ஶ்ரீமத்பாகவதபுராணம்

இதி கோகோகுலபதிம் கோவிந்தமபிஷிச்ய ஸஃ । அநுஜ்ஞாதோ யயௌ ஶக்ரோ வ்ரு'தோ தேவாதிபிர்திவம்

பசுக்களும், கோகுலத்தின் தலைவரும் ஆன கோவிந்தனை அபிஷேகம் செய்து முடித்த பிறகு, இந்திரன் அவரால் அனுமதி பெற்று, தேவாதிகளுடன் விண்ணுலகிற்கு திரும்பினார்.

துர்காம் விநாயகம் வ்யாஸம் விஷ்வக்ஸேநம் குரூந் ஸுராந் । ஸ்வே ஸ்வே ஸ்தாநே த்வபிமுகாந் பூஜயேத் ப்ரோக்ஷணாதிபிஃ

துர்கா, விநாயகர், வியாசர், விஷ்வக்சேனர், குருமார்கள், தேவர்கள் ஆகியோரை, தத்தம் திசையில் முகமிட்டு, தூவல் முதலான அர்ப்பணிப்புகளுடன் வழிபட வேண்டும்.

சந்தநோஶீரகர்பூர குங்குமாகுருவாஸிதைஃ । ஸலிலைஃ ஸ்நாபயேந்மந்த்ரைஃ நித்யதா விபவே ஸதி

சந்தனம், உஷீரம், கற்பூரம், குங்குமம், அகில் மற்றும் மணமுள்ள நீர்களால், மந்திரங்களுடன், தினமும், வசதி இருந்தால், (இறைவனை) குளிக்கச் செய்ய வேண்டும்.

ஸ்வர்ணகர்மாநுவாகேந மஹாபுருஷவித்யயா । பௌருஷேணாபி ஸூக்தேந ஸாமபீ ராஜநாதிபிஃ

சுவர்ணகட்சி மந்திரம், மகாபுருஷ வித்யை, பௌருஷ சூக்தம், சாம வேதப் பாடல்கள் ஆகியவற்றை உச்சரித்து, அரசே, அந்த கிரியைகளை செய்ய வேண்டும்.

வஸ்த்ரோபவீதாபரண பத்ரஸ்ரக்கந்தலேபநைஃ । அலங்குர்வீத ஸப்ரேம மத்‍பக்தோ மாம் யதோசிதம்

வஸ்திரம், பூணூல், ஆபரணம், இலைமாலை, மணப்புகழ் பூச்சு ஆகியவற்றால், என் பக்தன், அன்புடன், என்னை முறையாக அலங்கரிக்க வேண்டும்.

பாத்யம் ஆசமநீயம் ச கந்தம் ஸுமநஸோऽக்ஷதாந் । தூபதீபோபஹார்யாணி தத்யாந்மே ஶ்ரத்தயார்சகஃ

பாத்யம், ஆசமனியம், மணம், மலர்கள், அக்ஷதை, தூபம், விளக்கு, நைவேத்யம் போன்றவற்றை, பக்தியுடன் எனக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

குடபாயஸஸர்பீம்ஷி ஶஷ்குல்யாபூபமோதகாந் । ஸம்யாவததிஸூபாம்ஶ்ச நைவேத்யம் ஸதி கல்பயேத்

வெல்லம் கலந்த பாயசம், நெய், சுட்ட உணவுகள், அப்பம், மோதகம், தயிர், சூப் போன்ற பலவகை உணவுகளை, வசதி இருந்தால், நைவேத்யமாகத் தயாரிக்க வேண்டும்.

அப்யங்கோந்மர்தநாதர்ஶ தந்ததாவாபிஷேசநம் । அந்நாத்யகீதந்ரு'த்யாதி பர்வணி ஸ்யுருதாந்வஹம்

எண்ணெய் பூசுதல், உடல் பிசைவு, கண்ணாடி, பல்லுத் தூய்மை, குளியல், உணவு, பானம், பாடல், நடனம் ஆகியவை தினமும், விழா நாட்களிலும் செய்யப்பட வேண்டும்.

விதிநா விஹிதே குண்டே மேகலாகர்தவேதிபிஃ । அக்நிமாதாய பரிதஃ ஸமூஹேத் பாணிநோதிதம்

விதிப்படி, புனிதமான குண்டத்தில், மெகலை, எரிபொருள், வேதி ஆகியவற்றுடன், நெருப்பு ஏற்றி, கை கொண்டு சுற்றிலும் சேர்க்க வேண்டும்.

பரிஸ்தீர்யாத பர்யுக்ஷேத் அந்வாதாய யதாவிதி । ப்ரோக்ஷண்யாऽऽஸாத்ய த்ரவ்யாணி ப்ரோக்ஷ்யாக்நௌ பாவயேத மாம்

குசை விரித்து, நீர் தெளித்து, விதிப்படி பொருட்களை இடம் செய்து, தூய நீர் கொண்டு தூவி, நெருப்பை அணுகி, அந்த பொருட்களை எனக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

தப்தஜாம்பூநதப்ரக்யம் ஶங்கசக்ரகதாம்புஜைஃ । லஸச்சதுர்புஜம் ஶாந்தம் பத்மகிஞ்ஜல்கவாஸஸம்

தங்கம் போல ஒளிரும், சங்கு, சக்கரம், கேடயம், தாமரை பிடித்துள்ள, நான்கு கரங்களுடன் பிரகாசிக்கும், அமைதியான, தாமரை நூலின் நிறமான vasthiram அணிந்த என்னை தியானிக்க வேண்டும்.

ஸ்புரத்கிரீடகடக கடிஸூத்ரவராங்கதம் । ஶ்ரீவத்ஸவக்ஷஸம் ப்ராஜத் கௌஸ்துபம் வநமாலிநம்

அழகான கிரீடம், வளையல்கள், இடுப்புப் பட்டு, பிரமாண்டமான தோள்பட்டைகள் அணிந்து, மார்பில் திருமங்கலச் சின்னம் ஒளிர, கவ்ஸ்துபம் எனும் மாணிக்கம் மற்றும் காட்டுப் பூமாலையுடன் பிரகாசமாகத் தோன்றினார்.

த்யாயந்நப்யர்ச்ய தாரூணி ஹவிஷாபிக்ரு'தாநி ச । ப்ராஸ்யாஜ்யபாகாவாகாரௌ தத்த்வா சாஜ்யப்லுதம் ஹவிஃ

அவனால் தியானித்து, ஆராதனை செய்து, மரக்கட்டிகளை மற்றும் நெய்யில் நனைய வைத்தவற்றை அர்ப்பணித்து, பித்ருக்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் நெய்யை வழங்கி, நெய்யில் முழுகிய ஹவிசையும் அர்ப்பணிக்கிறார்.

அப்யர்ச்யாத நமஸ்க்ரு'த்ய பார்ஷதேப்யோ பலிம் ஹரேத் । மூலமந்த்ரம் ஜபேத் ப்ரஹ்ம ஸ்மரந்நாராயணாத்மகம்

பூஜை செய்து, வணங்கி, பரிசுகளை பரிசர்களுக்கு அளித்து, மூலமந்திரத்தை ஜபித்து, நாராயணரின் சுருக்கத்தை நினைத்து பரமாத்மாவை தியானிக்கிறார்.

தத்த்வாऽऽசமநமுச்சேஷம் விஷ்வக்ஸேநாய கல்பயேத் । முகவாஸம் ஸுரபிமத் தாம்பூலாத்யமதாஹயேத்

ஆச்சமனத்திற்கும் மீதமுள்ள நீரையும் வழங்கி, அதை விஷ்வக்சேனருக்காகத் தயார் செய்து, பின் வாசனை மிகுந்த பாக்கு போன்றவற்றை வாய்க்கு அர்ப்பணிக்கிறார்.

உபகாயந் க்ரு'ணந் ந்ரு'த்யந் கர்மாணி அபிநயந் மம । மத்கதாஃ ஶ்ராவயந் ஶ்ர்ரு'ண்வந் முஹூர்தம் க்ஷணிகோ பவேத்

பாடி, புகழ்ந்து, ஆடி, என் செயல்களை நடித்து, என் கதைகளை கூறி, கேட்டு, ஒரு கணம் முழுமையாக மனதை அற்பணிக்கிறார்.

ஸ்தவைருச்சாவசைஃ ஸ்தோத்ரைஃ பௌராணைஃ ப்ராக்ரு'தைரபி । ஸ்துத்வா ப்ரஸீத பகவந் இதி வந்தேத தண்டவத்

உயர்ந்ததும் தாழ்ந்ததும் பாடல்கள், புராணங்களிலிருந்தும், சாதாரணமான வார்த்தைகளிலிருந்தும் ஸ்தோத்திரங்கள் செய்து, 'கருணை புரியுமாறு' வேண்டி, முழு வணக்கம் செலுத்துகிறார்.

ஶிரோ மத்பாதயோஃ க்ரு'த்வா பாஹுப்யாம் ச பரஸ்பரம் । ப்ரபந்நம் பாஹி மாமீஶ பீதம் ம்ரு'த்யுக்ரஹார்ணவாத்

தலை என் பாதத்தில் வைத்து, இரு கரங்களையும் குறுக்காக வைத்து, 'ஓ இறைவா! நான் மரணத்தின் அலைகளால் பயந்து சரணாகதி அடைந்தேன், என்னை காப்பாற்றும்' என்று வேண்டுகிறார்.

இதி ஶேஷாம் மயா தத்தாம் ஶிரஸ்யாதாய ஸாதரம் । உத்வாஸயேத் சேத் உத்வாஸ்யம் ஜ்யோதிர்ஜ்யோதிஷி தத்புநஃ

இவ்வாறு நான் அளித்த மீதமுள்ளதை மரியாதையுடன் தலையில் வைத்து, பூஜையை முடிக்க வேண்டுமெனில், அந்த அர்ப்பணிப்பை ஒளிக்கு திருப்பி, மீண்டும் பரம்பொருளுக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

அர்சாதிஷு யதா யத்ர ஶ்ரத்தா மாம் தத்ர சார்சயேத் । ஸர்வபூதேஷ்வாத்மநி ச ஸர்வாத்மாஹம் அவஸ்திதஃ

எப்போது, எங்கு பக்தி உள்ளதோ, அங்கு என்னை ஆராதிக்க வேண்டும்; ஏனெனில் நான் எல்லா உயிர்களிலும், உள்ளத்திலும், எல்லோரிலும் நிறைந்திருக்கிறேன்.

ஏவம் க்ரியாயோகபதைஃ புமாந்வைதிகதாந்த்ரிகைஃ । அர்சந் உபயதஃ ஸித்திம் மத்தோ விந்தத்யபீப்ஸிதாம்

இவ்வாறு, வேத மற்றும் தந்திர முறைகளில், பூஜை மற்றும் யோக வழிகளில், ஒருவர் என்னை ஆராதித்தால், அவன் விரும்பிய சித்தியை இரு வழிகளிலும் எட்டுவான்.

மதர்சாம் ஸம்ப்ரதிஷ்டாப்ய மந்திரம் காரயேத் த்ரு'டம் । புஷ்போத்யாநாநி ரம்யாணி பூஜாயாத்ரோத்ஸவாஶ்ரிதாந்

என் உருவத்தை நிறுவி, உறுதியான கோயிலை கட்டி, அங்கு பூஜைக்கும் திருவிழாக்களுக்கும் அழகான மலர் தோட்டங்களை அமைக்க வேண்டும்.

பூஜாதீநாம் ப்ரவாஹார்தம் மஹாபர்வஸ்வதாந்வஹம் । க்ஷேத்ராபணபுரக்ராமாந் தத்த்வா மத்ஸார்ஷ்டிதாமியாத்

பூஜை முதலானவை தொடர்ந்தும் நடைபெற, பெரிய விழாக்களிலும் தினமும், நிலங்கள், கடைகள், நகரங்கள், கிராமங்களை அர்ப்பணித்து, என் உலகை அடைய வேண்டும்.

ப்ரதிஷ்டயா ஸார்வபௌமம் ஸத்மநா புவநத்ரயம் । பூஜாதிநா ப்ரஹ்மலோகம் த்ரிபிர்மத்ஸாம்யதாமியாத்

நிறுவை மூலம் மூன்று உலகங்களிலும் அதிகாரம் பெற்று, பூஜை முதலானவற்றால் பிரம்மாவின் உலகை அடைந்து, மூன்று வழிகளிலும் என்னுடன் சமம் பெறுவான்.

மாமேவ நைரபேக்ஷ்யேண பக்தியோகேந விந்ததி । பக்தியோகம் ஸ லபதே ஏவம் யஃ பூஜயேத மாம்

என்னை மட்டும் பற்றிக் கொண்ட பக்தி யோகத்தால் ஒருவன் என்னை அடைவான்; இவ்வாறு யார் என்னை பூஜை செய்கிறார்களோ, அவர்கள் பக்தி யோகத்தை பெறுவார்கள்.

யஃ ஸ்வதத்தாம் பரைர்தத்தாம் ஹரேத ஸுரவிப்ரயோஃ । வ்ரு'த்திம் ஸ ஜாயதே விட்புக் வர்ஷாணாம் அயுதாயுதம்

தான் அல்லது மற்றவர்கள் தேவர்களுக்கும் பிராமணர்களுக்கும் வாழ்வாதாரமாக வழங்கியதை எவன் எடுத்துக்கொள்கிறானோ, அவன் பத்தாயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் மலத்தை உண்ணும் நிலைக்கு வீழ்வான்.

கர்துஶ்ச ஸாரதேஹேதோஃ அநுமோதிதுரேவ ச । கர்மணாம் பாகிநஃ ப்ரேத்ய பூயோ பூயஸி தத்பலம்

செய்யும் ஒருவருக்காகவும், அதன் சாரத்திற்காகவும், அனுமதிப்பவருக்காகவும், அந்தச் செயல்களில் பங்குபெறும் அனைவரும், இறந்தபின் மீண்டும் மீண்டும் அதற்குரிய பலனை பெரிதாக பெறுவார்கள்.

விகாலேऽவகாஹநாத் வருணதூதேந வருணாலயம் நீதஸ்ய நம்தஸ்ய பகவதா புநரநயநம் - ஶ்ரீஶுக உவாச - ( அநுஷ்டுப் ) ஏகாதஶ்யாம் நிராஹாரஃ ஸமப்யர்ச்ய ஜநார்தநம் । ஸ்நாதும் நந்தஸ்து காலிந்த்யாம் த்வாதஶ்யாம் ஜலமாவிஶத்

ஶுகர் சொன்னார்: ஏகாதசியன்று உண்ணாமல் இருந்து, நந்தன் ஜனார்த்தனரை ஆராதித்து, துவாதசியன்று காலிந்தி நதியில் குளிக்க நீரில் இறங்கினார்.

தம் க்ரு'ஹீத்வாநயத் ப்ரு'த்யோ வருணஸ்யாஸுரோऽந்திகம் । அவஜ்ஞாயாஸுரீம் வேலாம் ப்ரவிஷ்டமுதகம் நிஶி

அப்போது வருணனின் ஒரு சேவகர், அசுரன், நந்தனை பிடித்து, அசுரர்களுக்கான எல்லையை மீறி இரவில் நீரில் நுழைந்ததால், அவனை வருணனிடம் கொண்டு சென்றான்.