ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

யந்நாமாக்ரு'திபிர்க்ராஹ்யம் பஞ்சவர்ணமபாதிதம் । வ்யர்தேநாப்யர்தவாதோऽயம் த்வயம் பண்டிதமாநிநாம்

பெயரும் உருவமும் கொண்டு, ஐந்து வகையாக, மறுக்க முடியாதவையாக உணரப்படுவது—even பொருள் இல்லாத போதும்—பொய்யான புகழ்ச்சி மட்டுமே; இந்த இருமை, தங்களை ஞானிகள் என்று கருதுவோருக்கே உரியது.

யோகிநோऽபக்வயோகஸ்ய யுஞ்ஜதஃ காய உத்திதைஃ । உபஸர்கைர்விஹந்யேத தத்ராயம் விஹிதோ விதிஃ

யோகத்தில் முழுமையாக நிலைபெறாத யோகிக்கு, உடலில் எழும் இடையூறுகள் தடையாக இருக்கலாம்; அதற்கு இங்கு விதிமுறை கூறப்பட்டுள்ளது.

யோகதாரணயா காம்ஶ்சித் ஆஸநைர்தாரணாந்விதைஃ । தபோமந்த்ரௌஷதைஃ காம்ஶ்சித் உபஸர்காந் விநிர்தஹேத்

யோகத்தில் மனதை ஒருமைப்படுத்தி, சிலர் ஆசனங்களும் மூச்சை தடுத்தும் துன்பங்களை நீக்குகிறார்கள்; மற்றவர்கள் தவம், மந்திரம், மூலிகைகள் கொண்டு உடலை தொந்தரவு செய்யும் நோய்களை அகற்றுகிறார்கள்.

காம்ஶ்சித் மமாநுத்யாநேந நாமஸங்கீர்தநாதிபிஃ । யோகேஶ்வராநுவ்ரு'த்த்யா வா ஹந்யாத் அஶுபதாந்சநைஃ

சிலர் என்னை மனதில் நினைத்து, என் நாமத்தை பாடி அல்லது யோகத்தில் தேர்ந்தவர்களின் வழியை பின்பற்றி, தீய சக்திகளை நீக்குகிறார்கள்.

கேசித் தேஹமிமம் தீராஃ ஸுகல்பம் வயஸி ஸ்திரம் । விதாய விவிதோபாயைஃ அத யுஞ்ஜந்தி ஸித்தயே

சில புத்திசாலிகள் இளம் வயதில் உடலை உறுதியாகவும் நன்றாகவும் வைத்துக்கொண்டு, பலவிதமான முறைகள் மூலம் Siddhi-ஐ அடைய முயல்கிறார்கள்.

ந ஹி தத் குஶலாத்ரு'த்யம் ததாயாஸோ ஹ்யபார்தகஃ । அந்தவத்த்வாத் ஶரீரஸ்ய பலஸ்யேவ வநஸ்பதேஃ

ஆனால் அந்த நுண்ணறிவு பெரிதாக மதிக்கப்பட வேண்டியது அல்ல; அந்த முயற்சி பயனற்றது, ஏனெனில் உடல் மரம் போல பழம் போல் அழியும்.

யோகம் நிஷேவதோ நித்யம் காயஶ்சேத் கல்பதாமியாத் । தத் ஶ்ரத்தத்யாந்ந மதிமாந் யோகமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய மத்பரஃ

யோகத்தை தொடர்ந்து பயிற்சி செய்து உடல் நீண்ட நாட்கள் வாழும் நிலையில் வந்தாலும், புத்திசாலி அதில் நம்பிக்கை வைக்காமல், யோகத்தை விட்டுவிட்டு என்னைச் சார வேண்டும்.

யோகசர்யாமிமாம் யோகீ விசரந் மதபாஶ்ரயஃ । நாந்தராயைர்விஹந்யேத நிஃஸ்ப்ரு'ஹஃ ஸ்வஸுகாநுபூஃ

யோகி ஒருவர் இந்த யோக வழியை என்னை அடைக்கலம் கொண்டு நடக்கும்போது, எந்த இடையூறும் அவரை பாதிக்காது; ஆசை இல்லாமல், தன் ஆனந்தத்தை அனுபவிப்பார்.

அஜாநதீ ப்ரியதமம் யதோபரதமங்‌கநா । ஸுஸ்திராஸநமாஸாத்ய யதாபூர்வமுபாசரத்

அன்பானவர் பிரிந்ததை அறியாமல், அவள் உறுதியாக அமர்ந்து பழையபடி நடந்துகொள்கிறாள்.

யதா நோபலபேதாங்க்ரௌ ஊஷ்மாணம் பத்யுரர்சதீ । ஆஸீத் ஸம்விக்நஹ்ரு'தயா யூதப்ரஷ்டா ம்ரு'கீ யதா

கணவரின் பாதங்களில் வெப்பம் தெரியாமல், அவனை வணங்கும் போது, அவள் குழப்பமான மனதுடன் மான் தனியாக குழுவிலிருந்து பிரிந்தது போல அமர்கிறாள்.

ஆத்மாநம் ஶோசதீ தீநம் அபந்தும் விக்லவாஶ்ருபிஃ । ஸ்தநௌ ஆஸிச்ய விபிநே ஸுஸ்வரம் ப்ரருரோத ஸா

தனக்கு துணை இல்லாமல், நண்பர் இல்லாமல், துயரத்துடன் கண்ணீர் சிந்தி, காட்டில் மார்பை அழுத்தி, தெளிவாக அழுகிறாள்.

உத்திஷ்டோத்திஷ்ட ராஜர்ஷே இமாம் உததிமேகலாம் । தஸ்யுப்யஃ க்ஷத்ரபந்துப்யோ பிப்யதீம் பாதுமர்ஹஸி

எழு, எழு, அரச முனிவரே! கடல் சூழ்ந்த இந்த நாட்டை கொள்ளையர்களும் க்ஷத்திரியர்களும் பயப்படச் செய்கிறார்கள்; நீ அதை காப்பாற்ற வேண்டும்.

ஏவம் விலபந்தீ பாலா விபிநேऽநுகதா பதிம் । பதிதா பாதயோர்பர்தூ ருதத்யஶ்ரூண்யவர்தயத்

இப்படி புலம்பிக்கொண்டே, அந்த இளம் பெண் காட்டில் கணவரைத் தொடர்ந்து சென்றாள்; கணவரின் காலடியில் விழுந்து, தணியாத கண்ணீரை சிந்தினாள்.

சிதிம் தாருமயீம் சித்வா தஸ்யாம் பத்யுஃ கலேவரம் । ஆதீப்ய சாநுமரணே விலபந்தீ மநோ ததே

மரத்தால் சிதி அமைத்து, அதில் கணவரின் உடலை வைத்து, தானும் உயிர் துறக்கத் தயாராகி, அழுகையுடன் மனதை ஒருமைப்படுத்தினாள்.

தத்ர பூர்வதரஃ கஶ்சித் ஸகா ப்ராஹ்மண ஆத்மவாந் । ஸாந்த்வயந்வல்குநா ஸாம்நா தாமாஹ ருததீம் ப்ரபோ

அங்கே, பழைய நண்பர் ஆன ஒரு ஞானி பிராமணன், மென்மையான வார்த்தைகளால் அவளை ஆறுதல் கூறினார், அவள் அழுகிறபோது.

ப்ராஹ்மண உவாச - கா த்வம் கஸ்யாஸி கோ வாயம் ஶயாநோ யஸ்ய ஶோசஸி । ஜாநாஸி கிம் ஸகாயம் மாம் யேநாக்ரே விசசர்த ஹ

பிராமணன் சொன்னார்: நீ யார்? யாருடையவள்? இங்கே படுத்திருப்பவர் யார், நீ யாருக்காக துயரப்படுகிறாய்? நீ என்னை நண்பனாக அறிகிறாயா, முன்னர் கூட நடந்தவளாக?

அபி ஸ்மரஸி சாத்மாநம் அவிஜ்ஞாதஸகம் ஸகே । ஹித்வா மாம் பதமந்விச்சந் பௌமபோகரதோ கதஃ

நண்பனே, நீ உன்னை நினைவிருக்கிறதா? நான் உனக்கு தெரியாத நண்பன்; என்னை விட்டு, பூமியில் இன்பங்களை நாடி சென்றாய்.

ஹம்ஸாவஹம் ச த்வம் சார்ய ஸகாயௌ மாநஸாயநௌ । அபூதாமந்தரா வௌகஃ ஸஹஸ்ரபரிவத்ஸராந்

அருமை, நீயும் நானும் மனசு என்ற ஏரியில் வாழ்ந்த அன்னப்பறவைகள், நண்பர்கள்; ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் நமக்கு பிரிவு இல்லை.

ஸ த்வம் விஹாய மாம் பந்தோ கதோ க்ராம்யமதிர்மஹீம் । விசரந் பதமத்ராக்ஷீஃ கயாசிந் நிர்மிதம் ஸ்த்ரியா

ஆனால் நண்பனே, நீ என்னை விட்டு, உலக ஆசையுடன் பூமிக்கு வந்தாய்; அங்கு ஒரு பெண் உருவாக்கிய இடத்தை சுற்றி பார்த்தாய்.

பஞ்சாராமம் நவத்வாரம் ஏகபாலம் த்ரிகோஷ்டகம் । ஷட்குலம் பஞ்சவிபணம் பஞ்சப்ரக்ரு'தி ஸ்த்ரீதவம்

ஐந்து தோட்டங்கள், ஒன்பது வாசல்கள், ஒரு காவலர், மூன்று அறைகள், ஆறு குடும்பங்கள், ஐந்து சந்தைகள், ஐந்து இயற்கை தன்மைகள்—இதுவே பெண்ணின் இல்லம்.

பஞ்சேந்த்ரியார்தா ஆராமா த்வாரஃ ப்ராணா நவ ப்ரபோ । தேஜோऽபந்நாநி கோஷ்டாநி குலமிந்த்ரியஸங்‌க்ரஹஃ

ஐந்து உணர்வுகளுக்கான பொருள்கள் இன்பங்களாகும்; ஒன்பது வாயில்கள் உயிரின் வழிகளாகும், ஆண்டவரே; உடலில் உள்ள தீயும் உணவும் உள்ளங்கைகளாகும்; குடும்பம் என்பது இந்த உணர்வுகளின் கூட்டமாகும்.

விபணஸ்து க்ரியாஶக்திஃ பூதப்ரக்ரு'திரவ்யயா । ஶக்த்யதீஶஃ புமாம்ஸ்த்வத்ர ப்ரவிஷ்டோ நாவபுத்யதே

விற்பனை செய்யும் இடம் செயல் சக்தியாகும்; பஞ்சபூதங்களால் ஆன இயற்கை அழியாதது; அந்த சக்திக்கு அதிபதியானவன் இங்கு நுழைந்தும், தன்னை உணராமல் இருக்கிறான்.

தஸ்மிம்ஸ்த்வம் ராமயா ஸ்ப்ரு'ஷ்டோ ரமமாணோऽஶ்ருதஸ்ம்ரு'திஃ । தத்ஸங்‌காதீத்ரு'ஶீம் ப்ராப்தோ தஶாம் பாபீயஸீம் ப்ரபோ

அங்கே, நீ ராமையால் தொடப்பட்டு, மகிழ்ச்சியில் மூழ்கி, நினைவும் கேள்வியும் இழந்தாய்; அந்தச் சேர்க்கையால், ஆண்டவரே, இப்படி ஒரு கீழ்மையான நிலையை அடைந்தாய்.

ந த்வம் விதர்பதுஹிதா நாயம் வீரஃ ஸுஹ்ரு'த்தவ । ந பதிஸ்த்வம் புரஞ்ஜந்யா ருத்தோ நவமுகே யயா

நீ விதர்ப நாட்டுப் பெண் அல்ல, இவன் உன் நண்பனும் அல்ல; நீ புரஞ்சனியின் கணவரும் அல்ல, அவள் ஒன்பதாவது வாயிலில் உன்னை அடைத்தவள்.

மாயா ஹ்யேஷா மயா ஸ்ரு'ஷ்டா யத்புமாம்ஸம் ஸ்த்ரியம் ஸதீம் । மந்யஸே நோபயம் யத்வை ஹம்ஸௌ பஶ்யாவயோர்கதிம்

இது என் மாயை; நான் உருவாக்கியது. இதனால் நீ ஆணையும் நல்ல பெண்ணையும் உண்மையென எண்ணுகிறாய்; இரண்டும் உண்மை அல்ல, இரு அன்னப்பறவைகள் இருவரது பயணத்தையும் பார்த்தது போல்.

அஹம் பவாந்ந சாந்யஸ்த்வம் த்வமேவாஹம் விசக்ஷ்வ போஃ । ந நௌ பஶ்யந்தி கவயஃ சித்ரம் ஜாது மநாகபி

நான் நீயும், நீ வேறு யாரும் அல்ல; நீயே நானும், இதை அறிவாய், தோழனே; நம்மிடையே சிறிதும் குறை காண்பதில்லை, அறிவாளிகள்.

யதா புருஷ ஆத்மாநம் ஏகம் ஆதர்ஶசக்ஷுஷோஃ । த்விதாபூதமவேக்ஷேத ததைவாந்தரமாவயோஃ

ஒருவன் தன்னை கண்ணாடியிலும் நேரிலும் ஒரே மனிதராகவும், இருவராகவும் காண்பது போல், நம்முள் உள்ள இயல்பும் அப்படியே.

ஏவம் ஸ மாநஸோ ஹம்ஸோ ஹம்ஸேந ப்ரதிபோதிதஃ । ஸ்வஸ்தஸ்தத்வ்யபிசாரேண நஷ்டாமாப புநஃ ஸ்ம்ரு'திம்

இவ்வாறு, மனத்தின் அன்னப்பறவை, மற்ற அன்னப்பறவையால் விழிப்புணர்வு பெற்று, தன் இயல்பை மீண்டும் அடைந்து, அந்த திருத்தத்தால் இழந்த நினைவையும் மீட்டுக்கொண்டான்.

பர்ஹிஷ்மந்நேததத்யாத்மம் பாரோக்ஷ்யேண ப்ரதர்ஶிதம் । யத்பரோக்ஷப்ரியோ தேவோ பகவாந்விஶ்வபாவநஃ

பர்ஹிஷ்மன், இது ஆன்மீகமாக மறைமுகமாக எடுத்துக்காட்டப்பட்டது; ஏனெனில் உலகை படைத்த இறைவன் மறைமுகமானவற்றை விரும்புகிறான்.