ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

யோகசர்யாமிமாம் யோகீ விசரந் மதபாஶ்ரயஃ । நாந்தராயைர்விஹந்யேத நிஃஸ்ப்ரு'ஹஃ ஸ்வஸுகாநுபூஃ

யோகி ஒருவர் இந்த யோக வழியை என்னை அடைக்கலம் கொண்டு நடக்கும்போது, எந்த இடையூறும் அவரை பாதிக்காது; ஆசை இல்லாமல், தன் ஆனந்தத்தை அனுபவிப்பார்.

அஜாநதீ ப்ரியதமம் யதோபரதமங்‌கநா । ஸுஸ்திராஸநமாஸாத்ய யதாபூர்வமுபாசரத்

அன்பானவர் பிரிந்ததை அறியாமல், அவள் உறுதியாக அமர்ந்து பழையபடி நடந்துகொள்கிறாள்.

யதா நோபலபேதாங்க்ரௌ ஊஷ்மாணம் பத்யுரர்சதீ । ஆஸீத் ஸம்விக்நஹ்ரு'தயா யூதப்ரஷ்டா ம்ரு'கீ யதா

கணவரின் பாதங்களில் வெப்பம் தெரியாமல், அவனை வணங்கும் போது, அவள் குழப்பமான மனதுடன் மான் தனியாக குழுவிலிருந்து பிரிந்தது போல அமர்கிறாள்.

ஆத்மாநம் ஶோசதீ தீநம் அபந்தும் விக்லவாஶ்ருபிஃ । ஸ்தநௌ ஆஸிச்ய விபிநே ஸுஸ்வரம் ப்ரருரோத ஸா

தனக்கு துணை இல்லாமல், நண்பர் இல்லாமல், துயரத்துடன் கண்ணீர் சிந்தி, காட்டில் மார்பை அழுத்தி, தெளிவாக அழுகிறாள்.

உத்திஷ்டோத்திஷ்ட ராஜர்ஷே இமாம் உததிமேகலாம் । தஸ்யுப்யஃ க்ஷத்ரபந்துப்யோ பிப்யதீம் பாதுமர்ஹஸி

எழு, எழு, அரச முனிவரே! கடல் சூழ்ந்த இந்த நாட்டை கொள்ளையர்களும் க்ஷத்திரியர்களும் பயப்படச் செய்கிறார்கள்; நீ அதை காப்பாற்ற வேண்டும்.

ஏவம் விலபந்தீ பாலா விபிநேऽநுகதா பதிம் । பதிதா பாதயோர்பர்தூ ருதத்யஶ்ரூண்யவர்தயத்

இப்படி புலம்பிக்கொண்டே, அந்த இளம் பெண் காட்டில் கணவரைத் தொடர்ந்து சென்றாள்; கணவரின் காலடியில் விழுந்து, தணியாத கண்ணீரை சிந்தினாள்.

சிதிம் தாருமயீம் சித்வா தஸ்யாம் பத்யுஃ கலேவரம் । ஆதீப்ய சாநுமரணே விலபந்தீ மநோ ததே

மரத்தால் சிதி அமைத்து, அதில் கணவரின் உடலை வைத்து, தானும் உயிர் துறக்கத் தயாராகி, அழுகையுடன் மனதை ஒருமைப்படுத்தினாள்.

தத்ர பூர்வதரஃ கஶ்சித் ஸகா ப்ராஹ்மண ஆத்மவாந் । ஸாந்த்வயந்வல்குநா ஸாம்நா தாமாஹ ருததீம் ப்ரபோ

அங்கே, பழைய நண்பர் ஆன ஒரு ஞானி பிராமணன், மென்மையான வார்த்தைகளால் அவளை ஆறுதல் கூறினார், அவள் அழுகிறபோது.

ப்ராஹ்மண உவாச - கா த்வம் கஸ்யாஸி கோ வாயம் ஶயாநோ யஸ்ய ஶோசஸி । ஜாநாஸி கிம் ஸகாயம் மாம் யேநாக்ரே விசசர்த ஹ

பிராமணன் சொன்னார்: நீ யார்? யாருடையவள்? இங்கே படுத்திருப்பவர் யார், நீ யாருக்காக துயரப்படுகிறாய்? நீ என்னை நண்பனாக அறிகிறாயா, முன்னர் கூட நடந்தவளாக?

அபி ஸ்மரஸி சாத்மாநம் அவிஜ்ஞாதஸகம் ஸகே । ஹித்வா மாம் பதமந்விச்சந் பௌமபோகரதோ கதஃ

நண்பனே, நீ உன்னை நினைவிருக்கிறதா? நான் உனக்கு தெரியாத நண்பன்; என்னை விட்டு, பூமியில் இன்பங்களை நாடி சென்றாய்.

ஹம்ஸாவஹம் ச த்வம் சார்ய ஸகாயௌ மாநஸாயநௌ । அபூதாமந்தரா வௌகஃ ஸஹஸ்ரபரிவத்ஸராந்

அருமை, நீயும் நானும் மனசு என்ற ஏரியில் வாழ்ந்த அன்னப்பறவைகள், நண்பர்கள்; ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் நமக்கு பிரிவு இல்லை.

ஸ த்வம் விஹாய மாம் பந்தோ கதோ க்ராம்யமதிர்மஹீம் । விசரந் பதமத்ராக்ஷீஃ கயாசிந் நிர்மிதம் ஸ்த்ரியா

ஆனால் நண்பனே, நீ என்னை விட்டு, உலக ஆசையுடன் பூமிக்கு வந்தாய்; அங்கு ஒரு பெண் உருவாக்கிய இடத்தை சுற்றி பார்த்தாய்.

பஞ்சாராமம் நவத்வாரம் ஏகபாலம் த்ரிகோஷ்டகம் । ஷட்குலம் பஞ்சவிபணம் பஞ்சப்ரக்ரு'தி ஸ்த்ரீதவம்

ஐந்து தோட்டங்கள், ஒன்பது வாசல்கள், ஒரு காவலர், மூன்று அறைகள், ஆறு குடும்பங்கள், ஐந்து சந்தைகள், ஐந்து இயற்கை தன்மைகள்—இதுவே பெண்ணின் இல்லம்.

பஞ்சேந்த்ரியார்தா ஆராமா த்வாரஃ ப்ராணா நவ ப்ரபோ । தேஜோऽபந்நாநி கோஷ்டாநி குலமிந்த்ரியஸங்‌க்ரஹஃ

ஐந்து உணர்வுகளுக்கான பொருள்கள் இன்பங்களாகும்; ஒன்பது வாயில்கள் உயிரின் வழிகளாகும், ஆண்டவரே; உடலில் உள்ள தீயும் உணவும் உள்ளங்கைகளாகும்; குடும்பம் என்பது இந்த உணர்வுகளின் கூட்டமாகும்.

விபணஸ்து க்ரியாஶக்திஃ பூதப்ரக்ரு'திரவ்யயா । ஶக்த்யதீஶஃ புமாம்ஸ்த்வத்ர ப்ரவிஷ்டோ நாவபுத்யதே

விற்பனை செய்யும் இடம் செயல் சக்தியாகும்; பஞ்சபூதங்களால் ஆன இயற்கை அழியாதது; அந்த சக்திக்கு அதிபதியானவன் இங்கு நுழைந்தும், தன்னை உணராமல் இருக்கிறான்.

தஸ்மிம்ஸ்த்வம் ராமயா ஸ்ப்ரு'ஷ்டோ ரமமாணோऽஶ்ருதஸ்ம்ரு'திஃ । தத்ஸங்‌காதீத்ரு'ஶீம் ப்ராப்தோ தஶாம் பாபீயஸீம் ப்ரபோ

அங்கே, நீ ராமையால் தொடப்பட்டு, மகிழ்ச்சியில் மூழ்கி, நினைவும் கேள்வியும் இழந்தாய்; அந்தச் சேர்க்கையால், ஆண்டவரே, இப்படி ஒரு கீழ்மையான நிலையை அடைந்தாய்.

ந த்வம் விதர்பதுஹிதா நாயம் வீரஃ ஸுஹ்ரு'த்தவ । ந பதிஸ்த்வம் புரஞ்ஜந்யா ருத்தோ நவமுகே யயா

நீ விதர்ப நாட்டுப் பெண் அல்ல, இவன் உன் நண்பனும் அல்ல; நீ புரஞ்சனியின் கணவரும் அல்ல, அவள் ஒன்பதாவது வாயிலில் உன்னை அடைத்தவள்.

மாயா ஹ்யேஷா மயா ஸ்ரு'ஷ்டா யத்புமாம்ஸம் ஸ்த்ரியம் ஸதீம் । மந்யஸே நோபயம் யத்வை ஹம்ஸௌ பஶ்யாவயோர்கதிம்

இது என் மாயை; நான் உருவாக்கியது. இதனால் நீ ஆணையும் நல்ல பெண்ணையும் உண்மையென எண்ணுகிறாய்; இரண்டும் உண்மை அல்ல, இரு அன்னப்பறவைகள் இருவரது பயணத்தையும் பார்த்தது போல்.

அஹம் பவாந்ந சாந்யஸ்த்வம் த்வமேவாஹம் விசக்ஷ்வ போஃ । ந நௌ பஶ்யந்தி கவயஃ சித்ரம் ஜாது மநாகபி

நான் நீயும், நீ வேறு யாரும் அல்ல; நீயே நானும், இதை அறிவாய், தோழனே; நம்மிடையே சிறிதும் குறை காண்பதில்லை, அறிவாளிகள்.

யதா புருஷ ஆத்மாநம் ஏகம் ஆதர்ஶசக்ஷுஷோஃ । த்விதாபூதமவேக்ஷேத ததைவாந்தரமாவயோஃ

ஒருவன் தன்னை கண்ணாடியிலும் நேரிலும் ஒரே மனிதராகவும், இருவராகவும் காண்பது போல், நம்முள் உள்ள இயல்பும் அப்படியே.

ஏவம் ஸ மாநஸோ ஹம்ஸோ ஹம்ஸேந ப்ரதிபோதிதஃ । ஸ்வஸ்தஸ்தத்வ்யபிசாரேண நஷ்டாமாப புநஃ ஸ்ம்ரு'திம்

இவ்வாறு, மனத்தின் அன்னப்பறவை, மற்ற அன்னப்பறவையால் விழிப்புணர்வு பெற்று, தன் இயல்பை மீண்டும் அடைந்து, அந்த திருத்தத்தால் இழந்த நினைவையும் மீட்டுக்கொண்டான்.

பர்ஹிஷ்மந்நேததத்யாத்மம் பாரோக்ஷ்யேண ப்ரதர்ஶிதம் । யத்பரோக்ஷப்ரியோ தேவோ பகவாந்விஶ்வபாவநஃ

பர்ஹிஷ்மன், இது ஆன்மீகமாக மறைமுகமாக எடுத்துக்காட்டப்பட்டது; ஏனெனில் உலகை படைத்த இறைவன் மறைமுகமானவற்றை விரும்புகிறான்.

வேணுநாதம் ஶ்ருத்வா ஆகதாநாம் கோபீநாம் ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ணேநஸஹ ஸம்வாதஃ; ராஸாரம்பஃ; தாஸாம் மாநாபநோதாய பகவதோ அம்தர்தாநம் ச - ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) பகவாந் அபி தா ராத்ரீஃ ஶரதோத்புல்லமல்லிகாஃ । வீக்ஷ்ய ரந்தும் மநஶ்சக்ரே யோகமாயாமுபாஶ்ரிதஃ

அருளாளன், அந்த அக்டோபர் மாத இரவுகள் மலர்ந்த மல்லிகை மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருப்பதைப் பார்த்து, ஆனந்திக்க விரும்பி, தன் மாயை சக்தியை நாடினான்.

( மிஶ்ர ) ததோடுராஜஃ ககுபஃ கரைர்முகம் ப்ராச்யா விலிம்பந்நருணேந ஶந்தமைஃ । ஸ சர்ஷணீநாமுதகாச்சுசோ ம்ரு'ஜந் ப்ரியஃ ப்ரியாயா இவ தீர்கதர்ஶநஃ

அப்போது சந்திரன், நட்சத்திரங்களுக்கு அரசன், மென்மையான ஒளியால் கிழக்கு திசையை சிவப்பாகப் பூசினான்; நல்லவர்களின் மனதைத் தூய்மைப்படுத்தி, நீண்ட நாட்கள் கழித்து வந்த காதலனைப் போல் எழுந்தான்.

த்ரு'ஷ்ட்வா குமுத்வந்தம் அகண்டமண்டலம் ரமாநநாபம் நவகுங்‌குமாருணம் । வநம் ச தத்கோமலகோபீ ரஞ்ஜிதம் ஜகௌ கலம் வாமத்ரு'ஶாம் மநோஹரம்

முழுமதியை, தாமரை முகத்தைப் போல், புதிய குங்குமம் போல் சிவப்பாக, காட்டை மென்மையான பசுக்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டதைப் பார்த்து, அழகான கண்கள் கொண்ட பெண்களுக்கு மனதை ஈர்க்கும் இனிய பாடலைப் பாடினான்.

நிஶம்ய கீதாம் ததநங்‌கவர்தநம் வ்ரஜஸ்த்ரியஃ க்ரு'ஷ்ணக்ரு'ஹீதமாநஸாஃ । ஆஜக்முரந்யோந்யமலக்ஷிதோத்யமாஃ ஸ யத்ர காந்தோ ஜவலோலகுண்டலாஃ

அந்த காதலை அதிகரிக்கும் பாடலைக் கேட்ட வ்ரஜ பெண்கள், கண்ணன் மீது மனம் ஈர்க்கப்பட்டு, ஒருவருக்கொருவர் தெரியாமல், காதலன் நின்ற இடத்திற்கு, கதிர்கள் ஆடும் காது ஒற்றிகளுடன் சென்றார்கள்.

( அநுஷ்டுப் ) துஹந்த்யோऽபியயுஃ காஶ்சித் தோஹம் ஹித்வா ஸமுத்ஸுகாஃ । பயோऽதிஶ்ரித்ய ஸம்யாவம் அநுத்வாஸ்யாபரா யயுஃ

சிலர் பசுவை பாலை பிழிந்து கொண்டிருந்தபோதே, அதை முடிக்காமல், ஆவலுடன் சென்றார்கள்; மற்றவர்கள், அடுப்பில் பாலை வைத்தபடியே, பிள்ளைகளைப் போஷிக்காமல் விரைந்து சென்றார்கள்.

பரிவேஷயந்த்யஸ்தத்தித்வா பாயயந்த்யஃ ஶிஶூந் பயஃ । ஶுஶ்ரூஷந்த்யஃ பதீந் காஶ்சித் அஶ்நந்த்யோऽபாஸ்ய போஜநம்

சிலர் உணவை பரிமாறிக் கொண்டிருந்தபோது அதை விட்டுவிட்டு, சிலர் பிள்ளைகளுக்கு பாலை கொடுத்தபடியே விட்டுச் சென்றார்கள்; மற்றவர்கள் கணவர்களுக்கு சேவை செய்யும் போது, சாப்பாட்டை முடிக்காமல் எழுந்தார்கள்.

லிம்பந்த்யஃ ப்ரம்ரு'ஜந்த்யோऽந்யா அஞ்ஜந்த்யஃ காஶ்ச லோசநே । வ்யத்யஸ்தவஸ்த்ராபரணாஃ காஶ்சித் க்ரு'ஷ்ணாந்திகம் யயுஃ

சிலர் உடலை அழகுபடுத்திக் கொண்டிருந்தபோது, சிலர் கண்களுக்கு மை பூசிக்கையில், ஆடையும் ஆபரணமும் சீர்குலைந்த நிலையில், கண்ணன் அருகே விரைந்தார்கள்.