போன்ற அனைத்திலும், பிரியமானவரின் காதலிகள் அவருடைய உருவத்தை எடுத்துக்கொண்டு, 'நானே அவன்' என்று மனதில் உறுதி கொண்டு, கிருஷ்ணனின் விளையாட்டு முறைகளை பின்பற்றினார்கள்.

காயந்த்ய உச்சைரமுமேவ ஸம்ஹதா விசிக்யுருந்மத்தகவத்வநாத்வநம் । பப்ரச்சுராகாஶவதந்தரம் பஹிர்பூதேஷு ஸந்தம் புருஷம் வநஸ்பதீந் ॥ 10.30.

அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றாக கூடி, அவரைப் பற்றியே உரக்கப் பாடி, பைத்தியக்காரர்களைப் போல ஒரு காடு முதல் மற்றொரு காட்டிற்கு அலைந்து, வானத்தைப் போல வெளியில் நிற்கும், ஆனாலும் உள்ளுக்குள் பரமபுருஷனை உடைய மரங்களைப் பார்த்து அவரைக் கேட்டார்கள்.

த்ரு'ஷ்டோ வஃ கச்சிதஶ்வத்த ப்லக்ஷ ந்யக்ரோத நோ மநஃ । நந்தஸூநுர்கதோ ஹ்ரு'த்வா ப்ரேமஹாஸாவலோகநைஃ ॥ 10.30.

அஸ்வத்தா, பிளக்கு, ஆலமரங்களே, நந்தனின் மகன் இங்கு வந்து, தனது அன்பும், பிரகாசமான புன்னகையாலும் எங்கள் மனதை கவர்ந்துவிட்டு சென்றானா?

கச்சித்குரபகாஶோக நாகபுந்நாகசம்பகாஃ । ராமாநுஜோ மாநிநீநாமிதோ தர்பஹரஸ்மிதஃ ॥ 10.30.

குரவக, அசோக, நாக, புன்னாக, சம்பக மரங்களே, ராமனின் தம்பி, பெருமிதம் கொண்ட பெண்களின் அகம்பாவை தணிக்கும் புன்னகையுடன், இங்கு வந்தாரா?

கச்சித்துலஸி கல்யாணி கோவிந்தசரணப்ரியே । ஸஹ த்வாலிகுலைர்பிப்ரத்த்ரு'ஷ்டஸ்தேऽதிப்ரியோऽச்யுதஃ ॥ 10.30.

துளசி, கோவிந்தனின் திருவடிகளுக்கு மிகவும் प्रियமானவளே, தேனீகளால் சூழப்பட்டவளே, உன்னுடன் அலங்கரிக்கப்பட்ட அச்சிறந்த அச்யுதன் இங்கு வந்ததை நீ கண்டாயா?

மாலத்யதர்ஶி வஃ கச்சிந்மல்லிகே ஜாதியூதிகே । ப்ரீதிம் வோ ஜநயந் யாதஃ கரஸ்பர்ஶேந மாதவஃ ॥ 10.30.

மாலதி, மல்லிகை, ஜாதி, யூதிகை மலர்களே, மாதவன் உங்களைத் தொடுவதால் உங்களுக்கு மகிழ்ச்சி அளித்து இங்கு வந்ததை நீங்கள் கண்டீர்களா?

சூதப்ரியாலபநஸாஸநகோவிதார ஜம்ப்வர்கபில்வபகுலாம்ரகதம்பநீபாஃ । யேऽந்யே பரார்தபவகா யமுநோபகூலாஃ ஶம்ஸந்து க்ரு'ஷ்ணபதவீம் ரஹிதாத்மநாம் நஃ ॥ 10.30.

சூதா, பிரியாளா, பனசா, ஆசனா, கோவிதா, ஜம்பு, அர்க்கா, வில்வா, பகுலா, ஆம்ரா, கடம்பா, நீபா மற்றும் யமுனை கரையில் உள்ள மற்ற மரங்களே, எங்கள் மனம் வெறுமையாக இருக்கிறது; கிருஷ்ணன் சென்ற பாதையை எங்களுக்கு சொல்லுங்கள்.

கிம் தே க்ரு'தம் க்ஷிதி தபோ பத கேஶவாங்க்ரி ஸ்பர்ஶோத்ஸவோத்புலகிதாங்கநஹைர்விபாஸி । அப்யங்க்ரிஸம்பவ உருக்ரமவிக்ரமாத்வா ஆஹோ வராஹவபுஷஃ பரிரம்பணேந ॥ 10.30.

பூமியே, நீ எந்த தவம் செய்தாய்? கேசவன் திருவடிகள் உன்னைத் தொடும் திருவிழாவில், உன் உடலில் புளகங்கள் எழுந்து நீ பிரகாசிக்கிறாய். அது அவன் திருவடிகள் தொடுதலால், அவன் பெரும் செய்கையால், அல்லது வராக அவதாரமாக உன்னை அணைத்ததாலா?

* அப்யேணபத்ந்யுபகதஃ ப்ரியயேஹ காத்ரைஸ் தந்வந் த்ரு'ஶாம் ஸகி ஸுநிர்வ்ரு'திமச்யுதோ வஃ । காந்தாங்கஸங்ககுசகுங்குமரஞ்ஜிதாயாஃ குந்தஸ்ரஜஃ குலபதேரிஹ வாதி கந்தஃ ॥ 10.30.

அல்லது, அச்ச்யுதன் இங்கு தன் பிரியமானவளிடம் வந்து, தன் உடலும் பார்வையாலும் அவளுக்கு பேரின்பம் அளித்தாரா? குலபதியின் மாலையில், அவன் காதலியின் மார்பிலிருந்த குங்குமம் படிந்த வாசனை இங்கு வீசுகிறது.

* பாஹும் ப்ரியாம்ஸ உபதாய க்ரு'ஹீதபத்மோ ராமாநுஜஸ்துலஸிகாலிகுலைர்மதாந்தைஃ । அந்வீயமாந இஹ வஸ்தரவஃ ப்ரணாமம் கிம் வாபிநந்ததி சரந் ப்ரணயாவலோகைஃ ॥ 10.30.

தன் தாமரை போன்ற கரத்தை பிரியாவின் தோளில் வைத்து, ராமனின் தம்பி, மதமான தேனீகளும் துளசியும் பின்தொடர, இங்கு சுற்றி வருகிறார்; மரங்கள் அவரை பார்த்து பணிந்து, அவர் அன்போடு பார்வை இடும் போது மகிழ்கிறார்களா?

* ப்ரு'ச்சதேமா லதா பாஹூநப்யாஶ்லிஷ்டா வநஸ்பதேஃ । நூநம் தத்கரஜஸ்ப்ரு'ஷ்டா பிப்ரத்யுத்புலகாந்யஹோ ॥ 10.30.

இந்த கொடிகளைப் பாருங்கள், அவை மரங்களைத் தங்கள் புயலால் அணைத்துக்கொள்கின்றன; நிச்சயம் அவன் கரம் தொட்டதால், அவை மகிழ்ச்சியில் புளகங்கள் கொண்டுள்ளன.

இத்யுந்மத்தவசோ கோப்யஃ க்ரு'ஷ்ணாந்வேஷணகாதராஃ । லீலா பகவதஸ்தாஸ்தா ஹ்யநுசக்ருஸ்ததாத்மிகாஃ ॥ 10.30.

இவ்வாறு பைத்தியக்காரர்களைப் போல பேசிக்கொண்டு, கிருஷ்ணனைத் தேடி துயருற்ற கோபிகள், அவருடைய விளையாட்டு செயல்களைப் பின்பற்றி, தம்மை முழுமையாக அவரில் இணைத்துக்கொண்டார்கள்.

கஸ்யாசித்பூதநாயந்த்யாஃ க்ரு'ஷ்ணாயந்த்யபிபத்ஸ்தநம் । தோகயித்வா ருதத்யந்யா பதாஹந் ஶகடாயதீம் ॥ 10.30.

ஒருத்தி பூதனையைப் போல நடித்து, கிருஷ்ணனுக்கு தன் மார்பைத் தந்தாள்; இன்னொருத்தி குழந்தை போல அழும் பாவனையில் ஆட்கொண்டு, இன்னொருத்தி வண்டியைக் கால் கொண்டு அடித்தாள்.

தைத்யாயித்வா ஜஹாராந்யாமேகோ க்ரு'ஷ்ணார்பபாவநாம் । ரிங்கயாமாஸ காப்யங்க்ரீ கர்ஷந்தீ கோஷநிஃஸ்வநைஃ ॥ 10.30.

ஒருத்தி அசுரனைப் போல நடித்து கிருஷ்ணனாக நடித்தவளைப் பிடித்தாள்; இன்னொருத்தி கோபுரத்தின் சப்தத்தைப் போல் ஒலி எழுப்பி, ஒருவரை காலில் இழுத்துச் சென்றாள்.

க்ரு'ஷ்ணராமாயிதே த்வே து கோபாயந்த்யஶ்ச காஶ்சந । வத்ஸாயதீம் ஹந்தி சாந்யா தத்ரைகா து பகாயதீம் ॥ 10.30.

சிலர் கிருஷ்ணனும் ராமனும் ஆகி, பசுக்களைக் கவனித்தார்கள்; இன்னொருத்தி கன்றாக நடித்து தோற்கடிக்கப்பட்டாள்; ஒருத்தி நாரை அசுரனாக நடித்தாள்.

ஆஹூய தூரகா யத்வத்க்ரு'ஷ்ணஸ்தமநுவர்ததீம் । வேணும் க்வணந்தீம் க்ரீடந்தீமந்யாஃ ஶம்ஸந்தி ஸாத்விதி ॥ 10.30.

ஒருத்தி கிருஷ்ணனைப் போல தொலைவில் உள்ளவளை அழைத்து, அவளைத் தொடர்ந்து போய், புல்லாங்குழல் ஊதிக்கொண்டே விளையாடினாள்; மற்றவர்கள் 'அருமை!' என்று பாராட்டினார்கள்.

கஸ்யாஞ்சித்ஸ்வபுஜம் ந்யஸ்ய சலந்த்யாஹாபரா நநு । க்ரு'ஷ்ணோऽஹம் பஶ்யத கதிம் லலிதாமிதி தந்மநாஃ ॥ 10.30.

ஒருத்தி நடக்கும்போது, இன்னொருத்தியின் தோளில் தன் கை வைத்து, 'நான் கிருஷ்ணன்; என் நடையைப் பாருங்கள்!' என்று மனதை அவனில் முழுமையாக வைத்துக் கூறினாள்.

மா பைஷ்ட வாதவர்ஷாப்யாம் தத்த்ராணம் விஹிதம் மய । இத்யுக்த்வைகேந ஹஸ்தேந யதந்த்யுந்நிததேऽம்பரம் ॥ 10.30.

'காற்றும் மழையும் பயப்படாதீர்கள்; உங்களுக்காக நான் பாதுகாப்பு செய்துள்ளேன்,' என்று ஒருத்தி ஒரே கையால் துணியைப் பிடித்து இன்னொருத்தியை மூடியாள்.

ஆருஹ்யைகா பதாக்ரம்ய ஶிரஸ்யாஹாபராம் ந்ரு'ப । துஷ்டாஹே கச்ச ஜாதோऽஹம் கலாநாம் நநு தண்டக்ரு'த் ॥ 10.30.

ஒருத்தி இன்னொருத்தியின் தலையில் கால் வைத்து ஏறி, 'தீயவளே, போ! நான் தீயவர்களுக்கு தண்டனை கொடுக்க வந்தவன்!' என்று கூறினாள்.

தத்ரைகோவாச ஹே கோபா தாவாக்நிம் பஶ்யதோல்பணம் । சக்ஷூம்ஷ்யாஶ்வபிதத்வம் வோ விதாஸ்யே க்ஷேமமஞ்ஜஸா ॥ 10.30.

அங்கே ஒருத்தி, 'கோபியரே! இந்த காட்டுத்தீயைப் பாருங்கள்! உங்கள் கண்களை மூடுங்கள்; நான் உடனே உங்களைக் காப்பாற்றுகிறேன்,' என்று கூறினாள்.