ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

யதா ஹி பாநோருதயோ ந்ரு'சக்ஷுஷாம் தமோ நிஹந்யாந்ந து ஸத் விதத்தே । ஏவம் ஸமீக்ஷா நிபுணா ஸதீ மே ஹந்யாத்தமிஸ்ரம் புருஷஸ்ய புத்தேஃ

மனிதர்களின் கண்களுக்கு சூரியன் உதயமாகும் போது இருட்டை நீக்கினாலும், அதை உருவாக்காது. அதுபோல், எனது கூர்மையான பகுத்தறிவு, ஒருவரின் புத்தியில் உள்ள அறியாமை இருளை நீக்கும்.

ஏஷ ஸ்வயம்ஜ்யோதிரஜோऽப்ரமேயோ மஹாநுபூதிஃ ஸகலாநுபூதிஃ । ஏகோऽத்விதீயோ வசஸாம் விராமே யேநேஷிதா வாகஸவஶ்சரந்தி

இந்தத் தானாக ஒளிரும், பிறப்பில்லாத, அளவிட முடியாத ஆன்மா, பெரிய அனுபவம், எல்லா அனுபவங்களின் ஆதாரம்; இரண்டாவது எதுவும் இல்லாதவன், சொல் நிற்கும் போது, சொல் மற்றும் உயிரை இயக்குபவன்.

( அநுஷ்டுப் ) ஏதாவாந் ஆத்மஸம்மோஹோ யத் விகல்பஸ்து கேவலே । ஆத்மந்ந்ரு'தே ஸ்வமாத்மாநம் அவலம்போ ந யஸ்ய ஹி

சுத்தமான நிலையில் வேறுபாடு எனும் எண்ணமே ஆன்மா பற்றிய மயக்கம்; ஆன்மாவைத் தவிர தன் ஆதரவுக்கு வேறு எதுவும் இல்லை.

யந்நாமாக்ரு'திபிர்க்ராஹ்யம் பஞ்சவர்ணமபாதிதம் । வ்யர்தேநாப்யர்தவாதோऽயம் த்வயம் பண்டிதமாநிநாம்

பெயரும் உருவமும் கொண்டு, ஐந்து வகையாக, மறுக்க முடியாதவையாக உணரப்படுவது—even பொருள் இல்லாத போதும்—பொய்யான புகழ்ச்சி மட்டுமே; இந்த இருமை, தங்களை ஞானிகள் என்று கருதுவோருக்கே உரியது.

யோகிநோऽபக்வயோகஸ்ய யுஞ்ஜதஃ காய உத்திதைஃ । உபஸர்கைர்விஹந்யேத தத்ராயம் விஹிதோ விதிஃ

யோகத்தில் முழுமையாக நிலைபெறாத யோகிக்கு, உடலில் எழும் இடையூறுகள் தடையாக இருக்கலாம்; அதற்கு இங்கு விதிமுறை கூறப்பட்டுள்ளது.

யோகதாரணயா காம்ஶ்சித் ஆஸநைர்தாரணாந்விதைஃ । தபோமந்த்ரௌஷதைஃ காம்ஶ்சித் உபஸர்காந் விநிர்தஹேத்

யோகத்தில் மனதை ஒருமைப்படுத்தி, சிலர் ஆசனங்களும் மூச்சை தடுத்தும் துன்பங்களை நீக்குகிறார்கள்; மற்றவர்கள் தவம், மந்திரம், மூலிகைகள் கொண்டு உடலை தொந்தரவு செய்யும் நோய்களை அகற்றுகிறார்கள்.

காம்ஶ்சித் மமாநுத்யாநேந நாமஸங்கீர்தநாதிபிஃ । யோகேஶ்வராநுவ்ரு'த்த்யா வா ஹந்யாத் அஶுபதாந்சநைஃ

சிலர் என்னை மனதில் நினைத்து, என் நாமத்தை பாடி அல்லது யோகத்தில் தேர்ந்தவர்களின் வழியை பின்பற்றி, தீய சக்திகளை நீக்குகிறார்கள்.

கேசித் தேஹமிமம் தீராஃ ஸுகல்பம் வயஸி ஸ்திரம் । விதாய விவிதோபாயைஃ அத யுஞ்ஜந்தி ஸித்தயே

சில புத்திசாலிகள் இளம் வயதில் உடலை உறுதியாகவும் நன்றாகவும் வைத்துக்கொண்டு, பலவிதமான முறைகள் மூலம் Siddhi-ஐ அடைய முயல்கிறார்கள்.

ந ஹி தத் குஶலாத்ரு'த்யம் ததாயாஸோ ஹ்யபார்தகஃ । அந்தவத்த்வாத் ஶரீரஸ்ய பலஸ்யேவ வநஸ்பதேஃ

ஆனால் அந்த நுண்ணறிவு பெரிதாக மதிக்கப்பட வேண்டியது அல்ல; அந்த முயற்சி பயனற்றது, ஏனெனில் உடல் மரம் போல பழம் போல் அழியும்.

யோகம் நிஷேவதோ நித்யம் காயஶ்சேத் கல்பதாமியாத் । தத் ஶ்ரத்தத்யாந்ந மதிமாந் யோகமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய மத்பரஃ

யோகத்தை தொடர்ந்து பயிற்சி செய்து உடல் நீண்ட நாட்கள் வாழும் நிலையில் வந்தாலும், புத்திசாலி அதில் நம்பிக்கை வைக்காமல், யோகத்தை விட்டுவிட்டு என்னைச் சார வேண்டும்.

யோகசர்யாமிமாம் யோகீ விசரந் மதபாஶ்ரயஃ । நாந்தராயைர்விஹந்யேத நிஃஸ்ப்ரு'ஹஃ ஸ்வஸுகாநுபூஃ

யோகி ஒருவர் இந்த யோக வழியை என்னை அடைக்கலம் கொண்டு நடக்கும்போது, எந்த இடையூறும் அவரை பாதிக்காது; ஆசை இல்லாமல், தன் ஆனந்தத்தை அனுபவிப்பார்.

அஜாநதீ ப்ரியதமம் யதோபரதமங்‌கநா । ஸுஸ்திராஸநமாஸாத்ய யதாபூர்வமுபாசரத்

அன்பானவர் பிரிந்ததை அறியாமல், அவள் உறுதியாக அமர்ந்து பழையபடி நடந்துகொள்கிறாள்.

யதா நோபலபேதாங்க்ரௌ ஊஷ்மாணம் பத்யுரர்சதீ । ஆஸீத் ஸம்விக்நஹ்ரு'தயா யூதப்ரஷ்டா ம்ரு'கீ யதா

கணவரின் பாதங்களில் வெப்பம் தெரியாமல், அவனை வணங்கும் போது, அவள் குழப்பமான மனதுடன் மான் தனியாக குழுவிலிருந்து பிரிந்தது போல அமர்கிறாள்.

ஆத்மாநம் ஶோசதீ தீநம் அபந்தும் விக்லவாஶ்ருபிஃ । ஸ்தநௌ ஆஸிச்ய விபிநே ஸுஸ்வரம் ப்ரருரோத ஸா

தனக்கு துணை இல்லாமல், நண்பர் இல்லாமல், துயரத்துடன் கண்ணீர் சிந்தி, காட்டில் மார்பை அழுத்தி, தெளிவாக அழுகிறாள்.

உத்திஷ்டோத்திஷ்ட ராஜர்ஷே இமாம் உததிமேகலாம் । தஸ்யுப்யஃ க்ஷத்ரபந்துப்யோ பிப்யதீம் பாதுமர்ஹஸி

எழு, எழு, அரச முனிவரே! கடல் சூழ்ந்த இந்த நாட்டை கொள்ளையர்களும் க்ஷத்திரியர்களும் பயப்படச் செய்கிறார்கள்; நீ அதை காப்பாற்ற வேண்டும்.

ஏவம் விலபந்தீ பாலா விபிநேऽநுகதா பதிம் । பதிதா பாதயோர்பர்தூ ருதத்யஶ்ரூண்யவர்தயத்

இப்படி புலம்பிக்கொண்டே, அந்த இளம் பெண் காட்டில் கணவரைத் தொடர்ந்து சென்றாள்; கணவரின் காலடியில் விழுந்து, தணியாத கண்ணீரை சிந்தினாள்.

சிதிம் தாருமயீம் சித்வா தஸ்யாம் பத்யுஃ கலேவரம் । ஆதீப்ய சாநுமரணே விலபந்தீ மநோ ததே

மரத்தால் சிதி அமைத்து, அதில் கணவரின் உடலை வைத்து, தானும் உயிர் துறக்கத் தயாராகி, அழுகையுடன் மனதை ஒருமைப்படுத்தினாள்.

தத்ர பூர்வதரஃ கஶ்சித் ஸகா ப்ராஹ்மண ஆத்மவாந் । ஸாந்த்வயந்வல்குநா ஸாம்நா தாமாஹ ருததீம் ப்ரபோ

அங்கே, பழைய நண்பர் ஆன ஒரு ஞானி பிராமணன், மென்மையான வார்த்தைகளால் அவளை ஆறுதல் கூறினார், அவள் அழுகிறபோது.

ப்ராஹ்மண உவாச - கா த்வம் கஸ்யாஸி கோ வாயம் ஶயாநோ யஸ்ய ஶோசஸி । ஜாநாஸி கிம் ஸகாயம் மாம் யேநாக்ரே விசசர்த ஹ

பிராமணன் சொன்னார்: நீ யார்? யாருடையவள்? இங்கே படுத்திருப்பவர் யார், நீ யாருக்காக துயரப்படுகிறாய்? நீ என்னை நண்பனாக அறிகிறாயா, முன்னர் கூட நடந்தவளாக?

அபி ஸ்மரஸி சாத்மாநம் அவிஜ்ஞாதஸகம் ஸகே । ஹித்வா மாம் பதமந்விச்சந் பௌமபோகரதோ கதஃ

நண்பனே, நீ உன்னை நினைவிருக்கிறதா? நான் உனக்கு தெரியாத நண்பன்; என்னை விட்டு, பூமியில் இன்பங்களை நாடி சென்றாய்.

ஹம்ஸாவஹம் ச த்வம் சார்ய ஸகாயௌ மாநஸாயநௌ । அபூதாமந்தரா வௌகஃ ஸஹஸ்ரபரிவத்ஸராந்

அருமை, நீயும் நானும் மனசு என்ற ஏரியில் வாழ்ந்த அன்னப்பறவைகள், நண்பர்கள்; ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் நமக்கு பிரிவு இல்லை.

ஸ த்வம் விஹாய மாம் பந்தோ கதோ க்ராம்யமதிர்மஹீம் । விசரந் பதமத்ராக்ஷீஃ கயாசிந் நிர்மிதம் ஸ்த்ரியா

ஆனால் நண்பனே, நீ என்னை விட்டு, உலக ஆசையுடன் பூமிக்கு வந்தாய்; அங்கு ஒரு பெண் உருவாக்கிய இடத்தை சுற்றி பார்த்தாய்.

பஞ்சாராமம் நவத்வாரம் ஏகபாலம் த்ரிகோஷ்டகம் । ஷட்குலம் பஞ்சவிபணம் பஞ்சப்ரக்ரு'தி ஸ்த்ரீதவம்

ஐந்து தோட்டங்கள், ஒன்பது வாசல்கள், ஒரு காவலர், மூன்று அறைகள், ஆறு குடும்பங்கள், ஐந்து சந்தைகள், ஐந்து இயற்கை தன்மைகள்—இதுவே பெண்ணின் இல்லம்.

பஞ்சேந்த்ரியார்தா ஆராமா த்வாரஃ ப்ராணா நவ ப்ரபோ । தேஜோऽபந்நாநி கோஷ்டாநி குலமிந்த்ரியஸங்‌க்ரஹஃ

ஐந்து உணர்வுகளுக்கான பொருள்கள் இன்பங்களாகும்; ஒன்பது வாயில்கள் உயிரின் வழிகளாகும், ஆண்டவரே; உடலில் உள்ள தீயும் உணவும் உள்ளங்கைகளாகும்; குடும்பம் என்பது இந்த உணர்வுகளின் கூட்டமாகும்.

விபணஸ்து க்ரியாஶக்திஃ பூதப்ரக்ரு'திரவ்யயா । ஶக்த்யதீஶஃ புமாம்ஸ்த்வத்ர ப்ரவிஷ்டோ நாவபுத்யதே

விற்பனை செய்யும் இடம் செயல் சக்தியாகும்; பஞ்சபூதங்களால் ஆன இயற்கை அழியாதது; அந்த சக்திக்கு அதிபதியானவன் இங்கு நுழைந்தும், தன்னை உணராமல் இருக்கிறான்.

தஸ்மிம்ஸ்த்வம் ராமயா ஸ்ப்ரு'ஷ்டோ ரமமாணோऽஶ்ருதஸ்ம்ரு'திஃ । தத்ஸங்‌காதீத்ரு'ஶீம் ப்ராப்தோ தஶாம் பாபீயஸீம் ப்ரபோ

அங்கே, நீ ராமையால் தொடப்பட்டு, மகிழ்ச்சியில் மூழ்கி, நினைவும் கேள்வியும் இழந்தாய்; அந்தச் சேர்க்கையால், ஆண்டவரே, இப்படி ஒரு கீழ்மையான நிலையை அடைந்தாய்.

ந த்வம் விதர்பதுஹிதா நாயம் வீரஃ ஸுஹ்ரு'த்தவ । ந பதிஸ்த்வம் புரஞ்ஜந்யா ருத்தோ நவமுகே யயா

நீ விதர்ப நாட்டுப் பெண் அல்ல, இவன் உன் நண்பனும் அல்ல; நீ புரஞ்சனியின் கணவரும் அல்ல, அவள் ஒன்பதாவது வாயிலில் உன்னை அடைத்தவள்.

மாயா ஹ்யேஷா மயா ஸ்ரு'ஷ்டா யத்புமாம்ஸம் ஸ்த்ரியம் ஸதீம் । மந்யஸே நோபயம் யத்வை ஹம்ஸௌ பஶ்யாவயோர்கதிம்

இது என் மாயை; நான் உருவாக்கியது. இதனால் நீ ஆணையும் நல்ல பெண்ணையும் உண்மையென எண்ணுகிறாய்; இரண்டும் உண்மை அல்ல, இரு அன்னப்பறவைகள் இருவரது பயணத்தையும் பார்த்தது போல்.

அஹம் பவாந்ந சாந்யஸ்த்வம் த்வமேவாஹம் விசக்ஷ்வ போஃ । ந நௌ பஶ்யந்தி கவயஃ சித்ரம் ஜாது மநாகபி

நான் நீயும், நீ வேறு யாரும் அல்ல; நீயே நானும், இதை அறிவாய், தோழனே; நம்மிடையே சிறிதும் குறை காண்பதில்லை, அறிவாளிகள்.